ตอนที่ 311

ตอนที่ 311 อาจารย์สัตว์อสูร ชายวัยกลางคนไม่ได้สนใจมังกรแดงและสัตว์อสูรตัวอื่น ๆ เขารีบ เข้าไปหากูเฉินและโค้งให้ด้วยความเคารพ เขาได้ตะโกนออกมาว่า “ราชา ข้าน้อยอินทรีย์หิมะผู้นี้มาช้าเกินไป จนสัตว์อสูรตัวอื่น ๆ ทำ ให้ท่านไม่พอใจ ราชาได้โปรดลงโทษข้าด้วย !” ไป่ หลิง, มังกรแดงและอินทรีย์ปีกฟ้าต่างก็เบิกตากว้างแสดงความ ตะลึงออกมา “นี่ นี่มัน….” มังกรแดงอ้ำอึ้งจนคิดอะไรไม่ออก ฐานะของอินทรีย์หิมะนั้นพวกเขารู้ดีอยู่แล้ว สองร้อยปีก่อนอินทรีย์ หิมะได้ขึ้นไปถึงขอบเขตหลิงซวนได้ สองร้อยปีต่อมานี้ความ แข็งแกร่งของอินทรีย์หิมะไม่ต้องเดาเลยว่าจะต้องแข็งแกร่งขึ้นแค่ ไหน ถึงแม้ว่าจะยังไม่ขึ้นถึงขอบเขตหลี่ซวน แต่ก็เดาได้ว่าอีกไม่ นานนัก ด้วยฐานะที่น่ากลัวแบบนี้ แต่กลับเคารพกูเฉินงั้นรึ ? อินทรีย์ปีกฟ้าขยี้ตาตัวเองและมองดูฉากนั้นอีกครั้ง เขายากที่จะรับ ความจริงได้ “ราชาคุกเข่าให้กับชายคนนี้รึ ?” เขารู้ว่าอินทรีย์หิมะแข็งแกร่งเพียงใด สองร้อยปีก่อนอินทรีย์หิมะได้ ขึ้นไปถึงขอบเขตหลิงซวนได้ ตอนนี้ได้อยู่ในขอบเขตหลิงซวนขั้น สมบูรณ์แล้ว อีกแค่ก้าวเดียวก็จะเข้าไปยังขอบเขตหลี่ซวนได้ เขาคง รอเวลาที่เหมาะสมถึงจะทะลวงผ่านขึ้นไปยังขอบเขตหลี่ซวน และ กลายเป็นหนึ่งในสัตว์อสูรขอบเขตหลี่ซวน “ชายคนนี้เป็นใครกัน ?” กลุ่มสัตว์อสูรต่างก็มองไปที่กูเฉินด้วยความสงสัย ใครกันที่จะได้รับ ความเคารพจากสัตว์อสูรขอบเขตหลิงซวนได้ ? กูเฉินมองไปที่อินทรีย์หิมะและพูดขึ้นมา “ลุกขึ้น” อินทรีย์หิมะลุกขึ้นยืน เขายืนอยู่ข้างกายกูเฉินราวกับข้าทาส “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าราชาผู้นี้จะเป็นอาจารย์ประจำชั้นเรียนสัตว์ อสูร” กูเฉินพูดด้วยสีหน้าเฉยเมย “แต่ราชาผู้นี้ชินกับสภาพแวดล้อม ในป่ าหวงหยวน ดังนั้นชั้นเรียนจะเปลี่ยนไปเรียนที่ป่ าหวงหยวน หลังจากนี้เจ้าต้องมารับพวกนี้” เมื่อได้ยินแบบนั้น อินทรีย์หิมะก็ตอบกลับด้วยความเคารพ “ได้ !” แม้เขาจะไม่เข้าใจว่าทำไมกูเฉินถึงได้เข้าร่วมสำนักคังเฉียง แต่เมื่อกู เฉินสั่งมาแล้ว เขาก็ได้แต่ต้องทำตาม การที่ได้ร่วมงานกับราชาสัตว์ อสูรคือสิ่งที่คนนับไม่ถ้วนถวิลหา แม้แต่พวกสัตว์อสูรขอบเขตหลี่ ซวนและตุ้นซวนก็ใช่ว่าจะมีโอกาสแบบนี้ เขาไม่ต้องการเสียโอกาส นี้ไปเพราะความสงสัยและทำให้ราชาสัตว์อสูรโกรธ “เจ้าสำนัก มีอะไรอย่างอื่นอีกรึไม่ ?” กูเฉินหันไปมองที่จางหยู มีคนอยู่ที่นี่นับไม่ถ้วน แต่กูเฉินก็ไม่ได้สนใจ ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ กล้าที่จะมองข้ามจางหยู จางหยูพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “พวกเขารู้จักท่านแล้ว แต่ท่านยังไม่รู้จัก พวกเขา มา ให้ข้าแนะนำให้ นี่โอวเสินเฟิงท่านเรียกเขาว่า อาจารย์โอวก็ได้ เขายังเป็นปรมาจารย์หลอมระดับ 5 ดาว ตอนที่ยังมีชีวิตเขาอยู่ขอบเขตหลี่ซวนขั้นสูง เพราะเหตุผลบางประการตอนนี้จึงเหลือแค่วิญญาณและความแข็งแกร่งที่ลดลงมาเหลือขอบเขตหลิงซวน”“ร่างวิญญาณ ?” กูเฉินมองไปที่โอวเสินเฟิงด้วยสีหน้าแปลกใจกูเฉินไม่ได้สนใจฐานะปรมาจารย์หลอม 5 ดาวของโอวเสินเฟิงกลับกันแล้วตัวตนในฐานะวิญญาณของอีกฝ่ายต่างหาก ที่ทำให้เขาสนใจต่างหากกูเฉินมองไปที่โอวเสินเฟิง แล้วทักทายออกมา “สวัสดี”“สวัสดี” โอวเสินเฟิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงแก่ ๆ ที่แฝงไปด้วยความเคารพอย่าโทษการที่โอวเสินเฟิงควบคุมตัวเองไม่ได้ แม้แต่ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่เขาก็ไม่ค่อยได้มีโอกาสได้พบกับพวกขอบเขตตุ้นซวนเลย สำหรับโอวเสินเฟิงแล้ว กูเฉินไม่ใช่แค่พวกระดับสูงแต่ยังเป็นอันดับสองของทวีปในหมู่พวกระดับสูง รวมไปถึงเป็นราชาของเหล่าสัตว์อสูรจางหยูแนะนำต่อ “นี่อู่ฉิงฉวนเป็นพ่อครัวประจำสำนักคังเฉียง ท่านเรียกเขาว่าท่านอู่ก็ได้ เขาเป็นปรมาจารย์กำหนดอาหาร 6 ดาว และอยู่ขอบเขตหลี่ซวนขั้นสูง หากท่านต้องการกินอาหารทางการแพทย์ในอนาคต ท่านขอให้ท่านอู่ทำให้ก็ได้ ข้าคิดว่าท่านอู่น่าจะยินดีช่วย”กูเฉินมองไปที่อู่ฉิงฉวนและพยักหน้าให้อีกฝ่าย เทียบกับโอวเสินเฟิงแล้ว กูเฉินไม่ค่อยสนใจอู่ฉิงฉวน แม้ว่าอู่ฉิงฉวนจะเป็นปรมาจารย์กำหนดอาหาร 6 ดาวและแข็งแกร่งกว่าโอวเสินเฟิงก็ตาม“สวัสดี” อู่ฉิงฉวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ และโค้งให้กับกูเฉินด้วยความตื่นเต้นอีกฝ่ายเป็นถึงราชาสัตว์อสูร เป็นธรรมดาที่เขาจะอยากรู้จักอีกฝ่ายกูเฉินละสายตากลับมามองที่จางหยู “เจ้าสำนัก หากไม่มีอะไรแล้วข้าขอตัวก่อน”ในฐานะราชาสัตว์อสูร การทักทายคนทั้งสองที่ไม่ต่างอะไรจากมดปลวกนี่ ก็เท่ากับเป็นการไว้หน้าจางหยูแล้ว“ถ้างั้นศิษย์ของชั้นเรียนสัตว์อสูรคงปล่อยให้ท่านดูแล ข้าหวังว่าท่านจะสอนพวกเขาอย่างดีในอนาคต” จางหยูมองไปที่อีกฝ่ายแล้วย้ำออกมา “อย่าโทษว่าข้าไม่เตือนท่าน หากท่านไม่สั่งสอนพวกนี้ให้ดี ผลลัพธ์ที่ได้ออกมาคงทำให้ข้าไม่พอใจ โอกาสของท่านเองก็จะหมดไปเช่นกัน !”เมื่อได้ยินแบบนั้น กูเฉินก็ชะงักก่อนจะพูดขึ้นมาทันที “สบายใจได้เนื่องจากข้ารับปากแล้ว ข้าก็จะสั่งสอนพวกเขาเอง”เมื่อพูดจบกูเฉินก็ไม่คิดจะอยู่ต่อ ร่างเขาหายไปจากสายตาของทุกคนทันที“ผู้อาวุโสผู้นั้น ไม่สิ อาจารย์กู เขาเป็นใครกัน ?” มังกรแดงกลืนน้ำลายและถามอินทรีย์หิมะไป่หลิงและอินทรีย์ปีกฟ้ามองไปที่อินทรีย์หิมะ พวกเขาไม่เข้าใจว่า