ตอนที่ 341 หุบเขาเทพอสูร

ตอนที่ 341 หุบเขาเทพอสูร การปรากฏตัวของระดับสูงคนใหม่นี้ ส่งผลต่อทวีปเป็นอย่างมาก นี่ไม่ ต้องพูดถึงพวกระดับสูงสุดคนเก่าเลย ถ้าหากหาผู้ลึกลับคนนั้นไม่พบ เซียนอักษรและคนอื่น ๆ คงนั่งไม่ติด เป็นแน่ เซียนโอสถพยักหน้า “เจ้าพูดถูก สิ่งที่สำคัญตอนนี้ก็คือหาตัวผู้ลึกลับคน นั้นให้เจอ!” ไม่มีใครมองข้ามระดับสูงสุดได้ หากไม่สนใจบางทีมันอาจจะเป็นภัยต่อ พวกเขาในอนาคต หลังจากที่ทุกคนได้ข้อตกลงกันแล้ว พวกเขาก็กลับไป ยังที่ของตน ที่สมาคมนักปรุงยา เซียนโอสถได้โผล่มาในห้องโถงของสมาคม และบอกกับประธานสมาคม ว่า “สั่งการลงไป ให้สมาคมหาตัวคน ๆ หนึ่งมา….” เซียนหลอม, เซียนอักษรและเซียนค่ายกลเองก็จัดการแบบเดียวกัน พวก เขาสั่งให้คนของตัวเองไปตามหาตัวคนลึกลับคนนั้น เขตกลางที่เงียบสงบมานาน ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยข่าวที่ทำให้ทุกที่ต้อง ปั่นป่วน คนระดับสูงสุด ! มนุษย์มีพวกระดับสูงสุดเพิ่มขึ้นมาอีกคน ! นี่ถือว่าเป็นข่าวที่ทำให้เกิดความวุ่นวายที่สุดสำหรับทวีปป่ า ! นอกจากสมาคมทั้งสามแล้ว สมาคมอื่น ๆ ก็เริ่มลงมือเช่นกัน ตอนนี้ ทวีปป่ าดูวุ่นวายขึ้นมาทันที ในห้องโถงของสมาคมนักฝึกสัตว์อสูร ประธานสมาคมได้ตะโกนออกมา “หาตัวเขาให้เจอไม่ว่าจะเสียอะไรไปก็ตาม ! ” สมาคมนักฝึกสัตว์อสูรเคยรุ่งเรืองจนเทียบกับอีกสามสมาคมชั้นนำได้ ในวันนี้สมาคมนักฝึกสัตว์อสูรยังไม่ล่มสลาย และพวกเขาก็ยังเชื่อว่าสัก วันพวกเขาจะก้าวขึ้นไปยังจุดเดิมได้อีกครั้ง และคนลึกลับที่ปรากฏตัว ขึ้นมาก็คือโอกาส ! “ตราบใดที่เราหาตัวเขาเจอ สมาคมนักฝึกสัตว์อสูรของพวกเราก็จะฟื้นฟู ความรุ่งเรืองเหมือนในอดีตขึ้นมาได้ !” ประธานสมาคมกำหมัดแน่น พร้อมสายตาที่ดูตื่นเต้น “สมาคมนักฝึกสัตว์อสูรของพวกเราตกต่ำมานาน นี่คือช่วงเวลาแห่งการ กอบกู้ !” สมาคมนักฝึกสัตว์อสูรอยากจะดึงคนลึกลับเข้าเป็นพวก สมาคมอื่น ๆ ก็ ไม่ใช่ข้อยกเว้น ในสายอาชีพพิเศษทั้งเก้า การปรุงยา, หลอม, ค่ายกลถือ ว่าเป็นสายอาชีพที่พิเศษกว่าใคร และนั่นไม่ใช่เพราะความสามารถที่ โดดเด่น แต่เป็นเพราะสมาคมนักปรุงยา, นักหลอมและค่ายกล มีพวก ระดับสูงสุดอยู่ ในสายตาของสายอาชีพพิเศษอื่น ๆ แล้ว พวกเขาไม่ได้ แย่ไปกว่าสามสมาคมเหล่านี้เลย แต่สิ่งที่ทำให้สามสมาคมถือว่าสูงส่ง กว่าสายอาชีพอื่น นั่นก็คือพวกระดับสูงสุดทั้งสามคน ตอนนี้ในที่สุดพวกเขาก็เห็นโอกาส โอกาสที่จะขึ้นไปทัดเทียมกับสมาคม ทั้งสามได้ ! พวกเขาเชื่อว่าหากได้ตัวคนลึกลับมา สมาคมของพวกเขาจะพัฒนาขึ้นมาอย่างมาก และพวกเขาก็จะทัดเทียมกับสามสมาคมชั้นนำได้ !ทุกคนต่างก็พากันบ้าคลั่ง !เขตกลางนี้ปั่นป่ วนขึ้นมา !พวกเขาส่งคนไปทั่วทุกที่ในที่ที่คนลึกลับนั้นอาจจะปรากฏตัวขึ้นมา !อาชีพพิเศษที่ปกติยากจะโผล่ออกมา กลับเริ่มแห่กันออกมาจากสมาคมของตน!อาณาจักรในเขตกลางได้ส่งทหารม้านับไม่ถ้วนออกมา เพื่อค้นหาคนระดับสูงสุดที่ว่าต้องรู้ก่อนว่าหากอาณาจักรใดได้คนแบบนี้มาสนับสนุน พวกเขาก็สามารถขับไล่อาณาจักรระดับสูงอื่น ๆ ออกจากเขตกลาง และอาจจะมีสิทธิรวมเขตกลางได้ !สำหรับอาณาจักรพวกนั้นแล้ว จะมีอะไรที่น่าสนใจไปกว่าเขตกลางกัน?การรวมเขตกลางได้ก็คือการรวมทั้งทวีปเลยก็ว่าได้ เรื่องนี้ ไม่ว่าจะอาณาจักรไหนก็ไม่อาจทนความยั่วยวนนี่ได้ !….จางหยูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำอะไรลงไป เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกระดับสูงสุดทั้งสี่ของมนุษย์ได้ไล่ตามเขามา แต่สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้เพราะตามไม่ทันเขาเคลื่อนย้ายไปทางทิศใต้อย่างต่อเนื่อง โดยไม่หยุดพัก ไม่นานเขาก็มาถึงชายฝั่งทิศใต้ของทวีปป่ า ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่และมหาสมุทรที่กว้างขวางสิ่งเหล่านี้เหมือนเป็นภาพวาดของจิตรกรชั้นสูงที่รังสรรค์ขึ้นมา ทำให้อารมณ์ของผู้คนที่มองมา ยากที่จะสงบลงได้เมื่อมาถึงชายฝั่งทางตอนใต้ของทวีป จางหยูก็ได้หยุดลง และไม่กล้าที่จะเคลื่อนย้ายต่อ ยังไงซะ เขาก็เคยได้ยินมาว่าอีกด้านหนึ่งของมหาสมุทร มีเกาะขนาดใหญ่ที่แยกตัวออกมาจากโลก ซึ่งมีพื้นที่ใหญ่เท่าครึ่งหนึ่งของทวีปป่ า แทนที่จะเรียกว่าเกาะยักษ์ ไม่สู้เรียกมันว่าอีกทวีปหนึ่งก็ได้เกาะยักษ์นี้คือเกาะมังกรในตำนาน !จางหยูไม่มั่นใจว่าจะรับมือกับเผ่ามังกรได้หรือไม่ จึงเป็นธรรมดาที่เขาจะไม่กล้าไปยังเกาะมังกรแห่งนั้น“เฮ้อ ” จางหยูยืนอยู่ที่หน้าผา และสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อดื่มด่ำกับบรรยากาศทะเล ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยเห็น แต่มหาสมุทรของทวีปป่ านั้น กลับกว้างขวางกว่ามหาสมุทรที่เขาเคยเห็นในชาติที่แล้ว เขาไม่อาจจะมองเห็นอีกด้านหนึ่งได้ เขาเห็นแต่เกาะเล็ก ๆ ที่ลอยอยู่เหนือมหาสมุทรไกล ๆ เขารู้ว่ามันไม่ใช่เกาะ แต่เป็นอีกทวีป ทวีปที่รู้จักกันในชื่อว่าเกาะมังกร แต่หากเทียบกับทั้งมหาสมุทรแล้ว เกาะมังกรนี้ดูเล็กไปเลย มันราวกับแค่เกาะหนึ่งที่ลอยอยู่ในผืนมหาสมุทรจางหยูอดไม่ได้ที่จะคิดว่า บางทีหากมองจากเกาะมังกร ทวีปป่ าแห่งนี้ก็อาจจะเป็นแค่เกาะเล็ก ๆ มันยากที่จะคิดได้ว่าโลกใบนี้มันกว้างใหญ่แค่ไหน มันกลมหรือมันแบน ?และยังมีทวีปอื่นนอกจากทวีปป่ ากับเกาะมังกรหรือไม่?เมื่อรู้สึกได้ว่าพวกชาวประมงกำลังรวมตัวกันเพื่อขึ้นมาที่นี่ จางหยูก็ละสายตากลับมา และทำการเคลื่อนย้ายหนี