ตอนที่ 387 เต๋าสวรรค์

ตอนที่ 387 เต๋าสวรรค์ ลำแสงสีทองนี้จางหยูคุ้นกับมันดี จางหยูรู้จักมัน “พลังบุญกุศล !” จางหยูแปลกใจนิด ๆ พลังบุญกุศลตอนนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าตอนที่เขา พูดถึงเรื่องบังสวรรค์ครั้งที่แล้วเลย “ดูเหมือนว่าด้วยอำนาจที่เพิ่มขึ้นของข้า และผลงานที่เพิ่มขึ้นส่งผล ให้พลังบุญกุศลมากขึ้นไปด้วย” จางหยูเริ่มเข้าใจเรื่องพลังบุญกุศล มากขึ้นเรื่อย ๆ การช่วยคนเป็นสิบล้านคนทะลวงผ่านไปได้ และเผยแพร่ความรู้ที่ ถูกต้องเกี่ยวกับการบ่มเพาะนั้น ไม่ได้สำคัญน้อยไปกว่าผลจากเรื่อง บังสวรรค์ที่มีต่อโลกนี้ จางหยูถูกห้อมล้อมด้วยลำแสงสีทองไม่รู้จบ ราวกับเทพที่แสดงพลัง ของตัวเองออกมา พลังบุญกุศลรอบตัวจางหยูนี้ ให้ความรู้สึกสงบ และเป็นมิตรแบบที่ อธิบายออกมาไม่ถูก… แสงสีทองนี้มีแค่จางหยูเท่านั้นที่เห็นมันได้ เมื่อแสงสีทองมารวมตัว กัน มันก็เกิดบางอย่างที่เปลี่ยนแปลงไป ตอนนั้นจางหยูรู้สึกได้ว่าโลกนี้ดูใกล้ชิดกับตัวเอง เขารู้สึกว่าการที่ เป็นตัวตนแยกตัวออกมาจากโลกนั้นดูน้อยลงไป ทะเลหลิงชี่ด้านล่างยังไม่สลายไป ผู้คนยังคงเพ่งสมาธิไปกับการบ่ม เพาะ และไม่มีใครพบว่าเหนือหัวพวกเขาไปกว่าหมื่นลี้นั้น ร่างทองคำ ของจางหยูกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่งอยู่ จางหยูที่อาบไปด้วยแสงสีทองนี้ ดูสมกับเป็นเซียนจริง ๆ ตู้มมม! ตอนที่ลำแสงสีทองถูกร่างทองคำดูดซับเข้าไป สุดท้ายมันก็เกิดเสียง ระเบิดดังขึ้นมา จากนั้นชั้นสีทองบนตัวจางหยูก็หายไปราวกับว่ามันไม่เคยมีมาก่อน เมื่อเห็นแบบนั้น จางหยูก็สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาอยากจะพูด บางอย่างออกมา แต่สุดท้ายเขาก็หยุด เขาหลับตาลงตรวจสอบ ก่อนจะพบว่าชั้นสีทองที่คอยปกป้องเขามา โดยตลอดนั้นกลับหายไป แต่การเชื่อมต่อกับโลกกลับลึกซึ้งกว่าเดิม ดูเหมือนว่าแค่เพียงคิดโลกนี้ก็สามารถให้พลัง เพื่อปกป้องเขาจาก อันตรายได้ ความรู้สึกนี้มันช่างแข็งแกร่งจริง ๆ ! “ร่างทองคำ !” จางหยูใจเต้นรัว ต่อมาจางหยูก็รู้สึกได้ถึงพลังที่คุ้นเคยรอบตัวเขา พลังที่มองไม่เห็นนี้ ราวกับไม่มีตัวตน แต่เขารู้สึกถึงมันได้อย่างชัดเจน ว่ามันมีจำนวน ไม่รู้จบ ตราบใดที่โลกนี้ยังคงอยู่ หากโลกนี้ยังไม่ตาย พลังนี้ก็ไม่มีทางหายไปในพริบตาจางหยูก็คิดอีกรอบ พลังที่มองไม่เห็นรอบตัวเขาได้สลายไปทันทีจางหูแปลกใจและพูดขึ้นมาด้วยความสงสัย “นี่มันพลังอะไรกัน ?”“เจ้าคิดว่ามันคือ…เต๋าสวรรค์ก็ได้” เสียงของระบบพูดขึ้นมาช้า ๆ“เต๋าสวรรค์ไม่อาจจะยึดครองได้ แต่มันเสมอภาคกับทุกคน ผลงานที่เจ้าสร้างให้กับโลกนี้ขึ้นถึงจุดสูงสุด เจ้าถือว่าเป็นผู้พิทักษ์แห่งเส้นทางสู่สวรรค์ ดังนั้นเจ้าจึงได้รับพลังเต๋าสวรรค์กลับมา นอกซะจากว่าอายุขัยของเจ้าจะหมดลง เจ้าก็ไม่อาจจะตายได้… “เต๋าสวรรค์ ?เมื่อได้ยินคำอธิบายจากระบบจางหยูก็ต้องตะลึงเขาได้รับการปกป้องจากสวรรค์รึ ?“เจ้าจะบอกว่าข้าไปที่ไหนก็ได้ในโลกนี้สินะ?” สายตาของจางหยูดูแปลกใจ “แม้ว่าข้าจะยืนอยู่เฉย ๆ ก็ไม่อาจจะมีใครทำร้ายข้าได้สินะ?แม้แต่ราชามังกรก็ไม่อาจจะทำร้ายข้าได้สินะ ?”ระบบเงียบไปชั่วครู่และพูดขึ้นมา “ต่ำกว่าชั้น 7 ไม่อาจจะมีใครทำร้ายเจ้าได้”จางหยูตะลึงและคิ้วที่ขมวดขึ้นมาเล็กน้อย “ต่ำกว่าขั้น 7 รึ? มันหมายความว่ายังไง ?”“ความหมายตรงตัว” เสียงของระบบยังเฉยชาเช่นเคย “ขีดจำกัดของพลังที่โลกทนได้คือขั้น 7 เผ่ามังกร, สัตว์อสูร, และมนุษย์ พวกระดับสูงสุดทั้งหมดต่างอยู่ชั้น 7 เทียม และนี่คือขีดจำกัดที่พวกเขาจะขึ้นไปถึงได้ การจะเป็นขั้น 7 ที่แท้จริงได้นั้นคือการได้รับพลังเต๋าสวรรค์”“เจ้าได้รับการปกป้องจากเต๋าสวรรค์ และสามารถต้านทานการโจมตีขั้น 7 ได้ หากความแข็งแกร่งของศัตรูสูงกว่าขั้น 7 แม้แต่เต๋าสวรรค์ของโลกนี้ก็ไม่อาจจะต้านทานได้ จากนั้นเจ้าก็จะบาดเจ็บ…หรืออาจจะตาย”เมื่อได้ยินแบบนั้นจางหยูก็รู้สึกหนักใจขึ้นมา“เจ้าหมายถึง…เขตหวงห้ามทั้งสามรึ?” จางหยูแสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา “หือ ?”สัตว์ประหลาดที่น่ากลัวนั้น แม้แต่พลังเต๋าสวรรค์ก็ไม่อาจจะรับมือได้รึ ?โชคร้ายที่คำถามนี้ไม่ได้รับคำตอบกลับมา ราวกับว่าระบบได้หายไป ไม่ว่าจางหยูจะเรียกแค่ไหน มันก็ไม่มีเสียงตอบกลับมาชัดแล้วว่า นี่คือปัญหาร้ายแรง และดูเหมือนว่าระบบไม่คิดจะพูดถึงมัน“ระบบ อย่าทำท่าว่าไม่ได้อยู่ที่นี่ !” จางหยูสลด “ข้าคิดว่าเจ้าได้ยินสิ่งที่ข้าพูด! บอกข้ามาว่ามันเป็นตัวตนแบบไหนกัน ? และทำไมข้าถึงได้ข้ามมายังโลกใบนี้ ? เจ้าพาข้ามารึ ? เจ้ามีเป้าหมายอะไรกัน ?”จางหยูมีคำถามมากมายในใจ บางคำถามนั้นเขาอยากจะถามระบบ