ตอนที่ 393 มาเยือนครั้งแรก

ตอนที่ 393 มาเยือนครั้งแรก “ดี งั้นงานนี้คงต้องให้เจ้าดูแล เจ้าต้องใช้เงินแค่ไหนก็ไปบอกฉิน เหลียนได้เลย ข้าจะบอกเขาไว้ล่วงหน้า” จางหยูยิ้มออกมา มังกรแดงตอบกลับด้วยความเคารพ “ได้” หลังจากที่มอบหมายงานให้กับเหล่าสัตว์อสูรแล้ว จางหยูก็แทบจะ โล่งอก ปัญหาต่าง ๆ แทบจะหมดไปแทบจะพร้อมกัน ไม่นานเหล่าสัตว์อสูรก็แยกย้ายกันกลับ จางหยูได้แผ่การรับรู้ออกไปค้นหาร่างของฉินเหลียน หลังจากที่พบ เขาก็ได้ส่งข้อความไปหาอีกฝ่ายทันที “ฉินเหลียน!” “เจ้าสำนัก! “ เมื่อได้ยินเสียงของจางหยู ฉินเหลียนก็ลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ไม้ใน คฤหาสน์ และโค้งให้ด้วยความเคารพ จางหยูได้บอกรายละเอียดการก่อสร้างบนภูเขาให้ฉินเหลียนฟัง และ บอกให้ฉินเหลียนร่วมงานกับเหล่าสัตว์อสูร ฉินเหลียนตอบกลับด้วยความเคารพ “เจ้าสำนักสบายใจได้ ข้าจะ ร่วมมือกับพวกเขา” หลังจากนั้นเมื่อไม่ได้ยินเสียงของจางหยู สักพักฉินเหลียนก็รู้สึก ผ่อนคลายขึ้นมา จากนั้นเขาก็ตะโกนบอกทหารที่อยู่นอกห้อง “เข้า มา !” ไม่นานฉินเหลียนก็ได้สั่งการตามที่จางหยูได้มอบหมายมา … สูงขึ้นไปกว่าหมื่นลี้ จางหยูได้ปรากฏตัวขึ้นในมิติส่วนแยกอีกครั้ง เขามองไปที่อ้าวเสี่ยวหร่าน ก่อนจะแสดงสีหน้าอ่อนโยนที่หายาก ออกมา “เรื่องสำนักจัดการแทบจะหมดแล้ว จากนี้ข้าจะได้พักบ้าง” จางหยูบิดตัวไปมา แต่ไม่นานเขาก็จะเรื่องหนึ่งได้ “ไม่สิ ยังมีอีกอย่างที่ต้องทำคือการ รับอาจารย์เข้ามา” เขาจำได้ว่าภารกิจย่อยของเขายังต้องให้เขารับอาจารย์อีก 2 คน “มันมีหลายเรื่องจนข้าเกือบลืมเรื่องนี้ไป” จางหยูส่ายหน้า “ดูเหมือน ว่าจะยังไม่ถึงเวลาพัก” การรับอาจารย์ขอบเขตตุ้นซวนนั้นไม่ใช่เรื่องยาก แต่มันก็ไม่ใช่เรื่อง ง่ายเช่นกัน ยังไงซะคนที่อยู่ขอบเขตตุ้นซวนในโลกนี้ก็มีไม่มาก ส่วนมากนั้น ต่างก็มีกองกำลังของตัวเอง และยังอยู่กระจัดกระจายจนนับนิ้วได้ การหาพวกนั้นให้เจอได้ถือว่าเป็นเรื่องยาก “ตามหาก่อน หากไม่มีทางก็ต้องดึงพวกนั้นออกมา” จางหยูคิด จากความแข็งแกร่งที่เขามี และทักษะหลอกลวง เขาไม่เชื่อว่าเขาไม่ อาจจะหาอาจารย์อีกสองคนได้ เมื่อคิดสักพัก จางหยูก็ส่งข้อความไปหาเจ้าสำนัก “ เรื่องของสำนัก คงต้องฝากให้เจ้าจัดการ เจ้าสอนทักษะขั้นสูงสุดให้กับโอวเสินเฟิง ได้เลย” เจ้าสำนักไม่ได้อยู่ห่างจากสำนักคังเฉียงมากนัก เมื่อได้รับข้อความ จากจางหยูเขาก็ตอบกลับทันที “ได้”“ข้าขอตัวก่อน หากมีเรื่องอะไรก็ส่งข้อความมาหาข้าได้โดยตรง”จากนั้นจางหยูก็จบบทสนทนาก่อนที่จะไป จางหยูได้ตรวจสอบอ้าวเสี่ยวหร่านอีกครั้ง และเมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติ เขาก็ออกจากที่นั่นไปอย่างสบายใจที่ด้านนอกมิติส่วนแยก ร่างของจางหยูโผล่ออกมาและแค่อึดใจเดียวเขาก็ปรากฏขึ้นในจุดที่ห่างไปหลายพันไมล์เฉินกูได้ไปเชิญพวกระดับสูงสุดของมนุษย์ทั้งสี่คนมา และคงไม่กลับมาอีกสักพัก เป็นธรรมดาที่จางหยูจะไม่อยู่เฉย ดังนั้นเขาจึงลองออกไปเสี่ยงโชค เพื่อตามหาอาจารย์สองคนที่เหลือเข้าสำนักจางหยูเดินทางออกจากอาณาจักรโจวและเขตเหนืออย่างรวดเร็วเมื่อยืนอยู่ในระดับที่สูงขึ้นไปถึงจะมองเห็นทั้งทวีปได้ หากเทียบกับท้องฟ้าที่กว้างขวางนี้ และโลกขนาดใหญ่แล้ว ทวีปป่ าเป็นเพียงแค่เกาะ มันจะมีอีกหลายแห่งที่เหมือนกับทวีปป่าหรือไม่ ?เมืองจูอัน เมืองหลวงของจักรวรรดิหมิง 1ใน3จักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ของทางใต้หากเทียบกันทั้งทวีปป่ าแล้ว เมืองจูอันแห่งนี้ถือว่าเป็นเมืองที่ใหญ่อย่างมาก มันมีพื้นที่ขนาดใหญ่และจุคนได้ถึง 80 ล้านคนโดยที่ไม่แออัดอะไร มันสามารถจุคนได้กว่า 100 ล้านคนด้วยซ้ำ มันใหญ่กว่าเมืองทะเลทรายหลายเท่า เศรษฐกิจที่นี่พัฒนาเป็นอย่างดี ถนนทุกเส้นต่างก็คึกคัก ผู้บ่มเพาะที่นี่ก็มีระดับสูงกว่าโดยที่อยู่ขอบเขตตันซวน, หลิงซวนและถึงกับมีพวกขอบเขตหลี่ซวนให้เห็นบ้างบอกได้ว่าเมืองจูอันแห่งนี้คือศูนย์กลางของทางใต้เลยก็ว่าได้ มันมีฐานะสูงส่งกว่าเมืองทะเลทรายด้วยซ้ำตอนนั้นที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งใจกลางเมืองจูอัน มีเด็กหนุ่มผมเงินในชุดสีม่วงนั่งกินอาหารอยู่ที่โต๊ะของตัวเอง เด็กหนุ่มผู้นี้ดูสูงส่งแม้ว่าจะยังไม่ได้พูดอะไรออกมาแต่ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกได้ถึงความสูงส่งที่เขามี ผู้คนต่างก็พากันจับจ้องมาที่เขาและไม่กล้าจะส่งเสียงดังออกมา“ชายผู้นี้ไม่ธรรมดา”“กินเยอะจริง ๆ เขากินไปกว่า 30 จานแล้ว กินข้าวไปหลายสิบถ้วยด้วย ท้องเขายังไม่เต็มอีกรึ !”“ชายผู้นี้ดูสูงส่ง คนส่วนมากแทบจะเทียบไม่ติดเลย !”“เขาเป็นจักรพรรดิรึ ?”เสียงพูดคุยและกระซิบกระซาบดังขึ้นไปทั่วร้านอาหารแห่งนั้นหลายคนมองไปที่ชายหนุ่มและพากันสงสัยว่าชายหนุ่มผู้นี้คือองค์ชาย“องค์ชายรึ ?” แม้ว่าเสียงที่ผู้คนพูดคุยกันนั้นจะเบา แต่ชายหนุ่มก็ยังได้ยินมันอย่างชัดเจน เขายิ้มออกมาแสดงความไม่พอใจแต่เขาไม่ได้สนใจคนรอบตัว แม้ว่าเขาจะคิดว่าทุกคนคิดว่าเขาเป็นองค์ชาย แต่เขาก็ไม่ได้เถียงอะไร เขายังยับยั้งความไม่พอใจที่มีและพยายามสงบสติอารมณ์เอาไว้เมื่อมองไปยังอาหารที่อยู่บนโต๊ะ ชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำออกมา “ท่านพ่อพูดถูก มนุษย์มีบางอย่างที่ดี อย่างน้อยทักษะการทำอาหารที่ไม่อาจจะเอาเผ่ามังกรมาเทียบได้”