ตอนที่ 417 การกลับมาของเฉินกู

ตอนที่ 417 การกลับมาของเฉินกู ทุกคนต่างก็พากันเงียบ “ใช่ หากโลกแห่งนี้ถูกทำลาย เช่นนั้นไม่ว่า เราจะประสบความสำเร็จแค่ไหน แต่มันก็ไม่มีค่า” ความตื่นเต้นที่มีเมื่อตะกี้หายไปในพริบตา พวกเขาไม่รู้ว่าจะออกจาก โลกนี้ยังไง และนั่นก็หมายความว่าไม่มีใครหนีพ้นวิกฤตนี้ได้ ! “บ่มเพาะขึ้นไปยังระดับสูงสุดและต้านทานการรุกรานจากภายนอก นี่คือภารกิจสำคัญของสำนักคังเฉียง” จางหยูมองไปรอบ ๆ “และก็ เป็นภารกิจของพวกท่านเช่นกัน” อ้าวอู่เหยียน, อู่ฉิงฉวนและคนอื่น ๆ มองหน้ากันพร้อมกับความรู้สึก รับผิดชอบที่ก่อตัวขึ้นมาในใจ พวกเขารู้สึกว่าพวกเขาต้องแบกรับ ภารกิจที่มันสำคัญอย่างมาก ! เมื่อเห็นท่าทีของทุกคน จางหยูก็ค่อนข้างพอใจ เขาพูดขึ้นมาต่อ “ใน อนาคต ข้าหวังว่าพวกท่านจะสั่งสอนศิษย์ด้วยใจ และปลุกพรสวรรค์ ของศิษย์ขึ้นมา เพื่อที่พวกเขาจะได้ปกป้องสำนักคังเฉียง แน่นอนว่า พวกท่านเองก็ต้องหมั่นเพียรในการบ่มเพาะ และอย่าดูถูกฐานะอาจารย์ ของสำนักคังเฉียงไป” อ้าวอู่เหยียนและคนอื่น ๆ พากันพยักหน้า พวกเขารู้สึกกดดันขึ้นมา ในใจ “เอาล่ะ ทุกคนแยกย้ายได้” จางหยูโบกมือ พวกนั้นค่อย ๆ เดินออกไปจากบ้านพักของจางหยูช้า ๆ หลังจากที่ พวกนั้นกลับไปหมดแล้ว จางหยูและเจ้าสำนักก็ได้เดินกลับเข้าไป ในบ้าน “ร่างหลัก เจ้าทำได้ดี” เจ้าสำนักหรี่ตาลงและพูดขึ้นมา “ทุกคนต่างก็ หลงกลกับสิ่งที่เจ้าเล่า แม้แต่สองคนจากเผ่ามังกรก็ยังโดนหลอกไป ด้วย” “หลอก ?” จางหยูส่ายหน้า “ข้าไม่ได้หลอกพวกเขา นอกจากเรื่อง ร่างเทียมแล้วอย่างอื่นข้าไม่ได้พูดไร้สาระ” เจ้าสำนักเงียบไป “สถานการณ์ของโลกทวีปป่ าขั้นต่ำนี้ แม้ว่าจะไม่ได้หนักหนาแบบที่ ข้าพูด แต่มันก็ไม่ได้ต่างกันมาก” จางหยูพูดขึ้นอย่างใจเย็น “ข้าแค่ พูดบางอย่างเกินไปบ้างและทำให้พวกเขารู้สึกได้ถึงอันตราย” เจ้าสำนักเงียบไป เขารู้ว่าจางหยูไม่ได้โกหก โลกทวีปป่ าขั้นต่ำนี้อยู่ ในอันตรายจริง ๆ และสิ่งที่จางหยูทำอยู่ตอนนี้ก็เพื่อเตรียมรับมือวิกฤตที่อาจจะต้องเจอ ในอนาคต “ข้าขอตัวก่อน มีเรื่องอะไรก็ส่งข้อความผ่านจิตมาหาข้า” จางหยู บอกกับเจ้าสำนัก “ได้” เจ้าสำนักพยักหน้า จากนั้นร่างของจางหยูก็หายไปจากบ้านพัก สูงขึ้นไปกว่าหมื่นลี้ เหนือกลุ่มเมฆนั้นมีมิติที่แยกตัวออกจากโลก ซ่อนอยู่ที่นั่น ร่างของจางหยูได้ปรากฏตัวขึ้นในมิติแยกตัวนั้นทันที อ้าวเสี่ยวหร่านยังคงหลับอยู่ แต่พลังที่นางแผ่ออกมานั้นแข็งแกร่ง กว่าเดิม ร่างกายขนาดเล็กนี้กลับแฝงไปด้วยความกดดันที่น่าทึ่ง ราว กับแรงกดดันจากสวรรค์ จางหยูตรวจสอบร่างกายของอ้าวเสี่ยวหร่าน และพบว่าไม่มีอะไรผิดปกติ“ทุกคนหยุดก่อน” จางหยูมองไปยังสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิรอบ ๆสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิทั้ง 16 ต่างก็ตื่นขึ้นจากการบ่มเพาะ ตอนที่พวกนั้นตื่นขึ้นมา พวกนั้นก็เข้าใจว่าจางหยูจะทำอะไร พวกเขาได้เดินเข้าไปหาจางหยูและพากันเงียบจางหยูอุ้มอ้าวเสี่ยวหร่านเอาไว้และคิดขึ้นมา “ไป”ในพริบตา จางหยู, อ้าวเสี่ยวหร่าน และสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิทั้งหมดก็หายตัวไปทันทีในโลกนภาตอนนั้นร่างของจางหยูและคนอื่น ๆ ได้หายไปจากมิติแยกตัว และปรากฏตัวขึ้นในโลกนภา“หลิงชี่ที่นี่แข็งแกร่งจริง ๆ !” กลุ่มสุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น “มันเป็นที่ที่ดี !”หลิงชี่ในโลกนภานี้หนาแน่นกว่าที่โลกทวีปป่ าขั้นต่ำถึงสิบเท่า บางที่ถึงกับหนาแน่นกว่าเป็นร้อยเท่า ที่สำคัญกว่านั้นกฎของที่นี่ชัดเจนอย่างมาก ความต่างระหว่างสวรรค์และผืนดินนั้นพวกเขาก็รับรู้มันได้อย่างชัดเจนมันคือดินแดนที่ยอดเยี่ยมสำหรับผู้บ่มเพาะ มันไม่เกินไปที่จะเรียกที่นี่ว่าสวรรค์ !ที่นี่พวกเขาสามารถดูดซับหลิงชี่ได้บริสุทธ์ิมากกว่าเดิม ซึ่งรับรู้ถึงกฎได้ดีกว่าเดิม รวมไปถึงบ่มเพาะความเข้าใจกฎด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นกว่าเดิมด้วย !นี่คือโลกขั้น 7 ซึ่งสามารถสร้างผู้ที่อยู่เหนือกว่าขอบเขตตุ้นซวนขั้นสมบูรณ์ได้ !“ยอดเยี่ยม !” หมาป่ าละโมบพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น “ข้ามั่นใจว่าถึงแม้ว่าจะไม่มีร่างหลักช่วย แต่ข้าก็สามารถบ่มเพาะขึ้นไปถึงขอบเขตตุ้นซวนขั้นสมบูรณ์ได้ภายใน 10 ปีหรืออาจจะเหนือกว่านั้น !”พรสวรรค์ที่น่ากลัวรวมกับสภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์นี้ ทำให้หมาป่ าละโมบมั่นใจอย่างมากสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เองก็พยักหน้า”ที่นี่คือสวรรค์สำหรับผู้บ่มเพาะการบ่มเพาะที่นี่หนึ่งวันดีกว่าการบ่มเพาะที่เก่ากว่า 1 เดือน !”สุดยอดสัตว์อสูรศักด์ิสิทธ์ิที่เหลือเองก็พากันแสดงสายตาตื่นเต้นออกมาแม้ว่าจะไม่มีจางหยูคอยช่วย แต่พวกเขาก็มั่นใจว่าจะขึ้นไปถึงขอบเขตตุ้นซวนขั้นสมบูรณ์ได้ภายใน 10 ปี หากมีจางหยูคอยช่วย เวลามันอาจจะลดลงมาเหลือแค่ 1 ปี !ใครบ้างที่สามารถสร้างยอดฝีมือระดับสูงสุด 16 คนใน 1 ปีได้ ?จางหยูเหมือนจะใจเย็นอย่างมาก เขาคิดไว้อยู่แล้วว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบนี้ ในตอนแรกที่เขาเข้ามายังโลกนภา เป็นธรรมดาที่เขาจะไม่แปลกใจฟิ้ว***หลิงชี่จากทั่วทุกทิศทางมารวมตัวกัน แค่ไม่กี่อึดใจที่นั่นก็เต็มไปด้วยหลิงชี่ จนแทบจะอัดแน่นกันเป็นก้อนที่โลกนภาแห่งนี้ จางหยูคือพระเจ้าผู้ขีดเขียนโลกนี้ เขาแค่คิดก็เรียกหลิงชี่ไม่รู้จบมาได้ เขาไม่จำเป็นต้องใช้พื้นที่ด้วยซ้ำ