ตอนที่ 176 หุ่นยนต์ต่างหากที่เป็นความฝันของผู้ชาย

คำพูดที่ชวนให้ตะลึงยังดังวนเวียนอยู่ในโสตประสาท อันหลินอึ้งไปนับสิบวินาที

จากนั้นเขาก็ประเมินชายคนตรงหน้าอย่างถี่ถ้วน

อืม…รูปลักษณ์ภายนอกคล้ายกับซูเฉี่ยนอวิ๋นเล็กน้อย น่าจะเป็นพี่ชายแท้ๆ…

ฉะนั้นต่อมา ปัญหามาอีกแล้ว คุณเคยเห็นพี่ชายแท้ๆ ช่วยคนอื่นจีบน้องสาวตัวเองไหม

น้องสาวคนนี้ก็ไม่ได้หน้าตาน่าเกลียด กลับกันเรียกได้ว่าเป็นสตรีที่สมบูรณ์แบบอย่างมาก จัดอยู่ในประเภทไม่ต้องกังวลว่าจะขึ้นคานเลย

ถ้าอย่างนั้น นี่เป็นความบิดเบี้ยวของสันดานมนุษย์ หรือความต่ำตมของศีลธรรมกันล่ะ

อันหลินจัดการความคิดแย่ๆ เล็กน้อย ส่งกระแสจิตตอบอย่างจริงจังว่า ‘สหายซูซิ่น เจ้ากำลังพูดเล่นใช่ไหม’

ซูซิ่น ‘…’

‘เฮ้อ…เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ข้าก็ไม่ปิดบังแล้ว’ ซูซิ่นถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า ‘เจ้ารู้จักฉางเอ๋อใช่ไหม’

อันหลินพยักหน้าอย่างพินอบพิเทา

‘ข้าสงสัยว่า…ฉางเอ๋อพาเพศวิถีของอวิ๋นเล่อให้เอนเอียงแล้ว…ข้าจึงต้องการคนคนหนึ่งอย่างเร่งด่วน ให้อวิ๋นเล่อสร้างมุมมองต่อชีวิตและความรักที่ถูกต้อง’ ซูซิ่นพูดอย่างเชื่องช้า สายตาที่มองอันหลินเปี่ยมด้วยความคาดหวัง

อันหลินได้ยินก็ชะงักก่อน จากนั้นก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

อดพูดไม่ได้ว่า…ความจริงอันหลินก็สังเกตเห็นปัญหานี้นานมากแล้วเช่นกัน แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ หรือว่า ไม่กล้าใส่ใจเลยสักนิด…

ฉางเอ๋อเป็นใคร นางเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งสรวงสวรรค์เชียวนะ! อา…ข้อนี้ข้ามไป

ฉางเอ๋อเป็นใคร นางเป็นถึงเจ้าแห่งวังจันทรา ยอดฝีมือระดับหวนสู่ความว่างเปล่าขั้นสูง!

ศักดิ์ของนางในสรวงสวรรค์เป็นรองเพียงหกเทวราชเท่านั้น เป็นบุคคลที่อันหลินไม่อาจแตะต้องได้เลย

อันหลินจะมีหนทางอะไรได้ เขาไม่กล้ายุ่งกับเรื่องแบบนี้เลยสักนิด!

แม้แต่ความรู้อย่างจูบแล้วไม่ตั้งท้อง อันหลินยังไม่กล้าพูดกับซูเฉี่ยนอวิ๋นเลยด้วยซ้ำ

ตอนนี้กลับจะให้อันหลินไปแย่งซูซูผู้เป็นที่รักของฉางเอ๋องั้นเหรอ

อยู่ดีๆ ก็ดีมากแล้วแท้ๆ…ทำไมต้องคิดสั้นด้วยล่ะ

ซูซิ่นเห็นท่าทีลังเลของอันหลิน นึกว่าเขาน้อยเนื้อต่ำใจ จึงให้กำลังใจทันทีว่า ‘สหายอันหลิน เจ้าบรรลุระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณตั้งแต่อายุยังน้อย มรรคแห่งกระบี่เป็นหนึ่งในแคว้น…มีเพียงบุรุษที่มีพรสวรรค์เหนือชั้นเช่นนี้ จึงคู่ควรกับอวิ๋นเล่อ ข้าถึงได้สนับสนุนให้พวกเจ้าคบกัน!’

ซูซิ่นชมจนอันหลินเบิกบานใจเป็นอย่างมาก แต่สุขอุรากินแทนข้าวไม่ได้ เขายังอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป จึงปฏิเสธความหวังดีของซูซิ่นอย่างมีเหตุมีผล

อันหลินทำหน้าหนักแน่น แต่ซูซิ่นกลับแสดงอาการผิดหวัง ซ้ำยังถอนหายใจอย่างแรงอีกด้วย

‘พี่รอง ท่านคุยกับอะไรกับสหายอันหลินน่ะ’ ซูเฉี่ยนอวิ๋นสังเกตเห็นอากัปกิริยาของซูซิ่นกับอันหลินนานแล้ว รู้ว่าพวกเขากำลังส่งกระแสจิตคุยกัน บัดนี้จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

อันหลิงมองดวงหน้างดงาม พวงแก้มที่ชุ่มชื้นจนอดไม่ได้อยากจะหยิกสักทีสองที รวมไปถึงนัยน์ตาดุจห้วงความฝัน อดพูดไม่ได้ว่า มันน่าหลงใหลมากจริงๆ

แต่ทว่า ชีวิตก็สำคัญที่สุดอยู่ดี!

สำราญสามปี แม้ประหารก็ไม่เสียดายที่ผู้คนมักจะพูดกันนั้น…หากตัดสินโทษประหารจริง จะคอยดูว่าคุณจะเสียดายหรือเปล่า!

นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่อันหลินเตือนตัวเองแบบนี้ จะหวั่นไหวไม่ได้

เขาผินสายตามองเจียงหย่าหนานอีกครั้ง ถ้อยคำอธิบายนั้น ให้ซูซิ่นพี่ชายคนนี้ชี้แจงก็แล้วกัน

วิธีการฝึกฝนจิตแห่งกระบี่ รวมถึงทักษะการใช้จิตแห่งกระบี่เพิ่มอานุภาพแก่เพลงกระบี่ของเจียงหย่าหนาน ก็มีประโยชน์ใช้สอยมากอยู่เหมือนกัน อย่างน้อยอันหลินก็ได้ประโยชน์มากโข

สิ้นสุดการถ่ายทอดวิชาความรู้ อันหลินกับซูเฉี่ยนอวิ๋นออกจากลานประลองยุทธ์

มีเวลาเหลืออีกสี่วันก่อนส่งมอบแหล่งพลังงานของหุ่นจักรกล อันหลินจึงเอาแต่เที่ยวเตร่ในวังหลวง

ตลอดสี่วันนี้ ซูซิ่นไปหาอันหลินอีกหลายครั้ง ถามอันหลินว่าอยากจีบน้องสาวเขาหรือไม่

“จีบน้องสาวเจ้าหรือ ไม่จีบ!” นี่เป็นคำตอบของอันหลิน

“ไม่จีบหรือ อ้อ เช่นนั้นอีกสักระยะข้าค่อยมาถามใหม่” ซูซิ่นไม่ยอมแพ้

วันต่อมา

“ตัดสินใจได้หรือยัง จะจีบน้องสาวข้าไหม ข้าช่วยเจ้าได้นะ” ซูซิ่นทำหน้าคาดหวัง

“ตัดสินใจแล้ว ไม่จีบ” อันหลินหนักแน่นมาก

ซูซิ่น “…”

วันที่สาม ซูซิ่นมาอีกแล้ว

ซูซิ่น “จีบไหม”

อันหลิน “ต่อให้เหลียงจิ้งหรู[1]ให้ความกล้ากับข้า ข้าก็ไม่กล้าจีบ”

ซูซิ่นทำหน้างงงวย “เจ้าพูดอะไรน่ะ”

อันหลิน “ไม่จีบ”

ซูซิ่น “…”