ตอนที่ 3 ระบบที่ทำให้ทั้งรักและเกลียด

ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม ตอนที่ 3 ระบบที่ทำให้ทั้งรักและเกลียด ตอนที่ 3 ระบบที่ทำให้ทั้งรักและเกลียด

หลังการลงทะเบียนเรียนเสร็จสิ้นแล้ว อันหลินก็มาถึงหอพักที่ถูกจัดสรรให้

และครั้งนี้ เขาก็ต้องอุทานออกมาจากใจจริงอีกครั้ง

สมกับเป็นสำนักบำเพ็ญเพียรอันดับหนึ่งของแคว้นจิ่วโจว สวัสดิการดีเยี่ยม ศิษย์ใหม่ทุกคนที่เข้าเรียน ล้วนมีอาคารเล็กๆ สองชั้นเป็นของตัวเอง!

อาคารเป็นตึกที่สร้างขึ้นจากโครงสร้างไม้ ภายในมีเฟอร์นิเจอร์ครบครัน

แน่นอนว่า พวกคอมพิวเตอร์ โทรทัศน์ เครื่องปรับอากาศกับเครื่องซักผ้าอย่าไปคิดถึงเฟอร์นิเจอร์ภายในบ้านส่วนใหญ่ล้วนทำขึ้นจากไม้ทั้งหมด

อันหลินคิดว่าจุดนี้สอดคล้องกับโลกที่เขาอยู่มากทีเดียว เป็นฉากบรรยายที่เจอเวลาอ่านนิยายแนวบำเพ็ญเซียน

แม้จะไม่มีอุปกรณ์สมัยใหม่ แต่แค่เข้าเรียนก็มีคฤหาสน์ส่วนตัว ในใจเขาก็พอใจมากเหมือนกัน

การจัดสรรอาคารถูกแบ่งเขตตามระดับชั้นเรียน และบ้านพักของสวีเสี่ยวหลานก็อยู่ข้างๆ อันหลิน

โบราณกล่าวว่า มือใครยาวสาวได้สาวเอา อินหลินรู้เรื่องนี้ดี กำลังแอบดีใจอยู่ในใจ

เพราะสวีเสี่ยวหลานเป็นคนใจดีมีอัธยาศัย แถมหน้าตาก็ยังสะสวย ซ้ำยังไม่ถือสาเรื่องที่เขาเป็นคนไม่เอาไหนเลยสักนิด เพื่อนที่ดีขนาดนี้จะไปหาที่ไหน

หึ เราเป็นถึงผู้ชายที่มีระบบเทพสงคราม ถูกกำหนดให้เป็นใหญ่ในวงการบำเพ็ญเซียน

สวีเสี่ยวหลาน ข้าจะพิสูจน์ตัวเอง ทำให้เจ้าชื่นชมข้าให้ได้!

เปลวไฟลุกโชนในดวงตาอันหลิน พลังก่อตัวขึ้นในจิตใจ

กายแห่งมรรคขั้นศูนย์แล้วอย่างไร เซียวเหยียนยังเป็นจักรพรรดิสงครามได้ เราจะเป็นจักรพรรดิเซียนไม่ได้เชียวเหรอ

คิดได้ดังนั้น มุมปากของอันหลินก็ยกขึ้นน้อยๆ ท่าทางเปี่ยมด้วยความมั่นใจ

เขานั่งอยู่บนเตียงของตัวเอง เปิดระบบเทพสงครามในสมอง เปิดฉากการเดินทางของการบำเพ็ญเซียนแสนวิเศษ

อินเตอร์เฟซ[1]ของระบบเทพสงครามเรียบง่ายอย่างยิ่ง มีแค่แถบตัวเลือกระดับพลังยุทธ์ วิชากับกระบวนท่าสามแถบเท่านั้น

อ้อ มีแถบแปลกๆ ที่เรียกว่า ‘ภารกิจพิเศษ’ อยู่ด้วย

แถบวิชา กระบวนท่ากับภารกิจพิเศษมืดสนิท เห็นได้ชัดว่าแถบวิชากับกระบวนท่าต้องบรรลุกายแห่งมรรคขั้นเจ็ดถึงจะฝึกได้

ใบหน้าของอันหลินดูจนใจเล็กน้อย เบนสายไปทางคอลัมน์ของระดับพลังยุทธ์

“กายแห่งมรรคขั้นหนึ่ง บรรลุเงื่อนไข: วิดพื้น 10 ครั้ง”

“โอ้แม่เจ้า!” อันหลินอ้าปากกว้าง ทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ พึมพำว่า “ภารกิจนี้ ให้คะแนนฟรีหรือไง”

อันหลินวิดพื้นบนเตียงสิบครั้งอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

ต่อมา ก็มีเสียงกรอบแกรบดังมาจากกระดูกของเขา กล้ามเนื้อทั่วร่างกายก็เจ็บปวดรวดร้าวขึ้นมาทันใด

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาถึงได้หอบหายใจ ร่างกายชุ่มเหงื่อลุกขึ้นยืน

“เรา…แข็งแกร่งขึ้นแล้ว…” อันหลินสัมผัสได้ว่าพลังในร่างกายของตัวเองเกิดการเปลี่ยนแปลง เขาไม่เคยเป็นอย่างตอนนี้ รู้สึกว่าในร่างกายของตัวเองเปี่ยมด้วยพลัง

ยิ่งไปกว่านั้น มีอากาศธาตุชนิดหนึ่งที่ล่องลอยในอากาศ เขาก็สัมผัสได้แล้วเช่นกัน

“นี่คือพลังชีวิตงั้นเหรอ วิเศษจังเลย”

อันหลินรู้ว่า ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เขาได้กลายเป็นผู้บำเพ็ญเซียนอย่างเป็นทางการแล้ว!

เขาควบคุมใจที่สั่นระรัวของตัวเอง ตรวจดูแถบตัวเลือกของระบบเทพสงครามต่อไป

“กายแห่งมรรคขั้นสอง บรรลุเงื่อนไข: วิดพื้น 10+10 ครั้ง”

“นี่…ล้อกันเล่นหรือเปล่า” แม้ปากอันหลินจะพูดแบบนี้ แต่ก็หลุดขำออกมาเสียแล้ว

ให้ตายเถอะ หากเป็นแบบนี้ต่อไป พรุ่งนี้เราคงจะเป็นที่หนึ่งของสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนแล้ว!

อันหลินระเบิดเสียงหัวเราะที่เขาคิดไปเองว่าน่าเกรงขาม ทว่าแท้ที่จริงแล้วกลับน่าเกลียดมากออกมา

วิดพื้นยี่สิบครั้งเสร็จ อันหลินเหงื่อโชก เขารู้สึกได้ว่า ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว!

เขากำสองมือของตัวเองแน่น ปล่อยหมัดใส่โต๊ะที่อยู่ข้างๆ อย่างแรง จากนั้นโต๊ะทั้งตัวก็ถูกหมัดของอันหลินกระแทกจนพัง

“ฮ่าๆๆ เราไร้พ่ายแล้ว สมกับเป็นระบบเทพสงคราม ฉันรักแกเหลือเกิน!” อันหลินหัวเราะร่า

เขาดูระบบต่อ พบว่าเนื้อหาข้างในกลายเป็น ‘กายแห่งมรรคขั้นสาม บรรลุเงื่อนไข: วิดพื้น 10×10ครั้ง’

หึๆ ความยากเพิ่มขึ้นนิดหน่อย

ตอนนี้อันหลินวิดพื้นไปยิ้มไปด้วยซ้ำ

ไม่นาน เขาก็วิดพื้นหนึ่งร้อยครั้งเสร็จ ระดับพลังยุทธ์ของเขาเลื่อนเป็นกายแห่งมรรคขั้นสามแล้ว

ระบบนี้เป็นโปรแกรมโกงชัดๆ เกิดคนอื่นรู้ว่าเราเพิ่มพลังยุทธ์ด้วยวิธีแบบนี้ จะไม่โมโหเจียนตายเลยเหรอ!

อันหลินคิดว่าตัวเองจะเข้าสู่จุดสูงสุดของชีวิตในไม่ช้า เขาเปิดหน้าจอระบบอย่างร่าเริง มองเงื่อนไขการเพิ่มระดับพลังยุทธ์ขั้นต่อไป สิ่งที่เห็นยังคงเป็นการวิดพื้น เขาดีใจจนแทบจะกระโดดโลดเต้น

“กายแห่งมรรคขั้นสี่ บรรลุเงื่อนไข: วิดพื้น 10 ยกกำลัง 10 ครั้ง”