ตอนที่ 322 ชื่อก้องแผ่นดิน

ข่าวคราวแพร่สะพัดเหมือนไฟลามทุ่ง แพร่สะพัดไปทั่วทุกสารทิศด้วยความเร็วที่บ้าคลั่ง ไม่นานก็ทำให้จักรวรรดิอ้าวซิน แม้กระทั่งทั้งผืนแผ่นดินสั่นสะเทือน

เซียนกระบี่มีนามว่าอันหลิน หลังเอาชนะกษัตริย์สงครามหลายคนและทูตพิเศษของจักรวรรดิอ้าวซินแล้ว ก็ลั่นวาจาท้าทายจักรพรรดิสงครามซวีหมิงอย่างเปิดเผย และป่าวประกาศว่าหากไม่พอใจจะบุกวังของจักรวรรดิอ้าวซิน

เมื่อข่าวนี้กระจายออกไป ทั่วโลกก็แตกตื่น

จักรพรรดิสงครามเป็นบุคคลสูงสุดของแผ่นดินนี้ น่าเกรงขาม สูงศักดิ์อย่างยิ่ง

สำหรับชาวโลกแล้ว จักรพรรดิสงครามก็คือดวงอาทิตย์บนท้องนภา สูงส่ง ห้ามล่วงเกินเป็นอันขาด

บัดนี้เซียนกระบี่อันหลินกลับอาจหาญลั่นวาจาจะจัดการ!

ต้องรู้ว่าอริยะที่เผลอล่วงเกินจักรพรรดิสงครามคราวก่อน ตอนนี้หญ้าตรงสุสานสูงร่วมสามจั้งแล้ว!

บ้าไปแล้ว คนคนนี้บ้าไปแล้ว!

แทบจะทุกคนล้วนรู้สึกเช่นนี้เมื่อได้ยินข่าวนี้

จักรวรรดิรุ้งอุดร ทางเหนือของแผ่นดินปราณสงคราม

ณ เหลาสุราแห่งหนึ่งในเมืองหลวง ก็มีบุคคลที่รู้แหล่งข่าวกำลังถกประเด็นนี้อยู่เช่นกัน

“นี่ เจ้าได้ยินเรื่องของจักรวรรดิอ้าวซินหรือยัง”

“จะไม่รู้ได้อย่างไร เรื่องนี้ลือกันให้แซ่ด เกียรติของจักรพรรดิสงครามไม่ถูกท้าทายมานานแค่ไหนแล้ว ข้าว่าเจ้าบ้าที่ชื่ออันหลินคงอยู่ได้ไม่เกินสามวันแล้ว”

“จิ๊ๆ…ไม่คิดเลยว่าจะมีคนอหังการแบบนี้อยู่บนโลกด้วย…”

“อหังการงั้นหรือ นี่เรียกว่าไม่เจียมตัวต่างหาก! หึ มีความสามารถนิดหน่อยก็อวดดีขนาดนี้แล้ว ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ”

“มันก็จริง จักรพรรดิสงครามซวีหมิงนั้นไร้พ่าย หลังได้อาวุธเทวะมาครอง เขาก็ยิ่งไร้เทียมทาน อริยะสงครามที่ตายด้วยน้ำมือเขามีร่วมสิบชีวิตแล้ว เฮ้อ สติฟั่นเฟือนไปแล้วถึงได้กล้าท้าทายเขาเช่นนี้”

โดยที่ไม่รู้ว่าขณะที่พวกเขากำลังคุยกันนั้น จอกสุราในมือของชายชุดขาวบนโต๊ะอีกใบนิ่งชะงักไปแล้ว

ใบหน้าสุภาพอ่อนโยนของเขาฉายความเหม่อลอยอยู่เนิ่นนาน

สุดท้ายเขาก็หัวเราะอย่างสุขอุรา เสียงหัวเราะอันไร้ยางอายทำให้ลูกค้ารอบข้างหันมองกันระนาว

“จักรวรรดิอ้าวซินหรือ อันหลิน รอข้านะ!”

ชายหนุ่มชักกระบี่ออกจากฝัก ปราณกระบี่ฟ้าดินโลดแล่นทันที

เขาย่ำกระบี่แล้วพุ่งขึ้นฟ้า แผ่นหลังสง่างามเด็ดเดี่ยว ทิ้งลูกค้าที่ตะลึงงันไว้ด้านหลัง

ในอาณาเขตของจักรวรรดิอ้าวซิน อันหลินกับซูเฉี่ยนอวิ๋นอาละวาดชนิดที่โกลาหลอลหม่าน

แคว้นชุนหยาง

เล่าลือกันว่าสำนักกระบี่เมฆพิศุทธ์คร่าชีวิตผู้คนหลายร้อยเพื่อหล่อเลี้ยงกระบี่ และยังลอยตัวเหนือกฎหมาย ทำตามอำเภอใจ

มันเป็นจอมอหังการแห่งแดนดิน ความสามารถแกร่งกร้าว ไม่มีใครกล้ายุ่งด้วย

ได้! คอยดูจอมยุทธหญิงชายอย่างเราจะทำลายพวกเจ้าเอง

อันหลินบุกสำนัก ปลิดชีพจวงปี้ฝานผู้แข็งแกร่งระดับกษัตริย์สงครามคาบัลลังก์

กงจักรแสงจันทร์ของซูเฉี่ยนอวิ๋นเข่นฆ่าไม่ปราณี ผู้อาวุโสในสำนักระดับราชันสงครามสิบกว่าชีวิตถูกสังหารในกระบวนท่าเดียว

สำนักกระบี่เมฆพิศุทธ์พินาศสิ้นภายในหนึ่งทิวา!

แคว้นเฮ่อกุย

ได้ยินว่าสำนักปีศาจเลือดมังกรเป็นใหญ่ กดขี่จนพรรคและสำนักทั้งหลายในแคว้นโงหัวไม่ขึ้น และเพราะผู้แข็งแกร่งในสำนักมีนับไม่ถ้วน ทั้งยังมีค่ายกลพิทักษ์ขุนเขาที่น่ากลัวอย่างมหันต์ ไม่มีผู้ใดกล้าแตะต้อง

ได้! คอยดูจอมยุทธหญิงชายอย่างเราจะทำลายพวกเจ้าเอง

อันหลินกับซูเฉี่ยนอวิ๋นบุกกระวูดกระวาดไปที่รังของสำนักปีศาจเลือดมังกร เปิดฉากสังหารอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง

กษัตริย์สงครามสองคนภายในสำนักปีศาจไม่มีแม้แต่โอกาสหลบหนีด้วยซ้ำ ก็ถูกปลิดชีพทันที ภายในสำนักเลือดนองเป็นสายธาร ศพนอนเกลื่อนกลาด…

ภายในทิวาเดียว โลกก็ไม่มีสำนักปีศาจเลือดมังกรอีกต่อไป!

แคว้นตะวันขาว แคว้นพญาหงส์…

ทุกวีรกรรมแพร่กระจายดุจพายุพัดวูบ ทำให้ทุกคนในผืนแผ่นดินตะลึงพรึงเพริด

ไม่ว่าก่อนหน้านี้จะปฏิเสธอันหลินกับซูเฉี่ยนอวิ๋นอย่างไร การกระทำในตอนนี้ของพวกเขาล้วนแต่สะเทือนขวัญผู้คน อย่างน้อยก็มีผู้คนมากมายไม่กังขาในความสามารถของพวกเขาอีกต่อไป

ชื่อของเซียนกระบี่อันหลินและนักบุญหญิงแสงจันทร์ได้เลื่องลือไปทั่วผืนแผ่นดินอย่างแท้จริง

แต่เรื่องที่สะเทือนขวัญชาวโลกที่แท้จริง กลับเกิดขึ้นในหอเด็ดดาว

หอเด็ดดาว หนึ่งในสิบสำนักใหญ่แห่งจักรวรรดิอ้าวซิน

มีอิทธิพลครอบคลุมทางตะวันตกของจักรวรรดิ แว่นแคว้นเล็กใหญ่นับสิบกว่าแคว้น เป็นสำนักยิ่งใหญ่สมชื่อ

หลิงเซียงเล่อประมุขหอเด็ดดาว ปรมาจารย์เย่ฉงซานแห่งหอเด็ดดาว ต่างก็อยู่ในระดับอริยะสงคราม