ตอนที่ 37 หวังเสวียนจ้าน VS เซวียนหยว...

ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม ตอนที่ 37 หวังเสวียนจ้าน VS เซวียนหยวนเฉิง ตอนที่ 37 หวังเสวียนจ้าน VS เซวียนหยว…

เซวียนหยวนเฉิงเตรียมพร้อมต่อสู้อยู่นานแล้ว เมื่อเจอกับหอกที่มีอานุภาพน่าตะลึงอย่างยิ่งเช่นนี้ เขาไม่หลบไม่หลีก แต่มือยกกระบี่ขึ้นรับทันที

เคร้ง!

การปะทะกันครั้งแรกของทั้งคู่ มีพลังน่ากลัวระเบิด สะเทือนผิวดินในรัศมีสามจั้งจนแตกระแหง

อารมณ์ร้อนอย่างหวังเสวียนจ้าน ถูกเซวียนหยวนเฉิงยั่วยุจนเกิดโทสะตั้งนานแล้ว

ด้วยเหตุนี้เมื่อเขาลงมือ ก็ปล่อยพลังทั้งหมดออกมาในทันที ด้วยอยากปิดฉากศึกนี้ให้ไวที่สุด

มังกรพลังปราณตัวหนึ่งห้อมล้อมหอกยาว ทั้งทิ่มแทง งัดขึ้นและกวาดล้าง ทุกกระบวนท่าล้วนมีพลังอันไร้เทียมทาน

เซวียนหยวนเฉิงถอยหลังหลบหลีกไม่หยุด กลายเป็นม่านอากาศทรงกลมภายในเสี้ยววินาที

ทุกครั้งที่หอกยาวของหวังเสวียนจ้านทิ่มแทงผ่านม่านอากาศ จะมีพลังเข้มข้นขัดขวางหอกไว้ และในขณะนั้นเอง เซวียนหยวนเฉิงก็จะใช้ความเชื่องช้าในชั่ววินาทีนั้นหลบหลีกไม่ก็ขัดขวาง

เซวียนหยวนเฉิงรู้ว่าหวังเสวียนจ้านแข็งแกร่งมาก หากว่าสู้หัวชนฝาละก็ เขาจะแพ้พ่ายในทันที

และเป็นเพราะเหตุนี้เอง เขาจึงใช้วิธีป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด ตั้งรับเท่านั้นไม่โจมตี เพื่อถ่วงเวลาให้เฉินเฉินได้หลบหนี

“รุ่นพี่เฉิน ท่านชักช้าอยู่ไย รีบหนีไปสิ!” เซวียนหยวนเฉิงตะโกนใส่เฉินเฉิน

เฉินเฉิน “…”

การคุ้มกันประหนึ่งขนมเหนียวหนึบของเซวียนหยวนเฉิง ทำให้หวังเสวียนจ้านอัดอั้นตันใจเหลือเกิน

หลังได้ยินประโยคที่เซวียนหยวนเฉิงพูดกับเฉินเฉิน เขาก็ระเบิดออกมาอีกครั้ง โมโหจวนจะกลายเป็นร่างที่สอง!

คราวนี้ ไม่ได้มีแค่มังกรเขียวพลังปราณห้อมล้อมหอกเท่านั้น แต่ตัวเขาแทบจะกลายร่างเป็นมังกรแล้ว!

เกล็ดมังกรสีเขียวปรากฏตามตัวของหวังเสวียนจ้าน ลมปราณของเขาพุ่งทะยานไปถึงจุดสุดยอดของระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณ

“ท่านมีสายเลือดของเผ่าพันธุ์มังกร!” เมื่อเซวียนหยวนเฉิงเห็นฉากนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไป

…

ณ จัตุรัสหยกขาว นักเรียนแทบจะทุกคนเบนสายตาไปที่หน้าจอการต่อสู้ของหวังเสวียนจ้าน

นี่เป็นการต่อสู้ระหว่างหวังเสวียนจ้านอันดับหนึ่งแห่งสำนักกับนักเรียนใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดของรุ่น

ซ้ำยังเป็นการต่อสู้ระหว่างผู้แข็งแกร่งที่มีจดหมายแนะนำถึงสองคน มันน่าชมเป็นอย่างยิ่ง

“เสร็จกัน พลังแห่งสายเลือดมังกรของหวังเสวียนจ้านถูกปลุกแล้ว เขาจะต่อสู้ด้วยพลังที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว!”

นักเรียนที่ไว้เคราแพะ สีหน้าผ่อนคลาย แลดูมีคุณลักษณะของบัณฑิตพูดขึ้น

“ศิษย์พี่พาน ท่านพูดว่าสายเลือดมังกร ศิษย์พี่หวังคนนี้เป็นคนของวังมังกรทะเลบูรพาหรือ” นักเรียนหญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งถึงถามขึ้นอย่างฉงนใจ

ขณะเดียวกัน ในดวงตาของนักเรียนกลุ่มใหญ่รอบข้างก็เต็มไปด้วยความสงสัยเช่นกัน ต่างก็พากันจดจ้องศิษย์พี่พานคนนี้

เห็นได้ชัดว่าศิษย์พี่พานคนนั้นเคลิบเคลิ้มกับสายตาแบบนี้ยิ่งนัก ใบหน้าฉายความยากลึกหยั่งถึง

น่าขัน เขาคือพานปู้อวี่อันดับที่ยี่สิบแห่งสำนักเชียวนะ ศิษย์น้องทั้งหญิงชายจ้องมองเขาด้วยสายตาเคารพเลื่อมใส มันเป็นเรื่องที่ปกติเสียเหลือเกิน!

“หวังเสวียนจ้านไม่ใช่คนของวังมังกร สายเลือดมังกรของเขามาจากสายเลือดทายาทมังกรโบราณ นี่เป็นการสืบสายเลือดที่เก่าแก่เป็นอย่างยิ่ง พลังแห่งสายเลือดมังกรของเขาได้แต่ใดมานั้น ถือเป็นความลับสำหรับพวกเรา แต่สิ่งที่ยืนยันได้แน่ชัดคือ เพราะพลังแห่งสายเลือดมังกรอันเก่าแก่ ทำให้เขาได้รับการชื่นชมจากผู้เที่ยงแท้!”

คำพูดของพานปู้อวี่ ทำให้นักเรียนทั้งหลายกระจ่างใจทันที

ผู้เที่ยงแท้สามารถถล่มวังมังกรได้เพียงลำพัง พลังแห่งสายเลือดที่ได้รับการชื่นชมจากผู้เที่ยงแท้ จะเป็นสิ่งที่พลังสายเลือดอย่างวังมังกรเทียบชั้นได้อย่างไรเล่า

“เช่นนั้น…ศิษย์พี่พานคิดว่า เซวียนหยวนเฉิงคนนั้นจะต้านได้อีกนานแค่ไหน” นักเรียนหญิงปีหนึ่งคนหนึ่งถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ

นางชื่นชมเซวียนหยวนเฉิงมาก ตอนนี้เมื่อได้ยินคำพูดของพานปู้อวี้ ก็รู้สึกกังวลใจแทนเซวียนหยวนเฉิงขึ้นมาทันที

พานปู้อวี่หัวเราะเบาๆ ชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว

“สิบห้านาทีหรือ” หญิงสาวพูดพลางกะพริบตาปริบๆ

“เปล่า…ต้านไม่ได้เลยสักกระบวนท่าเดียว!” พานปู้อวี้พูดอย่างจริงจัง

เมื่อประโยคนี้ดังขึ้น ก็ทำให้ผู้คนฮือฮาขึ้นมาในพริบตา

ผู้คนต่างก็แสดงอาการตกตะลึง นักเรียนหญิงคนนั้นสั่นสะท้านไปทั้งตัว ราวกับได้รับความกระทบกระเทือน

ต้านไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว ล้อกันเล่นหรือ!

ทว่าพานปู้อวี่เป็นถึงผู้แข็งแกร่งระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณ ซ้ำยังเคยประมือกับเซวียนหยวนเฉิงแล้ว

ด้วยเหตุนี้ คำพูดของเขาจึงมีอำนาจอย่างยิ่ง