ตอนที่ 402
ตอนที่ 402 ข้าเป็นพ่อครัวดีกว่า
October 31, 2026
อันหลินยื่นขนมไหว้พระจันทร์ให้สวีเสี่ยวหลานด้วยความจริงใจ ขาดเพียงแปะคำว่าจริงใจไว้บนหน้า
สีหน้าของสวีเสี่ยวหลานอ่อนลงนิดหน่อย แต่ยังคงใช้มือดันขนมไหว้พระจันทร์ออกเบาๆ “เจ้าเคยให้ขนมไหว้พระจันทร์กับข้าหนหนึ่งแล้ว ข้าไม่รับ ข้ายังมีธุระนิดหน่อย ขอตัวไปจากที่นี่ก่อน ทุกคนคุยกันเถอะ”
สวีเสี่ยวหลานพูดแล้วหันหลังจากไป
อันหลินถือขนมไหว้พระจันทร์คามือ ในใจวูบโหวง ความรู้สึกของเด็กที่น้อยอกน้อยใจอย่างยิ่งกำลังลุกลาม
ถังซีเหมินมองขนมไหว้พระจันทร์ในมืออันหลิน เผลอกลืนน้ำลาย ในใจคิดว่าปฏิเสธหินวิญญาณของอันหลินแต่แรกก็ดี เช่นนั้นไม่แน่ว่าอาจจะได้ขนมไหว้พระจันทร์ของฉางเอ๋อมาแทนก็ได้!
อันหลินหมดอาลัยตายอยาก อำลาเพื่อนๆ แล้วขี่ก้อนอิฐกลับบ้านพักของตน
กลางเวหา เขามองระบบที่ตนเกลียดเข้าไส้อีกครั้ง เห็นแถบภารกิจพิเศษแจ้งเตือนว่าภารกิจสำเร็จแล้ว
‘ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจ ‘เป็นมนุษย์ต้องสงบเสงี่ยม ข้าจะช่วยเจ้าบรรลุเซียน’ สำเร็จ รับโอกาสสุ่มจับรางวัลหนึ่งครั้ง ในการสุ่มจับรางวัลครั้งนี้มีสิทธิ์ลุ้นรับ’
‘อาวุธวิเศษ (50 ชิ้น) อาวุธเซียน (10 ชิ้น) ศาสตราวุธพิเศษ (1 ชิ้น) อาวุธเทวะ (3 ชิ้น)’
อันหลินอ่านคำชี้แจงของระบบ ในใจหยุดก่นด่าได้สักที
สุ่มจับอาวุธครั้งก่อนมีศาสตราวุธหนึ่งร้อยชิ้น ตอนนี้ศาสตราวุธกลายเป็นอาวุธเทวะสามชิ้นไปแล้ว
บ่งบอกว่าคุณภาพของรางวัลที่สุ่มจับน่าจะเกี่ยวข้องกับพลังยุทธ์ของเขา ตอนนี้อยู่ในระดับแปลงจิตแล้ว ศาสตราวุธคงถูกปลดออกจากระบบแล้ว อีกอย่างจำนวนของอาวุธพวกนี้มีจำกัด เพราะก่อนหน้านี้อาวุธพิเศษของระบบมีสองชิ้น นับตั้งแต่ได้ก้อนอิฐสีดำไป ศาสตราวุธพิเศษก็กลายเป็นชิ้นเดียว
แต่ก็ไม่เป็นไร อย่างไรเสียเขาก็ไม่สนใจอาวุธพิเศษ สายตาของเขาจับจ้องอาวุธเทวะ!
ดวงตาของอันหลินวาวโรจน์ เขาได้ยินว่าปกติแล้วอาวุธเทวะจะมีพลังหยั่งรู้ฟ้าดิน เป็นอาวุธในตำนาน
ไม่คิดว่าระบบจะมีโอกาสลุ้นรับอาวุธแบบนี้ด้วย สุดยอดจริงๆ!
เขากลืนน้ำลาย เริ่มสุ่มจับรางวัลในสมอง
ระบบก็ฉายแสงสว่างเจิดจ้าในเวลานี้เช่นกัน
ติ้ง
‘ยินดีด้วย ท่านได้รับรางวัลใหญ่!’
อันหลินได้ฟังก็สะดุ้งโหยง ลมหายใจถี่กระชั้นจนแทบจะขาดออกซิเจน
ได้รางวัลใหญ่!
ได้ยินไหม เราได้รางวัลใหญ่!
ขั้นสุดยอดคืออาวุธเทวะ เราไร้เทียมทานแล้ว วะฮ่าๆ ๆ…
เขามองระบบ เห็นระบบแสดงตัวอักษรสีทองว่า
‘ยินดีด้วยท่านได้รับอาวุธพิเศษ กระทะก้นแบนแรกกำเนิด!’
‘กระทะใบนี้เหมาะแก่การอบแห้ง อบ นึ่ง ย่าง ผัด มีสรรพคุณช่วยเพิ่มรสชาติ ไร้น้ำมันไร้ควัน ไม่ติดกระทะ เป็นกระทะอันดับในโลก!’
‘กระทะใบนี้ประณีต มีรูปร่างกลมอย่างสมบูรณ์แบบ เป็นสีที่สบายตาที่สุด น่าดูชม ใครเห็นใครชอบ ประณีตอันดับหนึ่งของโลก!’
พรึ่บ
กระทะก้นแบนที่ภายในดำเมี่ยม ด้านนอกส่องสีทองระยิบระยับปรากฏในมืออันหลิน
อืม…เนื้อสัมผัสของด้ามจับดีมาก รูปลักษณ์ก็น่าดูชมจริงๆ สวยงามมาก ก้อนอิฐดำชิดซ้ายไปสิบซอย…
อันหลินสั่นไปทั้งตัว เลือดอัดแน่นในทรวงอก
อาวุธพิเศษเหรอ
กระทะนี่เรียกว่าอาวุธงั้นเหรอ!
อาวุธเป็นสิ่งที่ใช้ในการต่อสู้ กระทะใบนี้จะเอาไปสู้อย่างไร ต่อให้จะจับศัตรูมาอบ นึ่ง ย่าง ผัดได้ แต่เนื้อที่มันก็ใหญ่ไม่พออยู่ดี!
บัดซบ!
อันหลินโมโหจนหน้ามืด เกือบจะปากระทะก้นแบบออกไป ระบบนี่มันจงใจชัดๆ!
ระบบไร้ศีลธรรม คืนอาวุธเซียนให้ฉัน! คืนอาวุธเทวะของฉันมา!
อันหลินกลับบ้านพักของตนด้วยความโมโหเดือดดาล กินยาสงบใจก็ไร้ประโยชน์
นับวันระบบก็จะเกินเหตุขึ้นไปทุกทีแล้ว สุ่มจับรางวัลต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่ๆ!
เขาเสี่ยงวิกฤตหดตัว พยายามล้มประดาตายกว่าจะทำภารกิจสำเร็จ กลับได้กระทะก้นแบบมาเนี่ยนะ
การกระทำที่ไร้สมองแบบนี้ ระบบยังมีหน้ากระทำด้วยเหรอ!
“ให้ตายสิ กระทะบ้า กระทะเวรตะไล! เราพยายามไปมากมายปานนี้เพื่อนอะไร แม้แต่เสี่ยวหลานยังรังเกียจเรา ผลปรากฏว่าได้กระทะบ้าๆ นี่มา!” เสียงดังปึงปังแว่วมาจากห้องครัว พร้อมกับเสียงตวาดของอันหลิน
เจ้าอัปลักษณ์ทำหน้างุนงง “พี่อันหลินใส่อารมณ์กับกระทะก้นแบบทำไมกัน”
ต้าไป๋นอนแผ่บนเบาะฟางอย่างเกียจคร้าน เมื่อได้ยินก็ลืมตาปรือปรอย “พี่อันน่าจะโดนสวีเสี่ยวหลานทิ้ง ไม่มีที่ระบายอารมณ์ ก็เลยมาใส่อารมณ์กับกระทะ…”