ตอนที่ 497
ตอนที่ 497 กำลังเสริมจากหงโต้ว
October 31, 2026
ทีน่ายืนบนหัวไหล่ของอันหลิน จิกผมของเขาแล้วพูดอย่างหวาดกลัวว่า “มังกรตัวนี้เป็นสัตว์ประหลาดอะไรกันแน่ น่ากลัวมากจริงๆ แม้แต่พลังแสงศักดิ์สิทธิ์ของข้าก็ถูกมันชิงไปแล้ว ว!”
“ฮือ…ไม่มีแสงศักดิ์สิทธิ์แล้ว ข้าจะเป็นภูตได้อย่างไรอีก!”
ไม่นานทีน่าก็รู้สึกเศร้าจากภายใน ร้องไห้ขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
อันหลินถอนหายใจ “เจ้าช่วยสงบสติอารมณ์หน่อยได้ไหม คาถาเรียกสายฟ้าที่เป็นโปรแกรมโกงขั้นสูงของข้าก็ถูกมังกรปีศาจชิงไปเหมือนกัน เจ้าเห็นข้าบ่นหรือไม่”
ขณะที่พูด มังกรพันเนตรมินิสี่สิบกว่าตัวก็เริ่มมีแสงศักดิ์สิทธิ์ปกคลุม พลังที่ยิ่งใหญ่ยิ่งกว่าแผ่ออกจากร่างกายของพวกมัน
อันหลิน “…”
“ยังจะสู้หรือไม่” หลิวฉู่ฉู่ที่อยู่ห่างไกลส่งกระแสจิตมา
“สู้! วิชาคาถาของพวกเราถูกช่วงชิงแล้ว จะปล่อยให้มังกรพวกนี้เอาเปรียบไม่ได้!” อันหลินกัดฟันพูด
หลิวฉู่ฉู่ “เข้าใจแล้ว”
ต๋าอีกับต๋าเอ้อร์ที่โง่เขลาได้รับคำสั่งจากอันหลินเก็บดาบเลเซอร์ ใช้ไฟโจมตีแทน
มังกรพันเนตรหมายเลขสามที่ชิงคาถาเรียกสายฟ้าของอันหลินไปถูกอัสนีห้อมล้อม ปรากฏกายอยู่ด้านหน้าสุดของมังกรพันเนตรสี่สิบกว่าตัวประหนึ่งแม่ทัพที่นำทัพทหารออกรบ
เสียดายที่ยุทธศาสตร์จับโจกเอาหัวโจก[1]ไม่สามารถใช้ได้ที่นี่ หมายเลขสามตัวหนึ่งล้มลง จะมีตัวแสดงแทนนับพันนับหมื่นพุ่งเข้ามา สิ่งที่อันหลินทำได้ก็คือเผาพวกมันให้เหี้ยน!
ในตอนนั้นเอง มังกรพันตาหมายเลขสามก็โน้มตัวลงเล็กน้อย ดวงตาบนร่างกายที่ปิดสนิทก่อนหน้านี้เปิดขึ้นทั้งหมด ดวงตาสีเลือดฉูดฉาดยิ่งขึ้นคล้ายว่าแปรสภาพบางอย่างสำเร็จแล้ว
เปรี๊ยะ…
อัสนีที่รายล้อมมังกรพันเนตรหมายเลขสามกลายเป็นสายฟ้าสีแดงฉานที่แผ่อานุภาพอันน่ากลัวยิ่งกว่า
รูม่านตาของอันหลินหดตัว “วิวัฒนาการแล้วหรือ”
เขารู้ว่าสายฟ้าสีน้ำเงินเหล่านั้นเกิดจากการดัดแปลงคาถาเรียกสายฟ้าของเขา แต่สายฟ้าสีแดงที่อานุภาพน่ากลัวกว่าเดิมแบบนี้กลับแฝงด้วยพลังของมังกรพันเนตร ถูกพัฒนาให้ยิ่งใหญ่ม มากขึ้น…
อันหลินอดเบนสายตามองมังกรพันเนตรมินิสี่สิบกว่าตัวไม่ได้ ดวงตาบนผิวหนังของพวกมันหลับสนิทเพราะดูดซึมพลังแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ของทีน่า และหมายความว่าเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง พ พวกมันจะสุดยอดกว่าเดิมงั้นเหรอ
“รอไม่ได้อีกแล้ว เราลุยพร้อมกันเลย!”
อันหลินกำประคำเพลิงเก้าสวรรค์แล้วพุ่งออกไปหามังกรพันเนตรมินิหลายสิบตัวก่อน
มังกรพันเนตรหมายเลขสามกำอัสนีสีแดงสามจั้งจะแทงอันหลินทันใด!
อันหลินใช้คาถาเรียกสายฟ้าด้วยความเคยชิน จากนั้นก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าตนไม่มีความสามารถนั้นแล้ว
เขารีบเบี่ยงตัวหลบ แต่ความเร็วของสายฟ้าหาใช่สิ่งที่หลบหลีกได้ง่ายดายขนาดนั้น เมื่อเขาได้สติก็สายไปเสียแล้ว อัสนีสีแดงทะลวงหัวไหล่ของเขาในพริบตา
ความรู้สึกฉีกขาดที่เหน็บชาเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ความเจ็บปวดรวดร้าวทำให้ร่างกายสั่นสะท้านไม่หยุด
ความรู้สึกแบบนี้มัน…พิลึกจังเลย!
ไม่ได้ถูกสายฟ้าที่ป่าเถื่อนขนาดนี้ฟาดมานานมากแล้ว ความรู้สึกเจ็บแบบนี้ทำให้จิตใจของเขาระส่ำระสายเล็กน้อย
และในตอนนั้นเอง มังกรพันเนตรมินิสี่สิบกว่าตัวสาดแสงศักดิ์สิทธิ์สว่างไสว อ้าปากกว้าง พลังงานที่น่ากลัวกำลังก่อตัว
ตูมๆ ๆ
ปากของมังกรปีศาจพ่นปืนใหญ่แสงศักดิ์สิทธิ์ที่แฝงด้วยพลังงานอันน่าสะพรึงใส่พวกอันหลิน
ระเบิดแสงศักดิ์สิทธิ์ทุกลูกที่ปล่อยออกมาเทียบเท่าการโจมตีสุดกำลังของนักพรตแปลงจิตขั้นกลาง ระเบิดแสงศักดิ์สิทธิ์มากมายปานนี้ อานุภาพที่พลิกภูเขาถมทะเลทำให้รู้สึกหายใจไม่ออก!
อันหลินใช้ก้อนอิฐสีดำขยายใหญ่ขวางด้านหน้าอย่างไม่ลังเล ทีน่าเองก็ตกใจจนไปหลบซ่อนอยู่ข้างหลังเขา
จากนั้นการระเบิดแสงศักดิ์สิทธิ์ที่รุนแรงท่วมท้นอาณาเขตรัศมีพันเมตร ต๋าอีต๋าเอ้อร์ที่น่าสงสารหลบไม่ทัน ถูกเพลิงระเบิดเอ่อท่วม
“ยักษ์อันหลิน พวกมันแข็งแกร่งมากเหลือเกิน พวกเราเข้าใกล้พวกมันไม่ได้ด้วยซ้ำ!” ทีน่ายืนอยู่บนไหล่ของอันหลิน ใบหน้าเปี่ยมด้วยความกริ่งเกรง
ระเบิดแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ดุเดือดดุจว่าไม่มีทางหยุดยั้ง โจมตีก้อนอิฐไม่หยุด ทุกครั้งที่โจมตีร่างของอันหลินจะถูกแรงมหาศาลจากก้อนอิฐดันให้ถอยหลัง
อันหลินเองก็ตกใจกับพลังของมังกรพันเนตรเช่นเดียวกัน มันแข็งแกร่งจนเหนือคำบรรยาย ไม่ง่ายเลยกว่าจะฟื้นฟู จะต้องใช้พลังปราณอนธการระเบิดร่างกายสู้กับพวกมันอีกแล้วหรือ
ชั่วขณะที่อันหลินกำลังลังเลอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงหัวเราะสบายอารมณ์ดังขึ้นบนนภา