ตอนที่ 503
ตอนที่ 503 ไหวพริบอันล้ำเลิศของทีน่า
October 31, 2026
หลิวฉู่ฉู่สังเกตเห็นทีน่าก่อนเป็นคนแรก แต่นางรักษาความเงียบขรึมไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้ปีศาจโครงกระดูกตนอื่นสังเกตเห็นความผิดปกติ
อันหลินที่โดนฝูงปีศาจโครงกระดูกมนุษย์รุมเตะต่อย ไม่นานเขาก็สังเกตเห็นทีน่ากำลังวิ่งไปเบื้องหน้าอย่างสุดพลัง ตัวนางเล็กมากขนาดนั้น แต่กลับดูสุกใสเป็นประกายจับตา
สิ่งที่เกิดขึ้นกะทันหัน ความสุขที่เกิดขึ้นฉับพลัน
ร่างกายของอันหลินสั่นเทิ่มไปทั่วทั้งกายา ซาบซึ้งจนน้ำตาแทบไหล! จนอยากกดไลค์ให้ทีน่าอยู่ในใจเป็นหมื่นไลค์!
ลุย ทีน่า! คว้าความรุ่งโรจน์ของพวกเรามาให้ได้!
เก็บผลึกหินต้นกำเนิดที่มีมาให้หมด! เมื่อถึงตอนนั้นแล้ว หึๆๆ…ของของทีน่าก็คือของของเขาไง
อันหลินมองหมัดที่เหวี่ยงเข้ามาตรงหน้าเขาไม่หยุด เขาหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข ในเวลานี้แม้แต่หมัดของปีศาจโครงกระดูกก็ยังแสนอ่อนโยน...
ทีน่ามุ่งตรงไปถึงบริเวณที่มีผลึกหินต้นกำเนิดปกคลุมอย่างหนาแน่น นางมองผลึกหินต้นกำเนิดที่งดงามเต็มไปหมด จนอดเหม่อลอยชั่วครู่ไม่ได้ แต่ก็รีบตั้งสติทันใด และวิ่งไปยังผลึกหิ นต้นกำเนิดสีทอง!
นางไม่ลืมคำพูดที่อันหลินเคยบอก เก็บผลึกหินต้นกำเนิดสีทองสามก้อนก่อนแล้วค่อยว่ากัน
เวลาผ่านไปนานแสนนาน ผ่านช่วงเวลาในการวิ่งล่อห้อตะบึงอันยาวนาน ในที่สุดนางก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าผลึกหินต้นกำเนิดสีทองสามก้อนแล้ว มองผลึกหินต้นกำเนิดที่ตั้งสูงตระหง่าน ใบหน้าเ เปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะ
“ยักษ์อันหลิน ข้าทำได้แล้ว…หอวิญญาณมหาปราชญ์สามหอนี้เป็นของพวกเราแล้ว!”
นางหยิบถุงห้วงมิติของนางออกมา คิดจะนำผลึกหินต้นกำเนิดสีทองใส่ไว้ในห้วงมิติอาวุธวิเศษ
แต่วินาทีต่อมา ทีน่ามามองผลึกหินต้นกำเนิดที่เจริญเติบโตสูงตระหง่านนั้น แล้วนางก็จมดิ่งสู่ความนิ่งเงียบอันยาวนาน
นางพบกับเรื่องที่แสนโหดร้ายเรื่องหนึ่ง
นั่นก็คือ คล้ายว่าในตอนนี้นางมิอาจปลุกพลังชีวิตได้ หมดหนทางที่จะใช้พลัง…
ผลึกหินต้นกำเนิดขนาดใหญ่โตมหึมาขนาดนี้ นางเคลื่อนย้ายไม่ไหว!
ทีน่ามองผลึกหินต้นกำเนิดสีทองที่สูงกว่าตัวนางหลายเท่า นางไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดีชั่วขณะ
นางลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เดินเข้าไป โอบกอดผลึกหินต้นกำเนิดนั้นเอาไว้แน่น พยายามจะอุ้มขึ้นมา
ทันทีหลังจากนั้นนางก็พบว่าพละกำลังของนางอ่อนแอเกินไปจริงๆ ผลึกหินต้นกำเนิดที่ทั้งหนาและใหญ่โตขนาดนี้ นางอุ้มไม่ไหวจริงๆ…
อันหลินเองก็สังเกตเห็นปัญหานี้ อารมณ์ความรู้สึกภายในใจจมดิ่งถึงขีดสุดในฉับพลัน
เขาเหม่อมองทีน่าที่กำลังอับจนหนทาง อารมณ์โศกเศร้าและสิ้นหวังลุกลามปกคลุมไปทั่วทั้งหัวใจ ชั่วขณะนี้แม้แต่หมัดที่อ่อนแอของปีศาจโครงกระดูกก็ยังสร้างความเจ็บปวดได้ถึงเพียงนี้
ทีน่าไม่ยอกแพ้ นางเดินเลียบผลึกหินต้นกำเนิด แล้วปีนป่ายขึ้นไปอย่างช้าๆ เพราะนางพบว่าพื้นผิวของผลึกหินต้นกำเนิดค่อนข้างเหนียวหนึบ สามารถอาศัยความเหนียวนี้ในการยึดเกาะเพื่ อปีนป่ายขึ้นไปได้
หลังจากที่ปีนขึ้นไปถึงยอดสูงสุดของผลึกหินต้นกำเนิดแล้ว นางเปิดถุงห้วงมิติของนาง เอาปากถุงห้วงมิติครอบยอดสูงสุดของผลึกหินต้นกำเนิด
ครืด!
ถุงห้วงมิติเป็นเหมือนหลุมดำ ดูดกลืนผลึกหินต้นกำเนิดอย่างไม่หยุดยั้ง ไม่นานก็กลืนผลึกหินต้นกำเนิดลงไปได้สำเร็จ
ฟุ่บ! อันหลินจับตาดูการเคลื่อนไหวของทีน่าตลอด เมื่อได้เห็นฉากนี้เข้า เขาเกือบจะกู่ร้องเสียงดังด้วยออกมาความตื่นเต้นดีใจ แต่สุดท้ายเขาก็อดกลั้นเอาไว้ ใบหน้าอาบเอิ่มไปด้วย ยรอยยิ้มเปี่ยมสุข
หมัดของปีศาจโครงกระดูกที่กระหน่ำชกร่างกายเขากลับมาอ่อนโยนอีกครั้ง
เป็นเพราะความฉลาดปราดเปรื่องไหวพริบดีและความไม่ยอมแพ้ของทีน่า เขาเกิดความรู้สึกซาบซึ้งใจได้สำเร็จ และรู้สึกชื่นชมอยู่ในใจไม่สิ้นสุด
ผ่านไปอีกไม่กี่สิบนาที ผลึกหินต้นกำเนิดทั้งสามก้อนก็อยู่ในถุงห้วงมิติของทีน่าแล้ว
ลำดับต่อไปเป็นช่วงเวลาแสดงความสามารถอย่างอิสระของทีน่าแล้ว ทีน่ายึดจากบริเวณที่ใกล้ที่สุดเป็นจุดเริ่ม โดยเริ่มจากรอบๆ เขตผลึกหินต้นกำเนิดสีทองก่อน แล้วจึงค่อยๆ ขยายวงกว้ างไปบริเวณอื่นโดยรอบ ตามเก็บผลึกหินต้นกำเนิดไปตลอดทาง!
กว่าหงโต้วจะใช้มือทั้งสองข้างดันร่างกายใหญ่ยักษ์ของของตนเองให้ลุกขึ้นมานั่งได้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ท่ามกลางการกระหน่ำโจมตีอย่างไม่ขาดช่วงของปีศาจโครงกระดูก เขาลุกขึ้นมายืนสูง งตระหง่านราวกับภูผาสูงที่มั่นคงไม่สั่นคลอน
ใช่แล้ว เขาเรียนรู้แล้วว่าจะรักษาสมดุลขณะโดนโจมตีอย่างดุเดือดเช่นนี้ได้อย่างไรกัน!
ชั่วขณะนี้ ในใจของเขาเปี่ยมล้นด้วยความกล้าหาญ สายตาดั่งคบเพลิงทอดมองออกไปยังผลึกหินต้นกำเนิด หัวเราะเสียงดังลั่น “ฮ่าๆๆ…ทหารปีศาจโครงกระดูกตัวจ้อย จะให้ข้าก้มหัวยอมแพ้ได้อ อย่างไรกัน ผลึกหินต้นกำเนิดเป็นของข้าทั้งหมด!”
ทว่าในตอนที่เขาเพ่งสายตามองไปยังเขตที่มีผลึกหินต้นกำเนิดปกคลุมหนาแน่นแล้ว รอยยิ้มของเขาก็ค่อยๆ จางหายไป