ตอนที่ 65 ราชาปีศาจปัญญา นักแสดงมากฝีมือ

ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม ตอนที่ 65 ราชาปีศาจปัญญา นักแสดงมากฝีมือ ตอนที่ 65 ราชาปีศาจปัญญา นักแสดงมากฝีมือ

เมื่อได้ยินคำพูดของราชาปีศาจอำมหิต ราชาปีศาจทั้งหลายก็ตกใจ

นั่นสิ แผนการของพวกเขามีแค่จักรพรรดิปีศาจกับราชาปีศาจทั้งหกเท่านั้นที่รู้ นักพรตพวกนี้รู้ได้อย่างไร

เว้นเสียแต่ว่า…มีหนอนบ่อนไส้ในหมู่พวกเขา!

ราชาปีศาจทั้งสี่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

สุดท้าย พวกเขาก็พากันจับจ้องที่ราชาปีศาจปัญญาเป็นตาเดียว

ราชาปีศาจปัญญาพรั่นใจ “พวกเจ้ามองข้าทำไม”

ราชาปีศาจโทสะฮึดฮัดในลำคอ “ก่อนออกปฏิบัติการครั้งนี้ ราชาปีศาจทั้งห้าคนล้วนอยู่กับจักรพรรดิปีศาจ มีแต่เจ้าที่ออกไปทำภารกิจ ‘วางเหยื่อล่อ’ หากถามว่าผู้ใดเป็นไส้ศึก ก็มีแต่เจ้าที่มีโอกาส!”

ราชาปีศาจอนยะเบิกตากว้าง ตะคอกเสียงดังว่า “ปัญญา เจ้ามีอะไรจะพูดอีกไหม!”

“พวกเจ้าสงสัยข้างั้นหรือ! ข้าทำภารกิจครั้งนั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ ข้าไม่ละอายใจต่อจักรพรรดิปีศาจ ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด!” ราชาปีศาจปัญญาตวาดเสียงเกรี้ยว

ชั่วชีวิตนี้เขากระทำการอย่างเที่ยงธรรมซื่อตรง ไม่คิดว่าจะถูกราชาปีศาจตนอื่นสงสัย จะสะกดกลั้นอารมณ์ได้อย่างไร

นักพรตทั้งหลายสัมผัสได้ว่าเกิดความขัดแย้งภายในหมู่ราชาปีศาจ จึงไม่รีบร้อนบุกจู่โจม

เมื่ออันหลินได้ยินบทสนทนาของพวกเขา ดวงตาก็เป็นประกายวาบ โพล่งออกมาเสียงดังว่า “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับราชาปีศาจปัญญา ราชาปีศาจนิรนามอีกตนต่างหากที่บอกแผนการของพวกเจ้าให้พวกเรารู้!”

ราชาปีศาจปัญญาได้ฟังก็ดีใจ ไม่คิดว่านักพรตคนนี้จะออกหน้าปกป้องเขา จึงพูดอย่างซาบซึ้งใจว่า “เจ้าดูสิ นักพรตคนนี้พูดเช่นนี้แล้ว เรื่องนี้จะโทษข้าอีกหรือ”

แต่ทว่า สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือ สายตาของราชาปีศาจสามคนที่เหลือเยือกเย็นกว่าเดิม

ถึงขั้นว่า แผ่รังสีอำมหิตแล้ว!

“แม้แต่นักพรตมนุษย์ยังเข้าข้างเจ้า พวกเจ้าช่างสนิทสนมกันเหลือเกิน…”

ราชาปีศาจอำมหิตแค่นยิ้มแล้วพูดขึ้นมาช้าๆ กระบี่ของเขาเริ่มมีไอทมิฬลอยออกมาแล้ว

จิตสังหารของราชาปีศาจอีกสองคนก็เริ่มพลุ่งพล่าน เห็นได้ชัดว่าพร้อมจะลงมือแล้ว

แต่เป้าหมายไม่ใช่นักพรตมนุษย์ แต่เป็นราชาปีศาจปัญญา…

ราชาปีศาจปัญญาน้ำตารื้นชื้น เขารู้สึกว่าตัวเองถูกใส่ร้ายป้ายสี ต่อให้มีร้อยปากก็แก้ต่างลำบาก

จากนั้น เถียนหลิงหลิงทำท่าเหมือนความแตก ตะโกนลั่นว่า “ท่านลุงปัญญา ในเมื่อความแตกแล้ว ท่านเลิกเล่นละครได้แล้ว รีบมาจัดการราชาปีศาจสามคนนั้นกับพวกเราเถอะ ไม่ต้องห่วง พวกเขาหนีไม่พ้นแน่!”

เมื่อราชาปีศาจปัญญาได้ยินก็แน่นหน้าอก ราวกับมีสัตว์นับหมื่นตัวเหยียบย่ำผ่านไป

เล่นละครงั้นหรือ ข้าเล่นละครที่ไหนกัน!

ไหนจะเรียกว่าท่านลุงปัญญาอีก

บัดซบ การทักทายแบบนี้ จะทำข้าตายเอานะ!

“หึๆ ราชาปีศาจปัญญา…เล่นละครได้ดีนี่ ตอนนี้ยังทำหน้าเป็นผู้บริสุทธิ์อีก แสดงได้สมจริงยิ่งนัก” ราชาปีศาจอำมหิตชูกระบี่ขึ้นสูงพร้อมกับแสยะยิ้ม

“ประเมินเจ้าต่ำไปจริงๆ ไม่คิดว่าเจ้าจะซ่อนได้แนบเนียนเช่นนี้…” กะโหลกสีเลือดของราชาปีศาจอนยะปล่อยลำแสงสีแดงอันน่าสะพรึงออกมา

“อดพูดไม่ได้จริงๆ ว่า ฝีมือการแสดงของเจ้าแนบเนียนนัก พวกเราสามคนถูกเจ้าหลอกหมดเลย!” กรงเล็บสีดำของราชาปีศาจโทสะดังกรอบแกรบ เริ่มรวบรวมพลัง

ราชาปีศาจปัญญาจะร้องไห้แล้ว

เขาไม่คิดเลยว่า ในสายตาคนอื่น ฝีมือการแสดงอันสุดยอดของเขา จะทำให้อยู่ในสภาพเช่นตอนนี้…

“ข้าสาบานว่า หากราชาปีศาจปัญญาคนนี้ทรยศหักหลัง ขอให้ฟ้าผ่า!”

ราชาปีศาจปัญญาเทหมดหน้าตักแล้ว ร้อยปากแก้ต่างไม่ได้ ก็จำใจต้องใช้คำสาบานมาพิสูจน์ตัวเอง

ครืน!

สายฟ้าสีน้ำเงินเส้นหนึ่งพุ่งลงมา ฟาดราชาปีศาจปัญญาเข้าอย่างจังจนเนื้อตัวไหม้เกรียม

…

บัดซบ!

คราวนี้ไม่ใช่แค่เผ่าพันธุ์ปีศาจที่งงเป็นไก่ตาแตก แม้แต่นักพรตมนุษย์ก็นิ่งอึ้งกันหมด

ถูกฟ้าผ่าจริงๆ งั้นเหรอ!