ตอนที่ 71 แผนการของจักรพรรดิปีศาจ

ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม ตอนที่ 71 แผนการของจักรพรรดิปีศาจ ตอนที่ 71 แผนการของจักรพรรดิปีศาจ

“บอกมาเถอะ เป้าหมายที่พวกเจ้าวางกับดักล่อให้นักพรตระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณปรากฏตัวคืออะไร” เสี่ยวหงพูดอย่างเชื่องช้า

คำพูดของมันตอนนี้ ย่อมเปลี่ยนเป็นน่าเกรงขาม ราวกับเจือพลังบางอย่างที่ไม่อาจต้านทานได้ ทำให้อยากปฏิบัติตามวาจาของมัน

ราชาปีศาจอำมหิตตาลอย สีหน้าไร้อารมณ์ อยู่ในสภาวะไม่มีสติแล้ว

ปากของเขาเผยอออกช้าๆ “หลอกล่อให้นักพรตระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณปรากฏตัว เพื่อปลุกป้ายอาญาสิทธิ์โลหิตของจักรพรรดิปีศาจ จำต้องสังเวยด้วยชีวิตของนักพรตหล่อเลี้ยงวิญญาณ จึงจะปลุกมันให้คืนชีพได้”

ทุกคนได้ฟังก็กระจ่างใจทันที ที่แท้จักรพรรดิปีศาจต้องการจับนักพรตหล่อเลี้ยงวิญญาณไปบูชาศาสตราวุธนี่เอง จึงทำการใหญ่วางแผนการเช่นนี้

จำนวนของนักพรตหล่อเลี้ยงวิญญาณมีน้อย เบาะแสไม่แน่นอน อยากพบเจอและจับตัวเป็นเรื่องที่ยากยิ่งนัก

ใช้ราชามารตามหมายจับเป็นเหยื่อ ล่อให้นักพรตหล่อเลี้ยงวิญญาณออกมา เดิมทีวิธีนี้ไม่มีปัญหาอะไร

หากจะโทษก็โทษที่การแสดงของราชาปีศาจปัญญา ทำให้พวกอันหลินได้เตรียมตัว ตอบโต้ด้วยการตลบหลัง

“แล้วเป้าหมายที่จักรพรรดิปีศาจปลุกป้ายอาญาสิทธิ์โลหิตให้คืนชีพคืออะไร” เซียนกระบี่ชิงเหอถาม

เสี่ยวหงทวนคำถามของเขาอีกรอบ เมื่อราชาปีศาจอำมหิตได้ยินก็ตอบว่า “ป้ายอาญาสิทธิ์โลหิตเป็นเจ้าแห่งผีดูดเลือดของเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดทางตะวันตก เคยประทานศาสตราวุธพิเศษฟื้นฟูพลังยุทธ์ให้จักรพรรดิปีศาจ ข้างในมีผีสองตน จักพรรดิปีศาจใช้ผีเหล่านี้ดูดเลือดของนักพรต เพื่อรักษาบาดแผล เพิ่มพลังยุทธ์ของตัวเอง”

“หึ เผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดร่วมมือกับเผ่าพันธุ์ปีศาจงั้นเหรอ พวกเขาไม่ถูกกันไม่ใช่หรือไง”

เมื่อนักพรตทั่นอวิ๋นได้ยินว่าเบื้องหลังมีเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดให้ความร่วมมือ ใบหน้าก็เคร่งขรึมขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

“เมื่อห้าปีก่อนจักรพรรดิปีศาจถูกปรมาจารย์จางแห่งเขาหลงหู่ทำให้บาดเจ็บสาหัส ต่อมาก็หนีหายเข้าไปในเขาคุนหลุนอย่างไร้วี่แวว”

“ศึกครั้งนั้น วิชาอัสนีทลายวิญญาณของปรมาจารย์จาง ทำลายรากฐานของจักรพรรดิปีศาจ อาการแบบนี้ป้ายอาญาสิทธิ์โลหิตฟื้นฟูได้ด้วยเหรอ” เซียนกระบี่ชิงเหอขมวดคิ้ว

ปรมาจารย์จางเป็นผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งของแดนมังกร มีสุดยอดวิชาอัสนีทลายวิญญาณ

รากฐานของจักรพรรดิปีศาจถูกพลังอัสนีของเขาทำลาย ตามหลักแล้วพลังยุทธ์ควรจะลดฮวบ ไม่มีทางฟื้นฟูได้อีก

ป้ายอาญาสิทธิ์โลหิตเลิศล้ำขนาดนั้นเชียวหรือ มีคุณสมบัติฟื้นฟูรากฐานงั้นหรือ

เซวียนหยวนเฉิงส่ายหัว “คุณสมบัติของป้ายอาญาสิทธิ์ไม่ใช่การฟื้นฟูรากฐาน ดูจากคำอธิบายของราชาปีศาจอำมหิตแล้ว ป้ายอาญาสิทธิ์โลหิตที่ว่านี้ แท้จริงแล้วก็คือป้ายวิญญาณของเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือด มีสรรพคุณทำให้จักรพรรดิปีศาจกลายเป็นผีดูดเลือด”

อันหลินแปลกใจ “พี่เฉิง เจ้าก็รู้จักเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดเหมือนกันหรือ”

เซวียนหยวนเฉิงยิ้ม “เผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดเป็นเผ่าพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่ในแผ่นดินบรรพกาล อยู่ที่กาฬทวีปทางตะวันตกเฉียงใต้ ข้าย่อมศึกษาเรื่องของพวกเขาบ้างเป็นธรรมดา เผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดในแดนมนุษย์ เป็นแค่ทายาทที่หลงเหลือเท่านั้น”

“สหายเซวียนหยวน คุณบอกว่าจักรพรรดิปีศาจจะกลายเป็นผีดูดเลือดงั้นเหรอ” นักพรตทั่นอวิ๋นเบิกตากว้าง แสดงอาการตกใจ

นักพรตที่เหลือก็แปลกใจมากเช่นกัน จ้องเซวียนหยวนเฉิงเป็นตาเดียว

เผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดไม่ต้องสั่งสมพลังยุทธ์ พวกเขาอาศัยเพียงความแข็งแกร่งของร่างกาย สุดท้ายบรรลุระดับบริสุทธิ์

วิธีบำเพ็ญเพียรแบบนี้แตกต่างกับวิธีบำเพ็ญเพียรของเผ่าพันธุ์ปีศาจอย่างสิ้นเชิง

แต่กระนั้น เผ่าพันธุ์ปีศาจก็กลายเป็นผีดูดเลือดได้เช่นกัน ฟังแล้วน่าตกใจยิ่งกว่าการฟื้นฟูรากฐานที่ถูกทำลายแล้ว

“ป้ายวิญญาณโลหิตสามารถใช้ร่างกายของนักพรตผู้แข็งแกร่ง สร้างกายเนื้อของจักรพรรดิปีศาจใหม่อีกครั้ง เสริมด้วยสายเลือดของเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดก็จะเปลี่ยนเผ่าพันธุ์ได้สำเร็จ ฉะนั้นข้าเดาว่า เบื้องหลังของจักรพรรดิปีศาจ ต้องมีเจ้าแห่งผีดูดเลือดระดับแปลงจิตไม่ต่ำกว่าสองคนคอยหนุนหลังเป็นแน่ เพราะการจะบรรลุเป้าหมายนี้ จำต้องมีเจ้าแห่งผีดูดเลือดสองคนคอยควบคุมพลัง!” เซวียนหยวนเฉิงพูดต่อ

“เจ้าแห่งผีดูดเลือดสองคน…” นักพรตทั่นอวิ๋นขมวดคิ้ว “ไม่ได้การแล้ว ฉันต้องรีบรายงานปรมาจารย์จางโดยด่วน!”

เจ้าแห่งผีดูดเลือดสองคนกับจักรพรรดิปีศาจหนึ่งตน…

หากบอกว่าพวกเขาจะไม่ทำอะไรต่อไป แม้แต่ผีก็คงไม่เชื่อ!

จากนั้น พวกอันหลินก็ซักถามราชาปีศาจอำมหิตต่อ

แต่สิ่งที่เขารู้ มีเพียงเรื่องที่จักรพรรดิปีศาจจะบูชาป้ายอาญาสิทธิ์โลหิตเท่านั้น ที่เหลือไม่รู้อะไรเลย

จักรพรรดิปีศาจร่วมมือกับเจ้าแห่งผีดูดเลือด มีแผนการอะไรกันแน่นั้น แม้แต่ราชาปีศาจก็ไม่ทราบ ทำให้ทุกคนหวั่นใจขึ้นมา

แม้แต่ราชาปีศาจยังไม่รู้ จะให้พวกเขาไปถามจักรพรรดิปีศาจหรืออย่างไร

สุดท้าย พวกอันหลินก็ถามพิกัดที่แน่ชัดของแดนปีศาจ รวมถึงกองกำลังบางส่วนของเผ่าพันธุ์ปีศาจ จากนั้นก็หยุดสอบปากคำ

ข้อมูลที่พวกเขาล้วงจากปากราชาปีศาจอำมหิตได้มีเพียงเท่านี้

เสี่ยวหงคลายคาถามหาเสน่ห์ กลับไปที่กระเป๋าของอันหลินอย่างอ่อนล้า

“อืม ต่อไปจะจัดการราชาปีศาจตนนี้ยังไงดี”