ตอนที่ 84 เจ้าวางยาในเลือด!

ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม ตอนที่ 84 เจ้าวางยาในเลือด! ตอนที่ 84 เจ้าวางยาในเลือด!

หลังจัดการราชาปีศาจทระนงเสร็จแล้ว เขาก็มองไปทางเซียนกระบี่ชิงเหอกับเซียนจิ้งจอกแดง

เจ้าแห่งผีดูดเลือดสองตนเป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ผมบรอนด์นัยน์ตาสีเลือด ด้านนั้นมีปีกค้างคาวขนาดใหญ่ ค่อนข้างคล้ายคลึงกับผีดูดเลือดในภาพยนตร์ฝรั่ง

แต่ว่า เวทมนตร์ที่พวกเขาใช้ในตอนนี้ เหนือกว่าผีดูดเลือดในผลงานภาพยนตร์เหล่านั้นเยอะโข

ค้างคาวผีบินว่อนท้องฟ้ากำลังแสยะเขี้ยวอันน่าสยดสยอง พุ่งตรงไปหาทั้งสองคน

มังกรสีแดงยาวสิบจั้งสองตัว กำลังแยกเขี้ยวขู่คำราม พร้อมขย้ำทุกเมื่อ แผ่กลิ่นอายแห่งความตายออกมา

เซียนจิ้งจอกแดงแข็งแกร่ง เปลวไฟมังกรล้อมรอบกายเพื่อคุ้มกัน เมื่อค้างคาวเข้าใกล้เปลวไฟแดงฉาน จะถูกแผดเผาจนวอดวายในพริบตา

แขนเรียวขาวหยวกของเธอ ง้างคันธนูสีชาดรวดเร็วดุจสายลม

ศรอันทรงอานุภาพด้ามแล้วด้ามเล่า ถูกยิงออกไปทางเจ้าแห่งผีดูดเลือดที่อยู่ห่างออกไปอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาไม่มีแม้แต่โอกาสเข้าประชิดตัว ถูกกำราบระยะไกลจนกระดิกตัวไม่ได้

และอีกทิศทางหนึ่ง เซียนกระบี่ชิงเหอเริ่มต้านไม่ไหวแล้ว

เจ้าแห่งผีดูดเลือดสาวตนนี้ มีรูปร่างเซ็กซี่ เรียวขายาว เอวบางคอดกิ่ว บวกกับริมฝีปากแดงดุจเปลวเพลิงและดวงตาเย้ายวนใจแล้ว…เซียนกระบี่ชิงเหอต้านไม่ไหวจริงๆ!

แต่ทว่า สิ่งที่ทำให้เขาเสียเปรียบที่สุด แท้จริงแล้วคือพลังฟื้นฟูอันน่าสะพรึงของเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือด

เซียนกระบี่ชิงเหอต่อสู้ระยะประชิด ลำแสงกระบี่ล้วนอหังการ แม้จะเป็นเจ้าแห่งผีดูดเลือดก็หลบหลีกกระบี่ของเขาไม่พ้น

แต่เมื่อกระบี่เฉือนร่างของเจ้าแห่งผีดูดเลือด บาดแผลกลับสมานกันอย่างรวดเร็ว

และการโจมตีของเจ้าแห่งผีดูดเลือดก็รุนแรงยิ่งนัก เธอควบคุมมังกรสีเลือดขนาดสิบจั้ง กระโจนใส่เซียนกระบี่ชิงเหอด้วยพลังมหาศาล ทุกกระบวนท่าล้วนแต่มีอันตรายถึงแก่ชีวิต

หากเซียนกระบี่ชิงเหอไม่อาจทำให้เจ้าแห่งผีดูดเลือดบาดเจ็บได้ เกรงว่าจะถูกผลาญพลังจนสิ้นชีพที่นี่

เมื่ออันหลินเห็นฉากนี้ ก็รู้สึกว่าควรลงมือช่วยเหลือเซียนกระบี่ชิงเหอสักหน่อย

เขาแอบกระดิกปลายนิ้ว พลังเรียกสายฟ้าอันเร้นลับกำลังสั่งสมกำลัง

มันเป็นวิชาที่ใช้ยามจัดการราชาปีศาจปัญญา เรียกขานสายฟ้าสวรรค์

สายฟ้าเหล่านี้จะค่อยๆ รวมตัวกันบนชั้นฟ้า หากไม่ถึงเวลาปล่อยพลัง จะไม่ปรากฏให้เห็น

ผีดูดเลือดสาวตนนี้ยืนอยู่บนมังกรสีเลือด พุ่งใส่เซียนกระบี่ชิงเหอนับครั้งไม่ถ้วน แววตาจดจ้องเรือนร่างสีเขียวนั่นอย่างกระหาย

เธอแลบลิ้นเลียริมฝีปากแดงฉูดฉาด “ยิ่งเป็นนักพรตมนุษย์ที่แข็งแกร่งมากเท่าใด เลือดจะยิ่งเลิศรสมากเท่านั้น ต้องการเหลือเกิน เจ้าเป็นของข้าแล้ว!”

นัยน์ตาของเจ้าแห่งผีดูดเลือดแววโรจน์ แขนขาวซีดเริ่มกางออก

ทันใดนั้น มิติก็เริ่มสั่นสะเทือน จู่ๆ ก็มีเลือดผุดออกจากร่างกายของเจ้าแห่งผีดูดเลือดอย่างล้นหลาม มีมังกรหลายตัวกำลังก่อตัวกลางอากาศ แผ่พลังออกมาอย่างมหาศาล

“เลือดของเจ้า ข้าจะขอลิ้มรสสักหน่อย…” เจ้าแห่งผีดูดเลือดมองเซียนกระบี่ชิงเหอ เอ่ยด้วยเสียงที่หวานหยาดเยิ้ม

สีหน้าของเซียนกระบี่ชิงเหอขึงขังอย่างยิ่ง พลังเช่นนี้เกินระดับที่เขาจะต้านทานได้แล้ว

กรรซ์!

มังกรเลือดบนท้องฟ้าอ้าปากกว้าง กระโจนใส่เขาพร้อมกัน

มังกรเลือดแต่ละตัวล้วนมีอานุภาพน่าตะลึง ทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายอย่างมหันต์

กระบี่ในมือเซียนกระบี่ชิงเหอสาดแสงสีเขียว และเป็นเพลงกระบี่ที่สั่งสมพลังไว้มากที่สุดเช่นกัน

“มาเถอะ ที่รัก ฮ่าๆๆ” เจ้าแห่งผีดูดเลือดหัวเราะลั่น ร่างอรชรสั่นไม่หยุด

ครืน!

สายฟ้าเส้นหนึ่งฟาดลงบนศีรษะของเจ้าแห่งผีดูดเลือด ทำให้เนื้อตัวของเธอดำเกรียม

เธอเบิกตากว้าง ควันลอยออกมาจากปากที่อ้าค้าง มังกรเลือดหลายตัวที่กำลังเคลื่อนไหวก็หยุดชะงักทันใด

เซียนกระบี่ชิงเหอได้โอกาส เงื้อกระบี่ที่เต็มไปด้วยลำแสงสีเขียวขึ้นแล้วฟันเจ้าแห่งผีดูดเลือดที่อยู่ห่างออกไป

ลำแสงกระบี่พุ่งผ่านอากาศ ทะลุร่างกายของเจ้าแห่งผีดูดเลือด จากนั้นก็ฟันร่างของเธอเป็นสองซีกอย่างฉับไว!

มังกรกลางนภาระเบิดทันใด ร่างของเจ้าแห่งผีดูดเลือดล้มลงช้าๆ

เซียนกระบี่ชิงเหอหายใจหอบ การโจมตีเมื่อครู่นี้ผลาญพลังปราณของเขาไปจำนวนมาก

แต่ทว่า เพียงเสี้ยววินาที เลือดที่เกิดจากมังกรพวกนั้นระเบิดก็เริ่มเคลื่อนไหว หลั่งไหลไปรวมตัวกันที่ร่างสองซีกนั้นอย่างบ้าคลั่ง

ชั่วขณะที่เลือดตลบอบอวล ร่างสองซีกของเจ้าแห่งผีดูดเลือดก็เริ่มสมานกัน

เมื่อเซียนกระบี่ชิงเหอเห็นดังนั้นก็ไม่รีรอ พุ่งตัวออกไปหาเจ้าแห่งผีดูดเลือด กระบี่ในมือเริ่มระเบิดพลังอันน่าตะลึงออกมาอีกครั้ง

“ระเบิดเลือด!” เจ้าแห่งผีดูดเลือดตะโกนลั่น ผมยาวสลวยลุกชัน พลังเลื่อนระดับถึงขีดสูงสุด

ตูม!

และทางนั้นที่ว่า ก็คือตำแหน่งของอันหลิน!

“ระวัง!” เซียนกระบี่ชิงเหอตะโกนเสียงดัง

อันหลินเห็นเจ้าแห่งผีดูดเลือดตนนั้นนานแล้ว แม้จะไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ ถึงแข็งแกร่งปานนั้น แต่มั่นใจได้ว่าเธอใช้เคล็ดวิชาบางอย่าง อดทนได้ไม่นานเป็นแน่

“หมัดสะเทือนขุนเขา!” อันหลินปล่อยหมัดออกไป