ตอนที่ 99 การทดสอบประจำปีเริ่มขึ้นแล้ว!

ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม ตอนที่ 99 การทดสอบประจำปีเริ่มขึ้นแล้ว! ตอนที่ 99 การทดสอบประจำปีเริ่มขึ้นแล้ว!

การทดสอบประจำปีของนักเรียนใหม่ปีหนึ่งในครั้งนี้ ไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากนัก

ในรั้วสำนักมีประโยคพูดติดปากกันมานานแล้วว่า

‘นักเรียนปีหนึ่งปีสองทักทายสัตว์ป่า’

‘นักเรียนปีสามปีสี่ทักทายยุง’

‘นักเรียนปีห้าทักทายหญิงงาม’

สัตว์ป่าย่อมหมายถึง พื้นที่ป่าทางตอนใต้ของแคว้นจิ่วโจว

ที่นั่นมีสัตว์อสูรเพ่นพ่าน มีฝูงสัตว์บุกรุกแคว้นสือหลงที่อยู่ทางใต้สุดของแคว้นจิ่วโจวบ่อยครั้ง

เหล่านักพรตมนุษย์ก็ไม่ใช่ลูกพลับที่บีบเค้นได้ง่าย มักจะรวมกลุ่มกันยกโขยงเข้าป่าล่าสัตว์

สัตว์ประหลาดบางชนิดเลอค่าทั้งตัว เป็นวัตถุดิบชั้นดีของการปรุงยาและหลอมศาสตรา

ทั้งช่วยกำจัดทุกข์เพื่อชาวประชา ซ้ำยังได้ผลประโยชน์ไม่น้อย ไยต้องไม่ทำด้วยเล่า

ส่วนการทักทายยุงนั้น ไม่ใช่ยุงธรรมดาเสียด้วย แต่เป็นฉายาติดตลกที่เหล่านักเรียกใช้เรียกเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือด…

เผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดอาศัยอยู่ในกาฬทวีปแห่งหนึ่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของแผ่นดินบรรพกาล

พวกเขาชื่นชอบการดูดเลือดของเหล่านักพรตเป็นชีวิตจิตใจ เหล่านักพรตจะทนได้หรือ

แน่นอนว่าเลือกตบพวกมันให้ตาย!

เผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดเป็นจำพวกสร้างศัตรูรอบด้าน พวกเขาอยากดูดเลือดทุกชนิด

ไม่ใช่เพียงนักพรตมนุษย์ นักบวชแดนสุขาวดีแห่งประจิม และเผ่าพันธุ์ปีกปัณฑูรแห่งสวนสนุกแดนศักดิ์สิทธิ์ ล้วนเป็นอาหารหลักของพวกเขา…

หากไม่ใช่เพราะกาฬทวีปเป็นสถานที่เป็นมลพิษ ไม่แน่ว่าเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดอาจถูกฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ไปหลายคราแล้วก็ได้

นักเรียนปีห้าทักทายหญิงงาม หญิงงามที่ว่านี้ร้ายแรงยิ่งกว่า

แม้พวกนางจะไม่กินมนุษย์ แต่ทำให้นักพรตกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งอันน่ารัก จากนั้นเก็บสะสมได้

หญิงงามเหล่านี้ถูกขนานนามว่าสาวหิมะ เป็นเผ่าพันธุ์ที่อยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์เหน็บหนาวทางตอนเหนือของแผ่นดินบรรพกาล

อันที่จริงประชากรของแดนศักดิ์สิทธิ์เหน็บหนาวนั้นไม่น้อยเลย ทว่าเป็นหญิงทั้งหมด ไม่รู้ว่าพวกนางแพร่พันธุ์อย่างไร

สงครามระหว่างพวกนางกับมนุษย์ยืดเยื้อนานร่วมพันปี ทุกปีสรวงสวรรค์จะส่งกองกำลังออกไปตั้งมั่นรักษาการณ์ทางตอนเหนือของแคว้นเฟิงหยวนเป็นจำนวนมาก

พวกอันหลินเป็นแค่นักเรียนใหม่ของชั้นปีที่หนึ่ง ไม่ต้องคิดไปไกลปานนั้น ตอนนี้เพียงใคร่ครวญให้ดีว่าจะทักทายเหล่าสัตว์ป่าก็เพียงพอแล้ว

การทดสอบประจำปีของพวกเขา นำโดยเซียนกระบี่หลิงเซียวผู้เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา มุ่งหน้าสู่เมืองติ้งอันของเขตฉู่เหอ แคว้นสือหลง

เขตฉู่เหอนับว่าเป็นหนึ่งในเขตที่อันตรายที่สุดของแคว้นสือหลง มักมีสัตว์ประหลาดที่ยิ่งใหญ่โผล่มาเป็นประจำ

เนื่องด้วยเป็นนักเรียนห้องหนึ่ง พลังมวลรวมแก่กล้า ย่อมต้องแบกภาระที่หนักอึ้งที่สุด

การทดสอบประจำปีในครั้งนี้ เป้าหมายของพวกเขาคือ ฆ่าสัตว์ร้ายทุกชนิดทั้งสิ้นสามพันตัว ภายในเวลาครึ่งเดือน

ทำไมดูคล้ายจะเยอะ แต่เมื่อเฉลี่ยกับนักเรียนทุกคนแล้ว แค่คนละสามสิบตัวเท่านั้น

ได้ยินว่าเป้าหมายทั้งหมดของนักเรียนชั้นปีที่หนึ่งและสองรวมกัน ก็มีทั้งสิ้นห้าแสนตัวแล้ว

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่า การทดสอบประจำปีของสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนในแต่ละครั้ง สำหรับเหล่าสัตว์ร้ายแห่งเขตหมื่นป่าแล้ว เป็นการสั่นเทือนที่น่าเวทนาเพียงใด…

คำจำกัดความของสัตว์ร้ายคือ สัตว์ป่าที่สามารถใช้พลังปราณฟ้าดินเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้แก่ร่างกายได้ อีกทั้งยังเป็นภัยคุกคามต่อมนุษย์อย่างมหันต์ พวกมันมักจะเป็นกำลังสำคัญในการรวมตัวกันรุกรานแคว้นสือหลง

โดยปกติแล้วเซียนกระบี่หลิงเซียวจะไม่ลงมือ เขามีหน้าที่เพียงบันทึกพฤติกรรมของเหล่านักเรียนเท่านั้น

หากว่าประพฤติตนดี สำนักจะประทานรางวัลให้

แต่รางวัลเหล่านั้น จะว่าอย่างไรดีล่ะ…

เศรษฐีอันหลินไม่แยแสหรอก…

ค่ายกลเคลื่อนย้ายของสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนแห่งสวรรค์ สามารถส่งไปยังแต่ละแคว้นของแดนจิ่วโจวได้

เมื่อสมาชิกของห้องหนึ่งรวมตัวกันบนค่ายกลครบแล้ว เซียนกระบี่หลิงเซียวก็เริ่มกระตุ้นค่ายกล

แสงสีขาวสาดส่อง ปกคลุมสมาชิกทั้งหมดไว้