บทที่ 106 อสูรกายใต้โพรงไม้ เสือดาวทองคำตัวฉกาจ!

บทที่ 106 อสูรกายใต้โพรงไม้ เสือดาวทองคำตัวฉกาจ!

“เร็วเข้า! รีบตัดต้นไม้บ้าพวกนี้ทิ้งเร็ว ๆ!”

“พวกเราจะต้านไว้ไม่อยู่แล้ว!”

ถึงแม้ว่าผู้ปลุกพลังเหล่านี้จะเป็นผู้ที่มีพลังกายมหาศาล แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับต้นไม้อสูรเหล่านี้ การโจมตีของพวกเขากลับทำไม่ได้แม้กระทั่งความเสียหายบนแส้ไม้เลยด้วยซ้ำ ด้วยเหตุนี้ มันเลยทำให้พวกเขาเป็นฝ่ายที่ถูกต้อนจนมุมแทน

ความกังวลปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทุกคน

ฟุบ!

ขณะนั้นเอง แส้ไม้เถาหนึ่งฟาดเข้าหาฉู่โม่ว

เขากระตุ้นพลังของธาตุลมโดยเร็ว ร่างของเขาหายออกจากจุดนั้นในพริบตา ไม่เพียงเท่านั้น กระบี่เหล็กกล้ายังถูกชักออกมาในขณะเดียวกัน ทั่วทั้งร่างของฉู่โม่วปลดปล่อยแรงสั่นสะเทือนพร้อม ๆ กับเจตจำนงแห่งกระบี่อันแรงกล้า

กระบี่วายุอสนีบาต!

กระบวนท่ากระบี่ถูกแสดงออกมา สายลมรอบตัวฉู่โม่วพัดหวนรุนแรงราวกับว่าตัวเขาอยู่ท่ามกลางพายุสลาตันลูกใหญ่ คมกระบี่ในมือส่องประกายแสงก่อนมันจะเกิดเป็นคลื่นกระบี่รูปกากบาท พุ่งออกไปด้านหน้า

ทุกอย่างที่ขวางทางคลื่นกระบี่รูปตัวกากบาทนี้ถูกตัดขาดออกได้โดยง่าย ไม่เว้นแม้กระทั่งแส้ไม้เจ้าปัญหาที่ขาดกันกระจุยกระจาย

อันที่จริง ไม่เพียงแต่คลื่นกระบี่ แต่คมกระบี่เฉย ๆ ในมือฉู่โม่วยังตัดแส้ไม้ขาดได้เช่นกัน

จังหวะเดียวกัน

หมัวซานซานเองก็ใช้วรยุทธ์ของเธอ

กระบี่ในมือของเธอถูกกวัดแกว่งอย่างพลิ้วไหวและรวดเร็ว เธอพุ่งไปตามจุดที่มีต้นไม้อสูรอยู่ ทิ้งรอยฟาดฟันสีขาวไว้ในอากาศ ก่อนจะกวัดแกว่งกระบี่ไปรอบทิศราวกับเป็นผีเสื้อเริงระบำ

ทันทีที่แส้ไม้สัมผัสเข้ากับรอยฟาดฟันที่ทิ้งไว้กลางอากาศ พวกมันก็แยกออกเป็นสองส่วนเพียงชั่วพริบตา

อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของหมัวซานซานดูจะด้อยกว่าฉู่โม่วอยู่นิดหน่อย เพราะสิ่งที่กระบี่ของเธอสามารถฟันให้ขาดได้นั้น มีเพียงแค่แส้ไม้เท่านั้น ในส่วนของลำต้น ทำได้เพียงฝากรอยแผลเล็ก ๆ ไว้ให้มันเจ็บคันเล่น

แต่นี่ก็แสดงให้เห็นชัดแล้วว่าทักษะกระบี่ของเธอสูงขนาดไหน

ด้วยการตอบโต้ของฉู่โม่วและหมัวซานซาน ผู้ปลุกพลักคนอื่น ๆ ก็เริ่มมีแรงใจกลับมา พวกเขาไม่ปล่อยให้ทั้งสองสู้เพียงลำพังและเริ่มร่วมมือกันตอบโต้อสูรต้นไม้เหล่านี้ไปด้วยกัน

เพียงไม่นาน เหล่าต้นไม้อสูรก็ถูกกำจัดไปจนหมด

“เฮ้อ…”

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลังจากที่พักกันนิดหน่อยแล้ว พวกเขาก็เริ่มจัดการสนามรบเมื่อครู่นี้

หมัวซานซานหยิบเอาแผนที่บอกตำแหน่งขึ้นมาดู ซึ่งฉู่โม่วก็เดินเข้ามาดูกับเธอด้วย

ภายในแผนที่นั้น เขาเห็นจุดสีเขียวเล็ก ๆ สองจุด ซึ่งราวกับกำลังทับซ้อนกันเองอยู่จนเกือบจะมิดแล้ว

“จุดที่พวกเราอยู่คือตรงนี้ ถ้างั้น… บุปผามังกรคำรามน่าจะอยู่ใกล้ ๆ แล้ว!”

เธอพูดเช่นนั้น…

แต่หลังจากที่หันมองรอบ ๆ แล้วกลับไม่พบร่องรอยของบุปผามังกรคำรามดังที่หวังเลย ไม่ว่าจะด้วยจากซากของต้นไม้อสูรหรือแม้แต่บนพุ่มไม้ของต้นไม้ที่อยู่บนเนินเขาด้วย

“มันไม่น่าจะ…”

หญิงสาวขมวดคิ้ว

“หรือว่ามันจะอยู่ใต้ดิน?”

มองไปยังจุดทั้งสองจุดที่แทบจะทับซ้อนกันบนแผนที่ ฉู่โม่วก็คิดตามแล้วพูดขึ้นมา

ทันทีที่คำถามนั้นดังขึ้น ดวงตาของหมัวซานซานก็สว่างขึ้นมา “เป็นไปได้!”

จากนั้นเธอก็หันไปพูดกล่าวกับผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ที่อยู่รอบตัวเธอเพื่อให้ลองดูว่าด้านล่างนี้มีโพรงหรือถ้ำอะไรให้ลงไปสำรวจหรือเปล่า

หลังจากที่ได้รับการชี้แนะแล้ว

การค้นหารอบนี้ก็พบเป้าหมายอย่างรวดเร็ว

ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งพบเจอรูที่อยู่ใต้รากไม้ของต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง

รูที่ว่านี้มีเส้นผ่าศูนย์กลางเพียงหนึ่งเมตรเท่านั้น ซึ่งนับว่าแคบมาก ๆ

ฉู่โม่วตรวจสอบสิ่งที่อยู่ด้านในด้วยจิตสัมผัส แล้วก็พบว่าเส้นทางด้านในนั้นมีคลื่นที่ไม่มั่นคงอยู่เต็มไปหมด รวมถึงมันยังดูเหมือนจะถูกมิติอื่นทับซ้อนอีกทีหนึ่งด้วย

เขาหันไปมองหมัวซานซานแล้วถามเธอว่าเธอว่าข้างในมีอะไรบ้าง

หากตัวการที่ทำให้เกิดคลื่นที่ไม่มั่นคงไม่ใช่มิติทับซ้อนจริง ๆ มันน่าจะเป็นอย่างอื่นไม่ได้อีกนอกจากบุปผามังกรคำราม

แต่สิ่งหนึ่งที่เขามั่นใจ

นั่นคือภายในถ้ำนี้มีอันตรายรออยู่อย่างแน่นอน!

หมัวซานซานคิดตามสิ่งที่ฉู่โม่วถามครู่หนึ่งก่อนจะพูด “ฉู่โม่ว ฉันจะเข้าไปกับนาย ส่วนคนอื่น ๆ พวกนายสามารถไปสำรวจอย่างอิสระภายในเขตแดนลับได้ ดูว่ามีวัตถุดิบอะไรบ้างที่สามารถเก็บไปได้ ไม่ต้องมาเฝ้าตรงนี้”

เมื่อได้ยินว่าหมัวซานซานพูดอะไร ฉู่โม่วก็แอบเห็นด้วยในใจ

ถ้ำนี้ค่อนข้างแคบ ดังนั้นถ้าหากมีคนเข้าไปมากเกินความจำเป็น มันจะกลายเป็นดาบสองคมที่ทำให้พวกเขาเคลื่อนไหวลำบาก

กลับกัน

การที่มีคนเข้าไปเพียงคนหรือสองคน มันจะเป็นอะไรที่สะดวกตัวมากกว่า

ทว่าภายหลังจากที่หมัวซานซานพูดออกมาแล้ว นายพลเมืองและเหล่าผู้ปลุกพลังขั้นอื่น ๆ ที่มาด้วยก็รู้สึกเป็นกังวล “คุณหนูครับ ถ้าพวกเราไป ความปลอดภัยของคุณหนู…”

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวคุณฉู่จะคอยปกป้องฉันเอง!”

หมัวซานซานโบกมือแล้วพูดต่อ “พวกนายเองก็คงจะเห็นความแข็งแกร่งของเขาแล้วนี่ เขาแข็งแกร่งกว่าพวกนายทุกคน ดังนั้นน่าจะเลิกกังวลเรื่องความปลอดภัยของฉันได้แล้ว”

“อ่า… ถ้าเช่นนั้นก็ไม่มีปัญหาครับ”

นายพลเมืองและเหล่าผู้ปลุกพลังขั้นต่าง ๆ ไม่คัดค้านอีกต่อไป

พลังของฉู่โม่วนั้นเป็นที่ประจักษ์แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงปฏิเสธไม่ได้ว่าชายหนุ่มแข็งแกร่งจริง ๆ

แต่ถึงอย่างงั้นก็ไม่ได้อยากปล่อยคุณหนูของตนให้อยู่นอกสายตานานนัก “แต่ถ้ายังไง พวกเราจะไปสำรวจแค่ใกล้ ๆ นี้ ไม่ไกลนัก แล้วจะรีบกลับมาทันทีเมื่อคุณหนูออกจากถ้ำนะครับ”

“เข้าใจแล้ว”

หมัวซานซานพยักหน้า

ด้วยเหตุนี้

ผู้ปลุกพลังเกือบสองร้อยชีวิตจึงกระจายตัวกันออกไปเพื่อสำรวจพื้นที่ใกล้เคียงนี้ตามข้อตกลงที่ได้ให้กันไว้

ส่วนฉู่โม่วกับหมัวซานซานก็มุ่งหน้าเข้าไปในถ้ำตรงหน้าแทน

“ฉันจะนำไปก่อน ส่วนเธอก็ตามมานะ”

ทันทีที่เข้าไปในโพรงถ้ำ ฉู่โม่วก็แนะนำขึ้นมา

หญิงสาวไม่ได้ว่าอะไร เธอพยักหน้าแล้วตามเข้าไปเงียบ ๆ

ทั้งสองสำรวจถ้ำขนาดเล็กนี้ไปด้วย

มันใช้เวลาไม่นาน

ทันใดนั้น กลิ่นเหม็นเน่าก็ลอยออกมา ควบคู่ไปกับสายลมทรงพลังที่พุ่งทะยานออกมาสัมผัสผิวของทั้งคู่

หมัวซานซานตื่นตัวทันที เธอเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้

เพียงชั่วพริบตา

คมกระบี่เปล่งประกายตวัดวาดขึ้นไปด้านบน หลังจากนั้น …เสียงอะไรบางอย่างตกลงมาบนพื้นก็ดังขึ้นตามมา!

มันเป็นสัตว์อสูรขนาดไม่ใหญ่ที่ถูกฟันจนตัวขาดครึ่งโดยที่ยังไม่ได้โต้ตอบอะไร!

เมื่อสายตาปรับสภาพได้ หมัวซานซานก็เห็นได้ว่าสัตว์อสูรที่ถูกฟันขาดไปนั้น เป็นเพียงหนูขนสีดำตาแดงเท่านั้น

หลังจากที่กำจัดสัตว์อสูรตัวเล็กไปแล้ว ทั้งสองก็เดินหน้าต่อไป

ตลอดทางที่ทอดยาวเข้ามาในถ้ำ มีสัตว์อสูรมากมายเข้ามาโจมตีพวกเขา!

แต่ไม่ว่าจะเป็นสัตว์อสูรหน้าไหน พวกมันก็ไม่สามารถรอดพ้นคมกระบี่ของฉู่โม่วได้เลย และไม่ว่าจะโผล่มาเมื่อไร เมื่อนั้นก็คือเวลาตายของพวกมันทั้งสิ้น!

สัตว์อสูรบางตัวมีความแข็งแกร่งระดับ 5 หรือบางตัวก็เทียบเท่ากับนายพลเมืองได้เลย

ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าฉู่โม่ว พวกมันไม่ต่างอะไรกับเป้าซ้อม!

หมัวซานซานที่ตามหลังไปติด ๆ สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าฉู่โม่วสามารถกำจัดสัตว์อสูรเหล่านี้โดยที่ไม่ได้เอาจริงเลยสักนิดเดียว ชัดเจนเลยว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งมากกว่าที่เห็น

‘น่ากลัวจริง ๆ!’

‘บางทีตอนนี้ต่อให้เป็นนายพลเมืองระดับสูง การเอาชนะเขาก็อาจจะเป็นเรื่องยากแล้วก็ได้!’

คุณหนูหมัวแห่งหอการค้าหยกแก้วแอบคิดในใจด้วยความตระหนก