ตอนที่ 149
บทที่ 149 ยอมรับศิษย์จากตระกูลหลี่ และพรสวรรค์อันร้ายกาจ!
October 22, 2026
บทที่ 149 ยอมรับศิษย์จากตระกูลหลี่ และพรสวรรค์อันร้ายกาจ!
ข้างในถ้ำ
หลี่โย่วเวยตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงง
เมื่อตื่นขึ้นเธอก็หันไปมองน้องชายเป็นอย่างแรก เมื่อเห็นว่าหลี่เสวียนจีไม่เป็นไรก็โล่งใจและกลับลงไปนอน
แต่ในไม่ช้าเธอก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย
‘หรือว่าฉันกับน้องชายจะถูกคนจากสำนักหมื่นอสูรจับตัวได้อยู่ดี?’
ใบหน้าของหลี่โย่วเวยซีดเผือดทันที เธอรู้สึกราวกับว่าเจอศัตรูตัวฉกาจและต้องปกป้องน้องชายให้ได้
แต่ตอนนั้นเอง
จมูกของเธอพลันขยับเมื่อได้กลิ่นหอมจาง ๆ มาจากด้านนอก
เธอจึงเดินออกไปด้วยความสงสัย
แล้วจึงเห็นว่าชายหนุ่มในชุดสีดำกำลังทำอาหารซึ่งส่งกลิ่นหอมหวนออกมา
ตอนนี้
ดวงอาทิตย์กำลังลอยสูงขึ้น ลำแสงอบอุ่นส่องผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ลงมา
เมื่อมันฉายลงมายังร่างของชายหนุ่มก็ดูราวกับชั้นสีทองประกาย
หลี่โย่วเวยตะลึงงัน
คนคนนี้…
เขาคือเทวดาที่เธอเห็นก่อนจะหมดสติไปนี่!
“เขาช่วยฉันไว้เหรอ?”
หลี่โย่วเวยเผลอพูดออกไป
ฉู่โม่วได้ยินเสียงนั้นและหันไปมอง แล้วเขาก็อดยิ้มไม่ได้ “เธอตื่นแล้ว ยังรู้สึกไม่สบายอยู่ไหม?”
“ฉันเห็นเธอเป็นลมอยู่บนภูเขาเลยช่วยเธอสองคนลงมาและเอายาให้กิน… คนข้างในนั่นน้องชายเธอเหรอ? เกิดอะไรขึ้นกับพวกเธอล่ะ? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”
เมื่อได้ยินดังนั้น
หลี่โย่วเวยก็เงียบไปครู่หนึ่ง
แต่ในไม่ช้าเธอก็เงยหน้าขึ้นมองฉู่โม่วและกล่าว “ขอบคุณที่ช่วยฉันกับน้องชายนะ”
“ส่วนที่เกิดเรื่องแบบนี้กับพวกเรา… เพราะถูกศัตรูตามล่าน่ะ”
“ทั้งตระกูลถูกทำลายไปหมดแล้ว มีแค่ฉันกับน้องชายที่หนีมาได้…”
เพราะอะไรบางอย่าง เธอรู้สึกเชื่อใจฉู่โม่วมาก
บางทีอาจเป็นเพราะฉู่โม่วช่วยพวกเขาไว้ก็ได้
อาจเป็นเพราะภาพสุดท้ายก่อนที่จะหมดสติไป ร่างนี้ตราตรึงหัวใจของเธอเอาไว้
เมื่อได้ยินคำถามของฉู่โม่ว เธอจึงไม่ปิดบังอะไรแม้แต่น้อย
หลังจากที่ฟังเรื่องของหลี่โย่วเวย ฉู่โม่วก็ขมวดคิ้วแน่น
เขาไม่คิดว่าจะมีความลับเช่นนี้
‘คนที่หักหลังเผ่าพันธุ์มนุษย์และก่อตั้งสำนักหมื่นอสูรขึ้นมา!’
‘บูชาสัตว์อสูรและไล่ล่าคนจากเผ่าพันธุ์เดียวกัน!’
‘ดูเหมือนว่า… ฉันจะบังเอิญเจอเรื่องใหญ่เข้าแล้ว!’
ฉู่โม่วมองไปยังหลี่โย่วเวยและคิดกับตัวเอง
แน่นอนว่า…
เมื่อรู้เรื่องสำนักหมื่นอสูรแล้ว เขาจะไม่ทิ้งสองพี่น้องคู่นี้ไว้แน่
นอกจากนี้สำนักหมื่นอสูรยังเป็นผู้ทรยศต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์และไล่ล่าเผ่าพันธุ์เดียวกันเอง ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ฉู่โม่วก็อดทำอะไรสักอย่างไม่ได้
อีกอย่าง
“เธอคงจะโกรธมาก อยากไปแก้แค้นไหม?”
ฉู่โม่วถามขึ้นในทันใด
“อื้อ!”
หลี่โย่วเวยพยักหน้าทันที
แต่แล้วเธอก็ส่ายหน้าและมีแววตาหมองหม่นลง “แต่… สำนักหมื่นอสูรแข็งแกร่งเกินไป และพลังของฉันก็คงไปแก้แค้นอะไรไม่ได้หรอก!”
“มันจะยากตรงไหนล่ะ?”
“หลี่โย่วเวย เธอมีพรสวรรค์ไร้ที่เปรียบและเป็นมนุษย์ของโลกใบนี้ ถ้าฝึกวรยุทธ์อย่างหนัก ในไม่ช้าเธอก็จะทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าและกลายเป็นคนแข็งแกร่งได้อย่างแน่นอน!”
“ฉันเป็นเจ้าตำหนักลับแห่งสวรรค์ที่ฐานจินหลิง ทีนี้ฉันจะถามเธอ อยากเป็นศิษย์ของฉันไหม?”
ฉู่โม่วกล่าว
เยี่ยมเลย!
เมื่อเห็นหลี่โย่วเวยและน้องชาย ฉู่โม่วก็ประทับใจในพรสวรรค์ของทั้งสองและอยากจะรับมาเป็นศิษย์
พรสวรรค์ของสองพี่น้องนั้นน่าสะพรึงกลัวมากและขีดจำกัดในการเจริญเติบโตก็สูงไม่น้อยเลย
ถ้าฝึกฝนให้ดีก็จะกลายเป็นผู้แข็งแกร่งแห่งยุคสมัยได้อย่างรวดเร็ว!
หากรับพวกเขาเป็นศิษย์ในตอนนี้ ในอีกไม่กี่สิบปีเขาก็จะมีมือขวาเพิ่มอีกสองคน!
แน่นอนว่า
การรับทั้งสองเป็นศิษย์ยังหมายความด้วยว่าเขาต้องปกป้องทั้งสองในกรณีที่เกิดอันตราย หากสำนักหมื่นอสูรรู้เรื่องนี้เข้าก็คงไม่ยอมปล่อยไปง่าย ๆ แน่
แต่เมื่อเทียบกับกำไรที่จะได้แล้ว การเสี่ยงกับสำนักหมื่นอสูรนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับฉู่โม่วเลย!
“คุณ… อยากรับฉันเป็นศิษย์เหรอ?”
หลี่โย่วเวยไม่รู้ว่าฉู่โม่วคิดอะไร เมื่อได้ยินดังนั้นเธอก็ตะลึงงันไปราวกับว่าไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
“ใช่”
ฉู่โม่วมองเด็กสาวและถามอย่างอ่อนโยน “เธออยากเป็นไหม?”
เมื่อได้ยินดังนั้น
หลี่โย่วเวยก็เงียบไปครู่หนึ่ง
หลังจากนั้น
เธอยกมือขึ้นขณะที่มองไปยังฉู่โม่วและเอ่ยถาม “ถ้าฉันฝึกยุทธ์ที่ตำหนักลับแห่งสวรรค์แล้วจะมีโอกาสได้ทำลายสำนักหมื่นอสูรไหม?”
เมื่อได้ยินดังนั้น
ฉู่โม่วก็ยิ้มออกมา
เขามองดูหลี่โย่วเวยด้วยยิ้มกว้างแต่ก็กล่าวด้วยความจริงจัง
“มันก็แค่สำนักหมื่นอสูรเท่านั้นแหละ ถึงจะมีราชันย์ยุทธ์ก็เถอะ!”
“ถ้าอยากทำลายมัน…”
“ก็ง่ายนิดเดียว!”
คำพูดเหล่านี้ฟังดูอวดดีเหลือเกิน
ในฐานจินหลิง ผู้อาวุโสที่ทรงพลังที่สุดของตระกูลหมัวเป็นเพียงจ้าวยุทธ์ระดับกลางเท่านั้น
และพลังในระดับเดียวกันกับราชันย์ยุทธ์ก็เทียบเท่าได้กับจระเข้โลหิตคลั่งระดับ 7 ในป่าไผ่ม่วงชาด เมื่อมันโกรธพื้นโลกก็จะต้องจมลงไปกว่าหลายหมื่นกิโลเมตร
ไม่นานก่อนหน้านี้ ฉู่โม่วต้องหนีออกมาเพราะพลังอันน่าสะพรึงกลัวของมัน
แต่ตอนนี้ในสิ่งมีชีวิตชั้นยอดนั้นเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยราวกับไก่!
แน่นอนว่านั่นไม่ใช่คำพูดของฉู่โม่ว
แต่เขาเองก็มั่นใจ!
แม้ว่าจะยังไม่ใช่ศัตรูของสัตว์อสูรระดับ 7 แต่ในไม่ช้าเขาก็จะสังหารสัตว์อสูรระดับ 7 ได้ด้วยพละกำลังของตัวเอง!
และคราวนี้ก็จะไม่สายเกินไป!