บทที่ 16 ภูเขาต้าสู่กับการไล่ล่าหมาป่าสายลม!

บทที่ 16 ภูเขาต้าสู่กับการไล่ล่าหมาป่าสายลม!

เมื่อออกมาจากย่านยุทธภัณฑ์ ฉู่โม่วก็ตรงออกจากฐาน

เหตุผลหลักที่เขาต้องรับภารกิจนี้มา เป็นเพราะสถานที่ฝึกในครั้งนี้อยู่ในทิศทางเดียวกันกับตำแหน่งที่อสรพิษสองหัวกำลังเพ่นพ่านอยู่

เขาพอมีข้อมูลของอสรพิษสองหัวตัวนี้อยู่บ้าง

น้ำดีของอสรพิษสองหัวช่วยเสริมสร้างสมรรถนะของผู้ปลุกพลัง แม้ว่าผลลัพธ์จะบางเบาและแตกต่างออกไปตามผู้ใช้ มันก็ยังเป็นสมบัติมีค่าอยู่ดี

หากเขาตัดหัวมันมาได้ก็สามารถใช้น้ำดีได้ แต่หัวใจของมันไม่ใช่สิ่งจำเป็น

ภารกิจนี้สามารถสำเร็จลุล่วงได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรแล้วผู้หญิงคนนั้นก็น่าสงสารทีเดียว

ถึงฉู่โม่วจะไม่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นคนจิตใจดีนัก แต่เมื่อเห็นดังนั้นแล้ว การช่วยเหลือเธอสักหน่อยโดยที่ไม่เดือดร้อนตัวเองก็คงไม่เป็นไร

อีกอย่าง

ฉู่โม่วมีข้อข้องใจเกี่ยวกับไข่สัตว์อสูรที่ยังไม่ฟักมามากกว่าสิบปีแล้ว

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง

ฉู่โม่วเดินออกมาจากประตูเมืองและออกสู่นอกอาณาเขตฐาน

แม้ว่าฐานลู่หยางจะมีขนาดเล็ก ทว่าก็มีผู้ฝึกยุทธ์อยู่ในเมืองและกลุ่มนักล่ามากมายอยู่ในฐาน พื้นที่รอบฐานสามสิบสองกิโลเมตรจึงมีความปลอดภัยสูงทีเดียว

หากต้องการตามล่าสัตว์อสูรที่ทรงพลังยิ่งกว่าก็ต้องออกไปไกลกว่านั้น

ครั้งนี้ฉู่โม่วเข้าไปในป่าเพื่อทำลายขีดจำกัดของตัวเองและกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์

ดังนั้นแล้ว เป้าหมายของเขาคือภูเขาต้าสู่ที่ห่างออกไปร้อยหกสิบกิโลเมตร

เมื่อร้อยปีก่อน ภูเขาต้าสู่เป็นเพียงแค่เนินเล็ก ๆ ภายในการควบคุมดูแลของลู่หยาง

แต่แล้วโลกก็เปลี่ยนแปลงไป ดาวเคราะห์สีน้ำเงินนี้พลันขยายใหญ่ขึ้นหลายร้อยเท่า ทำให้ภูเขาต้าสู่กลายเป็นแนวภูเขาขนาดมหึมาที่ยาวกว่าหลายพันกิโลเมตร

บนภูเขาลูกนั้น ต้นไม้โบราณตั้งสูงตระหง่านขึ้นไปบนท้องฟ้า และสัตว์อสูรทั้งหลายล้วนออกอาละวาด

น่าสะพรึงกลัวจริง ๆ

“ว่ากันว่าลึกเข้าไปบนภูเขามีสัตว์อสูรระดับ 3 ที่น่าสะพรึงกลัว มันแค่ยังไม่ได้รับการยืนยัน และมีข่าวลือกระทั่งว่ามีร่องรอยของสัตว์อสูรระดับ 4 อยู่ด้วยซ้ำ!”

ฉู่โม่วครุ่นคิดระหว่างการเดินทาง

สัตว์อสูรระดับ 4 หรือ 5 นั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด ต่อให้เป็นฉู่โม่วก็คงไม่รอดอย่างแน่นอน

คราวนี้เขาจึงไปที่ภูเขาต้าสู่เพียงเพื่อสังหารสัตว์อสูรระดับ 2 เป็นการลับฝีมือเท่านั้น

ถ้าได้เจออสรพิษสองหัวเข้าจริง ๆ ก็คงจะดี

ขณะที่เขาคิดอยู่นั่นเอง

ฟึ่บ!

ทันใดนั้นเอง เสียงอะไรบางอย่างก็ดังขึ้นพร้อมกลุ่มเงาสีดำที่ตรงเข้ามาหาฉู่โม่วในทันที

“สัตว์อสูรระดับ 2!”

เมื่อได้ยินเสียงการลอบโจมตี ฉู่โม่วก็ขมวดคิ้วแน่น เขาวิเคราะห์ได้อย่างรวดเร็วว่ามันคือลมหายใจของสัตว์อสูรระดับ 2

เขาหยิบกระบี่ออกมา

เมื่อสัมผัสได้ถึงอสูรที่ใกล้เข้ามา เขาก็ใช้พลังธาตุลมและย่างก้าวหมอกควันทำให้ร่างกายกลายเป็นหมอกควันทันที

เมื่อปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขาก็อยู่ข้างกายอสูรร้ายแล้ว

ฉัวะ!

กระบี่ฟันเข้าที่คอของสัตว์อสูรอย่างแม่นยำ

เสียงคมกระบี่ตัดผ่านเนื้อดังขึ้น และเลือดมากมายสาดกระเซ็นออกมา

สัตว์อสูรที่โจมตีไม่มีเวลาให้ส่งเสียงด้วยซ้ำ มันถูกผ่าออกเป็นสองส่วนและร่วงลงบนพื้นทันที

ตอนนั้นเองที่ฉู่โม่วมองเห็นว่ามันคือสัตว์อสูรอะไร

“สัตว์อสูรระดับ 2 ตั๊กแตนเหล็ก!”

ตั๊กแตนเหล็กคือสัตว์อสูรระดับ 2 จัดเป็นสัตว์อสูรที่อ่อนแอที่สุด!

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่ามันไร้ซึ่งพละกำลัง

ตั๊กแตนเหล็กถูกตั้งชื่อตามปรสิตที่เรียกว่าไส้เดือนฝอยเหล็ก

สิ่งมีชีวิตทั้งสองนี้เมื่อผสานรวมกัน จะทำให้ตั๊กแตนเหล็กมีความสามารถในการกลืนกินทองและเหล็ก ซึ่งมีผลให้น้ำและไฟไร้ผลต่อมัน พร้อมกับมีกรงเล็บแหลมคมบนขา มีหน้าที่สามารถทำลายแผ่นหินได้ด้วยพลังมหาศาล

ที่สำคัญคือบนขาหน้าของมันมีพิษอยู่ด้วย หากโดนเข้าก็จะได้รับบาดเจ็บสาหัสหรืออาจถึงตายได้

ดังนั้นแล้ว แม้ว่าตั๊กแตนเหล็กจะอ่อนแอที่สุดในหมู่สัตว์อสูรระดับ 2 ก็มีผู้ปลุกพลังจำนวนไม่น้อยที่ต้องสังเวยชีวิตให้มันในแต่ละปี

โดยรวมแล้ว

ในป่าลึกนี้เราไม่ควรดูถูกสัตว์อสูรตัวใดทั้งสิ้น

“เก็บเลือดสัตว์อสูร!”

ฉู่โม่วย่อตัวลง ผ่าเปิดหัวใจของตั๊กแตนและหยดเลือดข้างในลงไปในขวด

หลังจากนั้น ขาหน้าทั้งสองข้างซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุดบนร่างกายของมันก็ถูกตัดออก เมื่อกลับไปที่ฐานเขาสามารถนำมันไปขายแลกเป็นหินปฐมกาลได้จำนวนมาก

หลังจากที่จัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ฉู่โม่วก็ออกเดินทางต่อ