ตอนที่ 160
บทที่ 160 พรสวรรค์ธาตุลมระดับ 7 และผู้เชี่ยวชาญความลับแห่งสายลม!
October 22, 2026
บทที่ 160 พรสวรรค์ธาตุลมระดับ 7 และผู้เชี่ยวชาญความลับแห่งสายลม!
แกว๊ก!
หลังจากได้ยินเสียงนกร้องดังลั่น ฉู่โม่วก็เห็นสายลมสีดำทะลุห้วงอากาศและตรงเข้ามาทันใด
ก่อนที่จะทันตั้งตัว ลำแสงสีดำนั้นก็เข้ามาใกล้และกางกรงเล็บออกมา
ฉัวะ!
ด้วยเสียงนั้น ฉู่โม่วพลันรู้สึกเจ็บขึ้นมา
เมื่อก้มลงมอง
เขาก็พบว่ามีรอยแผลลึกจนถึงกระดูกอยู่บนหน้าอก
“เร็วมาก!”
ฉู่โม่วตะลึงงัน
อินทรีแสงอุษารวดเร็วเกินไป!
เร็วจนมองไม่เห็นร่างของมัน แต่เขาได้รับบาดเจ็บแล้วด้วยซ้ำ!
โชคยังดีที่เขามีพรสวรรค์ธาตุไม้ระดับ 4 ทำให้มีความสามารถในการรักษาและฟื้นฟู
เมื่อเขาเคลื่อนไหวพลังธาตุแผลก็เริ่มรักษาตัวอย่างรวดเร็วจนหายดีในไม่ช้า
ไม่มีร่องรอยบาดแผลเหลืออยู่แม้แต่น้อย
‘พรสวรรค์ธาตุลมของมันต้องสูงมากแน่ ไม่งั้นคงเร็วขนาดนั้นไม่ได้ อย่างน้อยก็เป็นระดับที่ไม่ธรรมดาเลย!’
‘หรือกระทั่ง…’
‘อาจจะเป็นระดับดาราลับฟ้าก็ได้!’
หลังจากที่รักษาบาดแผลเสร็จ ฉู่โม่วก็อดคิดไม่ได้
นี่คือพรสวรรค์ธาตุลมระดับ 6 หรืออาจเทียบเท่ากับระดับดาราลับฟ้าเลยก็ได้ ถ้าเขาได้มันมาครอบครอง พละกำลังก็จะทะยานสูงขึ้นอย่างแน่นอน!
เมื่อคิดได้ดังนั้น
ลมหายใจของเขาก็ถี่ขึ้นโดยไม่รู้ตัว
และตอนที่ฉู่โม่วกำลังคิดอยู่นั้น
อินทรีแสงอุษากลับขึ้นไปบนฟ้าอีกครั้ง สายตาอันเฉียบคมของมันจ้องลงมายังฉู่โม่วผู้กลับมาเป็นปกติ เผยสีหน้าสงสัยออกมา
มันใช้กรงเล็บทิ้งบาดแผลไว้บนร่างของฉู่โม่วแล้วชัด ๆ แต่ทำไมตอนนี้แผลถึงหายไปแล้วล่ะ?
แม้ว่าอินทรีแสงอุษาจะรวดเร็วมาก
แต่มันไม่ได้ฉลาดนักและไม่เข้าใจแม้แต่น้อย
แกว๊ก!
เมื่อเห็นดังนั้น อินทรีแสงอุษาก็ตัดสินใจลงมืออีกครั้ง
ร่างของมันกะพริบและกลายเป็นลำแสงที่พุ่งตรงไปยังฉู่โม่วอีกครั้ง
ฉัวะ!
หลังสิ้นเสียง บาดแผลพลันปรากฏขึ้นบนหลังของฉู่โม่วจนเห็นกระดูกสันหลังได้ราง ๆ
แต่…
ฉู่โม่วใช้พรสวรรค์ธาตุไม้อีกครั้ง และด้วยความสามารถในการฟื้นฟู เขาก็รักษาบาดแผลกลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว
“จะเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ไม่ได้!”
“หากยังไม่ทำอะไรจนมันคว้าหัวฉันได้ ฉันแย่แน่!”
ฉู่โม่วตัดสินใจต่อสู้กลับ
แม้ว่าความเร็วของเขาจะเทียบกับอินทรีแสงอุษาไม่ได้ เขาก็มีพรสวรรค์แห่งห้วงมิติและยังฝึกกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนมา ทำให้สามารถใช้พละกำลังได้จนถึงขีดสุดและหลีกเลี่ยงจุดอ่อนต่าง ๆ
คิดได้ดังนั้น
เมื่อเห็นว่าอินทรีแสงอุษากางปีกออกและตั้งใจจะพุ่งตรงลงมา
ฉู่โม่วก็เทเลพอร์ตโดยไม่ลังเลและร่างของเขาก็ย้ายออกไปไกลกว่าหลายกิโลเมตรในทันที
ในขณะเดียวกัน
ปฐมวิญญาณในใจของเขาพลันลืมตาขึ้น กงล้อทองคำกลายเป็นแสงสวรรค์และพุ่งออกมา
หึ่ง!
กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนพุ่งผ่านห้วงอากาศ ก่อให้เกิดคลื่นในอากาศและตรงไปยังอินทรีแสงอุษาทันที
หลังจากที่อินทรีแสงอุษาทิ้งตัวลงมา มันก็พบว่าฉู่โม่วหายตัวไปในทันใดจึงได้แต่สับสน
ทันใดนั้น มันก็สัมผัสได้ถึงพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวที่เข้ามาทิ่มแทงจิตใจราวกับเข็มแทงเข้าไปจนถึงจิตวิญญาณ
แกว๊ก!
อินทรีแสงอุษาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเจ็บแปลบและกรีดร้องออกมาโดยไม่รู้ตัว ทั้งร่างกายของมันสั่นสะท้าน
แม้ว่าปฐมวิญญาณของอินทรีแสงอุษาจะยังไม่ถูกกำจัด ฉู่โม่วก็ไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย
ถึงกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนจะทรงพลังมาก แต่เขาเพิ่งเริ่มฝึกฝนมันได้ไม่นาน
นอกจากนี้
พละกำลังกายของเขาอยู่ในขั้นนายพลเมืองระดับกลางเท่านั้น ด้วยพละกำลังของอินทรีแสงอุษาที่เทียบเท่าจ้าวยุทธ์แล้ว เขาก็ยังรับมือกับมันได้เป็นอย่างดี
จิตวิญญาณจะต้องได้รับบาดเจ็บอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แท้จริงแล้วฉู่โม่วตั้งใจจะแทงจิตวิญญาณของอินทรีแสงอุษาด้วยกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยน และลดความเร็วของมันลงเพื่อให้มีโอกาสได้ตอบโต้กลับ
และตอนนี้
ฉับ!
ตอนที่อินทรีแสงอุษาเจ็บปวดแสนสาหัสอยู่นั้น ร่างของฉู่โม่วก็เทเลพอร์ตกลับมาตรงหน้าอินทรีแสงอุษาอีกครั้งและฟันกระบี่ลงมา
ฉับ!
แม้ว่าอินทรีแสงอุษาจะพยายามหลบสุดฝีมือ ทว่าร่างของมันยังหลบไม่พ้นและถูกฟันเข้าที่ปีกข้างหนึ่ง
แกวก!
ความเจ็บปวดจากทั้งร่างกายและจิตใจทำให้อินทรีแสงอุษาโกรธจัด แต่ในขณะเดียวกันก็มีความสงสัยอยู่ในแววตา
มันดูเหมือนจะคิดว่า ทำไม ‘มด’ อ่อนปวกเปียกตรงหน้าถึงรวดเร็วและทำร้ายมันได้ขนาดนี้!
ตอนที่มันกำลังสับสนอยู่นั้น
ฉู่โม่วไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาเทเลพอร์ตอีกครั้งและฟันไปที่อินทรีแสงอุษาทันที
อินทรีแสงอุษาได้รับบาดเจ็บแล้วจึงไม่กล้าต่อต้าน มันรีบกระพือปีกเพื่อบินหนีทันที
ขณะที่กำลังจะกลายเป็นลำแสงและหนีไปนั้นเอง
หึ่ง!
กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนก็พุ่งเข้ามาในจิตใจของมันอีกครั้ง
เกิดความเจ็บปวดมหาศาลที่จิตวิญญาณขึ้นอีกครั้งและขัดขวางการบินของมัน
แทบจะในขณะเดียวกัน
กระบี่ของฉู่โม่วฟันออกไปอีกครั้ง
คราวนี้เขาฟันหลังของอินทรีแสงอุษาได้สำเร็จ
หลังจากนั้นก็เกิดบาดแผลอันน่าสะพรึงกลัว ไม่นานเลือดสีทองมากมายก็ไหลออกมา
การโจมตีนี้ทำให้อินทรีแสงอุษาได้รับบาดเจ็บสาหัสในทันที!
ความโกรธในตอนแรกหายไปในทันที กลับกลายเป็นความหวาดกลัวแทน!
มันเข้าใจแล้วว่าตัวเองไม่ใช่ศัตรูของคนตรงหน้าเลยสักนิด!
แกว๊ก!
หลังจากที่กรีดร้อง
มันก็หันไปพยายามหลบหนี
“อยากไปแล้วเหรอ?”
ฉู่โม่วเทเลพอร์ตไปที่ด้านหลังของอินทรีแสงอุษา กระบี่เล่มยาวในมือถูกเงื้อสูงขึ้นและฟันลงมาในทันใด
ฉับ!
หลังจากเสียงกระบี่ฟันเข้าไปในเนื้อ กระบี่ของฉู่โม่วก็ผ่าเข้าที่คอของอินทรีแสงอุษาเรียบร้อย!
แกวก…
รัศมีของอินทรีแสงอุษาจางหายไปอย่างรวดเร็ว ไม่มีพละกำลังอยู่ในปีกของมันอีกต่อไป ทั้งร่างร่วงลงบนพื้นทันที