บทที่ 182 แปดหุ่นเชิดราชันย์ยุทธ์ และกระบี่อันน่าสะพรึงกลัว!

บทที่ 182 แปดหุ่นเชิดราชันย์ยุทธ์ และกระบี่อันน่าสะพรึงกลัว!

หลังจากที่มองไปรอบ ๆ ในที่สุดฉู่โม่วก็ตัดสินใจว่าจะสำรวจราชวังที่ตั้งอยู่

มันคือแหล่งกำเนิดของเจตจำนงกระบี่!

คิดได้ดังนั้นฉู่โม่วก็บินตรงไป

เมื่อตรวจสอบใกล้ ๆ เท่านั้นจึงเห็นว่าราชวังแห่งนี้ยิ่งใหญ่ขนาดไหน เมื่อยืนอยู่ตรงหน้าจะสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล ทำให้ผู้คนรู้สึกเกรงขามอยู่ในใจโดยไม่รู้ตัว

“แรงกดดันมหาศาลจริง ๆ !”

ฉู่โม่วตกตะลึงเล็กน้อย

และขณะที่เขาเพ่งพิจารณา

ทันใดนั้นเอง

คลื่นสั่นสะเทือนพลันปรากฏขึ้นรอบราชวัง และม่านแสงก็ปรากฏขึ้นปกคลุมฉู่โม่วกับราชวังทั้งหลังไว้!

ในขณะเดียวกัน

ปราณกระบี่สีขาวรุนแรงอย่างถึงที่สุดปรากฏขึ้นและลอยอยู่เหนือม่านแสงครั้งแล้วครั้งเล่า

พวกมันตรงมายังฉู่โม่ว

เมื่อเห็นดังนั้น

เขาไม่ได้ประหลาดใจแม้แต่น้อย

อย่างไรแล้ว ราชวังลึกลับเช่นนี้ก็ต้องมีสิ่งป้องกันอยู่อย่างแน่นอน

ดังนั้นแล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับปราณกระบี่ ฉู่โม่วก็ใช้พรสวรรค์ธาตุลมและย่างก้าวปีศาจไร้เงาพร้อมกัน ทั้งร่างของเขาหายไปจากตำแหน่งนั้นในทันที

ปราณกระบี่ที่ปรากฏขึ้นโจมตีตำแหน่งที่ฉู่โม่วเคยยืนอยู่ในทันใด ทำให้บริเวณนั้นสั่นสะท้าน แต่แล้วปราณกระบี่ก็ถูกดูดซับไปและเกิดปราณกระบี่ออกมาอีกครั้ง

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

ปราณกระบี่พุ่งเข้าหาฉู่โม่วครั้งแล้วครั้งเล่า โดยแต่ละคร้ังเต็มไปด้วยพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว เมื่อมันส่งเสียงหวีดหวิว แม้แต่ห้วงอากาศยังถูกผ่าออกและรอยแยกห้วงมิติอันมืดมิดก็ปรากฏขึ้น

แต่…

ไม่มีการโจมตีครั้งไหนโดนร่างของฉู่โม่วเลย เขาหลบพวกมันได้อย่างต่อเนื่องด้วยวิชาการเคลื่อนไหวต่าง ๆ

ตอนนี้

ทั่วทั้งพื้นมีแค่ภาพติดตาของฉู่โม่วที่กะพริบให้เห็นอย่างต่อเนื่อง

ในพริบตาเดียว ช่วงเวลาหนึ่งก็ผ่านไป

ปราณกระบี่ที่ถูกสร้างขึ้นที่นี่ดูเหมือนจะไร้ที่สิ้นสุด พวกมันถูกบีบอัดฟาดฟันและรวมตัวกันอีกครั้งอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

‘จะเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ไม่ได้!’

‘ปราณกระบี่เหล่านี้ถูกดูดซับได้และกลายเป็นวัฏจักร!’

‘ถ้าไม่ทำลายก่อน คงถูกมันฆ่าตายแน่!’

เมื่อคิดได้ดังนั้น

ฉู่โม่วจึงใช้พลังเนตร ทำให้แสงสีขาวสว่างวาบออกมาจากดวงตา

พลังเนตรระดับ 3 สามารถมองเห็นข้อบกพร่องของทุกอย่างได้!

ด้วยสายตาของเขาในตอนนี้ ทำให้ค้นพบจุดอ่อนของค่ายกลเวทอันแข็งแกร่งนี้ได้อย่างรวดเร็ว

จากนั้น…

เขาก็ดึงกระบี่สารทสังหารออกมา อณูแห่งชีวิตและเลือดในร่างกายเริ่มไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง พลังจิตวิญญาณพลุ่งพล่านราวกับภูเขาไฟ ด้วยพละกำลังที่เพิ่มขึ้นสามเท่า กระบี่จึงถูกฟันออกไปยังม่านแสงในห้วงอากาศอย่างแรง

กร๊อบ!

เสียงแตกหักดังขึ้น

ปราณกระบี่ทั้งหมดในค่ายกลเวทขนาดใหญ่ชะงักค้างกลางอากาศทันที

หลังจากนั้น

ค่ายกลเวททั้งหมดก็แตกสลายพร้อมกับเสียงระเบิด!

เมื่อไร้ซึ่งอุปสรรคของค่ายกลเวท ฉู่โม่วก็มาถึงตรงหน้าราชวังในที่สุด

เขายกมือขึ้นมา ไม่นานประตูราชวังก็เปิดออก

เมื่อก้าวเข้าไปข้างใน

เขาเห็นว่าเป็นห้องโถงที่ว่างเปล่า และตรงท้ายห้องโถงมีแท่นขนาดใหญ่ตั้งอยู่

บนแท่นมีกระบี่ตั้งเอาไว้อยู่!

กระบี่เล่มยาวด้ามสีทองและรัศมีอันน่าสะพรึงกลัว!

เมื่อเห็นดังนั้น ฉู่โม่วก็หรี่ตาลงเล็กน้อย

ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงรัศมีที่อันตรายจากกระบี่เล่มนั้น

ครืน!

ขณะที่ฉู่โม่วมองดูกระบี่อยู่นั้น คลื่นสั่นสะเทือนพลันปรากฏขึ้นในห้องโถง และทั้งสองฝั่งของห้องปรากฏร่างสูงตระหง่านแปดร่างขึ้น ทุกร่างสวมใส่ชุดเกราะแลดูราวกับเทพเจ้า

พวกมันปลดปล่อยรัศมีทรงพลังอย่างถึงที่สุดออกมา เมื่อยืนอยู่ตรงหน้าตัวตนเหล่านี้คล้ายว่ากำลังยืนอยู่ตรงหน้าหุบเหวลึกไม่ผิดเพี้ยน!

แต่…

กลับไม่มีร่างไหนมีพลังชีวิตอยู่เลย ดวงตาไร้ซึ่งความรู้สึกราวกับว่าเป็นสิ่งไม่มีชีวิต

“มันคือหุ่นเชิด!”

“หุ่นเชิดแปดตัวที่เทียบเท่ากับขั้นราชันย์ยุทธ์!”

เมื่อสัมผัสได้ถึงรัศมีจากหุ่นเชิดเหล่านี้ ฉู่โม่วก็เปลี่ยนสีหน้า ความรู้สึกในหัวใจพลันรุนแรงขึ้นยิ่งกว่าเก่า

นี่มันเป็นสิ่งของแบบไหนกัน?

มีหุ่นเชิดขั้นราชันย์ยุทธ์คอยคุ้มกันอยู่ที่นี่จริง ๆ เหรอ?

และกระบี่นั่น… เป็นกระบี่แบบไหนกัน?

ความคิดมากมายหลั่งไหลเข้ามาในหัว เขามีคำถามแล้วคำถามเล่า

ระหว่างที่ฉู่โม่วกำลังคิดอยู่

ตอนนั้นเอง

หุ่นเชิดทั้งแปดเหมือนจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายไม่คุ้นเคย จึงจับจ้องไปที่ชายหนุ่มด้วยเปลวเพลิงลุกโชนในดวงตาของพวกมัน ส่งผลให้ดูราวกับว่าเป็นสิ่งมีชีวิต!

“แกกล้าดียังไงถึงเข้ามาบุกรุก!”

“ต้องสังหารโดยไร้ปรานี!”

เสียงอื้ออึงดังออกมาจากปากของพวกมัน

โดยไร้ซึ่งความรู้สึกและความแปรปรวนแม้แต่น้อย มันดูเหมือนกับคำพิพากษาจากเทพเจ้า

เมื่อคำพูดเหล่านั้นจบลง พวกมันก็เงื้อกระบี่เล่มยาวในมือขึ้นฟันไปที่ฉู่โม่ว

ทันใดนั้น

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวเกินอธิบายก็แพร่กระจายออกมา และห่อหุ้มไปด้วยเจตจำนงกระบี่ด้วยความตั้งใจที่จะทำลายร่างกายกับจิตใจของศัตรูเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ฟัน!

ฉู่โม่วไม่ได้ถอยหนี ร่างกายนี้กะพริบไหวมุ่งตรงเข้าไปหาหุ่นเชิดขั้นราชันย์ยุทธ์ทันที อณูแห่งชีวิตกับเลือดในร่างกายพลุ่งพล่าน เขาเงื้อกระบี่ขึ้นฟันออกไป!

หลังจากนั้น

ปราณกระบี่สีแดงอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นในทันใดและตรงไปยังหุ่นเชิด

ปราณกระบี่ถูกเขาฟันจนแตกสลายทันทีโดยไม่มีพลังป้องกันแม้แต่น้อย

ปราณกระบี่สีแดงของฉู่โม่วยังคงฟาดฟันไปที่กระบี่กับหุ่นเชิดเพื่อทำลายมัน

ฉับ!

มีเพียงเสียงฟันดังขึ้น หัวของหุ่นเชิดถูกตัดออกทันที

ในขณะเดียวกัน เปลวเพลิงเล็กน้อยก็พุ่งออกมาจากปากของมัน และพยายามหลบหนีไปในห้วงอากาศ

นี่คือแก่นจิตวิญญาณที่ควบคุมหุ่นเชิด!