บทที่ 242 ตามล่าและสังหารเต่าพสุธาทองคำ พรสวรรค์ธาตุดินระดับดาราลับฟ้า!

หลังจากมา ฉู่โม่วไม่รู้การกระทำของตัวเองเลยที่ได้สร้างความตกใจให้แก่ราชันย์เทพยุทธ์สองสามคนที่เข้ามาตรวจสอบ

ในเวลานี้ เขากำลังจากมาด้วยความเร็วสูงสุด มุ่งหน้าไปยังบึงแห้งเหือดที่ตอนนี้เป็นทะเลทราย

ภายใต้การบินด้วยความเร็วสูงสุด

ในไม่ช้า

ก็มาถึงที่หมาย

เมื่อยืนอยู่บนท้องฟ้าและมองลงมาจะเห็นทะเลทรายสีเหลืองอยู่ทั่วพื้น เมื่อมองแวบแรกแทบจะไม่เห็นจุดสิ้นสุดเลย อย่างน้อยก็ห่างออกไปหลายหมื่นกิโลเมตร

ชายหนุ่มชำเลืองมองไป และส่งพลังจิตสัมผัสเพื่อมองหาร่องรอยของเต่าพสุธาทองคำ

ถึงวันนี้

ด้วยการพัฒนาอย่างต่อเนื่องของการฝึกฝน ปฐมวิญญาณและพลังจิตวิญญาณของเขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ มันเหนือกว่าผู้ปลุกพลังธรรมดาในขั้นเดียวกันอย่างมาก หรือแม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ยังไม่มีใครเทียบเคียง

ภายใต้พลังจิตสัมผัส มันสามารถครอบคลุมระยะทางแปดพันกิโลเมตร

และในไม่ช้า

เขาก็พบร่องรอยของเต่าพสุธาทองคำ!

บนเนินทรายอันกว้างใหญ่

เต่าตัวใหญ่นอนอยู่บนนั้น มันมีขนาดสามสิบเมตร ทั้งตัวเป็นสีเหลืองทอง ภายใต้แสงแดดทอประกายทำให้เปล่งแสงแวววาวสะท้อนตา

มันมีค่าให้กล่าวถึง

บนกระดองหลังมีเส้นสลับซับซ้อนเป็นชั้น ๆ และที่เส้นตัดกันมีผลึกที่ดูเหมือนแก้ว

ในขณะนี้เต่าพสุธาทองคำกำลังอยู่ในห้วงนิทรา

และผลึกเส้นบนหลังดูเหมือนจะเป็นไปตามจังหวะการหายใจ บางครั้งก็สว่างไสวและบางครั้งก็มอดดับ

เมื่อมองดูอย่างเงียบงัน ฉู่โม่วจึงตัดสินใจร่อนลงตรงหน้าเจ้าสัตว์อสูรโดยไม่ลังเล

เขาไม่ได้ซ่อนเร้นร่างกาย หลังจากที่ลงสู่พื้นก็กระตุ้นเลือดและอณูแห่งชีวิตทันที

ขณะเดียวกันนั้นเอง

พลังอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งก็แผ่ออกมาทั่วร่างกวาดออกไปราวกับคลื่นกระทบฝั่ง

ฮึ่ม!

เต่าพสุธาทองคำรู้สึกถึงลมหายใจนี้จึงตื่นขึ้นจากการหลับลึก

มันเห็นฉู่โม่วทันที จากนั้นส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ดูเหมือนจะตำหนิฉู่โม่วที่ปลุกให้ตื่นจากฝันหวาน!

อย่างไรก็ตาม…

ฉู่โม่วไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำใด

เขาถือกระบี่สารทสังหารไว้มั่น และภายใต้การเพิ่มขึ้นสี่ร้อยเท่า ทำให้ 80,000 พลังมังกรกวาดออกไป ก่อตัวเป็นแสงที่ส่องประกายฟันไปที่หัวของเต่าพสุธาทองคำ

เมื่อรู้สึกถึงพลังที่จู่โจม

เจ้าสัตว์อสูรระดับ 8 รีบหดหัวเข้าไปในกระดองทันที

ตู้ม!

กระบี่กรีดเข้าที่เปลือกนอก และเสียงระเบิดที่น่าตกใจก็ดังขึ้น ทำให้เต่าพสุธาทองคำถอยห่างออกไประยะหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม กระดองของมันไม่ได้ถูกผ่าออก แต่มีรอยขีดข่วนสีขาวปรากฏขึ้น ทว่าพริบตาร่องรอยเหล่านั้นก็จางหายไป

“พลังป้องกันที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้!”

เมื่อเห็นเช่นนี้ ฉู่โม่วแอบยิ้มเยาะในใจ

แม้ว่าจะรู้มานานแล้วว่าเต่าพสุธาทองคำน่ากลัวในด้านการป้องกัน แต่ยังตกใจเมื่อได้เห็นด้วยตาของตัวเอง

ฮึ่ม! ฮึ่ม! ฮึ่ม!

เต่าพสุธาทองคำไม่คาดคิดมาก่อนว่ามดตัวเล็ก ๆ ตรงหน้าจะปลุกมันตื่นขึ้น ทั้งยังกล้าโจมตี

แม้ว่าจะไม่ได้ทำอันตรายใด ๆ ถึงชีวิต แต่การกระทำนั้นทำให้มันโกรธมากและรู้สึกว่าถูกหยาม

ดังนั้นหลังจากโกรธเกรี้ยว ผลึกแก้วบนหลังของมันสว่างขึ้นทีละดวง ขณะเดียวกันก็เปิดปากเพื่อพ่นบางอย่าง และลูกบอลแสงสีทองที่น่าสะพรึงกลัวก็พุ่งวาบออกมา

ฉู่โม่วไม่ลังเล

กระตุ้นพรสวรรค์ธาตุลม และกระบวนท่าเท้าเก้าอัสนีก็ทำงาน เวลานี้คนทั้งร่างกลายเป็นแสงสายฟ้าที่ทะยานออกจากจุดนั้น

ตู้ม!

ลูกบอลแสงกระทบอากาศและตกลงบนพื้น

มวลทรายรวมถึงต้นไม้บางต้นในรัศมีหลายร้อยกิโลเมตรถูกควบแน่นราวกับว่าถูกแผดเผาด้วยความน่ากลัวบางอย่าง และกลายเป็นกองผลึกใส

“ความสามารถในการทำให้วัตถุตกผลึกคงเป็นอัตลักษณ์ของเต่าพสุธาทองคำนี้!”

“อย่างไรก็ตาม พลังนั้นไม่แข็งแกร่งมากนัก เทียบเท่ากับราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 1 ดาวเท่านั้น มันควรจะมีไม่เกิน 100,000 พลังมังกร!”

เมื่อเห็นฉากนี้ ฉู่โม่วก็เอ่ยพูดเบา ๆ

ภายในใจก็รู้สึกโล่งไปด้วย

โดยไม่ลังเลอีกต่อไป ชายหนุ่มได้แสดงกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยน

เคลื่อนไหวด้วยความคิดหนึ่งเดียว

ในสายลม พลังสองอย่างควบแน่นและหนึ่งภาพลวงตา กงล้อทองคำปฐมวิญญาณรวมสามวงกลายเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์ และถูกปฐมวิญญาณโยนออกไปทำลายความว่างเปล่าทันที จากนั้นเข้าไปในจิตใจของเต่าพสุธาทองคำ

ไม่รู้ว่าสัวต์อสูรตัวนี้รอดชีวิตมาได้กี่ปี ทว่าจิตวิญญาณของมันแข็งแกร่งจนไม่น่าเชื่อ แต่ภายใต้การกวาดล้างของแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนยังคงสร้างบาดแผลให้กับมัน

ความเจ็บปวดจากจิตวิญญาณทำให้เต่าพสุธาทองคำคำรามด้วยความเจ็บปวด มันยิ่งโกรธมากขึ้น ดวงตากลายเป็นสีแดงฉาน และยังคงเปิดปากพ่นลูกบอลแสงสีทองไปทางฉู่โม่ว

น่าเสียดาย

มันช้าเกินไป!

แม้ว่าจะไม่ได้ใช้การเทเลพอร์ต แต่ต้องการเพียงพรสวรรค์ธาตุลมและท่าเท้าเก้าอัสนี เพียงเท่านี้ก็สามารถหลบหนีลูกบอลแสงเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย

และ…

เขาล้อมรอบเต่าพสุธาทองคำและใช้แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนอย่างต่อเนื่อง

แม้ว่าความบอบช้ำทางจิตวิญญาณที่เกิดจากจุดเดียวจะไม่มากนัก แต่ภายใต้การซ้อนทับกัน มันก็ยังสร้างความบอบช้ำทางจิตใจได้อย่างมาก

ในชั่วพริบตา

ฉู่โม่วใช้แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนหลายสิบครั้ง

และวิญญาณที่ค่อนข้างแข็งแกร่งแต่เดิมของเต่าพสุธาทองคำได้กลายเป็นภาพลวงตาในขณะนี้ อย่างน้อยหนึ่งในสามก็ไม่สมบูรณ์

มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

รัศมีที่เปล่งออกมารอบตัวเต่าพสุธาทองคำค่อย ๆ ลดลง แม้แต่สติปัญญาทางวิญญาณยังค่อย ๆ อ่อนแอลงพร้อมกับจิตวิญญาณ

หึ่ง!

ฉู่โม่วใช้แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนอีกครั้ง และแทงวิญญาณของเต่าพสุธาทองคำ

หลังจากได้รับความชอกช้ำอีกหน สัตว์อสูรระดับ 8 ก็หยุดนิ่ง จากนั้นสติในดวงตาพลันค่อย ๆ หายไป และในที่สุดก็เริ่มมึนงง

มันกลายเป็นสัตว์ร้ายไร้สติปัญญาโดยสมบูรณ์และระบายพลังรอบตัวโดยสัญชาตญาณ

ดูฉากนี้

ฉู่โม่วพึงพอใจมาก เขาใช้แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนต่อไป

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง รู้สึกว่าปฐมวิญญาณของเขาอ่อนแอเล็กน้อย เมื่อรู้ว่ากำลังจะถึงขีดจำกัดจึงรีบไปยังที่ปลอดภัยและฟื้นตัวอย่างช้า ๆ

หลังจากเวลาผ่านไประยะหนึ่ง เมื่อรู้สึกว่าปฐมวิญญาณเติมเต็มอีกครั้งจึงกลับไปยังทิศทางของเต่าพสุธาทองคำ

ณ ขณะนี้

ความคิดเห็น