บทที่ 247 เข้าสู่เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ หอคอยดารารุ่ง!

บทที่ 247 เข้าสู่เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ หอคอยดารารุ่ง!

นี่คือสถานที่แห่งความโกลาหลและความว่างเปล่า

ไม่มีแนวคิดเรื่องมิติ และปราศจากแนวคิดเรื่องเวลา

สิ่งเดียวที่ฉู่โม่วสามารถมองเห็นในตอนนี้มีเพียงแค่ร่างกายของเขาเอง

“นี่คือเขตแดนศักดิ์สิทธิ์?”

ฉู่โม่วรู้สึกงงงวยเล็กน้อย

และความคิดนี้ก็เข้ามาในสมอง

ทันใดนั้น

ภาพมายาปรากฏขึ้นต่อหน้า

มันเหมือนกับหน้าต่างการเข้าสู่ระบบของเกม โดยมีข้อมูลที่ต้องเข้าสู่ระบบทีละรายการ

และข้างในนั้น ตัวตนของเขาถูกกำหนดให้เป็นบุคคลในสุดยอดฐานจงไห่

ส่วนชื่อกับตำแหน่งต้องกรอกลงไปเอง

ฉู่โม่วไม่มีฉายาจึงกรอกชื่อจริงลงไป

[การลงทะเบียนสำเร็จ กรุณารอสักครู่!]

[ผู้ปลุกพลังทั้งหมดได้รับการลงทะเบียนเรียบร้อยแล้ว เขตแดนศักดิ์สิทธิ์เปิดอย่างสมบูรณ์!]

[เริ่มสร้างแบบจำลองข้อมูล!]

[สร้างแบบจำลองข้อมูลสำเร็จ]

[สร้างบริบทโลก… สำเร็จ]

[กำลังสร้างแม่แบบตัวละคร… กำลังสร้างแม่แบบสัตว์… กำลังสร้างแม่แบบอาคาร… กำลังสร้างแม่แบบภูมิประเทศ… การก่อสร้างทั้งหมดสำเร็จ]

[กำลังเพิ่มกฎแห่งโลก… อัดฉีดสำเร็จ]

[เริ่มต้นการจัดระดับข้อมูล… สิ้นสุดการจัดระดับ]

[การเริ่มต้นข้อมูล ความคืบหน้าปัจจุบัน 1%, 2%, 3%…]

…

เมื่อได้ยินข้อมูลเหล่านั้น ความคาดหวังในใจของฉู่โม่วก็เพิ่มขึ้น

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร

[การเริ่มต้นข้อมูล ความคืบหน้าปัจจุบัน : 100%]

[การลงทะเบียนเริ่มต้นเสร็จสมบูรณ์]

[ยินดีต้อนรับผู้ปลุกพลังทุกท่านสู่เขตแดนศักดิ์สิทธิ์!]

[นับถอยหลังเข้าสู่ระบบสิบวินาที สิบ เก้า แปด เจ็ด…]

สิบวินาทีต่อมา เมื่อการนับถอยหลังกลับมาเป็นศูนย์อย่างกะทันหัน ฉู่โม่วพบว่าสถานที่แห่งความว่างเปล่าที่ยืนอยู่เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง จนต้องทรุดตัวลงอย่างกะทันหัน

ในทางกลับกัน ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีดำทะมึน และรู้สึกเพียงว่าร่างกายร่วงหล่นอย่างรวดเร็ว

ชั่วขณะหนึ่ง เมื่อรู้สึกราวกับว่ายืนอยู่บนพื้น เพราะได้ยินเสียงวุ่นวายและฝูงชนที่ส่งเสียงดังอื้ออึง ก่อนจะลืมตาขึ้นมาในจิตสำนึก

และสิ่งที่เห็น…

มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับดินแดนรกร้างที่จินตนาการไว้ในตอนแรก!

ตรงกันข้าม พวกเขาอยู่ในเมืองที่เจริญรุ่งเรืองมาก ที่ซึ่งผู้คนสัญจรไปมาไม่ขาดสาย ท่ามกลางเสียงพ่อค้าแม่ค้าหาบเร่ตามท้องถนนดังเป็นระลอก ๆ

แต่…

รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าแม้ว่าคนเดินถนนและพ่อค้าแม่ค้าตามถนนเหล่านี้จะเต็มไปด้วยจิตวิญญาณ แต่เป็นเพียงภาพมายา ค่อนข้างคล้ายกับสิ่งที่ฉู่โม่วเห็นในเขตแดนลับสวรรค์ดาราลัย

แต่มันแตกต่างกัน

เขตแดนลับสวรรค์ดาราลัยถูกสร้างขึ้นโดยผลึกทองพิสุทธิ์หมื่นดารา

แต่นี่คือโลกเสมือนจริง

นอกจากผู้ปลุกพลังจากสุดยอดฐานหลายคนที่เข้าร่วมแล้ว คนเดินถนนหรือพ่อค้าในท้องถิ่นเหล่านี้ก็เหมือนกับ NPC ในเกมที่เคยเล่นในชีวิตที่แล้ว

หลังจากที่เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ถูกเปิดออก พวกเขาก็ใช้ชีวิตในโลกนี้อย่างมีระเบียบแบบแผน

“เหลือเชื่อ!”

“โลกมายานี่มันเกินจินตนาการไปแล้ว!”

ฉู่โม่วยังคงอยู่ในภวังค์แห่งความตกใจ

แต่ทันใดนั้น เสียงของใครอีกคนก็ดังขึ้นมาในหู

เมื่อมองขึ้นไป เห็นผู้ปลุกพลังหนุ่มหลายสิบคนที่อยู่รอบฉู่โม่ว พวกนั้นกำลังสำรวจสถานที่นี้อย่างอยากรู้อยากเห็นเช่นเดียวกับเขา

แน่นอนอยู่แล้ว…

พวกนั้นก็เป็นตัวแทนสุดยอดฐานที่มายังเขตแดนศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกับฉู่โม่ว

และควรจำพวกเขาเอาไว้

เหนือศีรษะคนเหล่านี้มีบรรทัดข้อมูลระบุฐาน ฉายา และชื่อ

[สุดยอดฐานตี้จิง ราชันย์เทพยุทธ์ผงาดฟ้า, ฉูเยียนหราน]

[สุดยอดฐานชางเฉิง, ราชันย์ยุทธ์แห่งทะเลทรายคลั่ง, หลี่หยางชา]

[สุดยอดฐานอวี้จาง, ราชันย์เทพยุทธ์ดาราเหิน, โป้ฉิง]

…

เพียงมองผ่าน ๆ

ทุกคนมีชื่อและฉายาที่ปรากฏบนศีรษะ ชายหนุ่มจึงมองขึ้นไปด้านบนและพบว่ามีข้อมูลอยู่ด้วย

[สุดยอดฐานจงไห่ ฉู่โม่ว]

เป็นเพียงชื่อสั้น ๆ เพราะไม่ได้กรอกฉายาลงไป

ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังสังเกตคนอื่น ๆ ตัวแทนรอบตัว เขาก็หายจากความตกใจแล้ว

พวกเขาเริ่มมองไปรอบ ๆ และเริ่มพูดคุย

“ปู้ชิง ฉันไม่คิดเลยว่าเด็กอย่างนายจะมา ครั้งที่แล้วนายโดนเล่นงานไม่พอหรือไง? ยังต้องการให้ฉันเล่นงานนายอีกเหรอ?”

“ลู่เฟิ่งชิง อย่าโอหังนักเลย ครั้งที่แล้วฉันถูกนายเล่นงานจนพ่ายแพ้ไป ครั้งนี้ฉันเตรียมตัวมาอย่างดี ฉันจะไม่ตกหลุมพรางซ้ำสอง ครั้งนี้เป็นนัดล้างตา!”

“เข้ามาสิถ้านายมีปัญญา และฉัน ฉางจื่อเฉินจะคอยดูจนถึงที่สุด!”

“ใครกลัวใคร มาสู้กัน!”

ทันใดนั้นระหว่างผู้ปลุกพลังทั้งสองก็เกิดความตึงเครียด

หนึ่งในนั้นคือโป้ชิงจากสุดยอดฐานอวี้จาง ในขณะที่อีกคนคือลู่เฟิ่งชิงจากสุดยอดฐานชางเฉิง

ในการแนะนำของเจียงเยว่เหยา …ลู่เฟิ่งชิงเป็นผู้มีพรสวรรค์ชั้นยอดพร้อมความแข็งแกร่งที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้

การทะเลาะวิวาทระหว่างทั้งสองได้กระตุ้นผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ที่มองอยู่รอบ ๆ พวกเขาให้สนใจอย่างมาก

มีแม้แต่ผู้ปลุกพลังที่ไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ก็อยากที่จะชมความสนุก ไม่เพียงเพื่ออยากดูการทะเลาะกันระหว่างปู้ชิงกับลู่เฟิ่งชิงเท่านั้น แต่ยังอยากให้เกิดข้อพิพาทระหว่างสุดยอดฐานชางเฉิงและสุดยอดฐานอวี้จางไปด้วย

เนื่องจากฐานใหญ่ทั้งสองนี้มีราชันย์เทพยุทธ์ที่แข็งแกร่งและอยู่ห่างกันไม่ไกลมาก ทำให้พวกเขามักจะจัดการแข่งขันร่วมกัน

การแข่งขันที่มากขึ้นก็ก่อให้เกิดความขัดแย้งที่ยากจะหลีกเลี่ยง จนในที่สุดผู้ปลุกพลังของฐานทั้งสองคนนี้ไม่สามารถมองหน้ากันได้ และพวกเขามักทะเลาะกันทั้งที่ลับและที่แจ้ง

“เอาละ เลิกเถียงกันเถอะ!”

เมื่อเห็นว่าผู้ปลุกพลังตัวแทนจากฐานทัพทั้งสองกำลังจะต่อสู้กัน ทันใดนั้น ชายในชุดขาวก็พูดขึ้นเบา ๆ