บทที่ 268 วานรยักษ์อัสนี กระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์สำแดงเดช！

บทที่ 268 วานรยักษ์อัสนี กระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์สำแดงเดช！

เสียงระเบิดดังสนั่น！

เมื่อเปลวเพลิงอันร้อนแรงมอดดับลง ก็ปรากฏซากศพตายกลาดเกลื่อน และค่อย ๆ สลายเป็นผุยผง

สัตว์อสูรระดับ 8 นั้นมีความแข็งแกร่งเทียบได้กับขั้นราชันย์เทพยุทธ์ แม้บางส่วนจะไม่ตายทันทีจากเปลวเพลิงที่แผดเผา แต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนต้องกรีดร้องออกมา

ภาพลวงตาอีกาสุริยันได้ทิ้งร่องรอยเปลวเพลิงสีทองแห่งดวงอาทิตย์ไว้

แม้ตอนนี้จะหลงเหลือเพียงเล็กน้อย แต่พลังทําลายล้างยังคงสูงอยู่ ซึ่งเพียงพอที่จะคร่าชีวิตสัตว์อสูรเหล่านี้

สัตว์อสูรดุร้ายจํานวนมากตกตายไปทีละตัว ทำให้จุดแสงสีม่วงค่อย ๆ เพิ่มขึ้นรวมตัวกันเป็นสายธารขนาดเล็กไหลมารวมกันยังร่างกายของฉู่โม่ว

86%！

87%！

88%！

89%！

…

ตู้ม！

ด้วยแรงสั่นสะเทือนที่มาจากร่างกายของฉู่โม่ว เจตจำนงแห่งสายฟ้าของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 90%！

ถึงแม้การทำความเข้าใจต่อเจตจำนงแห่งสายฟ้าจะยากมากขึ้นเรื่อย ๆ

แต่ภายใต้การไหลเวียนบรรจบกันของจุดแสงสีม่วงจํานวนมาก ก็ไม่ได้ทำให้ความเข้าใจของฉู่โม่วนั้นหยุดลง หากแต่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เมื่อมาถึง 90% มันก็ยังไม่หยุด

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

เจตจำนงแห่งสายฟ้าของฉู่โม่วก็มาถึงระดับ 93%！

ในเวลานี้

จํานวนสัตว์อสูรยังคงตายลงไปอย่างต่อเนื่อง

‘บางทีฉันควรใช้โอกาสนี้ เพิ่มระดับไปถึงความสมบูรณ์แบบ 100%!’

ฉู่โม่วจมดิ่งในความคิด

จากนั้นก็กระหายที่จะปลิดชีพสัตว์อสูรเพิ่มมากขึ้น

94%！

95%！

96%！

ระหว่างที่ชายหนุ่มดื่มด่ำเพลิดเพลินไปกับการพัฒนาเจตจำนงแห่งสายฟ้า ทันใดนั้นพลันได้ยินเสียงคํารามดังกึกก้อง

เมื่อมองไปตามต้นเสียงไป

จึงพบกับอสูรวานรยักษ์รูปร่างใหญ่โต ขนาดเท้าหลายสิบเมตรวิ่งตรงเข้ามา

ร่างกายขนาดใหญ่เคลื่อนที่มาด้วยความเร็วสูง ทุกย่างก้าวทิ้งหลุมลึกไว้ ผืนโลกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

“สัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งขั้นราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 5 ดาวหรือแม้แต่ระดับ 6 ดาว! ”

เมื่อฉู่โม่วถูกขัดจังหวะ

ทันใดนั้น

ชายหนุ่มไม่รั้งรอให้วานรยักษ์มาถึงตัว กลับพุ่งสวนไป กลายเป็นลำแสงบินตรงไปยังตัวปัญหา

กระบี่สารทสังหารไม่รู้ว่าโผล่มาอยู่ในมือตั้งแต่เมื่อใด โลหิตและอณูแห่งชีวิตโคจรทั่วร่างกายจนสั่นกระเพื่อม และภายใต้พลังทวีคูณ 400 เท่า เทียบเท่ากับ 300,000 พลังมังกรก็ถูกฟันออกไป

ตู้ม！

มีเพียงเสียงคํารามก้อง มิหนำซ้ำยังไม่ปรากฏบาดแผลใดบนตัววานรยักษ์ ในขณะที่ชายหนุ่มพุ่งสวนไป

“มดปลวกอย่างแกสร้างบาดแผลบนตัวฉันไม่ได้หรอก!”

วานรยักษ์พลันชักสีหน้าดูแคลน

เมื่อชายหนุ่มเห็นแบบนั้น เขาจึงยกกําปั้นขึ้น พร้อมประกายแสงที่ห่อหุ้ม

“ตายซะ!”

เสียงดังกึกก้อง

เหมือนอุกกาบาตตกลงมายังโลก

พลังหมัดนั้นดุดันมาก แม้จะยังโจมตีไม่ถึงเป้าหมาย แต่กลับทำให้มิติโดยรอบแตกร้าว พร้อมความผันผวนสีดำไร้ที่สิ้นสุด ก่อนจะซัดไปยังร่างวานรยักษ์

มันไม่รอช้า รีบตอบโต้ทันทีพร้อมเสียงคำรามสะเทือนโลก

ไม่น่าเชื่อ

การปะทะนี้สร้างความปั่นป่วนโดยรอบ หากแต่หมัดโจมตีนั้นกลับไม่สามารถทิ้งบาดแผลใดบนร่างวานรยักษ์อัสนีได้

“พลังป้องกันสุดยอด!”

หลังจากนั้นฉู่โม่วจึงรีบดึงสติกลับมาจากอาการตกตะลึง

ความแข็งแกร่งของวานรตัวนี้ สูงกว่าอสูรทองคําที่อยู่ด้านนอกเสียอีก

เมื่อเขารู้ว่าไม่สามารถต่อกรมันได้ จึงรีบกระตุ้นใช้พรสวรรค์แห่งห้วงมิติ และเคลื่อนย้ายตัวเองหนีออกมาทันที

ตู้ม！

ในขณะที่ฉู่โม่วหนีออกมา พื้นที่เมื่อครู่ที่เขายืนอยู่กลับถูกอัสนีของวานรยักษ์ฟาดจนเกิดหลุมลึกขนาดใหญ่ โดยพื้นที่รอบ ๆ ยังมีประกายอัสนีปั่นป่วนกระจายออกมา

มิหนำซ้ำ

คลื่นทำลายล้างที่ซัดออกไป ทำให้สัตว์อสูรทุกตัวในรัศมีกว่าหนึ่งร้อยกิโลเมตรล้วนได้รับผลกระทบ สัตว์อสูรที่อยู่ใกล้ถูกแรงกระแทกโดยตรง และแม้บางตัวจะอยู่ห่างออกไปก็ยังถูกซัดปลิวกระเด็นไปอย่างรุนแรง

เมื่อมองกลับไปยังพลังอันน่ากลัวเช่นนี้

ฉู่โม่วซึ่งอยู่ห่างออกไปจึงมีสีหน้าเคร่งเครียด

หากก่อนหน้านี้เขาหนีออกมาไม่ทัน เกรงว่าจะได้รับบาดเจ็บสาหัส

ขณะนั้นเอง

เมื่อวานรยักษ์อัสนีพบว่ามันโจมตีไม่โดนเป้าหมาย จึงขมวดคิ้วขึ้นแล้วเหลือบมองหาชายหนุ่มที่อยู่ห่างไกลออกไปทันที

“วานรยักษ์อัสนีตัวนี้แข็งแกร่งเกินไป อีกทั้งผิวหนังยังทนทานจนสามารถต้านทานอัสนีได้ พลังการป้องกันน่ากลัวอะไรขนาดนี้!”

“ไม่อาจใช้วิธีการทั่วไปตัดผ่านผิวหนังมันได้!”

“งั้น… ลองใช้กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนก็แล้วกัน!”

ฉู่โม่วหลบหลีกการโจมตีอันบ้าคลั่งของวานรยักษ์อัสนี และสวนกลับในทันที

เขากระตุ้นกงล้อทองคำปฐมวิญญาณ

ครู่ถัดมา

ปรากฏแสงศักดิ์สิทธิ์สีทอง ทะลุผ่านความว่างเปล่าและเจาะเข้าสู่ศีรษะวานรยักษ์อัสนีโดยตรง

แต่สิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้น จนทำให้ชายหนุ่มถึงกับหยุดชะงัก

จิตวิญญาณของวานรยักษ์ตัวนี้ ดูเหมือนจะมีพลังป้องกันบางอย่างซึ่งปิดกั้นได้แม้กระทั่งกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยน

ผลลัพธ์นี้ทำให้ฉู่โม่วมีสีหน้าเคร่งเครียดยิ่งขึ้น

นี่นับเป็นครั้งแรกที่กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนใช้งานไม่ได้ ตั้งแต่เขาฝึกกระบวนท่านี้มา

แม้จะเคยมีผลลัพธ์เช่นนี้มาก่อน แต่ศัตรูครั้งนั้นเป็นเพียงหุ่นเชิดที่ไร้จิตวิญญาณ

หากแต่วานรยักษ์ที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ มันมีพลังจิตวิญญาณอย่างแน่นอน

เขาคิดว่าอาจเกิดข้อผิดพลาด จึงโจมตีด้วยแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนอีกครั้ง

แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม

คราวนี้ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติไป เขาสังเกตเห็นว่าเมื่อใช้กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนออกไป กลับดูเหมือนว่ากระบวนท่านี้ถูกขัดขวางได้ด้วยเหตุผลอื่น

พอเห็นแบบนั้นก็ทําให้เขาพอจะคาดเดาได้

แววตาของชายหนุ่มสงบนิ่ง และกระตุ้นใช้กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยน โจมตีสัตว์อสูรตัวอื่นที่อยู่ห่างไกลออกไป แต่มันกลับไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ

“เข้าใจแล้ว!”

เมื่อเห็นดังนี้ ฉู่โม่วจึงหายสงสัย