ตอนที่ 294
บทที่ 294 ความเจ็บปวดของจักรพรรดิมังกรทะเล
October 22, 2026
บทที่ 294 ความเจ็บปวดของจักรพรรดิมังกรทะเล
“ปล่อยจักรพรรดิมังกรทะเลไว้เป็นหน้าที่ของฉันเอง พวกคุณไปจัดการกับสัตว์อสูรหมึกยักษ์นั่นเถอะ!”
ฉู่โม่วพูดโดยไม่ได้หันกลับไปมองด้านหลัง เช่นเดียวกับที่แววตาของเขาจ้องมองไปยังจักรพรรดิมังกรทะเลเบื้องหน้าอย่างไม่ไหวติงพร้อมกับพูดด้วยเสียงหนักแน่น
“นี่…”
ได้ยินเช่นนั้น ราชันย์เทพยุทธ์ทั้งสามก็หันหน้ามองกันเองด้วยความงุนงง
พวกเขาอดคิดไม่ได้ เพราะในฐานะที่เป็นผู้สืบทอดที่แท้จริงแห่งวิหารราชันย์เทพยุทธ์ ฉู่โม่วย่อมมีพรสวรรค์ที่สูงส่งอยู่แล้ว มันเป็นเรื่องปกติ หากเขาคิดว่าตนเองสามารถรับมือกับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าระดับที่ตนเป็นอยู่ได้
ถึงอย่างนั้น…
จักรพรรดิมังกรทะเลตนนี้ก็เป็นสัตว์อสูรที่เทียบเท่าได้กับราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 8 ดาวเลยนะ!
ไม่ว่าพรสวรรค์ของฉู่โม่วจะสูงขนาดไหน แต่เขาก็ยังเป็นเพียงราชันย์ยุทธ์เท่านั้น ด้วยความต่างของพลังที่มากขนาดนี้ เขาจะรับมือไหวจริง ๆ เหรอ?
มันเป็นเรื่องที่ยากเกินกว่าราชันย์เทพยุทธ์ทั้งสามจะสามารถยอมรับได้
เพราะงั้นแล้ว ราชันย์เทพยุทธ์พิฆาตสิงขรจึงตัดสินใจที่จะไปเกลี้ยกล่อมให้ฉู่โม่วถอยจากจุดนี้ไปแทน
แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร
ร่างของฉู่โม่วก็หายไปจากจุดเดิมที่อยู่ และกลายเป็นภาพลวงตาไปเป็นที่เรียบร้อย ส่วนร่างจริงของเขานั้น กลับพุ่งทะยานใส่จักรพรรดิมังกรทะเลด้วยความเร็วที่น่ากลัวไปเสียแล้ว
และในระหว่างนั้น
อณูแห่งชีวิตและเลือดลมภายในร่างก็ถูกกระตุ้นขึ้นมา อณูแห่งชีวิตที่ถูกกักเก็บไว้ในร่างเองก็พลอยคลุ้มคลั่งประดุจทะเลเมื่อครู่นี้ด้วย ลมหายใจที่น่ากลัวถูกปลดปล่อยออกมาในทันที มันปกคลุมผืนน้ำและแผ่วงกว้างไปไกลกว่าอีกหลายร้อยกิโลเมตรพร้อมกับซึมลงไปยังใต้สมุทรจนถึงผืนโลกเบื้องล่าง
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังที่น่ากลัวเช่นนี้ ราชันย์เทพยุทธ์พิฆาตสิงขรที่อยากจะพูดอะไรสักอย่างกับฉู่โม่วก็ตัดสินใจที่จะกลืนคำพูดนั้นลงไป
“ขอชื่นชมในความกล้าหาญของคุณจริง ๆ!”
“ไม่คิดเลยว่าแกจะเลือกเป็นฝ่ายบุกโจมตีฉันก่อนเช่นนี้ ฉัน จักรพรรดิมังกรขอชื่นชม เช่นนั้นแล้ว จงบอกชื่อของแกมา ชื่อของแก…ควรค่าแก่การที่จักรพรรดิมังกรผู้นี้จะจดจำไว้!”
คำกล่าวชมดังออกมาผ่านแววตาที่จ้องมองมายังฉู่โม่วของจักรพรรดิมังกรทะเล
“หนวกหูน่า!”
ฉู่โม่วพ่นลมหายใจอย่างเยือกเย็น
เขาไม่พูดอะไรมากมายนัก ในจังหวะนี้ ภายใต้การเดือดพล่านของเลือดและอณูแห่งชีวิตภายในร่างกาย เส้นลมปราณของเขาถูกกระตุ้นด้วยความร้อนระอุของสิ่งที่ไหลอยู่ภายในซึ่งดุเดือดเฉกเช่นลาวาที่กำลังปะทุ
ขณะเดียวกัน
ธาตุลมระดับดาราลับฟ้าก็ถูกกระตุ้นเพื่อเพิ่มความเร็ว พร้อมกับกระบวนท่าย่างก้าวปีศาจไร้เงาถูกใช้งานไปพร้อม ๆ กันด้วย
ในชั่วพริบตา
ร่างของฉู่โม่วก็แยกเพิ่มอีกสองร่างปรากฏขึ้นมากลางอากาศ ทั้งสองร่างนั้นพุ่งเข้าโจมตีจักรพรรดิมังกรทะเลอย่างพร้อมเพรียงกัน
“รนหาที่ตาย!”
เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วเมินเฉยต่อคำถามของตนและเลือกที่จะเข้ามาโจมตีโดยตรง จักรพรรดิมังกรทะเลก็รู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก มันพ่นลมหายใจที่เยือกเย็นออกมาพร้อมกับอ้าปากคำรามเสียงดัง
“กรรรร!!”
คลื่นเสียงที่ทรงพลังดังกังวานไปทั่วท้องทะเล พร้อมกับกลิ่นอายพลังที่อยู่เหนือสรรพสิ่งก็ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าด้วย
พายุหมุนก่อตัวขึ้นในทันที สูบเอาน้ำทะเลปริมาณมหาศาลขึ้นไปบนฟากฟ้าราวกับเสาต้นใหญ่ที่เชื่อมระหว่างโลกและสวรรค์เข้าด้วยกัน และทันใดนั้นเสาน้ำนั้นก็พุ่งเข้ามาโจมตีฉู่โม่ว
ในจังหวะเดียวกัน
เมื่อกระแสน้ำถูกดูดเข้าไปในพายุ ดวงตาแห่งท้องทะเลที่เป็นหลุมคลื่นน้ำวนก็ปรากฏขึ้น มันดูดอากาศและบรรยากาศรอบบริเวณลงไปเบื้องล่างอย่างรุนแรงเสียจนฉู่โม่วยากที่จะขยับตัวเปลี่ยนทิศทาง
“อากาศรอบ ๆ นี้กำลังถูกดูดลงไปงั้นเหรอ!? หรือว่าเจ้านี่เองก็มีความสามารถที่คล้ายกับพรสวรรค์แห่งห้วงมิติอยู่?”
ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงมวลอากาศรอบตัวที่เปลี่ยนแปลงไป และในตอนนั้นแววตาของเขาก็ส่องประกาย
แต่ก็หาได้ตื่นตระหนกไม่
หากจักรพรรดิมังกรทะเลใช้ท่าโจมตีแบบอื่น ฉู่โม่วคงจะเลือกหนีไปแล้ว ทว่าหากอีกฝ่ายใช้พลังแห่งห้วงมิติละก็… เขาก็ไม่น้อยหน้าหรอกนะ
ในฐานะที่ตนนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญในพลังนี้อย่างแท้จริง!
“พรสวรรค์แห่งห้วงมิติ!”
ซู่ม!
ด้วยคลื่นจาง ๆ ที่กระจายวงกว้างออกไป พลังแห่งห้วงมิติของฉู่โม่วกระจายกลิ่นอายพลังออกไปเป็นวงกว้างกว่าพันกิโลเมตร
และด้วยคลื่นพลังนี้ มันทำให้แรงกดอากาศที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ตัวฉู่โม่วพลอยถูกมลายไปในชั่วพริบตา ทำให้เขาสามารถเคลื่อนไหวได้ดั่งใจนึกอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเขาสามารถไปปรากฏตัวอยู่ที่ด้านข้างจักรพรรดิมังกรทะเลพร้อมกับฟาดฟันด้วยกระบี่ในมือ!
ชิ้ง!
คมกระบี่เปล่งประกายแสงสีแดงทอดยาวไปถึงฟากฟ้า ก่อนจะผ่าลงมาบนร่างของสัตว์อสูรขนาดมหึมาจนเกิดคลื่นอัดกระแทกกระจายวงกว้างพร้อมกับเสียงระเบิดที่ดังกระหึ่ม
ทว่าฉู่โม่วก็รู้สึกได้ผ่านการฟันลงไปเมื่อครู่นี้… เกล็ดของจักรพรรดิมังกรทะเลนั้นแข็งเกินกว่าที่เขาจะเฉือนทะลุไปได้ ดังนั้นการฟาดฟันเมื่อครู่ย่อมต้องไม่ประสบผลสำเร็จอย่างแน่นอน
แถมเขายังกระเด็นถอยออกมานิดหน่อยจากคลื่นอัดกระแทกที่ตีวงพัดมาโดนเขาตอนท้ายอีก
เห็นเช่นนั้น
จักรพรรดิมังกรทะเลก็รู้สึกเหิมเกริมขึ้นเป็นอย่างมาก
แต่แล้วในตอนนั้น แทนที่มันจะได้ยิ้มกริ่ม กลับกลายเป็นมันต้องตกตะลึงแทน
“แก… พลังแห่งห้วงมิติ… แกใช้พรสวรรค์แห่งห้วงมิติได้งั้นเหรอ!?”
พายุขนาดใหญ่ถาโถมอยู่ภายในใจของจักรพรรดิมังกรทะเล
พลังแห่งห้วงมิตินั้นถือว่าหาได้ยากมาก ๆ
แม้แต่ในทะเลเองก็ตาม ดังนั้นแล้ว แม้จะมีสัตว์อสูรทะเลมากมายถึงเพียงไหน แต่เหล่าสัตว์อสูรภายใต้บังคับบัญชาการของมันนั้นก็ไม่มีเลยแม้แต่ตนเดียวที่จะสามารถใช้พรสวรรค์แห่งห้วงมิติได้
ทว่าตอนนี้
มันกลับพบว่าผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์สามารถใช้พลังนี้ได้ จึงเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมาก ๆ!
แต่ทว่า… ตกใจได้ไม่นาน มันก็ใจเย็นลง
“เจ้ามนุษย์ แกจะทำอะไรได้แม้จะมีพลังแห่งห้วงมิตินั่น! ฉันคือสัตว์อสูรระดับ 8 ที่ซึ่งอีกเพียงก้าวเดียวฉันก็จะก้าวสู่ระดับสูงสุดได้ เทียบเท่าได้กับราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 8 ดาวของมนุษย์เฉกเช่นพวกแก แต่แกเป็นเพียงราชันย์ยุทธ์ระดับต้น ต่อให้มีพรสวรรค์แห่งห้วงมิติ แกก็ทำอะไรฉันไม่ได้!”
“แต่… แกก็ยังดีกว่ามนุษย์คนอื่น ๆ อยู่”
“เพราะแก เป็นมนุษย์ที่อวดดียิ่งกว่ามนุษย์คนไหนที่ฉันเคยพบเจอมาก่อน! แข็งแกร่งจนทำให้ฉันประทับใจ แต่ฉันคงจะปล่อยแกไปไม่ได้… ตลอดหลายปีมานี้ ฉันได้กลืนกินผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์มากมายนับไม่ถ้วน มนุษย์พวกนี้เองก็มีฝีมือ แต่ฉันยังไม่เคยกินมนุษย์ที่มีพรสวรรค์แห่งห้วงมิติมาก่อนเลย ฮ่า ๆ ๆ!”
“แกถือเป็นคนแรก!”
น้ำเสียงที่แหบพร่าและมืดมนของจักรพรรดิมังกรทะเลดังขึ้น
“จะกินฉันได้หรือไม่ได้มันก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของแกเองนั่นแหละ!”
ไกลออกไป
ฉู่โม่วที่ทรงตัวและตั้งสติได้แล้วพูดโต้ตอบ
เขารู้อยู่แล้วว่าการโจมตีทั่ว ๆ ไปนั้นไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับสัตว์อสูรตนนี้ได้ เพราะงั้นหลังจากพูดจบแล้ว เขาจึงรีบกระตุ้นแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนขึ้นมาทันที
ซู่ม!
ภายในร่างจิต ปฐมวิญญาณได้ตื่นขึ้น พร้อมกับการปรากฏของกงล้อทองคำปฐมวิญญาณ ซึ่งหนึ่งในกงล้อเหล่านั้นแปรสภาพเป็นหอกทองคำและถูกจับขว้างออกไป
ฟุ่บ!
เพียงชั่วพริบตา มิติรอบด้านถูกปั่นป่วน หอกแสงทองคำนี้พุ่งเข้าใส่ร่างจิตของจักรพรรดิมังกรทะเลอย่างแม่นยำ
จักรพรรดิมังกรทะเลไม่ได้รับรู้ถึงการมาของหอกทองคำอันเกิดจากแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนนี้เลย กว่ามันจะรู้ตัวอีกทีก็คือหอกทองคำเล่มนี้เข้าปะทะกับกายจิตมันแล้ว ซึ่งมันก็สายเกินไป