บทที่ 31 ความตายของโจวเฉิง, ปล้นสะดม!

บทที่ 31 ความตายของโจวเฉิง, ปล้นสะดม!

ณ ตอนนั้น

ร่างกายของทั้งสองถูกปกคลุมไปด้วยรัศมีพลังท่วมท้น อณูแห่งชีวิตกำลังเดือดพล่านอยู่ภายในร่างกาย โจวเฉิงเค้นพลังออกมาให้ห่อหุ้มร่างของเขาไว้เสมือนถูกปกปักด้วยพลังธาตุลมและสายฟ้าขณะพุ่งเข้าหาฉู่โม่ว!

ซึ่งทางฉู่โม่วเองก็เช่นกัน!

ทั้งสองปะทะเข้าหากันกลางทาง

กระบี่สองเล่มถูกชักออกมาฟาดฟันกันอย่างรุนแรง พลังอันมหาศาลที่อัดเข้าใส่กันก่อเกิดเป็นคลื่นอัดกระแทกที่กระจายตัวออกเป็นวงกว้าง และเป็นฝ่ายโจวเฉิงที่ใช้ความแข็งแกร่งขั้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงข่มฉู่โม่วให้เสียเปรียบ

นี่เป็นกระบวนท่าที่โด่งดังของโจวเฉิง กระบี่ฝ่าวายุ!

และเช่นกัน มันเป็นกระบวนท่าระดับทองแดงที่มีสามกระบวน

หากสามารถฝึกฝนให้อยู่ในกระบวนสูงสุด กระบี่ฝ่าวายุนี่สามารถใช้กระบี่รัศมีพลังประกายแสงเข้าโจมตีเป้าหมายได้ ซึ่งนั่นจะหมายถึงพลังโจมตีจะมหาศาลมากเลยทีเดียว!

ถึงแม้ว่าโจวชี่จะรู้จักกระบวนท่านี้มาตั้งแต่ต้นแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยเริ่มฝึกอย่างจริงจังเสียที เพราะงั้นกระบวนท่ากระบี่ฝ่าวายุที่เขาใช้ได้จึงแสดงศักยภาพออกมาได้เพียงนิดหน่อยเท่านั้น

แต่ครั้งนี้มันผิดออกไป กระบวนท่าเดียวกัน… แต่เมื่ออยู่กับโจวเฉิงแล้วมันคนละเรื่อง!

ด้วยกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งพวยพุ่งออกจากร่างของชายสูงวัยผู้นี้ แม้แต่ห้วงอากาศยังถูกทำให้ปั่นป่วนจนเกิดเสียงเสมือนว่ามีกระแสไฟฟ้าแล่นแปลบปลาบไปโดยรอบ

คลื่นพลังที่ห่อหุ้มร่างของเขาเข้มข้นเหลือล้น รุนแรงชนิดที่แม้ตัวจะยังมาไม่ถึงฉู่โม่ว แต่แค่คลื่นพลังที่ปล่อยออกมาจากปลายกระบี่ก็ทำให้ผิวของชายหนุ่มเสมือนว่าโดนอากาศบาดได้แล้ว!

โจวเฉิงทุ่มสุดตัวกับกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาแล้ว!

ชายสูงวัยจงใจที่จะฆ่าฉู่โม่วในกระบี่เดียวอย่างแน่นอน!

ระหว่างการเผชิญหน้ากับกระบวนท่าที่น่ากลัวเช่นนี้ ฉู่โม่วพยายามทำจิตใจให้สงบที่สุด… ไม่ไหวติงต่อสิ่งใด

จากระบบกลืนกินที่เขามีอยู่ ในตอนนี้ฉู่โม่วมีความสามารถพิเศษมากถึงสามอย่างแล้ว

ด้วยธาตุลมระดับ 2 มันได้เพิ่มความเร็วของฉู่โม่วให้สูงกว่าผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไป หรือแม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงเองก็ด้วย

ผนวกกับพลังของธาตุสายฟ้าที่เพิ่มพลังโจมตีให้กับฉู่โม่วได้อีกเป็นเท่าตัว!

ทักษะวิชากระบี่ระดับสูงเองก็ช่วยทำให้ชายหนุ่มเข้าถึงวิชากระบี่อย่างแท้จริงได้อีก!

ไม่เพียงเท่านี้ หากผนวกกระบวนท่าระดับทองแดงที่เขาได้ฝึกปรือมาอย่างดีเช่นกระบี่ฝ่าวายุและกระบวนท่าระดับเงินอย่างกระบี่วายุอสนีบาต มันทำให้ความแข็งแกร่งของฉู่โม่วในตอนนี้เกินกว่าระดับที่ควรจะเป็นอยู่ไม่น้อย ชายหนุ่มใกล้เคียงคำว่าไร้เทียมทานเข้าไปแล้ว ดังนั้น… ไม่มีทางที่ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เขาได้อย่างแน่นอน!

ในส่วนของโจวเฉิงที่อยู่เบื้องหน้าเองก็ตาม

“เดี๋ยวฉันจะใช้แก… เป็นตัวพิสูจน์พลังของฉันในตอนนี้เอง!”

…

ทำไมเจ้านี่ไม่หลบเลย?

มันคิดจะทำอะไร!

เพราะโจวเฉิงจับตามองฉู่โม่วมาตลอด

เขาถึงแปลกใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงเลือกที่จะไม่หลบเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเพลงกระบี่ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ กลับกลายเป็นว่าเขาดันกลายเป็นฝ่ายที่ต้องทำใจหลบเสียเอง

แม้ตอนที่คมกระบี่กำลังจะสะบั้นลำคอ ฉู่โม่วยังคงไม่ไหวติงใด ๆ

หรือว่านี่เป็นวิธีการแสดงความกลัวของแกงั้นเหรอ?

“งั้นก็ช่างมันสิ!”

“ไม่ว่าแกคิดจะทำอะไรก็ตาม เพลงกระบี่ฝ่าวายุของฉันที่แข็งแกร่งกว่าใครในขั้นผู้ฝึกยุทธ์ก็จะสะบั้นคอแกให้ขาดกระเด็นไปเลย!”

เห็นเช่นนั้นแววตาของโจวเฉิงก็ยิ่งดูดุร้ายมากขึ้นไปกว่าเดิมเสียอีก

ความตั้งใจในการฆ่าฉู่โม่วนั้นมันยิ่งแน่วแน่ยิ่งกว่าเดิมหลายเท่าตัว

อย่างไรก็ตาม

จู่ ๆ บางสิ่งบางอย่างเหนือความคาดหมายก็เกิดขึ้น

เขาสังเกตเห็นถึงฝุ่นดินที่อยู่ใกล้ขาของฉู่โม่วลอยตัวสูงขึ้นมาอย่างเชื่องช้า ฝุ่นดินนับไม่ถ้วนกำลังก่อตัวเหมือนพายุทราย

ไม่เพียงแค่ฝุ่นดินเท่านั้น แม้แต่ชายเสื้อของเขายังเริ่มพลิ้วไหวทั้งที่ไม่มีลม ตามมาด้วยเสียงของห้วงอากาศที่มีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่าน

ไม่สิ มันน่ากลัวยิ่งกว่านั้น

กระบี่ในมือของฉู่โม่วเริ่มสั่นขึ้นมาทีละนิด ๆ

กึก! กึก! กึก!

กระบี่เล่มนั้นสั่นสะเทือนจนเริ่มเห็นได้ชัดขึ้นเรื่อย ๆ

จากช้าจนกระทั่งเร็วเสียจนราวกับยากจะดูออก

“นี่มัน…”

ดวงตาของโจวเฉิงเริ่มมองเห็นความน่าสะพรึงอะไรบางอย่าง ในขณะที่จิตใจโดนความหวาดกลัวเข้ากัดกิน

บรรยากาศรอบตัวกำลังแปรเปลี่ยนเป็นความกดดันที่กดทับเขาให้ขยับตัวไม่ได้

ครืน!

เมื่อทุกอย่างถูกกลั่นแน่นจนได้ที่ เสียงคมกระบี่ที่ถูกขูดลากไปกับพื้นก็ดังขึ้นมา

กระบี่ของฉู่โม่วที่อยู่ในฝักมาตลอด ในที่สุดก็ถูกชักออกมาด้วยการตวัดเพียงครั้งเดียว

คลื่นพลังรูปลักษณ์คล้ายคมมีดพวยพุ่งออกมาด้วยจำนวนที่น่าตกใจ ความเร็วของมันไม่ได้ต่างอะไรกับสายลมในพายุใหญ่ที่กู่คำรามและกลืนกินบ้านเมืองเลย!

ทุกอย่างเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา!

โจวเฉิงเห็นเพียงลำแสงสีเงินที่พุ่งใส่ตน เขาก็รีบตอบสนองด้วยการยกกระบี่ขึ้นต้าน!

ทว่าเมื่อคมกระบี่ทั้งสองปะทะกัน ฝั่งที่เป็นกระบี่จากคลื่นพลังเป็นฝ่ายแตกตัวออก …มันเหมือนจะสลายไป ทว่าแท้จริงแล้วเพียงแค่เพิ่มจำนวน! แล้ววกกลับมาโจมตีเขาใหม่อีกครั้งหนึ่ง!!

ช่างเป็นกระบวนท่าที่น่ากลัวจริง ๆ!

ไม่เพียงเท่านั้น คมกระบี่แต่ละอันยังเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารอัดแน่นอีก!

ยิ่งกว่านั้น…

คมกระบี่เหล่านี้… ยังหยุดไม่ได้!

เคร้ง! เคร้ง!

ภายใต้การโจมตีที่ต่อเนื่องและรุนแรงเช่นนี้ แม้แต่รัศมีของโจวเฉิงที่คอยห่อหุ้มให้พลังแก่ตัวเขายังไม่สามารถทานไว้ได้นานนัก ราวกับว่ามันถูกสะบั้นขาดอยู่ทุกครั้งที่ถูกคมกระบี่เชือดเฉือน!

“ไม่ดีแล้ว”