บทที่ 334 ค่ายกลลวงตาที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางหุบเขา สำนักวิถีอากาศ!

บทที่ 334 ค่ายกลลวงตาที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางหุบเขา สำนักวิถีอากาศ!

แม้ว่าทะเลสาบนี้จะมีขนาดเล็ก แต่ก็มีรัศมีหลายร้อยเมตร

หลังจากที่ฉู่โม่วจับปลาอยู่พักหนึ่ง ชายหนุ่มก็สามารถจับปลาแสงเงินในทะเลสาบได้หลายพันตัว

ฉู่โม่วอยากแบ่งมันให้กับราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง แต่เธอก็ปฏิเสธ

เพราะเธอได้รับสมบัติที่อยากได้อย่างพฤกษาม่วงสวรรค์ลวงตามาแล้ว ซึ่งถือว่าเป็นกำไรอย่างมากสำหรับเธอ ดังนั้นจึงปฏิเสธชายหนุ่มไป

เมื่อฉู่โม่วเห็นอย่างนั้นก็ไม่อยากฝืนใจเธอ จึงจับเอาปลาทั้งหมดใส่ในมิติพกพา

โดยตั้งใจว่าเมื่อเขากลับไปถึงสุดยอดฐานจงไห่ จะเอาไปเป็นของฝากแก่เฉินซีเวยและลูกศิษย์อีกสองคน

หรือหากจะกินเอง บางทีเขาอาจปลุกพรสวรรค์ธาตุแสงขึ้นได้สำเร็จ

สำหรับเวลาที่เหลือ

ฉู่โม่วกับราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง ได้เข้าไปสำรวจในสถานที่ต่าง ๆ ทีละแห่ง ภายใต้การนำของนกล่าสมบัติ

ซึ่งแต่ละที่ที่พวกเขาไป ต่างก็พบสมบัติล้ำค่าแห่งสวรรค์และโลก

สมบัติแต่ละอย่างมักมีสัตว์อสูรจำนวนมากคอยเฝ้าดูแล มีถึงกระทั่งสัตว์อสูรระดับ 8 ที่ทรงพลัง หากแต่เมื่อเผชิญหน้ากับฉู่โม่วและราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งแล้วนั้น เหล่าสัตว์อสูรต่างก็ตายตกหรือหนีหัวซุกหัวซุนกันไป

วันเวลาผ่านไปในพริบตา

ฉู่โม่วเก็บเกี่ยวสมบัติได้มากมาย หากนำไปขายจะสามารถแลกหินปฐมกาลระดับต่ำได้ถึงห้าล้านล้านก้อนเลยทีเดียว

หรือแม้กระทั่งสมบัติลับบางอย่างที่หายากจนไม่อาจประเมินค่าได้

ณ ปัจจุบัน

ฉู่โม่วและราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งได้เดินทางมาถึงเทือกเขาแห่งหนึ่ง

เทือกเขานี้มีขนาดกว้างใหญ่ที่ทอดยาวไปไกลหลายหมื่นกิโลเมตร มองไปรอบ ๆ มียอดขุนเขาสูงตระหง่านเสียดฟ้าอยู่ทุกหนแห่ง

ภายในหุบเขานั้น ทั้งสองได้ยินเสียงคำรามของสัตว์อสูรสะท้อนออกมาอย่างแผ่วเบา

“เจ้านาย ฉันรู้สึกถึงพลังที่ผันผวนออกมาจากหุบเขา มันแข็งแกร่งมาก!”

เจ้านกพูดขึ้นอย่างกะทันหัน

“ลองเข้าไปดูหน่อยสิ!”

ฉู่โม่วสั่ง

นกล่าสมบัติพยักหน้า ก่อนจะกระพือปีกบินนำทาง ในขณะที่ฉู่โม่วและราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งตามไปติด ๆ

เพียงไม่นาน

พวกเขาก็ข้ามผ่านยอดเขาลูกแล้วลูกเล่า ทันใดนั้นก็มาถึงหน้าผา

“เจ้านาย ที่นี่แหละ!”

นกล่าสมบัติพูด พลางมองไปที่หน้าผาเบื้องหน้า

“ที่นี่หมายถึงอะไรเหรอ?”

ฉู่โม่วงงงวยเล็กน้อย

ข้างหน้าเป็นเหวลึกที่ปกคลุมไปด้วยหมอกหนาซึ่งไม่มีอะไรเป็นพิเศษ แต่ทำไมเจ้านกนี่ถึงบอกว่าอยู่ตรงนี้

ฉู่โม่วกระตุ้นพรสวรรค์ห้วงมิติเพื่อสัมผัสพื้นที่โดยรอบ และในไม่ช้าเขาก็สังเกตเห็นความผันผวนที่ผิดปกติบางอย่างซึ่งมาจากกลางเวหาที่ว่างเปล่าบนหน้าผาด้านหน้าเขา แต่ก็ไม่อาจสัมผัสได้ชัดเจนนัก

หลังจากวิเคราะห์ดูแล้ว ฉู่โม่วจึงเปิดใช้งานพลังเนตรทันที ลำแสงสองสายพลันพุ่งออกมาจากดวงตาของเขา และจ้องมองสำรวจอย่างระมัดระวัง

“ตรงหน้าเป็นค่ายกลเวทลวงตาขนาดใหญ่งั้นเหรอ!”

ฉู่โม่วตกใจ

ภายใต้พลังเนตรของเขา

เห็นได้ชัดเจนว่าตรงหน้าผาข้างหน้ามีค่ายกลลวงตาทำงานอยู่

มันลึกล้ำและซับซ้อนมาก

แม้ฉู่โม่วจะสามารถมองเห็นรูปแบบค่ายกลของมันได้อย่างชัดเจน ผ่านพลังเนตรในขณะนี้

แต่พรสวรรค์ด้านห้วงมิติ กลับตรวจจับความผันผวนมันได้อย่างคลุมเครือเท่านั้น

หากไม่รู้ก่อนล่วงหน้า ก็ไม่มีทางหามันพบอย่างเด็ดขาด

“ค่ายกลใหญ่นี้ถูกสร้างขึ้นอย่างชาญฉลาดมาก เกรงว่ามันต้องซ่อนอะไรบางอย่างไว้แน่ ๆ!”

ฉู่โม่วมีท่าทางตื่นเต้น

ก่อนจะหันไปพูดคุยกับราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง

หลังจากเธอได้ฟังก็แสดงความประหลาดใจออกมาเช่นกัน

ค่ายกลเวทขนาดใหญ่โตกลับถูกอำพรางปกปิดไว้ แสดงว่าต้องมีอะไรบางอย่างที่น่าอัศจรรย์ซุกซ่อนอยู่ภายในอย่างแน่นอน

“เช่นนั้นเรามาจัดการค่ายกลแล้วเข้าไปกันเถอะ!”

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งกล่าว

ฉู่โม่วพยักหน้า ก่อนจะหยิบกระบี่สารทสังหารออกมา แล้วฟันลงไปยังค่ายกลตรงหน้า

ทั้งคู่โจมตีประสานกัน

ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งระดมยิงออกไป

เมื่อราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวโจมตีแบบเต็มกำลังพร้อม ๆ กัน ทำให้สร้างความเสียหายได้อย่างมหาศาล

แม้ว่ารูปแบบค่ายกลขนาดใหญ่นี้จะดูแข็งแกร่งมาก แต่มันก็ถูกเปิดใช้งานมานานหลายปี ทำให้พลังป้องกันลดลงไปมากเช่นกัน มิหนำซ้ำ ยังถูกระดมโจมตีอย่างไม่หยุดหย่อน

ตูม ตูม ตูม!

เสียงระเบิดดังไม่ขาดสาย

ค่ายกลป้องกันก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงภายใต้การโจมตีที่น่าพรั่นพรึงนี้

หลังจากนั้นไม่นาน

พร้อมกับเสียงคำรามที่ดังกึกก้อง ค่ายกลได้พังทลายลงโดยทันที ก่อนจะเผยให้เห็นประตูที่อยู่ห่างออกไปประมาณสามเมตร

เมื่อมองลอดประตูเข้าไป ก็สามารถมองเห็นเป็นตำหนักโบราณเก่าทรุดโทรม และภายในที่ถูกบดบังอย่างคลุมเครือ

ทันใดนั้น พลันมีพลังอณูแห่งชีวิตจำนวนมากเล็ดลอดออกมาตามประตู

“มันเป็นซากปรักหักพังจริง ๆ ด้วย!”

เมื่อเห็นฉากนี้ ทั้งสองก็ยิ้มขึ้นมาทันที

ในเวลาต่อมา

พวกเขาบินเข้าไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เมื่อเข้ามายังด้านใน

ฉู่โม่วก็รู้สึกได้ถึงพลังอันน่าเกรงขามที่พุ่งปะทะเข้าที่ใบหน้า

ในเวลาเดียวกัน พลังที่มองไม่เห็นก็พัดผ่านตามมาราวกับคลื่นในมหาสมุทร ทำให้ดวงตาของเขามืดบอดลง

วินาทีต่อมา เขาก็กลับมามองเห็นอย่างชัดเจนอีกครั้ง ก่อนที่ฉากรอบข้างจะเปลี่ยนไป

ต่อหน้าต่อตาเขา…

เดิมสถานที่นี้เป็นซากปรักหักพังของตำหนักที่ทรุดโทรม

แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นตำหนักใหม่เอี่ยมที่เต็มไปด้วยรัศมีน่าเกรงขามเปล่งแสงออกมา

เป็นเวลาเดียวกัน

บริเวณรอบตำหนักเต็มไปด้วยขุนเขาที่ตั้งตระหง่าน มีเสียงนกร้องและกลิ่นหอมจากดอกไม้มากมาย หญ้าวิญญาณมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง มีสัตว์โบราณหายากและดูแปลกตามากมายโบยบินอยู่บนท้องฟ้า ไกลออกไปมีเสียงระฆังก้องกังวานอยู่

คล้ายเป็นสัญญาณเตือนอะไรบางอย่าง

ทันใดนั้น ก็มีลำแสงมากมายพุ่งออกมาจากตำหนัก และบินไปทางด้านหลังของภูเขา

ลำแสงเหล่านี้เป็นผู้ปลุกพลังทั้งหมด รัศมีของพวกเขาแข็งแกร่งมาก อย่างน้อยสุดก็ขั้นราชันย์ยุทธ์ หรือแม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์สูงสุดก็ปรากฏในหมู่พวกเขา