บทที่ 348 พัฒนาพรสวรรค์อย่างบ้าคลั่ง และ พลิกฟ้ากลับแผ่นดิน!

บทที่ 348 พัฒนาพรสวรรค์อย่างบ้าคลั่ง และ พลิกฟ้ากลับแผ่นดิน!

“ระดับตะวัน!”

เมื่อเห็นว่าทักษะวิชากระบี่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ฉู่โม่วอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้

นี่คือทักษะวิชากระบี่ระดับตะวัน!

ในภายภาคหน้า หากมีการใช้ทักษะกระบี่ ความแข็งแกร่งนั้นจะเพิ่มขึ้นมากกว่าในระดับดาราลับฟ้าถึงสิบเท่า!

และนั่นเป็นเพียงบางส่วนเท่านั้น!

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยทักษะวิชากระบี่ระดับตะวัน เขารู้สึกได้ว่าทวาราแห่งกระบี่ทั้ง 365 จุดภายในร่างกายสั่นไหวพร้อมเพียงกัน

เมื่อมองเข้าไปภายใน

ฉู่โม่วเห็นในทันทีว่าตอนนี้ได้บังเกิดพายุของทวารากระบี่ 365 จุดกำลังหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง

มันแข็งแกร่งและเริ่มขยายตัวตัวเนื่อง!

ในขณะเดียวกันนั้นเอง

เขาพลันได้ยินเสียงของคมกระบี่ดังขึ้นอยู่ภายในดังแว่ว

คราแรกมันดังเพียงแผ่วเบา ทว่ามันกลับดังยิ่งขึ้นและเร็วระรัวเมื่อเวลาผ่านไป

เมื่อถึงขีดจำกัดในที่สุด

ในรัศมีหลายหมื่นกิโลเมตรรอบตัวเขา สัตว์อสูรนับไม่ถ้วนคล้ายสัมผัสถึงกาลวิบัติ ปฏิกิริยาของพวกมันตื่นตัวด้วยความหวั่นหวาด พวกมันดำลงลึกใต้ผืนธารา ไม่กล้าแม้แต่จะโผล่พ้นยังพื้นดิน

ซ้ำร้าย… บรรดาสัตว์อสูรที่อยู่ใกล้จุดศูนย์กลางพลันเมื่อได้ยินเสียงกระบี่นั้น ก็ต่างแสดงท่าทีตื่นตระหนกยิ่งกว่า ภายใต้ความพรั่นพรึง พวกมันรู้สึกราวกับความกลัวนั้นจะปลิดชีวิตมันไป

พวกมันพากันลอยอยู่เหนือน้ำทีละตัว

ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!

เสียงกระบี่ทรงพลังขึ้นเรื่อย ๆ

ไม่นาน… เสียงเหล่านั้นก็ไม่ต่างจากฟ้าคำราม!!

ฉับพลันนั้น หลังจากที่คมกระบี่ภายในร่างกายหมุนวนถึงขีดสุด มันก็ระเบิดตัวรุนแรงไม่ต่างภูเขาไฟที่หลับใหลมาเนิ่นนานกำลังปะทุ กระแสพลังอณูแห่งชีวิตไหลตามเส้นลมปราณไปทั่วกาย

คลื่นยักษ์ขนาดมหึมาโหมกระหน่ำอยู่ภายในสรรพางค์ประหนึ่งพายุคลั่ง!

กร๊อบ! กร๊อบ! กร๊อบ!

กล้ามเนื้อและกระดูกของฉู่โม่วส่งเสียงคมชัดในทุกสัดส่วน

พวกมันถูกทำให้ร้อนขึ้นด้วยแรงหมุนวนของกระบี่

บรรดาทักษะกระบี่ที่เขาเคยฝึกฝนไม่ว่าจะเป็น คมกระบี่สวรรค์เร้นลับ กระบี่วายุอัสนีบาต และกระบี่เต๋าตัดดาราเริ่มกระบวนท่าโดยไม่ทันรู้ตัว

ในฉับพลันนั้น

หากมีใครสักคนอยู่โดยรอบที่แห่งนี้ มั่นใจได้เลยว่าเขาต้องสัมผัสได้ถึงแรงพลังงานดังกล่าวเป็นแน่

แม้ว่าฉู่โม่วยังยืนอยู่ที่เดิม

ทว่าสรรพสรรพางค์นั้นไม่คล้ายเป็นมนุษย์เช่นเคย แต่แปรเปลี่ยนเป็นคมกระบี่!

ประหนึ่งกระบี่เซียน ห่อหุ้มด้วยคมนับไม่ถ้วน ทั้งทรงพลังยิ่งราวกับจะฉีกกระชากแผ่นฟ้าและดาราจักรให้แตกเป็นเสี่ยง!

ตู้ม!

คลื่นพลังกระบี่และเจตจำนงกระบี่พุ่งขึ้นไปถึงขีดสุด ฉู่โม่วรู้สึกถึงร่างกายที่สะท้านสั่น ราวกับว่าเขาได้ถือกำเนิดใหม่ขึ้นอีกครั้ง เมื่อกระบวนการสิ้นสุด ร่างกายของเขาก็พลันเบาโหวง

“ดูเหมือนร่างกายของฉันจะเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง!”

ฉู่โม่วลืมตาขึ้นในทันที ภายในรูม่านตาทั้งสอง ปราณกระบี่อันวาววับปรากฏขึ้น มันกลายเป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์และพุ่งออกไป ทำลายอากาศอันว่างเปล่าหลายหมื่นกิโลเมตรก่อนจะสูญสลายไป

เขากลับมาเพ่งสมาธิอีกครั้งหนึ่ง

ตรวจสอบข้อมูล

[ระดับร่างกาย : กายากระบี่เทวะระดับดาราลับฟ้า!]

นี่คือเรื่องจริงหรือเนี่ย!

กายากระบี่เกิดความเปลี่ยนแปลง และถูกแทนที่ด้วยกายากระบี่เทวะระดับดาราลับฟ้า!

เห็นดังนั้น

ความปีติประทับลงบนดวงหน้าของฉู่โม่ว

“พัฒนาต่อไป!”

หลังจากสงบอารมณ์แล้ว ฉู่โม่วก็ดื่มมันเข้าไปอีกครั้ง

ทว่าในยามนี้ น้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ของเขาเหลือไม่มากนัก ด้วยเหตุนี้ฉู่โม่วจึงเริ่มตัดต้นไม้อีกหนหนึ่ง มันมากพอจะเติมเต็มถังไม้ได้ราวสิบถัง และได้รับน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ประมาณสองพันลิตร

ด้วยจำนวนที่มากเช่นนี้ ต้นซากุระเริ่มทยอยเหี่ยวเฉา แม้แต้ดอกที่บานสะพรั่งก็เริ่มโรยกลีบไม่ต่างกัน

ถึงกระนั้น มันก็ยังไม่ได้เสียหายจนถึงจุดวิกฤต ตราบใดที่กระบวนฝึกยังคงดำเนินไปอย่างช้า ๆ เช่นนี้ ต้นซากุระเหล่านั้นก็ยังพอมีเวลาฟื้นฟูดังเดิม

ดังนั้นฉู่โม่วจึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก

เขายังคงดื่มต่อไป!

หลังจากดื่มน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ ฉู่โม่วก็วางแผนในการพัฒนาทักษะกระบี่ต่อ ไม่นานเขาก็พบว่าน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ไม่อาจส่งผลต่อเขาอีกต่อไป

“เห็นทีทักษะกระบี่จะพัฒนาได้มากสุดก็แค่ระดับตะวันเท่านั้น!”

ฉู่โม่วคิดทบทวน

ถึงมันจะไม่ได้ผลอีกก็ตาม กระนั้นฉู่โม่วก็พอใจมากแล้ว

กลับกัน เขาหันไปพัฒนาความสามารถด้านอื่น ๆ แทน

เขาใช้น้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ราว ๆ ร้อยลิตรในการพัฒนาพรสวรรค์ธาตุไม้จากระดับดาราลับฟ้าให้เป็นระดับราชันย์ และใช้อีกสามร้อยลิตรไปกับการพัฒนาพรสวรรค์ธาตุไม้ให้ขึ้นไปถึงระดับตะวัน

ความสามารถในการรักษาเยียวยาที่มาจากพรสวรรค์ธาตุไม้ระดับตะวันนั้น แข็งแกร่งยิ่งกว่าระดับดาราลับฟ้ามาก ไม่ว่าจะเผชิญกับอาการบาดเจ็บใดก็สามารถรักษาได้ในทันที ถึงแม้หัวจะถูกปลิดจากบ่า ทว่าตราบใดที่ปฐมวิญญาณยังคงไม่ดับสลาย เขาก็สามารถฟื้นคืนกลับมาได้ดังเดิม

อีกทั้ง

พลังงานที่ถูกใช้ไปก็รุนแรงมากเช่นกัน

ถึงอย่างนั้น สิ่งนี้ก็ทำให้ชีวิตของฉู่โม่วอยู่รอดปลอดภัยมากขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

ผ่านไปไม่นาน

ฉู่โม่วได้พัฒนาพรสวรรค์ธาตุไฟ ธาตุลม ธาตุเหล็กและธาตุดินอย่างต่อเนื่อง

พรสวรรค์ธาตุไฟซึ่งแต่เดิมเป็นระดับราชันย์ และพรสวรรค์ธาตุเหล็กที่อยู่ในระดับดาราลับฟ้าล้วนกลายเป็นระดับตะวัน

ในขณะที่พรสวรรค์ธาตุลมและธาตุดินไม่สามารถพัฒนาได้อีกเมื่อขึ้นมาอยู่ในระดับราชันย์

ข้อเท็จจริงนอกจากเรื่องที่น้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์สามารถเพิ่มระดับพรสวรรค์ให้ไปได้ถึงระดับตะวันได้แล้วนั้น ยังปรากฏอีกว่ามันสามารถเพิ่มพลังได้เพียงแค่อย่างละขั้นเท่านั้น

ดังที่เห็นได้จากพรสวรรค์ธาตุลมและธาตุดิน

นั่นทำให้ฉู่โม่วรู้สึกเสียดาย

เพื่อพัฒนาพรสวรรค์ทั้งสี่นี้ เขาเสียน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ไปเกือบสองพันลิตร

ดังนั้นแล้ว เขาจึงนำที่เหลือมาพัฒนาทักษะด้านอื่น ๆ อย่างต่อเนื่อง

หลังจากเหน็ดเหนื่อยมามากแล้ว

ในที่สุดอสนีบาตคงกระพันระดับราชันย์ของเขาก็พัฒนาไปจนถึงระดับตะวัน!

พลังพรสวรรค์ธาตุมืดระดับพิเศษและพลังหมัดระดับ 5 ก็ได้รับการพัฒนาเป็นระดับราชันย์

พรสวรรค์พลังเนตรระดับ 3 พัฒนาถึงระดับดาราลับฟ้า

พรสวรรค์ห้วงวิญญาณระดับ 2 พัฒนาเป็นระดับพิเศษ!

พรสวรรค์ห้วงเกิดใหม่ระดับ 2 พัฒนาถึงระดับ 5!

หลังจากที่ทำทั้งหมดนี้

ฉู่โม่วมีเพียงสองพลังพรสวรรค์เท่านั้นที่ยังไม่ได้พัฒนา

พรสวรรค์ห้วงเวลา!

พรสวรรค์ห้วงมิติ!

พลังพรสวรรค์ทั้งสองชนิดนี้ เป็นการยากที่จะพัฒนาเพิ่มระดับได้ภายในครั้งเดียว

อธิบายให้เห็นภาพก็อย่างพรสวรรค์ห้วงมิติ แม้ว่าตอนนี้จะอยู่ในระดับพิเศษแล้ว แต่กว่าที่เขาจะมาถึงระดับนี้ได้ ก็ต้องเผชิญกับพังพอนมายาถึงสองครั้ง และใช้ศิลาต้นกำเนิดไปราวสามก้อน!

อีกทั้งตั้งแต่ที่เขาได้รับพรสวรรค์ห้วงเวลามา ตอนที่ได้ครอบครองศิลากาลเวลา ก็ถือเป็นเพียงครั้งเดียวที่พลังพรสวรรค์นี้เลื่อนระดับ หลังจากนั้นมันก็ไม่เคยถูกพัฒนาอีกเลยแม้แต่ครั้งเดียว!

นั่นทำให้ฉู่โม่วตระหนักว่า เขาคงไร้โอกาสจะพัฒนาพลังพรสวรรค์ทั้งสองนี้ให้ขึ้นไปอยู่ในระดับดาราลับฟ้าได้