บทที่ 365 วิถีกระบี่ระดับ 1 จุด และ ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งเข้าสู่ขั้นราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุด

ตอนนี้ที่ด้านนอก

ฝ่ายราชันย์เทพยุทธ์ดับดารา กับอีกเจ็ดคนสัมผัสได้ว่าจิตใจของตนค่อย ๆ จมดิ่งลง มีเจตจำนงกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวคุมขังสัมผัสทั้งห้าของพวกเขาไว้และดึงพวกเขาเข้าไปสู่ขุมนรกทั้งเก้า

ในตอนนี้ แทบทุกคนรู้สึกได้ว่าจิตใจและสัมผัสทั้งห้าของตัวเองค่อย ๆ พร่ามัวลงราวกับว่าถูกกดดันและทำลาย!

ในสถานการณ์เช่นนี้

เจตจำนงกระบี่ที่แปลกประหลาดและน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุดค่อย ๆ กัดกร่อนและทำลายจิตวิญญาณของพวกเขาไปทีละน้อย!

จิตวิญญาณของพวกเขาเริ่มร่วงโรย!

อารมณ์ทั้งเจ็ดและความปรารถนาทั้งหกเองก็ค่อย ๆ ดับสลาย!

หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็พบว่าไม่อาจควบคุมความคิดของตัวเองได้ ซึ่งหมายความว่าเหล่าผู้ปลุกพลังไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้แม้แต่น้อย และทำได้แค่นึกถึงอารมณ์และความปรารถนาทั้งหลายที่หมุนเวียนครั้งแล้วครั้งเล่า มันหนักหน่วงยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ

และในตอนนั้น

พวกเขาได้แต่มองและสัมผัสผ่านจิตวิญญาณของตัวเอง คนเหล่านี้ไม่สามารถหลับตาลงได้ด้วยซ้ำ

หึ่ง!

ทันใดนั้นเอง

ทุกคนที่นั่นก็ได้ยินเสียงสั่นไหวเบา ๆ ขึ้น

หลังจากนั้น พวกเขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าเจตจำนงกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวที่ดึงจิตวิญญาณ จิตใจ และสัมผัสทั้งห้าลงไปสู่เหวลึกนี้ค่อย ๆ จางหายไป

จนถึงตอนนี้

พวกเขาต่างก็สัมผัสได้ว่าจิตวิญญาณเริ่มกลับมาอยู่ใต้การควบคุม และร่างกายก็ค่อย ๆ ได้อิสระกลับคืนมา

ในที่สุด…

พวกเขาก็ตื่นขึ้นแล้ว!

“เฮ้อ…”

ทุกคนต่างหอบหายใจ สีหน้าของพวกเขาแสดงให้เห็นถึงความสุขที่ได้มีชีวิตรอดและอาบไปด้วยเหงื่อราวกับว่าเพิ่งตะเกียกตะกายขึ้นมาจากน้ำลึก

อันที่จริง

ถึงพวกเขาจะไม่ได้จมน้ำ ทว่าสิ่งที่ได้สัมผัสก่อนหน้านี้ก็น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าการจมน้ำเสียอีก!

หากจมน้ำก็ยังดิ้นรนเอาชีวิตรอดได้ แต่เมื่อครู่พวกเขาทำอะไรไม่ได้เลยสักนิด ราวกับว่ามือและเท้าถูกมัดก่อนจะโยนลงไปในน้ำ แล้วจึงสัมผัสได้เพียงแค่กระแสน้ำที่ไหลเข้าไปในร่างกายและค่อย ๆ ตายลงช้า ๆ

ความสิ้นหวังเช่นนั้น ความรู้สึกของความตายเช่นนั้นค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา ไม่มีใครอยากรู้สึกแบบนั้นอีก

แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราผู้เข้าสู่ขั้นราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวแล้วก็เช่นกัน

‘เป็นเจตจำนงกระบี่ที่น่ากลัวอะไรอย่างนี้!’

‘เป็นวิถีกระบี่ที่พิสดารจริง ๆ!’

‘วิชากระบี่ของฉู่โม่วพัฒนาขึ้นจนแม้แต่ฉันก็ต้านทานไม่ได้แล้วเหรอ?!’

‘หรือว่าพละกำลังของเขาจะไปถึงจุดที่สูงจนแม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวก็ทำอะไรเขาไม่ได้แล้ว?!’

ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราอดคิดกับตัวเองไม่ได้ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและขวัญเสีย

ที่น่าหวาดกลัวที่สุดคือวิถีกระบี่ที่แปลกประหลาดนั้น!

และพละกำลังของฉู่โม่วก็พัฒนาขึ้นเร็วจนน่าตกตะลึง!

…

ข้างในจารึกหลอมวิญญาณร้อยเท่า

ฉู่โม่วมีเจตจำนงกระบี่กระจัดกระจายอยู่ทั่วร่างกายและเขากำลังศึกษาวิถีกระบี่อยู่

ในพริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไปกว่าสิบวัน

“ฉันเข้าใจวิถีกระบี่ไปถึงระดับ 1 แล้ว!”

ชายหนุ่มลืมตาขึ้นและมีความผิดหวังอยู่ในสายตา

ระยะเวลาสิบวันนั้น หากเร่งกาลเวลา 10 เท่าของพรสวรรค์ห้วงเวลาก็จะเท่ากับร้อยวันในโลกภายนอก

แต่เขาก็ต้องใช้เวลานานในการพัฒนาวิถีกระบี่ให้ถึงระดับ 1 ความเร็วนี้ยังช้าเกินไป!

ตามหลักการแล้ว

ฉู่โม่วอยู่ในสำนักวิถีอากาศเป็นเวลากว่าสิบสามปีแล้ว และเจตจำนงกระบี่ของเขาก็พัฒนามาถึง 30% ตอนนี้เขากำลังศึกษามันซ้ำ หากไม่มีสิ่งช่วยเสริมการฝึกฝน ความเร็วในการฝึกจึงช้าอย่างถึงที่สุด

“จากสถานการณ์ตอนนี้ ถึงจะใช้เวลาเป็นปีก็คงฝึกฝนวิถีกระบี่ให้ถึง 10% ไม่ได้!”

ฉู่โม่วส่ายหน้า

วิถีกระบี่นี้มีการแบ่งรายละเอียดที่ซับซ้อนเหมือนกับเจตจำนงกระบี่

จาก 1 ร่องรอยเป็น 1 จุด เป็น 1% ไปจนถึงความสำเร็จเล็ก ๆ 30% ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ 70% แล้วจึงถึงความบูรณ์ 10%

และตอนนี้

แม้ว่าฉู่โม่วจะมีพรสวรรค์ในการฝึกฝนวิชากระบี่ระดับดาราลับฟ้า การจะเข้าใจในวิถีจินตกระบี่นั้นก็ช้าอย่างถึงที่สุด และตอนนี้เขาก็ฝึกฝนถึงแค่ 1 จุดเท่านั้น

‘เอาละ!’

‘ไปจดจ่อที่การเพิ่มพละกำลังกายและอัวยวะภายในทั้งห้าก่อนดีกว่า!’

ฉู่โม่วตัดสินใจ

จากพลังกายที่เพิ่มขึ้นวันละ 30 พลังมังกรของฉู่โม่ว เขาเก็บตัวอยู่กว่ายี่สิบวันและมีพลังกายเพิ่มขึ้นถึง 60 พลังมังกร ทำให้ตอนนี้พละกำลังกายของเขามากถึง 2,400 พลังมังกรแล้ว

ส่วนการปรับแต่งอวัยวะภายในทั้งห้านั้น พวกมันพัฒนาขึ้นเล็กน้อยและพลังของธาตุทั้งห้าก็เข้มข้นยิ่งขึ้น

‘ตามที่บันทึกไว้ในตำราหอศักดิ์สิทธิ์ทองคำลึกลับ ถ้าพลังของธาตุทั้งห้าข้างในอวัยวะภายในเปลี่ยนแปลงเป็นห้าจิตวิญญาณได้ มันคือสัญลักษณ์ของความสำเร็จขั้นแรก!’

‘ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว ฉันคงห่างไปอีกไม่ไกลแล้วละ!’

‘ฝึกฝนต่อไป!’

‘บ่มเพาะอวัยวะภายในทั้งห้าให้เร็วที่สุด!’

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็ไม่รอให้เสียเวลา เขาหลับตาลงและเริ่มฝึกฝนต่อทันที

เวลาเดินผ่านไปในชั่วพริบตา

ความคิดเห็น