บทที่ 450 เครือข่ายโลกเสมือนจริงระหว่างดวงดาว และเดินทางมาถึงดาวเคราะห์สีเงิน!

บทที่ 450 เครือข่ายโลกเสมือนจริงระหว่างดวงดาว และเดินทางมาถึงดาวเคราะห์สีเงิน!

“คุณหนูครับ คุณไม่ควรทำตัวสนิทสนมกับคนคนนี้!”

ที่ห้องพักของซูเจาเจา ชายชราผู้ดูแลเดินเข้ามากล่าวตักเตือนอย่างเป็นห่วง

“ทำไมเหรอ?”

ซูเจาเจาถามอย่างงุนงง “ฉู่โม่วค่อนข้างมีพรสวรรค์และถูกรับรองให้เป็นอัจฉริยะระดับ B แล้วอย่างนี้การที่ฉันเป็นเพื่อนกับเขาก็เป็นเรื่องดีแล้วไม่ใช่เหรอ?!”

“มันก็จริงที่เขาเป็นอัจฉริยะ แต่คนผู้นี้มีความลึกลับมากเกินไป เราไม่ควรที่จะผูกมิตรด้วยครับ!”

ชายชรากล่าวต่อ “ผมสัมผัสได้ว่าฉู่โม่วนั้นปิดบังความสามารถไว้มากมาย แม้ภายนอกจะดูเหมือนผู้ปลุกพลังทั่วไป แต่ขุมพลังของเขาราวกับเป็นแอ่งน้ำลึก ซึ่งแม้แต่ผมเองก็ไม่สามารถมองออกได้อย่างทะลุปรุโปร่ง”

“คุณหนูก็ทราบว่าชายชราผู้นี้เป็นถึงขั้นเทียมเทพระดับปลายแล้ว ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่อาจวิเคราะห์ผู้ปลุกพลังที่เป็นเพียงขอบเขตการเปลี่ยนแปลงที่เก้าได้อย่างชัดเจน เกรงว่าคนผู้นี้ไม่อาจดูเบาได้อย่างเด็ดขาด และเขาจะต้องเป็นถึงอัจฉริยะที่หาตัวจับได้ยากอย่างแน่นอน!”

“เอ๊ะ! แล้วในเมื่อเขาเป็นอัจฉริยะ เราก็ควรผูกมิตรกับเขาไว้ก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอคะ?”

ซูเจาเจารู้สึกยิ่งสับสนมากขึ้น

“คุณหนูยังไม่เข้าใจ!”

ชายชราถอนหายใจและพูดว่า “ตระกูลซูของพวกเราอาศัยอยู่บนดาวเคราะห์สีเงินมาหลายหมื่นปี ถึงแม้จะไม่มีอัจฉริยะที่โดดเด่นเกิดขึ้นในตระกูล แต่ก็ยังให้กำเนิดผู้ปลุกพลังชั้นยอดออกมาอย่างต่อเนื่อง และหากไม่มีเหตุร้ายเกิดขึ้น สักวันหนึ่งตระกูลของเราก็จะเติบโตจนกลายเป็นตระกูลอันแข็งแกร่งที่สุดของดาวเคราะห์สีเงิน!”

“แม้เวลาเพียงหนึ่งหมื่นปีของผู้ปลุกพลังขั้นเทวะยุทธ์จะไม่ถือว่ายาวนานมากนัก แต่สิ่งสำคัญสำหรับตระกูลซูในเวลานี้ก็คือ การแสวงหาความมั่นคง”

“เพราะตราบใดที่ตระกูลมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง สักวันเรื่องราวมงคลเช่นนั้นก็จะต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน!”

“แต่หากเราไปผูกมิตรกับฉู่โม่วที่เป็นถึงอัจฉริยะที่สามารถสร้างแรงกระเพื่อมต่อตระกูลเราได้ ถึงเวลานั้น หากตระกูลซูเข้าไปเกี่ยวข้องกับเขามากเกินไป ก็อาจถูกดึงเข้าไปในวังวนของปัญหาที่เขาสร้างขึ้นได้อย่างง่ายดาย”

“ถ้าเขาผ่านพ้นปัญหาไปเองได้ ก็ไม่เป็นอะไรนี่”

“แต่หากเขาตายกลางคัน มันก็จะกลายเป็นว่าตระกูลของเราไม่ได้รับผลประโยชน์อะไรเลย และยังต้องทนรับแรงกดดันจากรอบด้านมากมาย จนบางทีอาจนำหายนะครั้งใหญ่มาสู่ตระกูลได้เลยนะครับ!”

เมื่อกล่าวถึงประโยคสุดท้าย สีหน้าของเขากลายเป็นจริงจังทันที

“ปู่ก็กังวลเกินไป”

ซูเจาเจาไม่เชื่อมากนัก

“จะอย่างไรคุณหนูก็ห้ามประมาทเด็ดขาด”

ชายชรากล่าว

“รู้แล้วค่ะ คุณปู่ก็กลับไปพักผ่อนเถอะ”

ซูเจาเจาโบกมือไล่

เมื่อเห็นอย่างนั้น

ชายชราจึงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ เขารู้ได้ทันทีว่าหญิงสาวไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้แม้แต่น้อย

“เฮ้อ ไม่เคยจะฟังกันบ้างเลย”

“ช่างมันเถอะ เอาไว้ไปแจ้งท่านอาจารย์เมื่อกลับไปถึงตระกูลก็แล้วกัน!”

…

วันรุ่งขึ้น

ฉู่โม่วและซูเจาเจาไปที่ท่าอากาศยานด้วยกัน ในเวลานี้ ยานอวกาศได้รับการชาร์จพลังงานจนเต็มแล้ว พวกเขาจึงได้ขึ้นไปบนยานทันที

“ออกเดินทาง!”

ซูเจาเจาออกคำสั่ง

ยานอวกาศเริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว ก่อนจะลอยขึ้นจากแท่นอย่างช้า ๆ

หลังจากกำหนดเส้นทางได้แล้ว พลังงานขับเคลื่อนจึงเปิดออก จากนั้นยานทั้งลำก็กลายเป็นลำแสงมุ่งหน้าไปสู่ดาวเคราะห์สีเงินทันที

ยานอวกาศของซูเจาเจามีขนาดใหญ่โตมาก มันยาวหลายหมื่นเมตร และเต็มไปด้วยเทคโนโลยีระดับสูง

จากคำบอกเล่าของซูเจาเจา นี่คือยานอวกาศระดับต้น ซึ่งไม่เพียงสามารถกระโดดข้ามห้วงมิติระยะไกลได้ ระหว่างเดินทางยังมีเกราะป้องกันที่สามารถปิดกั้นการโจมตีของผู้ปลุกพลังขั้นเทียมเทพระดับสูงสุดได้อีกด้วย

ยานลำนี้มีมูลค่าสูงมาก แม้แต่เทวะยุทธ์ทั่วไปก็ไม่สามารถซื้อมันได้

ฉู่โม่วจึงรู้สึกแปลกใจ

แม้เขาจะพอเดาได้ว่าซูเจาเจาที่สามารถมีองครักษ์เป็นถึงขั้นเทียมเทพได้ ก็ควรจะมีภูมิหลังของตระกูลที่ไม่ธรรมดา แต่เขาไม่นึกเลยว่ามันจะยิ่งใหญ่ขนาดนี้

ขณะที่พวกเขาพูดคุยกัน ยานอวกาศก็ได้กระโดดผ่านห้วงมิติครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่ฉู่โม่วรู้สึกสงสัยบางอย่าง

เพราะระหว่างเดินทางเขาสังเกตเห็นว่าซูเจาเจามักจะเปิดใช้งานหน้าจอสามมิติที่ลอยอยู่ตรงหน้าเธอ และสติของเธอก็จะหายไปเป็นครั้งคราว จึงทำให้ชายหนุ่มอยากรู้อยากเห็นมาก

“ซูเจาเจา สิ่งนั้นคืออะไรเหรอ?”

หลังจากที่สติของซูเจาเจากลับมา ฉู่โม่วจึงอดไม่ได้ที่ถามข้อสงสัยออกไป

“คุณสนใจมันเหรอ นี่ก็คือเครือข่ายโลกเสมือนจริงระหว่างดวงดาวที่มีข้อมูลเชื่อมต่อกันทั่วทั้งห้วงทางช้างเผือกหรือแม้แต่ทั้งจักรวาล คุณต้องลงทะเบียนบัญชีก่อนนะถึงจะใช้งานได้ มันจะเชื่อมโยงจิตสำนึกของคุณเข้ากับเครือข่ายโลกเสมือนจริงได้ตลอดเวลา!”

ซูเจาเจาแนะนำ

“เครือข่ายนี้ครอบคลุมทั้งจักรวาลเลยงั้นเหรอ?”

ฉู่โม่วรู้สึกตกใจ

แม้ว่าห้วงทางช้างเผือกจะไม่ถือว่ามีขนาดใหญ่นักเมื่อเปรียบกับทั้งจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล แต่ก็ยังมีเส้นผ่านศูนย์กลางถึงแสนปีแสง และเต็มไปด้วยดาวเคราะห์อีกหลายแสนล้านดวง

ซึ่งแม้แต่ผู้ปลุกพลังขั้นเทียมเทพที่ใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อเดินทางข้ามจากขอบฝั่งหนึ่งของทางช้างเผือกไปสู่อีกฟากฝั่งหนึ่งก็ยังไม่อาจเดินทางไปถึงได้ และหมดอายุขัยไประหว่างทางเสียก่อน

แต่สิ่งที่ถูกเรียกว่าเครือข่ายโลกเสมือนจริงระหว่างดวงดาวนี้ กลับสามารถทำให้ทุกคนเชื่อมต่อถึงกันทุกหนทุกแห่งในห้วงทางช้างเผือกได้

มิหนำซ้ำ มันยังสามารถเชื่อมต่อถึงกันได้ทั้งจักรวาล

เขาสงสัยเหลือเกินว่าเทคโนโลยีอันทรงพลังแบบใดถึงกระทำเรื่องเช่นนี้ได้

มีพายุคำถามเกิดขึ้นในใจของฉู่โม่ว

“มันน่าตกใจใช่ไหมล่ะ”

เมื่อเห็นท่าทางของอีกฝ่าย ซูเจาเจาจึงกล่าวต่อ “จริง ๆ ทุกคนก็คิดเหมือนคุณ ในครั้งแรกที่ได้ลองใช้งานเครือข่ายโลกจริงเสมือนระหว่างดวงดาว พวกเราต่างก็สงสัยว่ามันเป็นไปได้จริงเหรอ”

“แต่หากนึกย้อนกลับไปดู เกรงว่าคงมีแต่มหาเทวะยุทธ์หรือขอบเขตที่สูงกว่าเท่านั้นที่สามารถให้คำตอบได้!”

“แน่นอนว่าเราไม่อาจหาคำตอบได้ในตอนนี้!”

“แค่เรารู้วิธีใช้งานมันก็พอแล้ว!”

เธอกล่าววกกลับไปที่เรื่องเดิม “ในเครือข่ายโลกเสมือนจริง เมื่อจิตสำนึกของคุณเชื่อมต่อกับมัน คุณจะเหมือนมีชีวิตอิสระและทำอะไรในนั้นก็ได้! ไม่ว่าจะเป็นการฝึกฝน ค้าขาย ใช้ชีวิต เล่นเกม หาความสนุกสนาน หรือสิ่งอื่น ๆ ที่เราไม่สามารถหาได้ในชีวิตจริง พูดง่าย ๆ ก็คือสิ่งนี้เปรียบกับเป็นโลกใบที่สอง”

หลังจากฟังคำอธิบายของซูเจาเจา ฉู่โม่วก็รู้สึกตกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ

เทคโนโลยีเสมือนที่ครอบคลุมทั่วทั้งจักรวาลได้ มันน่าทึ่งจริง ๆ!

“ทว่าเครือข่ายโลกเสมือนจริงแม้จะเหมือนจริงมาก แต่ยังไงเสียก็ยังเป็นแค่โลกเสมือนจริงอยู่ดี!”