บทที่ 473 พลังของคันศรดาวตก กับ ถุงผ้าหัตถ์เทพเจ้า

บทที่ 473 พลังของคันศรดาวตก กับ ถุงผ้าหัตถ์เทพเจ้า

“น่ากลัวเกินไปแล้ว!”

ฉู่โม่วหลบหนีมาได้อย่างปลอดภัย แต่หัวใจของเขาก็ยังเต้นอย่างบ้าคลั่ง วินาทีนั้นใกล้ความตายที่สุดตั้งแต่ที่เขาเคยสัมผัสมา

ไม่ห่างไกลออกไป

ซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงต่างก็โล่งอกเมื่อเห็นว่าฉู่โม่วหลบหลีกได้อย่างปลอดภัย

อสูรล่าอาภาประหลาดใจเป็นอย่างมากราวกับว่ามันไม่คาดคิดว่าฉู่โม่วจะหลบหลีกการโจมตีของมันได้

“โฮก โฮก โฮก โฮก!”

มันคำรามและส่งเสียงแปลกประหลาดออกมาครู่หนึ่ง

แม้ว่าฉู่โม่วจะไม่เข้าใจภาษาของอสูรล่าอาภา เขาก็สามารถเข้าใจความหมายของมันได้ มันกำลังบอกว่าพละกำลังของฉู่โม่วเหนือกว่าที่มันคาดการณ์เอาไว้ และมันกำลังจะเริ่มเอาจริงแล้ว!

เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของชายหนุ่มก็เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย

อสูรล่าอาภาเปิดเผยพละกำลังที่แท้จริงไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็ตะโกนลั่น “ระวังนะ อสูรนี่จะเอาจริงแล้ว!”

“เข้าใจแล้ว”

ซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงพยักหน้าและรีบถอยหลังหนีทันที

หลังจากนั้น

ซูเจาเจาก็ตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง “ฉู่โม่ว ฉันเอาสมบัติจากตระกูลมาด้วย มันสร้างความเสียหายได้ แต่ต้องใช้เวลาทำงานสักพักเลย นายช่วยถ่วงเวลาไว้ให้ทีนะ!”

“ไม่มีปัญหา!”

ฉู่โม่วตอบรับ

แล้วเขาก็เห็นซูเจาเจาหยิบถุงผ้าออกมาและใส่พลังอณูแห่งชีวิตของตัวเองเข้าไป แต่ก็ดูเหมือนว่าถุงผ้านั้นยังต้องการพลังงานเพิ่มอีก แม้ว่าตอนนี้มันจะเริ่มมีกระแสพลังงานจาง ๆ แผ่ออกมา แต่ก็จะต้องใช้เวลานานกว่าจะใช้งานได้จริง ๆ

และในขณะเดียวกัน

อสูรล่าอาภาเองก็มุ่งหน้าเข้ามาอีกครั้ง

รัศมีของมันพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง และความเร็วของมันก็เพิ่มขึ้นถึงขีดสุดจนแม้แต่ฉู่โม่วก็ยากที่จะมองตามทัน เมื่อมันเข้ามาใกล้ ฉู่โม่วจึงทำได้แต่หลบหลีกเท่านั้น

ตูม!

กรงเล็บพลันตะปบลงมาพร้อมกับพลังงานที่น่าสะพรึงกลัว พลังงานธาตุมืดนับไม่ถ้วนถูกกดดันและระเบิดหายไปจนเกิดเสียงแตกหักและระเบิดดังขึ้น

“ฟัน!”

พละกำลังของฉู่โม่วทะยานสูงขึ้น เขาไม่ได้หลบหลีก แต่กลับฟันกระบี่ดาราทมิฬที่เต็มไปด้วยปราณกระบี่ออกไปทันที

แม้ว่าสัตว์อสูรตัวนี้จะแข็งแกร่งมาก มันก็เก่งกาจแค่ในเรื่องความเร็วและห้วงมิติเท่านั้น

ในเรื่องของพละกำลัง นอกจากพลังจากภาพลวงตาแล้ว หลังจากที่พละกำลังของเขาถูกเพิ่มขีดจำกัดขึ้น 500 เท่า เขาไม่ได้อ่อนแอไปกว่ามันเลย เขาจึงไม่จำเป็นต้องกลัวแม้แต่น้อย

ครืน!

ปราณกระบี่ปะทะเข้ากับกรงเล็บและเกิดเสียงดังเลื่อนลั่นขึ้นพร้อมคลื่นสั่นสะเทือนที่น่าสะพรึงกลัวทันที ฉู่โม่วแค่ก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย ในขณะที่อสูรล่าอาภากระเด็นลอยไปไกล มันกระทั่งมีบาดแผลสาหัสบนกรงเล็บ และเลือดสีทองมหาศาลสาดกระเซ็นออกมาอย่างบ้าคลั่ง

ใช้โอกาสนี้ฆ่ามันเลยแล้วกัน

เมื่อเห็นช่องว่าง ฉู่โม่วก็เคลื่อนย้ายมิติไปตรงหน้าอสูรตัวนั้นและฟันกระบี่ลงไปทันที

ตูม! ตูม! ตูม!

ไม่ว่ากระบี่จะฟันไปที่ใด ที่นั่นก็จะเกิดเสียงระเบิดดังสนั่นขึ้น และบาดแผลลึกถึงกระดูกก็จะปรากฏขึ้นบนร่างกายของอสูรล่าอาภา

ในพริบตาเดียว ชายหนุ่มก็ฟันกระบี่ออกไปกว่าหลายร้อยครั้งแล้ว

และร่างกายของอสูรล่าอาภาก็ปกคลุมไปด้วยบาดแผลโดยไม่มีส่วนที่ยังสมบูรณ์ให้เห็นอีก

“โฮก!”

อสูรล่าอาภาโกรธจัดและหอบหายใจ จากนั้นมันก็อ้าปากเพื่อคายหยดน้ำใสแจ๋วออกมา ก่อนจะพุ่งตรงมาหาฉู่โม่วอย่างรวดเร็ว

น้ำหยดนี้เล็กเสียจนแทบจะดูไร้ค่า

แต่หลังจากที่ฉู่โม่วเห็นมัน หัวของเขาก็ชาและรู้สึกหวาดกลัวอย่างอธิบายไม่ได้อยู่ในใจ

เขาสัมผัสได้ถึงพลังห้วงมิติเข้มข้นจากหยดน้ำนั้น!

“ไม่ดีแล้ว!”

ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงอันตรายและรีบเคลื่อนย้ายมิติเพื่อหลบหนีทันที

แต่เมื่อเขาเคลื่อนย้ายมิติก็พบว่าหยดน้ำนั้นเองก็ข้ามมิติตามเขามาด้วยเหมือนกัน ไม่ว่าฉู่โม่วจะเคลื่อนย้ายมิติอย่างไรก็ไม่อาจหนีมันพ้นได้

“นี่มันอะไรกันเนี่ย!”

ชายหนุ่มตกตะลึง

เขาเข้าใจว่านี่คือความสามารถแห่งห้วงมิติ แต่เพราะพรสวรรค์แห่งห้วงมิติของเขายังไม่แข็งแกร่งพอจึงยังไม่สามารถหยุดมันได้

“ต้องทำลายมันหรือระเบิดมันก่อนให้ได้ ไม่งั้นถ้ามันตามทันละก็ ฉันตายแน่!”

ความคิดมากมายเข้ามาในหัวของฉู่โม่วอย่างรวดเร็ว

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้

ฉู่โม่วก็เคลื่อนย้ายมิติขณะที่พยายามใช้พรสวรรค์มากมายทำลายสิ่งนั้น

แต่ไม่ว่าจะเป็นปราณกระบี่ พลังธาตุสายฟ้า ไฟ ลม และความสามารถแต่กำเนิดอื่น ๆ อีกมากมายก็ไม่อาจทำอะไรหยดน้ำนั้นได้ทั้งสิ้น

แม้แต่แรงโน้มถ่วง ห้วงมิติ และห้วงเวลาก็สามารถชะลอหยดน้ำไว้ได้แค่เพียงชั่ววูบเท่านั้น

ฉู่โม่วเคลื่อนย้ายมิติไปรอบ ๆ เพื่อหลบหนี แต่หยดน้ำนั้นก็ยังคงเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ

หลังจากนั้นไม่นาน เพราะฉู่โม่วใช้วิชาเคลื่อนย้ายมิติอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าพลังงานของเขาจะแข็งแกร่งอย่างถึงที่สุด แต่ตอนนี้เขาก็ใช้พลังไปมากกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว

“จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้!”

ฉู่โม่วกังวลเล็กน้อย

หลังจากที่หันไปมองซูเจาเจาเขาก็เห็นว่าเธอยังไม่พร้อม หลังจากที่คิดดูแล้ว เขาจึงตัดสินใจใช้ไพ่ตายใบนั้น!

“คันศรดาวตก!”

ฉู่โม่วบิดตัวช่วงเอว แล้วคันศรที่งดงามและสว่างไสวก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

เห็นได้ชัดว่านั่นคือยุทธภัณฑ์วิญญาณ

หลังจากการปรากฏของคันศรดาวตก ลูกธนูดอกหนึ่งก็ปรากฏออกมาในทันใด