บทที่ 481 พรสวรรค์ระดับเทวะ และ ซื้อสายแร่

บทที่ 481 พรสวรรค์ระดับเทวะ และ ซื้อสายแร่

ยานบินมาถึงยังท่าอากาศยานและจอดลงตามแรงดึงดูดของท่าอากาศยานอวกาศ

เมื่อประตูเปิดออก ผู้ปลุกพลังทุกคนก็ก้าวออกมาจากยานบิน

“ในที่สุดก็ถึงบ้านสักที!”

เมื่อได้ยืนอยู่บนพื้นของท่าอากาศยาน ฉู่โม่วก็หันไปมองผู้ปลุกพลังที่เดินพลุกพล่านไปมา รวมไปถึงยานบินที่ลอยขึ้นและลงจากอวกาศ ทำให้เขาอดถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกไม่ได้

“ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ ฉันไปก่อนนะ!”

ในตอนนั้นเอง ผู้ปลุกพลังส่วนหนึ่งก็มากล่าวลาฉู่โม่วก่อนจะกลับไปที่บ้านอย่างอดรนทนไม่ไหว

“บ๊ายบาย!”

ฉู่โม่วยิ้มและพยักหน้า

“ลาก่อนนะ ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์!”

“ขอบคุณราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ที่ช่วยชีวิตพวกเราไว้นะ ฉันไม่รู้จะตอบแทนยังไงเลย ถ้าในอนาคตมีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกได้เลยนะ!”

“ใช่แล้ว ถ้าเป็นราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ละก็ แค่บอกก็พอแล้ว!”

พวกเขาต่างพูดออกมาคนแล้วคนเล่า ก่อนจะจากไปทีละคน ๆ

“ฉู่โม่ว เรากลับด้วยกันเถอะ”

ในตอนนั้นเอง ซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงก็เดินเข้ามาหา

“ได้เลย”

ฉู่โม่วพยักหน้า

แล้วทั้งสามก็ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติด้วยกันและกลับไปยังเมืองวสันตฤดูบนดาวเคราะห์สีเงิน

“ฉู่โม่ว พวกฉันไปก่อนนะ!”

เมื่อออกมาจากแท่นเคลื่อนย้ายมิติ เด็กสาวทั้งสองก็กล่าวลาและกลับไปที่บ้านเพื่อตรวจสอบสมบัติที่ได้มาทันที

ฉู่โม่วเองก็คิดจะทำแบบนั้นเช่นกัน

เขาได้รับส่วนแบ่งมากที่สุดจากการเข้าไปในเขตแดนลับครั้งนี้ โดยเฉพาะมรดกแห่งอารยธรรมมากมาย ในตอนนี้ร่างกายของเขามาถึงจุดสูงสุดแล้ว และสามารถเกิดการเปลี่ยนแปลงได้ทุกเมื่อ ชายหนุ่มจึงไม่อยากมาเสียเวลาอยู่ข้างนอก

ทั้งสามกล่าวลากัน แต่ก่อนที่จะแยกกันไป ต่างฝ่ายต่างก็ตกลงกันว่าจะมาเจอกันในเครือข่ายโลกเสมือนจริงเมื่อมีเวลาว่าง

แน่นอนว่าฉู่โม่วตอบตกลง

เมื่อเห็นสองสาวหายไปในค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติ ชายหนุ่มก็กลับไปที่บ้านหลังจากที่หายตัวไปเป็นเวลานาน

เมื่อกลับมาถึง

ฉู่โม่วก็เปิดค่ายกลขนาดใหญ่และเข้าไปในห้องเงียบทันที

“ฝึกฝน!”

“ดูดซับมรดกแห่งอารยธรรมให้เร็วที่สุด!”

เขาไม่ได้สนใจสิ่งอื่น ๆ มากนัก แต่กลับเข้าสู่สภาวะทำสมาธิทันที

ฉู่โม่วสังหารสิ่งมีชีวิตในเขตแดนลับไปมากกว่าร้อยตัว ทำให้มรดกอารยธรรมที่ได้รับมานั้นมากมายมหาศาล

แม้ว่าพรสวรรค์และทักษะมากมายจะถูกดูดซับไปจนหมดแล้วก็ยังมีมรดกแห่งอารยธรรมสะสมอยู่ในร่างกายมากมาย ซึ่งจำเป็นต้องดูดซับให้เร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นก็อาจกลับกลายเป็นตัวถ่วงแทนได้เช่นกัน

เมื่อคิดได้ดังนั้น

ฉู่โม่วก็เริ่มใช้พรสวรรค์มากมายในร่างกายและเริ่มดูดซับมันอย่างรวดเร็วทันที

เวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในพริบตาเดียว เวลากว่าสามเดือนก็ผ่านพ้นไป และมรดกแห่งอารยธรรมที่สะสมอยู่ในร่างกายของเขาก็ถูกดูดซับไปกว่า 90% แล้ว

ในวันนี้

หึ่ง!

เสียงสั่นสะเทือนดังออกมาจากร่างกายของฉู่โม่ว ส่วนสุดท้ายของอารยธรรมโบราณในร่างกายของเขาถูกดูดซับไปแล้ว และชายหนุ่มก็ตื่นขึ้นมาจากการฝึกฝน

“หลังจากผ่านมาสามเดือน มรดกอารยธรรมก็ถูกดูดซับจนหมดสักที!”

เขาลืมตาขึ้น และลำแสงศักดิ์สิทธิ์สีทองก็พุ่งออกมาจากดวงตาของเขา แม้ว่าพวกมันจะส่องสว่างอยู่ไม่นาน วินาทีที่มันปรากฏขึ้น พื้นที่โดยรอบก็ต้องสั่นไหวอย่างรุนแรง และมีรัศมีน่าสะพรึงกลัวแพร่กระจายออกไปในอากาศ

ระหว่างช่วงเวลาสามเดือนของการฝึกฝนอย่างหนักนี้ หลังจากที่ฉู่โม่วดูดซับมรดกแห่งอารยธรรมทั้งหมดไป พรสวรรค์พื้นฐานของเขาก็พัฒนาขึ้นมหาศาล

อย่างแรกคือพรสวรรค์ต่าง ๆ ที่เขามี

เมื่อคิดเช่นนั้น ข้อมูลมากมายก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

[เป้าหมาย : ฉู่โม่ว]

[ระดับร่างกาย : อสนีบาตคงกระพันระดับเทวะ (กฎเกณฑ์มายา), กายากระบี่เทวะระดับราชันย์]

[พรสวรรค์ : พรสวรรค์วิชากระบี่ระดับเทวะ, ธาตุไฟระดับตะวัน, ธาตุโลหะระดับตะวัน, ธาตุไม้ระดับตะวัน, ธาตุน้ำระดับตะวัน, เพลงหมัดระดับตะวัน, ธาตุแสงระดับตะวัน, ธาตุมืดระดับตะวัน, ธาตุลมระดับราชันย์, ธาตุดินระดับราชันย์, ห้วงมิติระดับราชันย์, พลังฝ่ามือระดับราชันย์, พลังเนตรระดับดาราลับฟ้า, ห้วงเวลาระดับดาราลับฟ้า, แรงโน้มถ่วงระดับดาราลับฟ้า, ห้วงวิญญาณระดับสูงสุด, ห้วงกำเนิดใหม่ระดับ 5, พรสวรรค์ควบคุมอสูรระดับ 2]

…

เห็นได้ชัดว่า

ในตอนนี้ พรสวรรค์มากมายของฉู่โม่วได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงสะท้านโลกมา!

โดยเฉพาะกายาอสนีบาตคงกระพันและพรสวรรค์วิชากระบี่ที่เคยเป็นระดับตะวันของชายหนุ่มได้กลายเป็นพรสวรรค์ระดับเทวะแล้ว!

ระดับเทวะ!

นี่คือพรสวรรค์ที่เหนือกว่าระดับตะวัน!

หลังจากที่ดูดซับมรดกแห่งอารยธรรมเข้าไป พรสวรรค์ของฉู่โม่วก็เปลี่ยนแปลงไป จากระดับตะวันเป็นระดับเทวะ!