บทที่ 505 ดินแดนบรรพบุรุษแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ และเขตแดนลับนิพพาน

“ดี! ดี! ดี! ดีมาก!”

เมื่อจากรึกเริ่มสงบลง เทวะยุทธ์อวิ่นซานก็เก็บความตื่นเต้นเอาไว้ในใจไม่ไหว เขากล่าวชมฉู่โม่วครั้งแล้วครั้งเล่าและมองดูอีกฝ่ายด้วยความโล่งอก

“ฉู่โม่ว คุณทำให้ฉันประหลาดใจจริง ๆ!”

เทวะยุทธ์อวิ่นซานเคยคิดว่า แม้ว่าชายหนุ่มจะมีพรสวรค์ แต่ใครจะไปคิดว่าเขาจะมีพรสวรรค์ระดับเทวะถึงสองประเภท นั่นก็คือพรสวรรค์วิชากระบี่และพรสวรรค์อสนีบาตคงกระพัน

นอกจากนี้ เขากระทั่งเชี่ยวชาญหนึ่งในสองสุดยอดพรสวรรค์ นั่นก็คือพรสวรรค์แห่งห้วงมิติที่เกินกว่าความคาดหวังไปมาก

ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ๆ เลย

แค่ด้วยพรสวรรค์ที่แสดงให้เห็นในวันนี้ ฉู่โม่วก็สามารถเข้าสู่หอเพลิงโหมได้อย่างมั่นใจ และที่สำคัญกว่านั้น พัฒนาการในอนาคตของเขาก็จะสูงจนน่าตกตะลึงไปด้วย

นี่หมายความว่ายังไงน่ะเหรอ?

มันหมายความว่าในอนาคตอันใกล้ มีความเป็นไปได้สูงที่ชายผู้นี้จะกลายเป็นผู้ปลุกพลัง และหากมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาในตอนนี้ ในอนาคต พันธมิตรนี้จะมอบผลประโยชน์ให้มากมายอย่างแน่นอน!

แล้วจะไม่ให้เทวะยุทธ์อวิ่นซานดีใจได้ยังไงกัน?

“ท่านอวิ่นซานชมกันเกินไปแล้ว!”

ฉู่โม่วกล่าวพร้อมยิ้มบาง

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น

เทวะยุทธ์อวิ่นซานส่ายหน้าและกล่าว “ฉู่โม่ว คุณก็ถ่อมตัวเกินไป ถึงการถ่อมตัวจะเป็นเรื่องดี แต่ในเมื่อคุณเป็นผู้ปลุกพลังแห่งสวรรค์ คุณก็ต้องมีความภาคภูมิด้วย ทำให้คุณกล้าหาญและมุ่งมั่นที่จะเดินไปตามเส้นทางแห่งวรยุทธ์อย่างไม่ย่อท้อ!”

“ผมเข้าใจแล้ว”

ชายหนุ่มพยักหน้า

ในขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน ภาพการทดสอบพรสวรรค์ของฉู่โม่วก่อนหน้านี้ก็ถูกบันทึกเอาไว้ หลังจากที่เทวะยุทธ์อวิ่นซานตรวจสอบเรียบร้อย เขาก็ผนึกมัน เขียนความคิดเห็น และลงชื่อเอาไว้ ส่วนผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ที่ดูการทดสอบอยู่ต่างก็ลงชื่อด้วยเช่นกัน

ในอนาคต พวกมันจะถูกบันทึกและเก็บเอาไว้ในตำหนักบรรพชน

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เทวะยุทธ์อวิ่นซานก็กำลังจะพูดต่อ แต่ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็ตะลึงงันไป เขาพลันลุกขึ้นยืนด้วยท่าทีเคารพทันที หลังจากผ่านไปไม่นาน เขาก็ได้สติกลับมาและกล่าว “ฉู่โม่ว มีคนจากตำหนักบรรพชนเห็นพรสวรรค์ของคุณและคิดว่าคุณมีคุณสมบัติพอที่จะเข้าร่วมหอเพลิงโหมแล้ว คุณสามารถเข้าไปอยู่ในรายชื่อของสมาชิกหอเพลิงโหมได้เลย โดยไม่ต้องผ่านการทดสอบอีกสองครั้ง”

“และแน่นอนว่า…”

เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ เทวะยุทธ์อวิ่นซานก็เปลี่ยนเรื่องอีกครั้ง “คุณเลือกที่จะทำการทดสอบต่อไปก็ได้ และชายแก่คนนี้ก็แนะนำให้คุณทำการทดสอบต่อไปด้วย!”

หือ?

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็ใจเต้นแรงขึ้นมา “ทำไมเหรอครับ?”

“ในการทดสอบครั้งที่สอง คุณจะต้องสลักชื่อบนศิลาต้นกำเนิดเพื่อให้ผ่านคุณสมบัติ หากพรสวรรค์ไม่มากพอก็จะมีโอกาสแค่ 50% แต่การสลักชื่อเอาไว้ก็ยากมากอยู่ดี”

“แต่พรสวรรค์ของคุณไม่อ่อนแอเลย คุณคงจะสลักชื่อไว้บนศิลาเทวะได้ ถ้าทำได้สำเร็จ คุณก็จะได้รับรางวัลจากจักรวาล ฉันว่าคุณคงมีโอกาสมากพอ เลยอยากจะแนะนำให้ลองดูน่ะ… ยังไงซะก็ได้เข้าร่วมหอเพลิงโหมอยู่แล้ว ถึงจะล้มเหลวก็ไม่ส่งผลอะไรหรอก!”

เทวะยุทธ์อวิ่นซานอธิบาย

“ถ้าอย่างนั้น ผมก็จะลองดูครับ!”

ฉู่โม่วกล่าวโดยไม่ลังเล

หากล้มเหลวก็ไม่มีผลอะไร แต่หากสำเร็จก็จะได้รับประโยชน์มหาศาล แน่นอนว่าเขาต้องลองดู

“งั้นฉันจะตั้งตารอดูนะ!”

เทวะยุทธ์อวิ่นซานกล่าวหลังได้ยินคำตอบของอีกฝ่าย

ส่วนผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ รวมไปถึงสายตาที่มองมาจากที่ไกลออกไป หลังจากที่ชายหนุ่มพูดจบ สายตาของพวกเขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อยและเผยให้เห็นถึงความคาดหวัง

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต่างก็ตั้งตารอดูสิ่งที่ฉู่โม่วจะแสดงออกมา

…

“การทดสอบของศิลาต้นกำเนิดตั้งอยู่ในพื้นที่ที่ผู้ปลุกพลังของเผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นคนเปิดขึ้นมา สถานที่นี้เป็นดินแดนของบรรพบุรุษแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ มันเป็นสถานที่ที่สำคัญมาก หากไม่มีวิธีที่แข็งแกร่งก็จะไม่มีวันหามันเจอ!”

“มันเต็มไปด้วยพลังงานที่สามารถเปลี่ยนแปลงเลือดและร่างกายของผู้ปลุกพลังได้ มันจึงเป็นสถานที่สำหรับการฝึกฝนพลังเทพเจ้าของเผ่าพันธุ์มนุษย์มาตลอด และมันไม่สามารถใช้งานได้ง่าย ๆ มันจะเปิดได้เพียงระหว่างการทดสอบเทพเจ้าและเปิดอยู่แค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น… และแม้ว่าจะเป็นผู้ปลุกพลังของหอเพลิงโหม ถ้าอยากจะกลับเข้ามาใช้มันก็จะต้องจ่ายราคาแพง!”

“ฉู่โม่ว นี่เป็นโอกาสล้ำค่า คุณจะได้ประโยชน์กลับมามากเท่าไหร่และจะก้าวไปได้ไกลขนาดไหนก็ขึ้นอยู่กับคุณนะ!”

ก่อนที่จะเริ่มการทดสอบ เทวะยุทธ์อวิ่นซานก็กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

ฉู่โม่วพยักหน้าอย่างมุ่งมั่น “ผมจะพลาดภารกิจนี้ไม่ได้เด็ดขาด!”

“เยี่ยมเลย!”

เทวะยุทธ์อวิ่นซานพยักหน้าเบา ๆ แล้วจึงโค้งคำนับไปยังทิศทางของปลายแสงกระจกและกล่าวอย่างนอบน้อม “ได้โปรดเชิญบรรพบุรุษแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์มาเปิดเขตแดนลับนิพพานด้วยเถอะ!”

“ได้!”

น้ำเสียงอันยิ่งใหญ่ดังออกมาจากอีกฟากที่ไกลออกไป มันยิ่งใหญ่ราวกับสรวงสวรรค์จนทำให้ห้องโถงสั่นสะท้านราวกับกลองรบ และทำให้ผู้ปลุกพลังทุกคนที่นี่ต้องตกตะลึง

โดยเฉพาะฉู่โม่ว เขาสัมผัสได้เพียงแค่ว่าสมองและร่างกายของตัวเองกำลังสั่นสะเทือน เหมือนกับว่าเขาได้ยินความจริงแห่งสวรรค์และโลกจากน้ำเสียงนั้น ทำให้สมองของเขามึนงงและไม่สามารถควบคุมได้อยู่พักหนึ่ง

“นั่นมันพลังแบบไหนกัน?!”