บทที่ 514 ความลับแห่งเขตแดนกลืนพิภพลับดารา และ เตรียมตัวก่อนเข้าร่วมการสำรวจ

บทที่ 514 ความลับแห่งเขตแดนกลืนพิภพลับดารา และ เตรียมตัวก่อนเข้าร่วมการสำรวจ

เมื่ออกมาจากเครือข่ายลับอหังการ์ ฉู่โม่วก็เห็นเทวะยุทธ์อวิ่นซานยืนรออยู่

“ฉู่โม่ว ลงทะเบียนเสร็จแล้วเหรอ?”

เทวะยุทธ์อวิ่นซานเอ่ยถาม

“เรียบร้อยแล้วครับ!”

ชายหนุ่มพยักหน้าและกล่าวขอโทษ “ผมมัวแต่สำรวจเครือข่ายลับอหังการ์จนลืมดูเวลาไป ต้องขอโทษเทวะยุทธ์อวิ่นซานด้วยครับ!”

“ไม่มีปัญหา!”

เทวะยุทธ์อวิ่นซานโบกมือและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “มีอะไรต้องทำอีกไหม? ถ้าไม่มีก็ออกไปจากที่นี่กันก่อนเถอะ!”

“ได้เลยครับ!”

ชายหนุ่มพยักหน้า

ทั้งสองออกจากระบบเครือข่ายด้วยกันและกลับเข้าสู่ร่างกายของตัวเอง

หลังจากที่กลับมา เทวะยุทธ์อวิ่นซานก็ชวนให้ฉู่โม่วพักอยู่ที่นี่สักคืนหนึ่งก่อน เขาลองคิดดูและตอบตกลงไป

คืนนั้น…

เทวะยุทธ์อวิ่นซานจัดงานเฉลิมฉลองครั้งใหญ่และเชิญชวนตระกูลใหญ่พร้อมกองกำลังขนาดใหญ่ในเมืองวสันตฤดูมาด้วย ในงานเฉลิมฉลองนี้ ผู้ปลุกพลังมากมายจากกองกำลังขนาดใหญ่ต่างก็เข้ามาห้อมล้อมรอบฉู่โม่ว

แม้ว่าทุกคนจะเป็นเทียมเทพหรือแม้กระทั่งผู้ปลุกพลังขั้นเทวะยุทธ์

แม้ว่าพวกเขาจะมาจากตระกูลใหญ่และกองกำลังขนาดใหญ่

แม้ว่าปกติแล้วพวกเขาจะกลายเป็นจุดสนใจของผู้คนไม่ว่าจะไปที่ไหน

แต่ในตอนนี้

พวกเขาต่างก็มองดูฉู่โม่วด้วยความชื่นชมและกล่าวเยินยอเขา

ในคืนนี้

ฉู่โม่วกลายเป็นตัวตนที่เปล่งประกายสว่างไสวที่สุดในเมืองวสันตฤดู

ไม่ใช่แค่ในเมืองวสันตฤดูเท่านั้น!

ในแดนทิศตะวันออก บนดาวเคราะห์สีเงิน ในทั่วทั้งทางช้างเผือก บนดาวเคราะห์ทุกดวงที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ และแม้แต่ทั่วทั้งจักรวาล ฉู่โม่วกลายเป็นผู้ที่ถูกจับตามองมากที่สุด!

…

‘หลังจากที่ฝึกฝนอย่างลับ ๆ มากว่าสิบปี ทีนี้ดาวเคราะห์นี้ก็ได้รู้จักชื่อเสียงของฉันแล้ว!’

‘ไม่น่าล่ะ อัจฉริยะส่วนมากถึงพยายามอย่างหนัก ก่อนหน้านี้พวกเขาอาจจะถ่อมตัวมาก่อน แต่ผู้คนรอบตัวต่างก็น่าชื่นชม ถ้าพวกเขาไม่มีจิตใจที่มั่นคงละก็ คงต้องต้านทานได้ยากแน่ ๆ!’

‘เมื่อเวลาผ่านไป ฉันก็จะกลายเป็นผู้ปลุกพลัง!’

หลังจากงานเฉลิมฉลอง ฉู่โม่วก็กลับไปที่คฤหาสน์

เมื่อนึกถึงภาพในงานเฉลิมฉลองที่มีผู้ปลุกพลังนับไม่ถ้วนเข้ามาห้อมล้อมและชื่นชมเขา ชายหนุ่มก็อดรู้สึกดีใจไม่ได้

ต้องบอกเลยว่า

สภาพแวดล้อมที่กลายเป็นจุดศูนย์กลางของผู้คน หากมองไปรอบ ๆ ก็จะเห็นรอยยิ้มและสีหน้าเป็นมิตรซึ่งน่าประทับใจยิ่งนัก

แม้แต่ฉู่โม่วก็รู้สึกดีใจอยู่ลึก ๆ เมื่อนึกถึงมัน

แต่ในไม่ช้า เขาก็กำจัดความคิดเหล่านั้นออกไป

“ที่เห็นอยู่ตรงหน้าน่ะเต็มไปด้วยดอกไม้ แต่ท้ายที่สุด มันก็เป็นเพราะพรสวรรค์กับพละกำลังของฉัน!”

“ถ้าไม่มีพละกำลังนี้ พรสวรรค์เหล่านี้ กองกำลังที่ทรงพลังเหล่านี้ ใครจะมาคุยกับฉันล่ะ?!”

“ทุกอย่างจะผ่านพ้นไป มีแค่พละกำลังของตัวเองเท่านั้นที่จะคงอยู่ตลอดไป!”

ฉู่โม่วถอนหายใจด้วยความโล่งอกและคิดกับตัวเอง

แต่

ก่อนที่จะเริ่มฝึกฝน ฉู่โม่วก็ไม่ลืมที่จะอ่านข้อมูลเกี่ยวกับเขตแดนกลืนพิภพลับดารา

เขาอยากจะเห็นว่าเขตแดนลับที่ดึงดูดแม้แต่ผู้ปลุกพลังขั้นเทวะยุทธ์เข้ามานั้นมีความพิเศษอย่างไร

หลังจากที่เปิดเอกสารดู ฉู่โม่วก็อ่านข้อมูลอย่างละเอียด หลังจากผ่านไปสักพัก ประกายแสงก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

เขตแดนกลืนพิภพลับดารานั้นไม่ใช่เขตแดนที่เชื่อมต่อกับดาวเคราะห์ที่ฉู่โม่วเคยไปมาก่อน แต่มันเป็นเขตแดนลับพิเศษที่ไม่เกี่ยวข้องกับโลกในตอนนี้!