ตอนที่ 525
บทที่ 525 เทียมเทพเฟยเหลียนมาถึงแล้ว!
October 22, 2026
บทที่ 525 เทียมเทพเฟยเหลียนมาถึงแล้ว!
“โฮก!”
ในขณะนั้น จู่ ๆ ก็ได้ยินเหมือนเสียงคำรามของมังกรที่ดังเขย่าโลก
ทุกคนจ้องมองตามไปโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะเห็นลำแสงสีทองทะลุผ่านความว่างเปล่าในระยะไกล ควบรถม้าศึกมาทางด้านนี้ด้วยความเร็วสูงอย่างยิ่งยวด
ลำแสงนั้นมาจากทิศตะวันออก ฉายแสงพร่างพราวราวกับพระอาทิตย์ขึ้น ฉาบท้องฟ้าและโลกทั้งมวลให้กลายเป็นแสงสีทองทันที
ในขณะเดียวกันก็มีกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวกระจายไปทั่ว ซึ่งทำให้เหล่าอัจฉริยะหนุ่มสาวหลายคนต้องตัวสั่นสะท้าน สีหน้าของพวกเขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะแสดงท่าทางเคร่งขรึมออกมา
หลังจากนั้น
เมื่อลำแสงได้เคลื่อนลงมายังสถานที่แห่งนี้แล้ว ในตอนนี้ ทุกคนจึงสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าผู้ที่อยู่ภายใต้คลื่นแสงนี้คือชายสวมชุดเกราะสีทอง
เขามีรูปลักษณ์ที่ดุดัน กลิ่นอายที่เฉียบคมทั่วร่างกาย ร่องรอยเทวะที่หมุนวนรอบตัว และพลังปราณอันทรงพลังที่กำลังลอยฟุ้งอยู่กลางอากาศในขณะนี้ ราวกับเป็นผู้แข็งแกร่งที่หลุดมาจากยุคบรรพกาล ซึ่งทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกเกรงขามไม่กล้าล่วงเกิน
พร้อมแววตาที่ดูเย็นชาโหดเหี้ยม ราวกับสามารถมองเห็นถึงวัฏสงสารแห่งการเวียนว่ายตายเกิดของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดและสามารถมองทะลุทะลวงถึงจิตใจผู้คนหรือภาพลวงตาในโลกนี้ได้
“เขาก็คือเฟยเหลียน!”
“อัจฉริยะเฟยเหลียนมาถึงแล้ว!”
มีคนอุทานออกมา คำพูดนั้นแสดงถึงความเคารพอย่างไม่มีที่สิ้นสุด พร้อมดวงตาที่แสดงออกอย่างเทิดทูน
อัจฉริยะเฟยเหลียน!
แม้ตอนนี้จะเป็นเพียงขั้นเทียมเทพ ทว่ากลับมีชื่อเสียงโด่งดังมากในหมู่เผ่าพันธุ์มนุษย์ โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่!
เขาฝึกฝนยังไม่ถึงร้อยปีและมีเส้นทางแห่งอนาคตที่สดใสตลอดมา โดยเริ่มมีชื่อเสียงจากการไต่อันดับบนหอคอยท้าดารกะตั้งแต่เป็นเพียงขั้นเก้าขอบเขตแห่งการเปลี่ยนแปลง และสามารถครอบครองสถิติเป็นผู้ชนะมานานหลายทศวรรษโดยไม่พ่ายแพ้เลยแม้แต่ครั้งเดียว
นอกจากนั้น
เขายังสร้างความสำเร็จที่ไม่น่าเชื่อไว้มากมาย ทำให้ชื่อเสียงถูกแพร่กระจายไปทั่วเผ่าพันธุ์มนุษย์ราวกับไฟลามทุ่ง
เขามีความแข็งแกร่งที่สามารถบดขยี้ผู้ปลุกพลังในรุ่นเดียวกันของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้ทั้งหมด และได้สลักชื่อไว้บนศิลาต้นกำเนิด เรื่องราวเช่นนี้เป็นดั่งตำนานสำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน!
ที่สำคัญไปกว่านั้น
เทียมเทพเฟยเหลียนยังมีภูมิหลังที่ทรงพลังและมีสถานะที่สูงส่งมากในเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมด จึงทำให้ผู้อาวุโสหลายคนของวิหารบรรพบุรุษมนุษย์ให้ความสนใจกับเขาอย่างใกล้ชิด
ดังนั้น…
เมื่อตัวตนอย่างเฟยเหลียนมาถึง จะมีผู้ใดที่รู้สึกไม่เกรงกลัวหรือไม่ให้ความเคารพแก่เขากันล่ะ
“ฉันได้เห็นเทียมเทพเฟยเหลียนตัวจริงแล้ว!”
“ฉันเฝ้ารอที่จะพบเทียมเทพเฟยเหลียนมานานเช่นกัน!”
“ขอให้เทียมเทพเฟยเหลียนมีสุขภาพแข็งแรง!”
ทั้งอัจฉริยะหน้าใหม่หรือเก่าจำนวนมากต่างเข้ามาทักทายเขา
เทียมเทพอู๋หยาและคนอื่น ๆ ก็พยักหน้าทักทายเช่นกัน แต่มีบางคนที่คลั่งไคล้เฟยเหลียนได้เข้ามาทักทายซึ่งหน้าอย่างเคารพ
มีหลายคนที่ได้ขอฝากตัวเป็นผู้ติดตามของเฟยเหลียนซึ่งมากมายจนสามารถสร้างเป็นกองกำลังส่วนตัวได้เลย
“พวกคุณไม่จำเป็นต้องสุภาพเกินไป!”
เฟยเหลียนพูดด้วยน้ำเสียงกังวาน พลางก้มรับน้ำใจ
ในเวลาต่อมา
เขาตรงมาหามหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นและโค้งคำนับอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน “ผู้น้อยขอคารวะท่านมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋น!”
“ยินดีต้อนรับ ในเมื่อมาถึงแล้ว ก็ได้โปรดรออีกสักครู่!”
“ชายชราผงกศีรษะและพูดด้วยรอยยิ้ม”
“ระ… รอใครอีกเหรอครับ?”
เฟยเหลียนรู้สึกงุนงง ก่อนจะมองไปยังคนอื่น ๆ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผมก็เห็นเทียมเทพอู๋หยาและเทียมเทพพั่วซานมาถึงแล้ว รวมทั้งตัวผมด้วย หรือว่ายังมีอัจฉริยะอีกคนกำลังมา? แต่เขาสำคัญมากขนาดนั้นเลยเหรอครับ”
น้ำเสียงของเขาราบเรียบไร้อารมณ์
แต่เมื่อผู้คนได้ฟังก็พลันเงียบทันที
ตามมาด้วยรอยยิ้มของทุกคนที่จางหายไป