บทที่ 533 ตำแหน่งที่ซ่อนสมบัติ

บทที่ 533 ตำแหน่งที่ซ่อนสมบัติ

“พวกเรารอดแล้ว!”

เมื่อเห็นว่าผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์วิหคทั้งห้าถูกสังหารจนหมดแล้ว ผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์ผู้ได้รับบาดเจ็บสองคนก็เผยสีหน้าปลาบปลื้มดีใจออกมาที่ได้มีชีวิตรอดต่อไป

หลังจากนั้น

พวกเขาก็เดินเข้ามาหาฉู่โม่วและกล่าวอย่างนอบน้อม “ขอบคุณคุณฉู่โม่วที่ช่วยพวกเราไว้ ผมไม่รู้จะตอบแทนบุญคุณยังไงเลย!”

“ไม่เป็นไร พวกเราทุกคนก็เป็นเผ่ามนุษย์เหมือนกัน ผมยืนดูอยู่เฉย ๆ ไม่ได้หรอก!”

ฉู่โม่วโบกมือแล้วจึงเอ่ยถาม “พวกคุณเป็นอะไรไหม?”

“ไม่เป็นไรครับ แค่บาดเจ็บนิดหน่อย ยังไม่ได้รับผลกระทบกระเทือนถึงพื้นฐานพลัง แค่ต้องฟื้นฟูอีกสักพักน่ะ”

ทั้งสองตอบอย่างพร้อมเพรียงกัน

“ดีแล้วละ”

ฉู่โม่วพยักหน้า

แล้วเขาก็กำลังจะกล่าวลาและจากไป

เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วกำลังจะไป ทั้งสองก็ตะลึงงันไปครู่หนึ่งและมองหน้ากัน แล้วผู้ปลุกพลังคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้น “ผู้ปลุกพลังฉู่ เดี๋ยวก่อน!”

“มีอะไรเหรอ?”

ชายหนุ่มหันกลับไปมองด้วยความสงสัย

“คุณฉู่ช่วยชีวิตพวกเราไว้และไม่ได้ขออะไรตอบแทนเลย พวกเราขอบคุณมาก! ในเมื่อช่วยชีวิตเราไว้ พวกเราก็ต้องตอบแทน…”

เมื่อพูดจบ

ผู้ปลุกพลังที่อายุมากกว่าเล็กน้อยก็หยิบม้วนกระดาษออกมาจากถุงเก็บของและกล่าว “เหตุผลที่พวกเราถูกเผ่ามนุษย์วิหคตามล่าก็เพราะแผนที่นี้ มันบันทึกตำแหน่งของสมบัติลับเอาไว้ พวกเรายกมันให้คุณฉู่!”

“ผมไม่ได้ช่วยเพื่อเอาค่าตอบแทนนะ!”

ฉู่โม่วกล่าว

“พวกเราไม่ได้หมายความอย่างนั้นครับ”

ผู้ปลุกพลังคนนั้นรีบส่ายหน้าและพูดต่อ “ผมมอบมันให้ผู้ปลุกพลังฉู่ด้วยความขอบคุณจริง ๆ เพราะไม่รู้ว่าจะตอบแทนยังไงแล้ว ยังไงซะ ถ้าไม่ได้คุณมาช่วย อย่าว่าแต่แผนที่สมบัติเลย แม้แต่พวกเราสองคนก็คงไม่ได้อยู่ตรงนี้หรอก!”

“จะมีอะไรล้ำค่าไปมากกว่าชีวิตอีกล่ะ?!”

เมื่อพูดจบ

เขาก็กล่าวเสริมด้วยสีหน้าจริงจัง “ผู้ปลุกพลังฉู่อย่าปฏิเสธเลย รับมันไว้เถอะ!”

เหตุผลที่ทั้งสองมอบแผนที่ให้กับฉู่โม่วนั้นเป็นเพราะความทราบซึ้งใจ ไม่ใช่เพื่อต้องการตอบแทน

และที่สำคัญกว่านั้นคือพละกำลังอันแข็งแกร่งของชายหนุ่มที่พวกเขาได้เห็น แน่นอนว่าพวกเขาต้องผูกมิตรกับอัจฉริยะเช่นนี้เอาไว้ แค่แผนที่สมบัติแผ่นเดียวจะไม่คุ้มค่าได้ยังไง?

อย่างไรแล้ว พวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าตำแหน่งของสมบัติในแผนที่นั้นถูกต้องหรือไม่ แม้ว่าจะมีสมบัติอยู่จริง นั่นจะเทียบเท่ากับการได้เป็นเพื่อนกับสุดยอดผู้มีพรสวรรค์อย่างฉู่โม่วได้ยังไงกัน?

เมื่อเวลาผ่านไป หลังจากที่ฉู่โม่วกลายเป็นสุดยอดอัจฉริยะ หากได้เป็นมิตรกันในวันนี้ สิ่งที่พวกเขาจะได้รับในอนาคตก็จะมากกว่าเดิมหลายสิบเท่าหรือแม้แต่ร้อยเท่า!

ชายหนุ่มไม่รู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่เมื่อเห็นถึงความจริงใจและความมุ่งมั่น หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่สักพัก เขาก็พยักหน้าตอบตกลง

“อืม ถ้างั้นผมจะรับไว้ก็ได้!”

เขารับแผนที่มาและเก็บเข้าไปในมิติพกพา

เมื่อเห็นดังนั้น ทั้งสองก็เผยสีหน้าตื่นเต้นออกมา

หลังจากที่พูดคุยกันอีกเล็กน้อย ฉู่โม่วก็บินจากไป

…

เมื่อมาถึงพื้นที่รกร้าง เขาเปิดถ้ำชั่วคราวขึ้น

ฉู่โม่วกำลังจะผสานกายาทวิเนตรระดับเทวะที่ได้รับมาจากเฟยเหลียนก่อนหน้านี้

หลังจากที่หยิบลูกแก้วแสงของเนตรม่านมายาออกมา ชายหนุ่มก็แปะมันเข้าที่หน้าผาก

ทันใดนั้น…

ลูกแก้วแสงก็กลายเป็นจุดแสงใสบริสุทธิ์นับไม่ถ้วนที่ผสานเข้าไปในร่างกาย พลังงานลึกลับมากมายหลั่งไหลเข้าไปในกระดูกและแขนขาของเขา ความเจ็บปวดพลันแพร่กระจายไปจนถึงก้นบึ้งของหัวใจ

อย่างไรแล้วระดับเทวะก็คือระดับเทวะ

แม้ว่าฉู่โม่วจะประสานพรสวรรค์มาหลายครั้งแล้ว และแม้ว่าจะมีอสนีบาตคงกระพันระดับเทวะและพรสวรรค์วิชากระบี่ระดับเทวะ แต่การประสานพลังในตอนนี้ก็ยังทำให้เขาเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด