บทที่ 535 เสาหยกแห่งตำหนักลับ และ พรสวรรค์ห้วงมิติ

บทที่ 535 เสาหยกแห่งตำหนักลับ และ พรสวรรค์ห้วงมิติ

แต่โชคไม่ดีนักที่หมอกทมิฬหายไปจนหมดแล้ว

“ถ้าหมอกทมิฬยังออกมาเพิ่มอีก เพลิงพิสุทธิ์ทิศใต้ของฉันต้องแข็งแกร่งขึ้นอีกแน่!”

ฉู่โม่วเสียดายเล็กน้อย

แต่เขาก็ยังรักษาท่าทีไว้และจับจ้องไปยังตำหนักลับตรงหน้า

แม้ว่าหมอกทมิฬจะไหม้ไปจนหมดแล้ว ตำหนักลับก็ยังถูกกีดขวางเอาไว้ด้วยประตูสีทองอร่าม หากจะเข้าไปก็จำเป็นต้องทำลายมันเสียก่อน

ชายหนุ่มไม่รอช้าและหยิบกระบี่ดาราทมิฬออกมา เลือด ลมปราณ และอณูแห่งชีวิตในร่างกายเริ่มไหลเวียนทันที พลังพลุ่งพล่านออกมาพร้อมกับรัศมีกระบี่ไร้เทียมทานและพุ่งตรงไปยังประตูสีทองอร่าม

ครืน!

หลังจากที่ปราณกระบี่ฟันออกไป พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดทันที ทำให้ตำหนักลับเริ่มสั่นสะท้านและมีจารึกปรากฏขึ้น รวมไปถึงแสงเปล่งประกายที่น้อยลงด้วย

แต่ถึงอย่างนั้น

จารึกลึกลับเหล่านี้ก็ยังปลดปล่อยรัศมีที่น่าตกตะลึงออกมา

การจะทำลายมันนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

ฉู่โม่วไม่ประหลาดใจเลยสักนิด

อย่างไรแล้ว ตำหนักลับนี้ก็น่าอัศจรรย์ทีเดียว และจารึกคุ้มกันตำหนักลับนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่จะทำลายได้ง่าย ๆ

สีหน้าของเขาจึงไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย เขาแค่ฟันปราณกระบี่ไปยังประตูตำหนักลับด้วยพละกำลังมหาศาล

ตูม ตูม ตูม!

ตูม ตูม ตูม!

ลึกข้างในภูเขาศักดิ์สิทธิ์ เสียงระเบิดยังคงดังกึกก้องและทั่วทั้งตำหนักลับสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร

ครืน!

หลังจากที่เกิดเสียงดังลั่น จารึกขนาดใหญ่โดยรอบตำหนักลับก็แตกสลาย อักขระมากมายสว่างไสวขึ้นและถูกกำจัดออกไปราวกับฟองอากาศ ฉู่โม่วฟันออกไปอีกครั้งและโจมตีไปยังประตูศักดิ์สิทธิ์ทองคำ เมื่อไร้ซึ่งจารึกป้องกัน ประตูก็ต้านการโจมตีไม่ไหวอีกต่อไป เมื่อถูกปราณกระบี่ฟันลงไป มันก็เปิดออกพร้อมเสียงดังสนั่นในไม่ช้า

หึ่ง!

เมื่อประตูกระเด็นเปิดออก ห้วงมิติทั่วทั้งตำหนักลับก็บิดเบี้ยวไป หลังจากนั้น หมอกทมิฬแปลกประหลาดก็หลั่งไหลออกมาหาฉู่โม่วราวกับกระแสน้ำ

ในหมอกทมิฬนี้

มีเงาดำน่าสะพรึงกลัวแยกเขี้ยวและกรงเล็บออกมาราวกับจิตวิญญาณชั่วร้ายในนรกอยู่ด้วย พวกมันแสดงสีหน้าดุร้ายและปลดปล่อยรัศมีเย็นยะเยือกออกมาราวกับว่าอยากจะลากชายหนุ่มลงไปในนรก

หมอกทมิฬเต็มไปทั่วทุกหนแห่งอย่างรวดเร็ว

และไหลออกไปข้างนอกทันทีที่ประตูเปิดออก

หากเป็นผู้ปลุกพลังธรรมดาก็คงหลบพวกมันได้ยากอย่างแน่นอน แม้ว่าจะหลบหลีกได้ พวกมันก็จะตามไปโจมตีทันทีอยู่ดี

อย่างไรแล้ว หมอกทมิฬก็หนาแน่นเกินไปและมีเงาดำมากมายมหาศาล

แต่สำหรับฉู่โม่ว พวกมันไม่ใช่ภัยคุกคาม แต่เป็นโอกาสดีต่างหาก!

“มีหมอกทมิฬเพียบเลย!”

“น่าประหลาดใจจริง ๆ!”

แววตาคู่นั้นเป็นประกาย ก่อนจะเรียกเพลิงพิสุทธิ์ทิศใต้ออกมาทันที ตอนแรกมันดูเหมือนลูกไฟเล็ก ๆ แต่แล้วมันก็ขยายใหญ่ขึ้นและกลายเป็นทะเลเพลิงมหึมาที่ปกคลุมทั่วทั้งตำหนักลับ

หมอกทมิฬและเงาดำทั้งหมดจมอยู่ในทะเลเพลิง

ระหว่างช่วงเวลานี้มีเพียงแค่เสียงเผาไหม้ให้ได้ยินจากทุกทิศทางราวกับกระแสน้ำไร้ที่สิ้นสุด

เงาดำนับไม่ถ้วนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ทั้งสิ้น พวกมันถูกเผาผลาญกลายเป็นเถ้าถ่านอย่างรวดเร็ว และหมอกทมิฬก็จางหายไปจนหมด

หลังจากผ่านไปสักพัก

เสียงคำรามทั้งหมดก็หยุดลงและหมอกทมิฬทั้งหมดจางหายไป

ฉู่โม่วดึงเพลิงพิสุทธิ์ทิศใต้กลับมา

เขาเห็นว่าไฟดวงจิ๋วขยายใหญ่ขึ้นกว่า 2 เท่าหลังจากการต่อสู้และรัศมีที่ห่อหุ้มก็ทรงพลังยิ่งขึ้น