บทที่ 543 สมบัติแท่นประทับ กับสองเผ่าพันธุ์ต่อสู้กัน

บทที่ 543 สมบัติแท่นประทับ กับสองเผ่าพันธุ์ต่อสู้กัน

แสงสว่างจ้าส่องไปทั่วทุกหนแห่งและพลังศักดิ์สิทธิ์ไร้ที่สิ้นสุดหลั่งไหลออกมา ทำให้โลกทั้งใบสว่างไสวในทันใด

ในตอนนี้…

ผู้ปลุกพลังเกือบครึ่งหนึ่งที่เข้ามาในเขตแดนลับกลืนดารามองเห็นแสงสว่างนี้และต้องตกตะลึงไปครู่หนึ่ง

ระหว่างช่วงเวลาที่เขตแดนลับกลืนดาราเปิดออก ทั้งเผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคต่างก็ได้รับความสูญเสีย แต่ตราบใดที่รอดมาได้ คนคนนั้นก็จะได้รับประโยชน์มหาศาล

และตอนนี้

ภาพที่น่าตกตะลึงเช่นนี้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง หมายความว่าเกิดสมบัติอันยิ่งใหญ่ขึ้นอีกชิ้น และเป็นสมบัติที่ไม่เคยมีใครพบเห็นมาก่อน!

“เราต้องไปดูและรอโอกาสแย่งมาให้ได้!”

“ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ต้องไม่ใช่สมบัติทั่วไปแน่ จะให้ตกเป็นของเผ่ามนุษย์ไม่ได้!!”

“จะให้ตกเป็นของเผ่ามนุษย์วิหคไม่ได้!!”

ผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์และเผ่ามนุษย์วิหคต่างก็คิดขึ้นพร้อมกัน

หลังจากนั้น ทุกคนก็รีบมุ่งหน้าไปที่นั่นอย่างรวดเร็ว

ส่วนฉู่โม่วนั้น…

หลังจากที่เห็นภาพนี้และคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตัดสินใจที่จะไปตรวจสอบดู

แม้จะมีโอกาสสูงที่จะเจอกับโม่ซางผู้ตั้งใจจะสังหารเขา แต่ชายหนุ่มก็มีเจตนาเช่นนั้นด้วยเหมือนกัน

แม้ว่าจะแข็งแกร่งมาก ฉู่โม่วก็ครอบครองพรสวรรค์ธาตุความมืดและซ่อนตัวในห้วงอากาศได้ แม้ว่าโม่ซางจะมีพรสวรรค์ธาตุความมืดเหมือนกัน แต่ฉู่โม่วก็มีกายาทวิเนตร พรสวรรค์แห่งเนตร และสัมผัสห้วงมิติ ถึงโม่ซางจะใช้พรสวรรค์ธาตุความมืดซ่อนตัวก็ไม่ส่งผลกระทบกับเขาเลยสักนิด

แต่เป็นเรื่องยากที่โม่ซางจะหาตัวฉู่โม่วพบ

เมื่อเป็นเช่นนี้ ทั้งสองเปรียบเหมือนแสงสว่างและความมืดโดยฉู่โม่วเป็นฝ่ายได้เปรียบ

เขาสามารถซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดและใช้โอกาสนี้จับตาดูโม่ซางได้ หากพบข้อบกพร่องของอีกฝ่าย ก็สามารถโจมตีเพื่อให้ได้รับบาดเจ็บสาหัสได้ หรือบางทีอาจจะสังหารอีกฝ่ายได้เลยด้วยซ้ำ!

แม้ว่าจะไม่มีโอกาสทำเช่นนั้น ฉู่โม่วก็ยังอยากเห็นว่าสมบัติชิ้นนั้นคืออะไรอยู่ดี

หากมีโอกาสก็เป็นเรื่องดีที่จะคว้ามาไว้ในมือ

เมื่อคิดแล้วก็ต้องลงมือทำ

ชายหนุ่มบินตรงไปยังทิศทางของลำแสงนั้นทันที

ด้วยวิชาชั่วลัดนิ้วมือ ฉู่โม่วก็เดินทางได้หลายกิโลเมตรภายในก้าวเดียวและหายลับขอบฟ้าไป

ในไม่ช้า…

เขาก็มาถึงที่หมาย

เมื่อมองไกลออกไปก็เห็นผู้ปลุกพลังมากมายมารวมตัวกันใกล้ลำแสงสว่างจ้านั้น

ในหมู่ผู้ปลุกพลังเหล่านั้นมีทั้งเผ่ามนุษย์และเผ่ามนุษย์วิหค

หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายมาที่นี่ก็ไม่ได้เกิดการต่อสู้ขึ้นในทันที ต่างฝ่ายต่างก็รักษาระยะห่างเพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายได้นำหน้าไปก่อน

ในขณะเดียวกัน

จุดศูนย์กลางคือลำแสงนั้น

ฉู่โม่วเองก็หันไปสนใจมันเช่นกัน เขาเห็นว่าลำแสงนั้นไม่ใช่พลังงานบริสุทธิ์และเหมือนว่าจะมีสมบัติถูกผนึกอยู่ข้างใน แต่ก็ไม่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนเพราะแสงประกายที่บดบังอยู่

‘เนตรทองคำแห่งธาตุทั้งห้า!’

ชายหนุ่มแอบใช้กระบวนท่าพิเศษและมีแสงห้าสีปรากฏขึ้นในดวงตา แล้วลำแสงก็พุ่งออกมา

เขาหันไปมองที่ลำแสง

เห็นได้ชัดว่ามีแท่นประทับถูกผนึกอยู่ข้างใน มันส่องประกายแสงสีทองและมีอักขระลึกลับให้เห็นราง ๆ

‘แท่นประทับเหรอ?’

‘หรือว่าจะเป็นสมบัติพิเศษอะไรสักอย่าง?’

ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง