บทที่ 547 กดดันสวรรค์และโลกด้วยฝ่ามือ และมุ่งหน้าไปยังโถงมรดก

บทที่ 547 กดดันสวรรค์และโลกด้วยฝ่ามือ และมุ่งหน้าไปยังโถงมรดก

ทันทีที่เริ่มศึกษา ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ถึงผลอันน่าสะพรึงกลัวของแท่นประทับรู้แจ้ง

ฝ่ามือเบิกนภาซึ่งทำความเข้าใจได้อย่างยากเย็นในตอนนี้กลับไร้ซึ่งสิ่งกีดขวาง ไม่ว่าความลับจะซับซ้อนถึงเพียงใด เขาก็สามารถเข้าใจได้อย่างรวดเร็วราวกับเขื่อนที่เปิดประตูให้น้ำไหลเข้ามาเต็มแรง

ภายในเวลาเพียงวันเดียว ชายหนุ่มก็พัฒนาขึ้นมหาศาลจนถึงสองในสิบส่วน!

ใช้เวลาเพียงแค่สิบวันในการเพิ่มหนึ่งในสิบส่วน!

ต้องรู้ด้วยว่า…

ก่อนหน้านี้ ชายหนุ่มใช้เวลาศึกษากว่าหนึ่งเดือนเต็ม แต่ก็พัฒนาได้เพียงแค่หนึ่งในสิบส่วนเท่านั้น!

นั่นหมายความว่าความเร็วในการศึกษาของเขาเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามสิบเท่าด้วยความช่วยเหลือของแท่นประทับรู้แจ้ง!

“ด้วยความเร็วนี้ อีกไม่นานฉันก็คงจะศึกษาได้แล้ว!”

ชายหนุ่มคิดด้วยความตื่นเต้น

แน่นอนว่า…

ขณะที่ความเข้าใจเพิ่มมากขึ้นและมากขึ้น ความยากเองก็เพิ่มขึ้นไปด้วยเช่นกัน เขาจำเป็นต้องใช้เวลามากขึ้น แต่จากการคาดการณ์ของแล้ว ตนต้องใช้เวลาเพียงแค่ไม่เกินครึ่งเดือนในการศึกษาให้สำเร็จ!

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้…

ฉู่โม่วก็หลับตาลงและเริ่มศึกษาต่อไป

สามวันต่อมา ชายหนุ่มก็ศึกษาฝ่ามือเบิกนภาได้ถึงห้าในสิบส่วน!

หลังจากผ่านไปอีกเจ็ดวัน ชายหนุ่มก็ศึกษาวิชาฝ่ามือเบิกนภาได้ถึงเก้าในสิบส่วน!

ในตอนนี้ เขาห่างไปจากการเชี่ยวชาญกระบวนท่าลับเบิกนภานี้อีกเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น!

ในที่สุด!

สามวันต่อมา ฉู่โม่วที่กำลังฝึกฝนอยู่ก็เกิดกระแสห้วงมิติแปรปรวนขึ้นรอบร่างกายในทันใด ไม่ว่ามันจะแพร่กระจายไปที่ใด ห้วงมิติบริเวณนั้นก็จะแข็งตัวราวกับว่ามีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวก้าวเข้ามาในโลก

‘ในที่สุด!’

‘ฝึกสำเร็จแล้ว!’

ชายหนุ่มลืมตาขึ้น เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังเหนือธรรมชาติและความลึกลับที่กระจ่างแจ้งในร่างกายที่สามารถใช้งานได้ทุกเมื่อ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

ฝ่ามือเบิกนภาเป็นหนึ่งในกระบวนท่าลับเบิกนภา และภูมิหลังของมันก็ไม่ธรรมดาเลยสักนิด หากฝึกสำเร็จต้องเพิ่มพลังได้อย่างมหาศาลแน่นอน!

“ลองดูว่ามันสุดยอดขนาดไหน!”

ฉู่โม่วพึมพำ

เขาเดินออกไปจากถ้ำชั่วคราว เหาะขึ้นไปยังยอดเขา และใช้กระบวนท่าลับขณะที่หมุนเวียนเลือดและพลังอณูแห่งชีวิตอย่างเงียบเชียบ

หลังจากที่ใจสงบนิ่งลง ชายหนุ่มก็ยื่นมือออกไป

ฟู่!

เทือกเขาที่เคยเงียบสงบพลันมีสายลมรุนแรงพัดผ่าน

สายลมนั้นรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ในตอนแรกมันแค่ทำให้กรวดทรายปลิวไปมาและทำให้ต้นไม้ไหวเอน แต่แล้ว… บางต้นก็ถูกถอนรากและกระทั่งก้อนหินก็ลอยขึ้นไป!

ยิ่งไปกว่านั้น แม้กระทั่งภูเขาทั้งลูกก็เริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรงราวกับว่ามันกำลังจะระเบิดเพราะกระแสลมกระโชก

พื้นที่ในรัศมีหลายหมื่นกิโลเมตรพลันร่วงลงไปในภาพอันโกลาหลนี้ ฝุ่นควันและสายลมฟุ้งกระจายไปทั่วทุกหนแห่ง

และในตอนนั้นเอง

ครืน!

ทันใดนั้น ห้วงมิติก็เริ่มสั่นสะท้าน ห้วงอากาศดูเหมือนจะได้รับแรงกดดันอย่างหนักและเริ่มพังทลายลงทีละน้อย ๆ

จากนั้น ในฝ่ามือของฉู่โม่วพลันมีลำแสงสว่างเจิดจ้า ดวงแสงอันโกลาหลและพลังแห่งกฎเกณฑ์มากมายทำให้ห้วงอากาศฉีกขาดเป็นช่องว่างขนาดใหญ่ ก่อนที่จะเกิดภาพดาวเคราะห์ดวงหนึ่งออกมาในช่องว่าง!

เมื่อดาวเคราะห์นี้ปรากฏขึ้น

ภายในรัศมีหลายหมื่นกิโลเมตร สายลมที่เคยรุนแรงจนก้อนหินต้องสั่นไหวก็ถูกกดดันเอาไว้ในทันที

ภูเขามหึมาทั้งหลายเริ่มทรุดลง ห้วงอากาศส่งเสียงแตกหักออกมาขณะที่พังทลายลงทีละนิด

“เป็นไปได้ยังไง?!”

“เกิดอะไรขึ้น?!”

เมื่อเทือกเขาพังทลาย

มีสัตว์อสูรมากมายที่มีสติปัญญาหลายตัวซึ่งอยู่ในระดับ 9 และกระทั่งระดับที่เทียบเท่ากับผู้ปลุกพลังขั้นเทียมเทพ ในตอนนี้ พวกมันต่างก็มีสีหน้าตื่นตระหนกและสัมผัสได้ถึงแรงกดดันทำลายล้างโลก

พวกมันวิ่งหนีออกไปจากเทือกเขาแห่งนี้อย่างบ้าคลั่ง!

แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร…

ดูเหมือนว่าทั่วทั้งเทือกเขาจะถูกปกคลุมเอาไว้ด้วยเกราะล่องหนราวกับว่ามันถูกแยกออกไปจากโลกภายนอก ทำให้พวกมันไม่สามารถหนีออกไปนอกบริเวณเทือกเขานี้ได้

ที่ท้องฟ้าเบื้องบน…

ดาวเคราะห์ที่ถูกสร้างขึ้นยังคงกดทับลงมา

ในที่สุด หลังจากที่ผ่านไปไม่กี่อึดใจ ดาวเคราะห์นั้นก็เผยออกมาให้เห็นเต็มดวง ทำให้รัศมีที่ยิ่งใหญ่และแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าถูกปลดปล่อยออกมาทันที

ในตอนนี้

ห้วงมิติภายในรัศมีหลายหมื่นกิโลเมตรพังทลายลง กระแสห้วงอากาศแปรปรวนนับไม่ถ้วนพลุ่งพล่านออกมา แต่มันก็ถูกกำจัดหายไปในชั่วพริบตา!

ส่วนเทือกเขานั้นทรุดลงบนพื้นดินในทันที สิ่งมีชีวิตทั้งหลายข้างใน ไม่ว่าจะเป็นสัตว์อสูรระดับต่ำหรือมีพละกำลังเทียบเท่าเทียมเทพ ไม่ว่าจะเป็นพืชพรรณหรือก้อนหิน ต่างก็ถูกทำลายล้าง

พวกมันหายไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับว่าไม่เคยมีตัวตนอยู่ในโลกใบนี้!

“น่ากลัว!”

“อย่างที่คิดไว้เลย กระบวนท่าลับเบิกนภานี่น่าสะพรึงกลัวจริง ๆ!”

กลางอากาศ…

เมื่อมองดูสถานการณ์ตรงหน้าหลังจากที่ใช้กระบวนท่าฝ่ามือเบิกนภา ฉู่โม่วก็ได้แต่เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

เพราะมันคือการทดสอบพละกำลัง เขาจึงยังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่เพื่อสังเกตการทำงานของฝ่ามือเบิกนภาและค่อย ๆ ปลดปล่อยมันออกไป

แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ยังทำให้เกิดพลังที่รุนแรงได้ถึงขนาดนี้!

นี่มันเหนือกว่าความคาดหมายของฉู่โม่วเสียอีก!

ในที่สุดเขาก็เข้าใจความหมายของคำอธิบายเกี่ยวกับฝ่ามือเบิกนภาที่ว่า ‘กดข่มศัตรู สร้างโลกใบใหม่ขึ้นมา และฟื้นฟูสิ่งต่าง ๆ กลับมา!’

‘ตอนนี้เริ่มใช้ฝ่ามือเบิกนภาได้แล้ว ประกอบกับความรู้ในแขนเสื้อ ถึงจะต้องเผชิญหน้ากับโม่ซาง ฉันก็ต้องมีพลังพอที่จะต่อสู้แน่นอน!’