ตอนที่ 98
บทที่ 98 ลูกปัดหยกต้นกำเนิด
October 22, 2026
บทที่ 98 ลูกปัดหยกต้นกำเนิด
“ตกลง”
ฉู่โม่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงตอบตกลง
อย่างแรกคือเขาไม่อาจปฏิเสธวิชาหลอมจิตวิญญาณซึ่งเป็นกุญแจสำคัญในการเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ได้
อย่างที่สอง…
เขตแดนลับนั้นเต็มไปด้วยทรัพยากรมหาศาลที่คุ้มค่าในการสำรวจ ชายหนุ่มแค่ต้องช่วยเอาสมบัติส่วนหนึ่งมาให้เครือหอการค้า และส่วนที่เหลือก็จะเป็นของเขาแค่คนเดียว
ตอนที่เข้าไปสำรวจเขตแดนลับหมื่นบุปผากับหมัวซานซานเป็นครั้งแรก ฉู่โม่วพัฒนาพละกำลังขึ้นมหาศาลและได้สมบัติมามากมาย เขาจึงฝึกวรยุทธ์มาได้จนถึงตอนนี้โดยไม่เคยขาดทรัพยากรเลย
และนั่นเป็นแค่เขตแดนลับขนาดเล็กเท่านั้น
เขามั่นใจ
เขตแดนลับที่เป็นของกองกำลังใหญ่ทั้งหมดในฐานจินหลิงนั้นจะต้องอัดแน่นไปด้วยทรัพยากรอย่างแน่นอน สมบัติที่ได้รับก็อาจจะน่าตกตะลึงยิ่งกว่าครั้งก่อน!
แน่นอนว่าอันตรายยังไม่หายไปไหน
แต่ด้วยพรสวรรค์มากมายของเขาคงเอาตัวรอดได้อย่างไม่มีปัญหา
“เยี่ยมเลย! ถ้าได้นายมาช่วย เขตแดนนี้จะต้องปลอดภัยอย่างแน่นอน!”
เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วตอบตกลง หมัวซานซานก็ดีใจมาก “ฉันจะส่งข้อมูลเกี่ยวกับเขตแดนลับนี้ไปให้ภายในหนึ่งสัปดาห์ และระหว่างที่รอเขตแดนลับเปิด นายก็ตั้งใจฝึกวรยุทธ์และเตรียมเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ได้เลย!”
“เข้าใจแล้วละ”
ฉู่โม่วกล่าวพร้อมพยักหน้า
แล้วเขาก็หยิบหนังสือบนโต๊ะขึ้นมา
“วิชาหลอมจิตวิญญาณ!”
“อันที่จริง ถึงวิชาหลอมจิตวิญญาณที่แต่ละตระกูลมีจะต่างกันออกไป แต่พวกมันนำไปสู่สิ่งเดียวกัน นั่นก็คือ การเรียกพลังจิตวิญญาณออกมาจากสมบัติล้ำค่าแห่งสวรรค์และโลก และรับเข้าไปในร่างกายเพื่อสร้างพลังที่แข็งแกร่งและก้าวเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ได้ในทันที!”
“การหลอมพลังจิตวิญญาณในสมบัติมีสามระดับ ระดับทั่วไป ระดับสูง และระดับไร้ที่ติ ยิ่งระดับของสูงเท่าไร พลังที่จะใช้ก้าวเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเท่านั้น!”
“ดังนั้นแล้ว สำหรับจอมยุทธ์ที่ทำลายขีดจำกัดของร่างกายก่อนที่จะเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ แท้จริงแล้วมันคือการเปลี่ยนแปลงต่างหาก!”
“ทำให้ห่างไกลจากขั้นจอมยุทธ์อีกขั้นหนึ่ง!”
หมัวซานซานอธิบาย
“แล้วแบ่งระดับของพลังยังไงเหรอ?”
ฉู่โม่วถาม
“ยิ่งสิ่งที่เรียกว่า ‘พลังจิตวิญญาณ’ จากสมบัติของสวรรค์และโลกทรงพลังมากเท่าไร พลังงานของผู้ใช้จะยิ่งมากขึ้น และเกิดเป็นพลังที่ดียิ่งกว่าเดิม!”
หมัวซานซานกล่าว “ระดับทั่วไปใช้แค่ของธรรมหาและหายาก ในขณะที่ระดับสูงต้องใช้สมบัติแห่งสวรรค์และโลกไปจนถึงกระทั่งสมบัติโบราณและหายาก ส่วนระดับไร้ที่ตินั้น… ต้องใช้สมบัติต้นกำเนิด!”
“หรือนั่นก็คือ ยิ่งวิญญาณที่เรียกออกมาทรงพลังขนาดไหนก็ยิ่งส่งผลดีต่อตัวผู้ใช้งั้นเหรอ?” ฉู่โม่วถาม
“เก่งมาก!”
หมัวซานซานพยักหน้าและพูดต่อ “แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผู้ใช้จะต้องตามหาพลังจิตวิญญาณที่ดีที่สุด เพราะวิญญาณนั้นจำเป็นต้องเข้ากับผู้ใช้ด้วย หลังจากที่ผสานกันแล้ว พลังของผู้ใช้จะเพิ่มขึ้นมหาศาล เรียกว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลยละ”
ฉู่โม่วพยักหน้า
เขาเข้าใจเรื่องนี้ดี
“แต่ถ้าผู้ใช้วิชาหลอมพลังจิตวิญญาณธาตุน้ำ ทั้งที่ตัวเองใช้ธาตุไฟ นอกจากจะไม่เพิ่มพลังใด ๆ แล้วยังจะทำให้สูญเสียพื้นฐานมากมายเพราะความขัดแย้งกันด้วย”
“ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อจอมยุทธ์ต้องการใช้พลังจิตวิญญาณเสริมพลังให้ตัวเอง ก็จะต้องใช้พลังตัวเองทำให้พลังจิตวิญญาณยอมศิโรราบ ก่อนที่จะรับเข้าไปในร่างกายตัวเองได้!”
“ยิ่งสิ่งที่พลังจิตวิญญาณแข็งแกร่งเท่าไร พลังก็ยิ่งมหาศาลเท่านั้น ถ้าพลังของผู้ใช้วิชาไม่สูงพอแต่ยังฝืนประสานพลัง มันอาจทำลายพลังของผู้ใช้และทำให้ฝึกฝนไม่ได้อีกเลย”
“เพราะข้อจำกัดพวกนี้นี่แหละที่ทำให้ผู้ใช้หาพลังจิตวิญญาณที่เข้ากับพลังของตัวเองยากและยอมแพ้กันไปง่าย ๆ!
ในที่สุด หมัวซานซานก็พูดออกมาตามอารมณ์ความรู้สึก
เมื่อได้ยินคำพูดของหมัวซานซาน ฉู่โม่วก็อดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ “แล้วเธอทำได้ระดับไหนล่ะ?”
“ระดับสูง!”
หมัวซานซานพูด “ที่จริงฉันตั้งใจจะทำระดับไร้ที่ติ แต่โชคไม่ดีที่หาสมบัติต้นกำเนิดไม่เจอเลย ฉันพลิกแผ่นดินหาทั่วทั้งฐานจินหลิงและเครือหอการค้าส่งคนไปตามหาที่ฐานอื่น ๆ แล้วด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่ได้ข้อมูลอะไรมาเลย… ฉันเลยยอมทิ้งระดับไร้ที่ติไป”
“คุณหนูหมัว สมบัติต้นกำเนิดนี่คืออะไรเหรอ?”
เมื่อได้ยินหมัวซานซานพูดถึงของต้นกำเนิด ฉู่โม่วก็สงสัย
“สิ่งที่เรียกว่าสมบัติต้นกำเนิดมีอยู่สองชนิด ชนิดแรกคือสมบัติต้นกำเนิดที่เกิดขึ้นจากเขตแดนลับเท่านั้น มันซ่อนตัวอยู่ในเขตแดนลับหรือสักที่ดินแดนที่สวรรค์เป็นใจ รอให้ผู้ที่ถูกลิขิตมาพบเจอ”
“และอีกชนิดคือสมบัติที่บังเอิญปนเปื้อนพลังจิตวิญญาณต้นกำเนิด มันถูกเรียกว่าสมบัติต้นกำเนิดเหมือนกัน แต่ในเรื่องของพลังแล้ว มันอ่อนแอกว่าสมบัติต้นกำเนิดของจริงมาก”
“แน่นอนว่าสิ่งของต้นกำเนิดที่เราพูดถึงมักจะเป็นสมบัติที่ปนเปื้อนพลังจิตวิญญาณต้นกำเนิดมา เพราะมันหาง่ายกว่าและข้อจำกัดในการใช้ก็ไม่หนักหนามากนัก”
“ยังไงซะ… ถ้าเป็นสมบัติต้นกำเนิดของจริงคงไม่มีใครกำราบมันได้หรอก!”
หมัวซานซานอธิบายเท่าที่เธอรู้
เมื่อได้ฟังคำอธิบาย ฉู่โม่วก็นึกขึ้นได้ในทันใด
ในตอนนี้
เขาเห็นว่าเริ่มดึกแล้วจึงกล่าวลา
หมัวซานซานไปส่งเขาที่ประตูสำนักงานใหญ่ด้วยตัวเอง
…
ฉู่โม่วกลับไปที่บ้าน
หลังจากที่กำจัดความคิดยุ่งเหยิงในหัว เมื่อเห็นว่าเฉินซีเวยกำลังฝึกวรยุทธ์อยู่ในห้องฝึกฝน เขาก็โล่งใจและเดินเข้าไปในห้องเงียบ ๆ เพื่อเตรียมตัวฝึก
มีห้องเงียบสงบสำหรับฝึกวรยุทธ์อยู่มากมาย
มีสิ่งของที่ต้องใช้ในการฝึกครบทุกอย่าง
ฉู่โม่วนั่งขัดสมาธิและปล่อยให้ความคิดหลั่งไหล
“ตามที่หมัวซานซานบอก ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางได้พลังจิตวิญญาณระดับไร้ที่ติมาครองได้เลย!”
เขาเข้าใจดี
หมัวซานซานใช้งานเครือหอการค้าอย่างหนักแต่ก็ไม่อาจตามหาสิ่งต้นกำเนิดพบ และเขาไม่คิดว่าพละกำลังของตนจะเทียบกับทั้งเครือหอการค้าหยกแก้วได้
ดังนั้นแล้ว ฉู่โม่วจึงทิ้งความคิดที่จะสร้างพลังระดับไร้ที่ติดไป
แต่พลังระดับสูงนั้นยังเป็นไปได้
ในพื้นที่เก็บของของเขายังมีสมบัติหายากจากเขตแดนลับและที่อื่น ๆ เหลืออยู่
พวกมันมากพอที่จะตามหาสมบัติหลอมพลังจิตวิญญาณที่สามารถเป็นพลังระดับสูงของเขาได้