บทที่ 1034 เจ็ดสิบล้านปี บุกเบิกปฐมยุค

บทที่ 1034 เจ็ดสิบล้านปี บุกเบิกปฐมยุค

หานฮวงยืนอยู่ท่ามกลางห้วงอวกาศที่พังทลายอย่างทระนง ปราณอนธการพัวพันรอบกายดูราวกับลมพายุที่พัดแม่น้ำให้ปั่นป่วนอยู่เป็นนิจ อำนาจทรงพลังทำลายล้างห้วงมิติยับเยิน เขาทอดมองผู้ทรงพลังรายหนึ่งที่อยู่ในสภาพสะบักสะบอมอย่างยิ่ง

ผู้ทรงพลังรายนี้สวมชุดเกราะสีดำดุดัน เสื้อคลุมกันลมที่ดูคล้ายเปลวเพลิงปลิวสะบัดอย่างบ้าคลั่ง เรือนผมยาวแผ่สยายเปล่งประกายแสงแห่งมหามรรค เขามองหานฮวงที่อยู่สูงกว่าอย่างโกรธแค้น เสียงเยาะเย้ยถากถางจากรอบข้างทำให้เขายิ่งโกรธเกรี้ยวกว่าเดิม

“วันนี้ข้าจะไม่สังหารเจ้า จงไสหัวกลับไปบอกเหล่าผู้บำเพ็ญของโลกผลาญนภาเสีย วันหน้าเมื่อมาถึงฟ้าบุพกาลจงยอมสยบต่อข้าเสีย มิเช่นนั้นตัวข้าหานฮวงจะถล่มโลกผลาญนภาให้ราบ!”

หานฮวงพูดจาถากถางจากนั้นก็ซัดฝ่ามือออกไป

ฝ่ามือสวรรค์มหาเกรียงไกร!

พลังฝ่ามือแสนเผด็จการซัดผู้ทรงพลังเกราะดำปลิวออกไปจากฟ้าบุพกาล เหล่าผู้ทรงพลังที่ชมการต่อสู้อยู่พากันร้องชมว่าดี จากนั้นก็เหาะเข้ามาหาหานฮวงเริ่มเอ่ยเยินยอเขา

แต่จู่ๆ ผู้ทรงพลังรายหนึ่งกลับเอ่ยคำพูดที่ไม่เหมาะไม่ควรออกมา “หานฮวง โลกผลาญนภายังมาไม่ถึงเจ้าก็แสดงความแข็งแกร่งออกมาเช่นนี้ย่อมยั่วโทสะของโลกผลาญนภาเข้าแล้ว ไยต้องทำเช่นนี้ด้วย”

หานฮวงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ผู้ทรงพลังรายอื่นๆ ก็เงียบเสียงลง

บรรยากาศเปลี่ยนเป็นตึงเครียดขึ้นมา

ผู้ทรงพลังรายนั้นเปิดเผยไร้ความกริ่งเกรง สบตากับหานฮวงอย่างกล้าหาญ

หานฮวงแค่นเสียงคราหนึ่ง จากนั้นก็เลือนหายไป

เหล่าผู้ทรงพลังอดโล่งใจไม่ได้ โชคดีที่หานฮวงมิได้โหดเหี้ยมต่อชาวฟ้าบุพกาลด้วยกันเองขนาดนั้น

นับตั้งแต่หานฮวงแสดงพลังสะกดข่มกลุ่มมิ่งก็ได้กลายเป็นยอดมหามรรคอันดับหนึ่งไปโดยปริยาย ในสถานการณ์ที่อริยะสวรรค์เกรียงไกรไม่เผยตัวสู่โลกา ในฉากหน้าของฟ้าบุพกาลก็ยากจะเฟ้นหาตัวตนที่ทัดเทียมกันได้อีก

เหล่าผู้ทรงพลังก็จากไปเช่นกัน ข่าวเกี่ยวกับศึกนี้แพร่สะพัดไปทั่วฟ้าบุพกาลอย่างรวดเร็ว

ข่าวเกี่ยวกับโลกผลาญนภาก็แพร่ไปในฟ้าบุพกาล ทำให้ความคึกคักของงานชุมนุมฟ้าบุพกาลครั้งที่สองสลายลง แม้แต่ชื่อเสียงของจ้าวซวงเฉวียนที่ได้ครองตำแหน่งเลิศล้ำหมื่นยุคก็ซาลงเช่นกัน ทำให้จ้าวซวงเฉวียนชิงชังโลกผลาญนภาอย่างยิ่ง

….

หนึ่งล้านปีต่อมา

โลกผลาญนภาชนเข้ากับฟ้าบุพกาล ห้วงมิติทั่วฟ้าบุพกาลเกิดความปั่นป่วนราวกับระลอกคลื่นบนผิวน้ำ มหามรรคสามพันวิถีเกิดเสียงดังครืนๆ ขึ้นพร้อมกัน เกิดปรากฏการณ์แปลกๆ ขึ้นในปวงสวรรค์หมื่นโลกา

โลกผลาญนภาไม่เล็กไปกว่าฟ้าบุพกาลเลย มีห้วงอวกาศเช่นเดียวกับฟ้าบุพกาล หลังจากทั้งสองโลกชนกันแล้วจู่ๆ ฟ้าบุพกาลก็ดูเหมือนขยายตัวเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่าตัว ผู้ทรงพลังของสองโลกเริ่มแผ่จิตศักดิ์สิทธิ์ตรวจสอบโลกอีกฝั่ง

หานเจวี๋ยที่ปิดด่านอยู่ก็ถูกรบกวนเช่นกัน แต่เขามองดูเพียงแวบเดียวก็ปิดด่านต่อไป

โลกผลาญนภาแข็งแกร่งมาก แต่ไม่ถึงขั้นจะสยบฟ้าบุพกาลได้ เขาย่อมคร้านจะใส่ใจ

หลังจากโลกผลาญนภาเชื่อมต่อกับฟ้าบุพกาลแล้ว ภายในหมื่นปีแรกโลกมหามรรคทั้งสองต่างไม่รบกวนกันและกัน แต่ก็มีผู้บำเพ็ญตบะต่ำออกสำรวจห้วงอวกาศจนล่วงล้ำเข้าไปในเขตห้วงอวกาศของโลกมหามรรคอีกฝั่ง ทั้งสองโลกจึงเลิกเก็บตัวพากันออกมาเจรจาพบปะ

เทพมหาทัณฑ์มีฐานะเป็นผู้นำดวงจิตมหามรรคได้เข้าพบผู้นำดวงจิตมหามรรคของโลกผลาญนภา ไม่ทราบว่าทั้งสองฝ่ายทำสนธิสัญญากันอย่างไร เมื่อผ่านไประยะหนึ่งผู้ทรงพลังของทั้งสองโลกก็เริ่มทยอยเดินทางเข้าสู่โลกของอีกฝ่าย เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้าความขัดแย้งก็ปะทุขึ้นมา

สงครามชิงอำนาจอันวุ่นวายของฟ้าบุพกาลเริ่มลามไปถึงโลกผลาญนภา มีผู้นำกลุ่มอิทธิพลมุ่งหน้าไปยังโลกผลาญนภาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ต้องการยึดครองพื้นที่ดินแดน ผู้นำกลุ่มอิทธิพลในโลกผลาญนภาก็แทรกซึมเข้าสู่ฟ้าบุพกาลเช่นกัน ผู้นำดวงจิตมหามรรคของทั้งสองโลกไม่เคยโผล่หน้าออกมาเลย นับว่าอนุญาตให้แก่งแย่งชิงอำนาจกันไปโดยปริยาย

เวลาผันผ่านไปรวดเร็วนัก

สองล้านปีต่อมา สรรพสิ่งฟ้าบุพกาลเคยชินกับการมีอยู่ของโลกผลาญนภาแล้ว สรรพสิ่งของโลกผลาญนภาเองก็เช่นกัน

หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น

[ตรวจสอบพบว่าท่านมีอายุครบเจ็ดสิบล้านปีบริบูรณ์แล้ว ชีวิตก้าวหน้าไปอีกขั้น ท่านมีตัวเลือกดังต่อไปนี้]

[หนึ่ง ออกจากปิดด่านทันที มุ่งหน้าไปบุกเบิกโลกปฐมยุคขึ้นในดินแดนเวิ้งว้าง จะได้รับชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น ชิ้นส่วนอนธการหนึ่งชิ้น ศิลาก่อวิญญาณหนึ่งก้อน หินวิญญาณมรรคาสวรรค์หนึ่งก้อน]

[สอง เก็บตัวบำเพ็ญ รักษาปณิธานเดิม จะได้รับชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น ชิ้นส่วนอนธการหนึ่งชิ้น ศิลาก่อวิญญาณหนึ่งก้อน]

[ท่านได้รับโอกาสใช้งานสวรรค์ประทานโชคหนึ่งครั้ง]

มาแล้ว!

หานเจวี๋ยเฝ้ารอให้รางวัลทางเลือกปรากฏขึ้นมาตลอด เขาเลือกตัวเลือกแรก จากนั้นก็กระโจนมาโผล่ยังดินแดนเวิ้งว้างบริเวณที่ร่างแยกอยู่อย่างรวดเร็วจากนั้นก็ปลดปล่อยโลกปฐมยุคออกมา