บทที่ 1060 การต่อสู้ช่วงชิงครั้งใหญ่ ดวงจิตมหามรรคบ้าคลั่ง

บทที่ 1060 การต่อสู้ช่วงชิงครั้งใหญ่ ดวงจิตมหามรรคบ้าคลั่ง

หลังจากหานฮวงจากไปแล้ว หานหลิงก็เข้าฝันหานเจวี๋ยบอกเล่าเรื่องราวของหานฮวง หานหลิงสังหรณ์ใจว่าเรื่องนี้อันตรายมาก ถึงอย่างไรหานฮวงก็ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ที่สังหารฝ่าฟันจนเป็นผู้ไร้พ่าย อีกฝ่ายยังกล้ามาท้าทายจะต้องมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมแน่นอน

เจ้าชะตามิใช่ตัวตนไร้ชื่อเสียง!

หานเจวี๋ยแสดงท่าทีว่ารับทราบแล้ว บอกหานหลิงว่าไม่ต้องกังวล

จากนั้นเขาก็ฝึกบำเพ็ญต่อ

ถึงบรรลุผู้สร้างมรรคาระยะปลายแล้วก็ไม่อาจผ่อนคลายได้ เขาต้องพยายามพัฒนาให้แข็งแกร่งขึ้นโดยเร็ว เช่นนี้ถึงจะแซงหน้าเจ้านวฟ้าบุพกาลได้

ขณะที่หานเจวี๋ยกำลังคอยให้สื่อหยวนหงเหมิงท้าสู้กับหานฮวงอยู่ ก็มีมรสุมปั่นป่วนขึ้นในฟ้าบุพกาลอีกครั้ง

โลกมหามรรคทั้งสามแห่งได้แก่ผลาญนภา อวิชชาและพ้นนิวรณ์ล้วนปรากฏตัวตนทรงพลังยุคบรรพกาลในตำนานเล่าขานขึ้นมา พวกเขารวบรวมอำนาจอย่างรวดเร็ว บุกตะลุยไปตามโลกมหามรรคต่างๆ ตั้งตัวเป็นกลุ่มอิทธิพลมหาอำนาจที่เหนือกว่ากลุ่มอิทธิพลต่างๆ ในฟ้าบุพกาล

แม้ว่าฟ้าบุพกาลจะแข็งแกร่งแต่กลุ่มอิทธิพลต่างเหมือนน้ำกับไฟที่ไม่อาจรวมตัวกันได้ อาณาเขตของกลุ่มอิทธิพลที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังมีไม่ถึงหนึ่งในสิบของจำนวนอาณาเขตฟ้าบุพกาลเลย

การผนึกกำลังของโลกมหามรรคทั้งสามแห่งทำให้ทั่วฟ้าบุพกาลไม่สบายใจ เหล่าดวงจิตมหามรรคพากันมาพบเทพมหาทัณฑ์

เทพมหาทัณฑ์ปกครองเหล่าดวงจิตมหามรรค ส่วนดวงจิตมหามรรคก็คอยดูแลปกครองอาณาเขตต่างๆ เหล่าดวงจิตมหามรรคยังคงมีอำนาจควบคุมกลุ่มอิทธิพลต่างๆ อยู่ เพียงเวลาปกติไม่สอดมือโดยพลการเท่านั้น

บนแท่นกลมเหนือท้องนภา เหล่าดวงจิตมหามรรคมาชุมนุมกัน

นอกจากเหล่าดวงจิตมหามรรคแล้ว เทวทัณฑ์ก็มาด้วยเช่นกัน ผู้ทรงพลังทั้งหมดล้วนเฝ้ารอให้เทพมหาทัณฑ์ปรากฏตัวขึ้น

พวกเขาต่างหารือกันเองไปก่อน แลกเปลี่ยนความเห็นกัน ล้วนรู้สึกกังวลกับสถานการณ์ของโลกมหามรรคทั้งสามแห่ง พวกเขาไม่ทราบว่าเป็นการรวมอำนาจของเหล่าผู้สร้างมรรคา ดังนั้นจึงมองผลาญนภา พ้นนิวรณ์และอวิชชาเป็นศัตรูมาตลอด

หานทั่วรับฟังเงียบๆ ไม่ได้ออกความเห็น

อี๋เทียนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “เกิดเรื่องวุ่นวายมากมายจริงๆ หรือว่ามหาเคราะห์มรรคายิ่งใหญ่กำลังจะมาเยือนแล้วจริงๆ”

ชื่อฝาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “มาก็มาสิ ข้าก็อยากรู้นักว่าผู้ใดคือบุตรแห่งมหาเคราะห์มรรคายิ่งใหญ่ แล้วผู้ใดจะครองความได้เปรียบ”

กวนปู้ไป้เดินเข้ามาหาพลางเอ่ยถาม “หานฮวงเล่า เหตุใดถึงไม่มา”

สิบยอดฟ้าล้วนได้กลายเป็นเทวทัณฑ์ แม้แต่เต้าจื้อจุน เทพมารขุนพลสวรรค์ มู่หรงฉี่ หานเย่และหานเหยาก็มาด้วยเช่นกัน

หานทั่วส่ายหน้าตอบไปว่า “ข้าไหนเลยจะทราบเรื่องของเด็กคนนั้น ไปถามพวกหานเย่เถิด”

กวนปู้ไป้มองไปทางหานเย่ที่อยู่ไม่ไกล

หานเย่ตอบว่า “บรรพชนหานฮวงน่าจะไปปิดด่านแล้ว พวกเราก็ไม่ทราบเบาะแสของเขาเช่นกัน”

ปิดด่านอย่างนั้นหรือ

เหล่าเทวทัณฑ์อดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้ พวกเขาล้วนได้รับประสบการณ์จากความแข็งแกร่งของหานฮวงมาแล้ว แข็งแกร่งขนาดนี้ยังปิดด่านได้อีก คุณสมบัติระดับนี้น่ากลัวโดยแท้

“ดูเหมือนเขาจะเป็นเทพมารอนธการจริงๆ” อี๋เทียนถอนหายใจ

หานฮวงประกาศตัวว่าเป็นเทพมารอนธการ สรรพสิ่งต่างคิดว่าเพียงยกเอานามเทพมารอนธการมาใช้เรียกแทนตำแหน่งสุดยอดผู้แข็งแกร่ง ถึงอย่างไรก็ไม่มีใครเคยพบเห็นเทพมารอนธการตัวจริงมาก่อน อีกทั้งหานฮวงก็เป็นบุตรชายของเทพมารฟ้าบุพกาล

ไม่นานนักเทพมหาทัณฑ์ก็ปรากฏตัวขึ้น ดวงจิตมหามรรคทั้งหมดต่างทำความเคารพเขา

ร้อยล้านปีผ่านไป เทพมหาทัณฑ์กลายเป็นผู้นำดวงจิตมหามรรคที่สูงส่งทรงอำนาจ ส่วนผู้นำดวงจิตมหามรรครุ่นก่อนก็ถูกลืมเลือนไปนานแล้ว

เทพมหาทัณฑ์ทรงอำนาจอย่างยิ่ง เขากวาดตามองทุกคนก่อนค่อยๆ เอ่ยขึ้นมาว่า “เรื่องที่พวกเจ้ากังวลอยู่ ข้ารับรู้หมดแล้ว ถูกต้อง นี่คือสัญญาณเตือนของมหาเคราะห์มรรคายิ่งใหญ่ กฎเกณฑ์เหนือธรรมชาติของโลกมหามรรคต่างๆ เริ่มถูกกระตุ้นขึ้นมาแล้ว”

เทวีตราวินัยเอ่ยถาม “เช่นนั้นฟ้าบุพกาลจะต้องโน้มไปตามกระแสหรือไม่”