ตอนที่ 1064
บทที่ 1064 สวรรค์ประทานโชคเก้าครั้งรวด
October 22, 2026
บทที่ 1064 สวรรค์ประทานโชคเก้าครั้งรวด
“ฮ่าๆ เช่นนี้มิเท่ากับประเคนโลกมหามรรคของพวกเราให้เจ้าหรอกหรือ เป็นตะพาบในไหของเจ้ามิใช่หรือไร”
หานฮวงเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มมิเชิงยิ้ม วาจาเปี่ยมด้วยสำเนียงเย้ยหยัน
จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายไม่ปริปาก เรื่องเช่นนี้เขาไม่คิดจะเข้าไปสอด ปล่อยให้หานฮวงและหานหลิงตัดสินใจเอง
มหาเทวาพ้นนิวรณ์เอ่ยตอบว่า “ทุกโลกมหามรรคล้วนมีกฎเกณฑ์เหนือธรรมชาติเป็นของตน กฎเกณฑ์เหนือธรรมชาติของข้าคือการรองรับ อีกอย่างโลกมหามรรคที่ก่อตัวขึ้นก่อนหน้านี้ล้วนจะผสานรวมเข้ากับฟ้าบุพกาลพินาศไปด้วยกันผันแปรสู่ยุคสมัยไร้สิ้นสุด พูดกันอีกอย่างคือ ต่อไปพ้นนิวรณ์จะไม่หวนกลับมาคงอยู่แล้ว ตอนนี้ข้ากำลังช่วยพวกเจ้าเพียงเพราะอยากมอบโอกาสให้พ้นนิวรณ์สักครั้ง มอบทางรอดให้แก่สรรพสิ่งพ้นนิวรณ์”
หานฮวงขมวดคิ้ว
หานหลิงเอ่ยถาม “โลกมหามรรคผสานรวมจะทำให้สรรพสิ่งสิ้นชีพหรือ”
“สิ่งมีชีวิตของโลกมหามรรคอื่นๆ บ้างก็กลายเป็นสิ่งมีชีวิตฟ้าบุพกาล บ้างก็ถูกพลังแห่งยุคสมัยไร้สิ้นสุดดูดซับไปเพื่อใช้ค้ำจุนและบุกเบิกยุคสมัยอันไร้สิ้นสุดต่อไป”
คำตอบของมหาเทวาพ้นนิวรณ์ทำให้หานหลิงขมวดคิ้วเช่นกัน
กล่าวเช่นนี้คือ ตอนนี้ยังมิใช่เวลาที่เหมาะจะบุกเบิกโลกมหามรรคขึ้น
“พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวล โลกมหามรรคของพวกเจ้าเป็นเพียงเค้าโครงเริ่มต้นเท่านั้น ยังไม่นับเป็นโลกมหามรรค เว้นแต่จะถูกฟ้าบุพกาลดูดดึงเข้าไป หาไม่แล้วก็ไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อพวกเจ้ามากนัก”
มหาเทวาพ้นนิวรณ์เอ่ยต่อไป
หานฮวงและหานหลิงสอบถามต่อไป มหาเทวาพ้นนิวรณ์ก็ชี้แจงคลายความกังวลให้พวกเขาอย่างมีความอดทน
สรุปคือมหาเทวาพ้นนิวรณ์กำลังเตรียมสละตัวเองเพื่อช่วยเสริมกำลังให้พวกเขา เพียงหวังว่าในอนาคตพวกเขาจะช่วยเหลือสรรพสิ่งพ้นนิวรณ์
สุดท้ายสองพี่น้องตัดสินใจขอเวลาใคร่ครวญดูสักระยะหนึ่งก่อน ภพลวงตาวิวัฒนาการสิ้นสุดลงตรงนี้
จิตรับรู้ของหานเจวี๋ยกลับสู่ความจริง
เขาถามในใจว่า ‘ถ้อยคำทั้งหมดที่มหาเทวาพ้นนิวรณ์กล่าวมาจากใจจริงหรือไม่’
[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งแสนล้านล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]
ดำเนินการต่อ!
[มาจากใจจริง]
หานเจวี๋ยถึงได้คลายหัวคิ้วลง
ไม่คิดเลยว่ามหาเทวาพ้นนิวรณ์จะเปิดเผยความรู้สึกนึกคิดออกมาตรงๆ เช่นนี้
ดูเหมือนเจ้านวฟ้าบุพกาลจะบีบคั้นเขาจนหมดหนทางแล้วจริงๆ
ทันทีที่บุกเบิกยุคสมัยไร้สิ้นสุดขึ้น ผู้สร้างมรรคาที่ถูกดูดซับโลกมหามรรคเข้าไปเหล่านั้นน่าจะตกเป็นทาสของเจ้านวฟ้าบุพกาล แต่ก่อนเพียงถูกสะกดข่มแต่ในอนาคตเกรงว่าจะกลายเป็นทาสอย่างแท้จริงแล้ว
อันที่จริงโลกปฐมยุคของหานเจวี๋ยก็สามารถรองรับโลกมหามรรคของเหล่าบุตรธิดาได้ แต่เขาไม่มีทางยอมปล่อยให้โลกมหามรรคของตนแตกแยกพังทลาย ทันทีที่เขาทำเช่นนั้นโลกมหามรรคของบุตรธิดาจะถูกหลอมรวมกับโลกปฐมยุคไม่มีวันพิสูจน์ผู้สร้างมรรคาได้ตลอดกาล
แต่มหาเทวาพ้นนิวรณ์กลับต่างออกไป ต่อให้พ้นนิวรณ์ล่มสลาย เขาคิดจะเสริมกำลังช่วยเหลือสรรพสิ่งของตนไว้ก่อนที่โลกมหามรรคพ้นนิวรณ์จะพังทลายลง
ผู้สร้างมรรคารายนี้ไม่ได้รับผลกระทบจากบ่วงกรรมทุกสิ่งเลยแต่กลับมีจิตเมตตาอันเป็นวิสัยของมนุษย์
‘เมื่อยุคสมัยไร้สิ้นสุดมหาถึง โลกมหามรรคของมหาเทวาพ้นนิวรณ์จะสลายหายไปอย่างสิ้นเชิงหรือไม่’
เพื่อความปลอดภัยถามเพิ่มสักหน่อยดีกว่า!
[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งแสนล้านล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]
ดำเนินการต่อ!
[ใช่]
เฮ้อ น่าสงสาร!
นี่คือความสำเร็จจากการทับถมของโครงกระดูกนับหมื่นกระมัง เจ้านวฟ้าบุพกาลประสบความสำเร็จ ทว่าแลกมาด้วยการสังเวยอนาคตของผู้สร้างมรรคาคนอื่นๆ
ในเมื่อเป็นเช่นนี้หานเจวี๋ยก็จะไม่ขัดขวางแล้ว
หานเจวี๋ยมองไปที่ซั่นเอ้อร์ ซั่นเอ้อร์ยังคงฝึกบำเพ็ญอยู่
สมควรหากิจกรรมหลักทำได้แล้ว!
ใช้สวรรค์ประทานโชคเก้าครั้งรวด!
หานเจวี๋ยเคลื่อนย้ายไปโผล่ในอารามเต๋าของอาณาเขตเต๋าหลัก เขาถูมือเล็กน้อย จากนั้นก็ลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย
เขาเป็นผู้สร้างมรรคา ร่างกายย่อมไม่มีอาการปวดเมื่อยอีก เขาทำไปเพื่อให้รู้สึกมีความหมายเท่านั้น