ตอนที่ 1066
บทที่ 1066 ความชั่วร้ายครอบงำฟ้าบุพกาล
October 22, 2026
บทที่ 1066 ความชั่วร้ายครอบงำฟ้าบุพกาล
‘นับว่าพอใช้ได้’
หานเจวี๋ยมองเก้าเทวดาราพลางคิดเช่นนี้
เขาเริ่มตรวจดูจดหมาย พบว่าช่วงสิบล้านปีมานี้คนที่มีความเคลื่อนไหวมากที่สุดไม่ใช่หานฮวง ไม่ใช่หวงจุนเทียนแต่เป็นจ้าวซวงเฉวียน
สหายมากมายล้วนกำลังปิดล้อมโจมตีเขา แจ้งเตือนการถูกโจมตีของเขาทับถมสุมอยู่ในกล่องจดหมาย
จุ๊ๆ นี่กำลังเจริญรอยตามหานฮวงหรือ
ดูเหมือนสรรพสิ่งทั้งมวลต่างมีเป้าหมายอยากยืนบนจุดสูงสุดเหนือเหล่าบุตรแห่งสวรรค์
หานเจวี๋ยสังเกตเห็นว่าจ้าวซวงเฉวียนต่อตั้งสำนักเลิศนพวิถีขึ้น หรือว่านี่จะเป็นเจตนาของเจ้านวฟ้าบุพกาล!
น่าสนใจ!
ภายภาคหน้าหากเก้าเทวดาราประชันกับเลิศนพวิถีขึ้นมา จะไม่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่านี้หรือ?
อื้ม!
ตามนี้แล้วกัน!
เป้าหมายที่หานเจวี๋ยวางไว้ให้เก้าเทวดาราคือยกระดับจนต่อกรกับเก้าฟ้าบุพกาลได้
แบบนี้ถึงจะน่าสนใจ!
หานเจวี๋ยยิ้มออกมา ไม่พูดมากอีก
เขาเริ่มตรวจสอบข่าวคราวของหวงจุนเทียน ถึงแม้จะเผชิญการโจมตี การผนึกและสะท้อนกลับอยู่เป็นครั้งคราว แต่หวงจุนเทียนก็ยังอยู่รอดมาตลอด
‘เหตุใดสื่อหยวนหงเหมิงถึงไม่มา หรือเป็นเพราะฝีมือของหานฮวงที่แสดงออกไปก่อนหน้านี้’
หานเจวี๋ยคิดเงียบๆ นี่กลับมิใช่เรื่องดีเลย ยิ่งสื่อหยวนหงเหมิงถ่วงเวลาไปนานแค่ไหน หวงจุนเทียนจะได้รับความทุกข์ทรมานยิ่งขึ้นเท่านั้น
เขาเคลื่อนย้ายไปยังอาณาเขตเต๋าหลักอย่างเงียบเชียบ นำหนังสือแห่งความโชคร้ายออกมา เริ่มสาปแช่งสื่อหยวนหงเหมิง
ทว่าคำสาปแช่งของเขากลับไร้ผล ไม่สามารถสาปแช่งได้
แม้ว่าหนังสือแห่งความโชคร้ายจะเป็นสุดยอดสมบัติแล้ว แต่กลับสาวไปถึงโลกอนธการดึกดำบรรพ์ไม่ได้ บ่วงกรรมของมันไม่สามารถเชื่อมโยงกับโลกอนธการดึกดำบรรพ์ได้
เป็นสถานที่ที่ยอดเยี่ยมมาก เหมาะสำหรับเก็บตัวบำเพ็ญไปตลอด
หานเจวี๋ยทอดถอนใจ
แต่ในเมื่อนำหนังสือแห่งความโชคร้ายออกมาแล้ว ไม่มีเหตุผลที่จะต้องเก็บกลับไปโดยไม่ใช้เลย
เช่นนั้นก็ให้เจ้านวฟ้าบุพกาลรับเคราะห์แทนสื่อหยวนหงเหมิงไปแล้วกัน!
หานเจวี๋ยเริ่มสาปแช่งเจ้านวฟ้าบุพกาล
ห้าวันต่อมาอายุขัยของเขาเริ่มลดลง
ระยะนี้ดวงชะตาฟ้าบุพกาลเพิ่มขึ้นเร็วยิ่ง ครั้งนี้หานเจวี๋ยจะผลาญอายุขัยมากขึ้นอีกหน่อย ป้องกันไม่ให้เจ้านวฟ้าบุพกาลจับผลัดจับผลูฝ่าทะลวงได้
อายุขัยร้อยล้านปี!
อายุขัยพันล้านปี!
อายุขัยแสนล้านปี!
พันล้านล้านปี!
แสนล้านล้านปี!
หนึ่งล้านล้านล้านปี!
พันล้านล้านล้านปี!
หานเจวี๋ยมองเห็นจดหมายแจ้งว่าเจ้านวฟ้าบุพกาลได้รับบาดเจ็บ ทว่ากลับไม่ปรากฏอาการบาดเจ็บใหม่ขึ้นเลย เขาจึงตัดสินใจสาปแช่งต่อไป
หลังจากผลาญอายุขัยไปหนึ่งหมื่นสามพันล้านล้านล้านปี หานเจวี๋ยก็รามือเพราะมีจดหมายฉบับหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
[เจ้านวฟ้าบุพกาลสหายของท่านมรรคจิตแตกสลาย เข้ารีตมารเนื่องจากคำสาปแช่งของท่าน]
ขนาดผู้สร้างมรรคาก็ยังเข้ารีตมารได้อย่างนั้นหรือ
หานเจวี๋ยไม่กล้าสาปแช่งต่อแล้ว กลัวว่าหากเจ้านวฟ้าบุพกาลบ้าคลั่งขึ้นมาจะล้างสังหารผู้บริสุทธิ์
เขาเก็บหนังสือแห่งความโชคร้าย สอดส่องดูฟ้าบุพกาลต่อ
เป็นอย่างที่คิด ปรากฏเหตุการณ์พังทลายของระเบียบแห่งฟ้าบุพกาล บริเวณชายขอบดูดซับไอพยาบาทไว้นับไม่ถ้วน มารร้ายถือกำเนิด น่าจะเป็นเพราะการเข้ารีตมารของเจ้านวฟ้าบุพกาล ดูดุร้ายน่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง
แต่ฟ้าบุพกาลมีผู้แข็งแกร่งมากมาย มารร้ายเหล่านี้ยังไม่อาจคุกคามรากฐานของฟ้าบุพกาลได้
หานเจวี๋ยกลับมายังอาณาเขตเต๋าแห่งที่สาม จากนั้นก็ไปเยี่ยมโม่จู๋
อีกด้านหนึ่ง
ภายในห้วงมิติมืดมิดลึกลับแห่งหนึ่ง เงาร่างที่แผ่แสงเทพเจิดจ้าสองร่างมาพบกันที่นี่ หนึ่งในนั้นเป็นศีรษะขนาดใหญ่มโหฬารศีรษะหนึ่ง มีแปดดวงเนตร ดูมืดมนน่าหวาดกลัว ส่วนอีกร่างดูคล้ายมนุษย์แต่มองไม่เห็นรูปร่างที่แท้จริง
เป็นเจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลและมหาเทวาพ้นนิวรณ์!
“รับรู้ได้แล้วกระมัง” เจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลถาม
มหาเทวาพ้นนิวรณ์ตอบว่า “อืม กฎเกณฑ์ฟ้าบุพกาลปั่นป่วนขึ้นมาอีกแล้ว ดูเหมือนเขาจะพบอุปสรรคระหว่างฝึกบำเพ็ญ คิดจะก้าวข้ามผู้สร้างมรรคาไปหาได้ง่ายดายปานนั้นไม่”
เจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลกล่าวว่า “มารร้ายในฟ้าบุพกาลมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่สามารถทำนายถึงต้นตอได้ เกรงว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา นี่มิใช่เรื่องดีเลย”