บทที่ 1074 บุกเบิกระดับใหม่

บทที่ 1074 บุกเบิกระดับใหม่

วาจาของมหาเทวาพ้นนิวรณ์ทำให้หานเจวี๋ยแปลกใจ คนผู้นี้อยากสวามิภักดิ์ต่อเขาหรือ

เรื่องนี้อยู่เหนือความคาดหมายของหานเจวี๋ยจริงๆ ในมุมมองของเขา ผู้สร้างมรรคาล้วนไม่มีทางยอมก้มหัวด้วยตัวเองเว้นแต่จะถูกผู้แข็งแกร่งกว่ากดข่ม เช่นเดียวกับที่เจ้านวฟ้าบุพกาลทำกับพวกเขา

หานเจวี๋ยกล่าวอย่างจนปัญญา “ข้าเพิ่งพิสูจน์ผู้สร้างมรรคาได้เท่าไรกันเชียว จะต่อกรกับเขาได้อย่างไร”

แต่เขากลับสอบถามในใจว่า ‘มหาเทวาพ้นนิวรณ์ต้องการเข้ามาพึ่งใบบุญข้าด้วยใจจริงหรือไม่’

[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งแสนล้านล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ดำเนินการต่อ!

[ใช่]

เรื่องนี้กลับทำให้หานเจวี๋ยแปลกใจยิ่งขึ้น

มาด้วยใจจริงเช่นนั้นหรือ

หรือว่าจะเป็นผลงานของจักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้าย

มหาเทวาพ้นนิวรณ์เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “หากเจ้าสู้ไม่ได้ก็คงจะบังคับสิ้นสุดความฝันไปทันทีด้วยกลัวจะเดือดร้อนเพราะข้า แต่การที่เจ้ายังกล่าวถ่อมตัวอยู่ที่นี่ก็แปลว่ามีความมั่นใจเป็นล้นพ้น”

หานเจวี๋ยเงียบไป

หากว่ามหาเทวาพ้นนิวรณ์มาด้วยความจริงใจ เขาจะดำเนินการแน่

พอเขาย้อนนึกถึงการะกระทำที่ผ่านมาของมหาเทวาพ้นนิวรณ์อย่างละเอียดก็ไม่มีจุดไหนที่ไร้คุณธรรมเลยจริงๆ ซ้ำยังคิดจะเสียสละตัวเองเพื่อแลกทางรอดให้สรรพสิ่งพ้นนิวรณ์ด้วยซ้ำ คุณธรรมในส่วนนี้ยิ่งใหญ่เลิศล้ำโดยแท้

“หากข้าตอบรับท่าน ท่านจะทำอย่างไรเล่า”

หานเจวี๋ยหรี่ตาเอ่ยถาม น้ำเสียงสงบราบเรียบ

มหาเทวพ้นนิวรณ์เอ่ยตอบว่า “ให้ความเคารพเจ้า พร้อมทำทุกอย่างตามที่สั่งการ เรื่องนี้ไม่อาจดำเนินการได้ในทันทีทันใด หากว่าเจ้าเห็นด้วยให้รอไปอีกสักระยะหนึ่งจะดีที่สุด ส่วนเรื่องผู้สร้างมรรคาคนอื่นๆ ขอเสนอความเห็นว่าเจ้าอย่าได้ไปชักจูงเข้าร่วมเลย พวกเขามีจิตใจทะเยอทะยานมากเกินไป ไม่มีทางยอมรับฟ้าบุพกาลรายที่สองได้”

หานเจวี๋ยถามในใจ ‘หากข้าตอบรับข้อเสนอของมหาเทวาพ้นนิวรณ์ เขาจะบอกเรื่องนี้ต่อผู้สร้างมรรคาคนอื่นๆ หรือไม่’

[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งแสนล้านล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ดำเนินการต่อ!

[ไม่บอก]

หานเจวี๋ยถึงได้วางใจ ผู้สร้างมรรคาที่เขาถามไปรวมเจ้านวฟ้าบุพกาลไว้ด้วย ขอเพียงมหาเทวาพ้นนิวรณ์ไม่ทำเช่นนี้ก็จัดการได้ง่ายแล้ว

“ตัดสินใจเถิด ฟ้าบุพกาลดูเหมือนจะมีเมตตา แต่นั่นอยู่ในสถานการณ์ที่พวกเราไม่อาจคุกคามเขาได้ ขอเพียงเจ้ากลายเป็นภัยคุกคามเขา เขาจะลงมือกับเจ้าแน่นอน อีกอย่างเรื่องจิตมารของเขาทำให้นิสัยของเขาเปลี่ยนไป หากพวกเราไม่เตรียมการรับมือไม่ช้าก็เร็วจะต้องมอดม้วยสิ้นท่า”

มหาเทวาพ้นนิวรณ์เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง น้ำเสียงมีความจนใจอยู่พอสมควร

เด็กคนนี้ไม่ว่าด้านใดล้วนดีทั้งสิ้น เสียแต่ขี้ระแวงเกินไปถึงขั้นที่ค่อนข้างเกินไปมากด้วย อยู่ในจุดที่เขาไม่อาจเข้าใจได้

หานเจวี๋ยเอ่ยว่า “ได้ แต่เรื่องนี้ห้ามแพร่งพรายต่อผู้ใดรวมถึงจักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายด้วย ท่านก็รู้ว่าขอเพียงมีคนทราบเรื่องไม่ช้าก็เร็วต้องถูกผู้สร้างมรรคารายอื่นทำนายพบแน่”

มหาเทวาพ้นนิวรณ์เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “วางใจเถอะ ข้าไม่มีทางปล่อยให้เจ้าสู้เพียงลำพัง ก่อนจะถึงศึกตัดสินชะตาข้าจะเกื้อหนุนผู้บำเพ็ญกลุ่มหนึ่งขึ้นมา เมื่อเจ้าต่อสู้ตัดสินกับฟ้าบุพกาลข้าจะช่วยต้านรับผู้สร้างมรรคาคนอื่นๆ เอาไว้”

หานเจวี๋ยเอ่ยด้วยความพอใจ “เช่นนั้นก็เอาตามนี้เถิด รอดูสถานการณ์เงียบๆ ไปก่อน”

“เจ้าใกล้จะทะลวงขั้นแล้วกระมัง”

“จะเป็นไปได้อย่างไร”

หานเจวี๋ยส่ายหน้าพลางหลุดหัวเราะ จากนั้นก็สลายแดนความฝันลง

[มหาเทวาพ้นนิวรณ์เกิดความประทับใจในตัวท่าน ระดับความประทับใจในขณะนี้คือ 6 ดาว]

หานเจวี๋ยเพิ่งลืมตาก็เห็นแจ้งเตือนนี้ทันที ทำให้เขาพึงพอใจในตัวมหาเทวาพ้นนิวรณ์มากกว่าเดิม

ยอดเยี่ยม

รู้ความยิ่งนัก

การที่มหาเทวาพ้นนิวรณ์เข้ามาสวามิภักดิ์เป็นเรื่องดีสำหรับหานเจวี๋ย แต่ก็ไม่นับเป็นเรื่องดีล้นฟ้าอันใด

เดิมทีเขาก็วางแผนว่าหลังจากพิสูจน์เทพผู้สร้างได้ค่อยจับเหล่าผู้สร้างมรรคาโยนเข้าคุกสวรรค์ปฐมยุคไป

เขาไม่ได้รู้สึกละอายกับแนวคิดนี้ของตนเลย หากเปลี่ยนเป็นผู้สร้างมรรคารายอื่นมาแทนที่แล้วมีวิธีที่สามารถสยบผู้สร้างมรรคาคนอื่นๆ ได้ก็คงลงมือแน่นอน

สำหรับพวกเขาที่ตบะบรรลุถึงระดับนี้แล้ว เรื่องสามมุมมองหมดความหมายไปนานแล้ว

ศีลธรรมของเหล่ามนุษย์เป็นพันธนาการผูกมัดพวกเขาเท่านั้น สิ่งที่จะเทียบกันได้มีเพียงความแข็งแกร่งและอ่อนแอเท่านั้น

เจ้านวฟ้าบุพกาลไม่กล้าสยบเขาก็เพราะมีอาณาเขตเต๋าอยู่ มิเช่นนั้นเจ้านวฟ้าบุพกาลต้องสะกดข่มเขาแน่นอน ทำให้โลกปฐมยุคของเขาถูกฟ้าบุพกาลผนวกรวมเข้ามาเหมือนโลกมหามรรคอื่นๆ

สามารถมอบทางรอดสายหนึ่งให้คนอื่นได้ แต่ไม่อาจปล่อยให้คนอื่นมีโอกาสที่จะคุกคามตนได้

ในเวลานี้เอง เก้าเทวดาราออกมาจากแบบจำลองการทดสอบแล้ว แต่ละคนมีสีหน้าย่ำแย่