บทที่ 1089 เผ่ามนุษย์มรรคาสวรรค์

บทที่ 1089 เผ่ามนุษย์มรรคาสวรรค์

หลังจากเล่นสนุกอยู่ในแบบจำลองการทดสอบหลายวัน อารมณ์ของหานเจวี๋ยก็สงบลง

เขาไม่ได้ออกไปนอกอารามเต๋า แต่เฝ้ารอให้คุกสวรรค์ปฐมยุคดำเนินการเสร็จสิ้นต่อไป

เขามองออกไปนอกอารามเต๋า เก้าเทวดาราและซั่นเอ้อร์รวมตัวฝึกบำเพ็ญด้วยกัน ตบะของพวกเขาต่ำสุดคือยอดมหามรรคระยะกลาง

หานเจวี๋ยกำลังพิจารณาว่าจะส่งพวกเขาออกไปหาประสบการณ์สักรอบดีหรือไม่

เขามองออกว่าเด็กกลุ่มนี้ก็มีความปรารถนาในฟ้าบุพกาลเช่นกัน

หานเจวี๋ยสร้างร่างแยกขึ้นมาร่างหนึ่ง ส่งไปสั่งสอนเก้าเทวดาราและซั่นเอ้อร์

เวลาดำเนินต่อไปเรื่อยๆ

หลายล้านปีต่อมา

ในที่สุดก็สยบทาสจอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์สำเร็จ

[จอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์เกิดความประทับใจในตัวท่าน ระดับความประทับใจในขณะนี้เต็มขั้นดาวแล้ว]

ปฐมยุคไร้สิ้นสูญสลายตัวไป จอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์ก่อร่างจริงขึ้นมา คุกเข่าอยู่ตรงหน้าหานเจวี๋ยอย่างนอบน้อม

หานเจวี๋ยสอบถามปัญหาบางอย่างอีกทั้งเอ่ยกำชับเรื่องบางส่วนไป จากนั้นก็ส่งจอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์กลับไปยังดินแดนเวิ้งว้าง

พอจอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์ปรากฏตัวขึ้นในดินแดนเวิ้งว้าง ขณะที่กำลังเหาะกลับไปยังโลกมหามรรคของตน มหาเทวาผลาญนภาไร้สิ้นสูญก็ได้ถ่ายทอดเสียงหาเขา

สองผู้สร้างมรรคามาปรากฏตัวที่มิติลึกลับแห่งหนึ่ง

“ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น” มหาเทวาผลาญนภาไร้สิ้นสูญถาม

“ข้าพ่ายแพ้ จากนั้นก็ไปสดับมรรคที่อาณาเขตเต๋าของอริยะสวรรค์เกรียงไกร การสนทนาธรรมในช่วงที่ผ่านมาทำให้ข้าได้รับประโยชน์มหาศาล ข้าเตรียมจะกลับไปปิดด่าน”

“เพียงแค่สดับมรรคหรือ”

“อืม อริยะสวรรค์เกรียงไกรเป็นผู้เพียรบำเพ็ญ เขาเตือนว่าหากไปหาเรื่องเขาอีกครั้งต่อไปจะไม่คุยง่ายเช่นนี้แล้ว ข้าก็รับปากแล้วว่าจะไม่วางแผนร้ายต่อโลกปฐมยุคอีก”

คำตอบของจอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์ทำให้มหาเทวาผลาญนภาไร้สิ้นสูญคลายความฉงนในใจลง

เช่นนี้ก็ถูกต้องแล้ว

การต่อสู้ระหว่างหานเจวี๋ยและจอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์มิใช่แค่การประลอง เห็นได้ชัดว่าเกิดโทสะขึ้นมาแล้ว ไหนเลยจะไปสนทนาธรรมกันหลังจบศึกได้

พอได้ยินว่าจอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์ได้รับคำเตือนจากหานเจวี๋ย ในใจของมหาเทวาผลาญนภาไร้สิ้นสูญพลันรู้สึกยินดีในคราวเคราะห์ของผู้อื่นพอสมควร

มหาเทวาผลาญนภาไร้สิ้นสูญไม่สบอารมณ์กับจอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์เป็นอย่างมากเสมอมา เมื่อก่อนก็เคยถูกคนผู้นี้รังแกเช่นกัน

จอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์แค่นเสียงเอ่ยว่า “เจ้ายังมีธุระอันใดอีกหรือไม่ หากคิดจะมาหัวเราะเยาะ ข้าสามารถทำให้เจ้ารับรู้ถึงสิ่งที่ข้าเคยเผชิญมาก่อนหน้านี้ได้”

ไม่เปลี่ยนไปเลย!

ยังคงแกร่งกร้าวและโอหังเช่นเดิม

สองผู้สร้างมรรคาพูดคุยกันอยู่สักพักก็แยกย้ายกันไป

มหาเทวาผลาญนภาไร้สิ้นสูญมาที่มิติลึกลับอีกแห่งหนึ่ง เจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลและมหาเทวาพ้นนิวรณ์ล้วนรอคอยอยู่ที่นี่

“สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง” เจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลถาม

“เขาปลอดภัยดี แต่เขาได้รับคำเตือนจากอริยะสวรรค์เกรียงไกร”

“อริยะสวรรค์เกรียงไกรสยบศัตรูให้เป็นทาสได้ หรือว่าเขาจะถูก…”

“ไม่มีทาง พวกเราคือผู้สร้างมรรคา แม้แต่ฟ้าบุพกาลก็ทำได้เพียงสะกดพวกเราไว้ ไหนเลยจะถูกสยบทาสได้ ข้าสังเกตแล้วอุปนิสัยและคำพูดคำจายังคงเดิมอยู่”

“ก็จริง”

การสยบทาสผู้สร้างมรรคา ทำให้ผู้สร้างมรรคาจงรักภักดีต่อตนจนตัวตาย ฟังดูไม่น่าเป็นไปได้เลย

นอกจากจอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์จะยอมสยบเอง มิเช่นนั้นก็ไม่มีทางเต็มใจยอมทำงานรับใช้หานเจวี๋ย โดยเฉพาะหลังจากที่แพ้การต่อสู้

มหาเทวาพ้นนิวรณ์เอ่ยว่า “พวกเราเฝ้าสังเกตความเปลี่ยนแปลงเงียบๆ เถิด”

เจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลและมหาเทวาผลาญนภาไร้สิ้นสูญพยักหน้ารับ

เห็นได้ชัดเจนยิ่งนักว่าในอนาคตอริยะสวรรค์เกรียงไกรและเจ้านวฟ้าบุพกาลจะเปิดศึกกันแน่นอน

ในการต่อสู้กับจอมเทวาวินาศลับเลือนพิสุทธิ์ครั้งนี้ ผลงานของอริยะสวรรค์เกรียงไกรทำให้สามผู้สร้างมรรคาตกตะลึงอย่างยิ่ง

เด็กคนนี้สามารถประชันเทียบชั้นกับเจ้านวฟ้าบุพกาลได้!

เจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลเอ่ยด้วยความสะท้อนใจ “เขามีความเป็นมาอย่างไรกันแน่ หรือจะเป็นตัวตนบรรพกาลในยุคก่อนหน้าพวกเรากลับชาติมาเกิด”

มหาเทวาพ้นนิวรณ์และมหาเทวาผลาญนภาไร้สิ้นสูญต่างเงียบงันไป

พวกเขาหาคำตอบไม่ได้

อย่างน้อยพวกเขาก็เชื่อว่าหานเจวี๋ยต้องมีสถานะอื่นอยู่แน่นอน ภายในสามร้อยล้านปีกลับแข็งแกร่งได้ถึงเพียง เป็นไปไม่ได้แน่นอน

หรือว่าหานเจวี๋ยก็คือเทพมารอนธการในตำนานเล่าขานโบราณ