บทที่ 163 ห้าสุดยอดตัวเอก ประตูสวรรค์บูรพา

บทที่ 163 ห้าสุดยอดตัวเอก ประตูสวรรค์บูรพา

“นั่นคืออะไร”

“สวรรค์แหวกเปิดแล้วรึ”

“อย่าบอกนะว่ามรรคมารมาบุกรุก? ทุกคนระวัง!”

“ไม่ใช่สิ ไม่เห็นจะมีไอมารหรือไอปีศาจเลย”

“รอยแยกเส้นนี้ยาวแค่ไหนกันนะ”

บรรดาศิษย์ของสำนักศักดิ์สิทธิ์หยกพิสุทธิ์แหงนหน้าขึ้นมองรอยแยกบนฟ้า พากันออกความเห็นไม่หยุด

หานเจวี๋ยที่กำลังฝึกบำเพ็ญอยู่ภายในถ้ำเทวาก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติด้านนอก เขาแผ่จิตออกไป และมองเห็นปรากฏการณ์ประหลาดที่ทั้งตระการตาและน่าตกใจบนท้องฟ้า

หานเจวี๋ยรีบตรวจสอบผู้บำเพ็ญภายในสำนักศักดิ์สิทธิ์หยกพิสุทธิ์ เรียงตามตบะระดับสูงไปหาต่ำ แต่ก็ไม่พบตัวศัตรู

เขาลุกขึ้นเดินออกจากถ้ำเทวา อู้เต้าเจี้ยนเดินตามหลังเขามาติดๆ

พวกสวินฉางอันและหยางเทียนตงต่างพากันเข้ามาใกล้

“ท่านอาจารย์ ลักษณ์สวรรค์นี่มาจากที่ใด ศัตรูจู่โจมหรือ” หยางเทียนตงเอ่ยถาม

หานเจวี๋ยเงยหน้าขึ้นมองเวิ้งฟ้า หรี่ตามองไป

เขามองไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

ผ่านไปไม่ทันไร รอยแยกบนฟ้าก็เลือนหายไปอีกครั้ง เวิ้งฟ้ากลับสู่สภาพปกติ งามเด่นกว้างไพศาล เสมือนว่าเหตุการณ์ประหลาดก่อนหน้านี้เป็นเพียงภาพลวงตา

ในเมื่อไม่ใช่ศัตรูบุกจู่โจม เช่นนั้นหานเจวี๋ยก็วางใจได้

เขายังกลัวจริงๆ ว่าวังสวรรค์จะบุกเข้ามาในเวลานี้

ด้วยตบะของเขาในตอนนี้ไหนเลยจะต้านทานแม่ทัพสวรรค์ได้ไหว

‘เทพปีศาจตนนั้น เจ้าต้องมุ่งมั่นตั้งใจต่อไปอีก’

หานเจวี๋ยครุ่นคิดเงียบๆ

จากนั้น เขาเดินมาหยุดที่ใต้ต้นฝูซัง เริ่มมองสำรวจพัฒนาการการเติบโตของต้นฝูซังและเถาน้ำเต้าพิภพเซียน

ค่อยยังชั่ว!

ต้นฝูซังในตอนนี้ใกล้จะสูงร้อยจั้งแล้ว เถาน้ำเต้าพิภพเซียนเหมือนงูตัวหนึ่งเลื้อยรัดอยู่บนลำต้นหลัก อีกาทองสองตัวต่างสร้างรังของใครของมันเสร็จสรรพ ฝึกบำเพ็ญไปอย่างสงบ

เมื่อเวลาเคลื่อนผ่าน พวกมันไม่ได้ใกล้ชิดหรือมักจะเบียดอยู่ด้วยกันตลอดเหมือนที่ผ่านมาแล้ว

สิ่งที่ควรค่าให้เอ่ยถึงคือ บางทีอาจจะเพราะอิทธิพลของไก่คุกรัตติกาล อีกาทองสองตัวจึงพลอยปากร้ายไปด้วย มักจะถากถางคนอื่น โดยเฉพาะสุนัขสวรรค์ฮุ่นตุ้นกับราชามังกรสามหัว

“อาจารย์ ข้าอยากกลับไปดูจวนเซียนสวรรค์เสียหน่อย สักพักจะรีบกลับมา” ถูหลิงเอ๋อร์เดินมาหยุดข้างกายหานเจวี๋ย ก่อนเอ่ยปากอย่างระมัดระวัง

อาจารย์จะคิดว่านางคิดหนีไปหรือไม่

หานเจวี๋ยตอบรับว่า “ไปเถอะ”

สำหรับถูหลิงเอ๋อร์ เขาไม่กังวลใจเลยสักนิด

หนีก็หนีไปสิ!

เมื่อถูหลิงเอ๋อร์ได้ยินก็ถอนหายใจโล่งอกทันที กล่าวว่า “อาจารย์วางใจได้ ข้าจะรีบกลับมาโดยเร็วที่สุดแน่นอน!”

“ไม่ต้องขนาดนั้น”

ถูหลิงเอ๋อร์คิดไปว่าอาจารย์ไม่อยากให้ตนเหน็ดเหนื่อย จึงไม่ได้คิดอะไรมาก

หลังจากนางออกไป หานเจวี๋ยเรียกดูค่าความสัมพันธ์และตรวจสอบกล่องจดหมาย

ผ่านไปนานหลายปีขนาดนี้ ก็ไม่รู้ว่าแดนบำเพ็ญพรตจะสงบสุขดีหรือไม่

[โม่ฟู่โฉวสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้บำเพ็ญสายหลัก] x2993

[โจวฝานสหายของท่านเข้าสู่เขาห้าเซียน คารวะเทพเซียนพสุธาเป็นอาจารย์ ดวงชะตาเพิ่มพูน]

[หวงจี๋เฮ่าสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้บำเพ็ญสายมาร] x84333

[หวงจี๋เฮ่าสหายของท่านได้รับบาดเจ็บสาหัส ชีวิตแขวนอยูบนเส้นด้าย โชคดีมีผู้ทรงพลังช่วยเหลือ]

[ฟางเหลียงศิษย์หลานของท่านไปจากโลกมนุษย์]

[มู่หรงฉี่ศิษย์หลานของท่านรู้แจ้งพลังวิเศษในชาติก่อน พลังมรรคเพิ่มพูน]

[จี้เซียนเสินสหายของท่านหลอมร่างอริยะอัสนีครามสำเร็จ แหวกฟ้าครามออก สะเทือนฟ้าดินเทพผีหวาดผวา]

……

โจวฝาน หวงจี๋เฮ่า ฟางเหลียง มู่หรงฉี่ และจี้เซียนเสินแต่ละคนล้วนมีมหาโชค เรียกได้ว่าห้าสุดยอดตัวเอก!

หานเจวี๋ยตรวจสอบภาพประจำตัวของฟางเหลียงครู่หนึ่ง ยังอยู่ บ่งบอกว่ายังไม่ได้จากโลกนี้ไป เพียงแค่ออกจากโลกปุถุชนแถบนี้เท่านั้น

ในช่วงหลายสิบปีที่หานเจวี๋ยฝึกบำเพ็ญมา พวกเขาล้วนมีความเป็นเลิศของตัวเอง พานพบโอกาสวาสนาของตนเอง

หานเจวี๋ยมองดูอยู่ครู่หนึ่งก็กลับถ้ำเทวาฟ้าประทาน ตั้งหน้าฝึกบำเพ็ญต่อ

หลายเดือนต่อมา

สหายเก่าคนหนึ่งมาเยี่ยมเยียนเขา

เว่ยหยวนเจ้าสำนักเก้ามังกรเขตแก่นประจิม

สถานะที่แท้จริงของเขาคือหวงจุนเทียนเจ้าลัทธิศักดิ์สิทธิ์อาภรณ์ป้องพิรุณ

หากไม่ใช่เพราะหานเจวี๋ยให้โอกาสหวงจุนเทียน ป่านนี้หวงจุนเทียนตายไปนานแล้ว และยิ่งไม่มีทางยึดร่างเว่ยหยวน กลายเป็นเจ้าสำนักเก้ามังกรที่แข็งแกร่งกว่าลัทธิศักดิ์สิทธิ์อาภรณ์ป้องพิรุณได้