บทที่ 217 ระดับเซียนทองวัฏจักร!

บทที่ 217 ระดับเซียนทองวัฏจักร!

“เป็นอะไรไป วังสวรรค์กำลังจะล่มสลายหรือ”

หานเจวี๋ยเอ่ยถามอย่างประหม่า เพียงเพราะเขาฆ่าบุตรจักรพรรดิปีศาจเนี่ยนะ

ตี้ไท่ไป๋กล่าวว่า “นั่นจะเป็นไปได้อย่างไร!”

หานเจวี๋ยรอให้เขาพูดต่อไป

ทว่า จู่ๆ เจ้าหมอนี่ก็เงียบไป

หานเจวี๋ยขมวดคิ้ว

‘ตี้ไท่ไป๋เป็นอะไรไป

ตัดการเชื่อมต่อแล้ว?

คลื่นของวังสวรรค์ติดขัดขนาดนี้เชียวหรือ’

ผ่านไปสักพัก ตี้ไท่ไป๋ถอนหายใจอีกครั้ง กล่าวว่า “ไม่รู้ทำไมวังเทพถึงเริ่มเปิดศึกกับเผ่าเทพอีกาทอง วังปีศาจและสำนักพุทธเป็นพันธมิตรกันอีกครั้ง วังสวรรค์จะตกอยู่ในสภาวะถูกกระทำ ช่วงระยะเวลาต่อมา วังสวรรค์จะค่อนข้างยุ่งยากอยู่บ้าง แต่ว่าไม่เป็นไร ระดับเช่นนี้ในกาลเวลาเนิ่นนานก็ไม่ใช่ครั้งแรก”

หานเจวี๋ยอดคร่ำครวญถึงวังสวรรค์อย่างเงียบๆ ไม่ได้

ไม่ง่ายเลยกว่าจะทาบทามเส้นสายอย่างวังเทพได้ แต่วังเทพถึงกับปลุกปั่นเผ่าเทพอีกาทอง

บางทีอาจจะเกี่ยวข้องกับวังปีศาจ

แต่ไม่ว่าอย่างไร เรื่องพวกนี้ล้วนไม่ได้อยู่ในการควบคุมของหานเจวี๋ย

“จักรพรรดิปีศาจคงไม่มาหาเรื่องข้าหรอกกระมัง” หานเจวี๋ยเอ่ยถาม

ตี้ไท่ไป๋กล่าว “บุตรแห่งจักรพรรดิปีศาจมีมากมาย แต่รัชทายาทเทียนเจ๋อไม่โดดเด่น จักรพรรดิปีศาจค่อนข้างไม่พอใจเขา จักรพรรดิปีศาจจะไม่พรวดพราดโผล่มาง่ายๆ วังปีศาจและสำนักพุทธเองก็ไม่มีทางที่จะเชื่อใจกันตลอดไป ขอเพียงเจ้าไม่ออกจากโลกเมฆาแดง ไม่ออกจากอาณาเขตวังสวรรค์ก็พอ”

หานเจวี๋ยอดที่จะค่อนแคะไม่ได้ “นี่เพิ่งผ่านไปไม่กี่ร้อยปี เป็นคนที่สองแล้วที่ต้องการชำระล้างโลกเมฆาแดง วังสวรรค์ไม่มีหน่วยลาดตระเวนใช่หรือไม่”

“มีสิ หลังจากนี้เราจะส่งแม่ทัพสวรรค์ที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นไป”

“มหาจักรพรรดิเหยียนจวินเล่า หาพบหรือยัง”

“หาพบแล้ว กำลังรักษาอาการบาดเจ็บ”

“เช่นนั้นก็ดี”

หานเจวี๋ยไม่ได้ถามให้มากความว่ามหาจักรพรรดิเหยียนจวินเป็นอะไร เขาเป็นเพียงคนเล็กจ้อยไร้ชื่อ ไม่อยากพัวพันมากเกินไป

ตี้ไท่ไป๋ไม่ได้พูดคุยต่อ หลังจากตัดสัญญาณพลังจิต หานเจวี๋ยก็เริ่มเข้าฌานฝึกบำเพ็ญ

ไม่ว่าอย่างไร การพัฒนาความแข็งแกร่งของตนเองถึงจะสำคัญ

หานเจวี๋ยคิดเช่นนั้น

ในชีวิตมนุษย์ ชีวิตก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับตนเช่นนี้แหละ

หานเจวี๋ยรู้สึกว่าตนเองเก็บตัวถ่อมตนมากพอแล้ว แต่ก็ยังประสบปัญหาเข้าจนได้

หากเขาสำเร็จมรรคผลขึ้นสู่สวรรค์ ไม่แน่ว่าอาจจะพบกับปัญหามากกว่านี้

ไม่มีผู้ใดสามารถไกลห่างจากทางโลกได้อย่างสิ้นเชิง และยิ่งไม่มีผู้ใดสามารถมีชีวิตที่สงบสุขไปได้ทั้งชาติ

ตั้งมั่นในมรรคจิต!

เพียงฝึกบำเพ็ญตามหนทางที่ผ่านมา!

…

วสันต์ผันผ่านยามสารทมาเยือน

ผ่านไปอีกสี่สิบปี

ในที่สุดหานเจวี๋ยก็ทะลวงถึงระดับเซียนลึกล้ำวัฏจักรขั้นสมบูรณ์!

ระดับเซียนทองอยู่ตรงหน้าแล้ว!

ในใจหานเจวี๋ยรู้สึกตื่นเต้น

การทะลวงระดับครั้งนี้ เขาก็เฝ้ารอมาเนิ่นนาน นานกว่าการฝ่าด่านครั้งใดๆ

หลังจากทะลวงระดับแล้ว หานเจวี๋ยก็รีบหยิบหนังสือแห่งความโชคร้ายออกมาทันที เริ่มต้นเฉลิมฉลอง

ในเวลาเดียวกัน เขาตรวจดูจดหมาย ด้วยอยากรู้สถานการณ์ของเหล่าสหายในหลายปีที่ผ่านมานี้

[จักรพรรดิเทพกระบี่สหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากเผ่าเทพอีกาทอง] x12098

[ฟางเหลียงศิษย์หลานของท่านเผชิญกับการโจมตีจากปีศาจ] x167782

[จี้เซียนเสินสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากปีศาจ] x237644

[ซูฉีศิษย์ของท่านแพร่กระจายความโชคร้าย หมู่เกาะเซียนมังกรเผชิญกับภัยพิบัติหนาวสะท้านที่ยากจะได้พบในรอบหลายหมื่นปี]

[โจวฝานสหายของท่านมุมานะอุตสาหะ มาถึงหมู่เกาะเซียนนัดสหาย]

[มู่หรงฉี่ศิษย์หลานของท่านหยั่งรู้แก่นแท้ฟ้าดิน ปลุกพลังมหามรรคประจำตัว]

[ยอดแม่ทัพเทพสหายของท่านเผชิญกับการล้อมโจมตีจากจักรพรรดิเซียนเผ่าปีศาจ] x15

[ยอดแม่ทัพเทพสหายของท่านฆ่าสังหารจักรพรรดิเซียน ดวงชะตาเพิ่มพูน]

…

หานเจวี๋ยไล่อ่านลงมา เห็นว่าแดนบำเพ็ญค่อนข้างสงบสุข ทว่าแดนเซียนนั้นวุ่นวายจริงๆ

‘วังสวรรค์และวังปีศาจเริ่มเปิดศึกทำสงครามกันจริงๆ แล้ว ซ้ำยังเป็นศึกใหญ่!

นี่มันเกิดจริงยิ่งกว่ามหาอริยะผิงเทียนบุกอาละวาดวังสวรรค์ก่อนหน้านี้เสียอีก

ยอดแม่ทัพเทพโหดร้ายเช่นเคย ถูกจักรพรรดิเซียนสิบห้าองค์ล้อมไว้ ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ถึงขั้นยังสามารถโจมตีโต้กลับ’

หานเจวี๋ยสาปแช่งต่อไป หลังจากนั้นหลายเดือน ในที่สุดการสาปแช่งก็จบลง

เขาตั้งมั่นตบะต่อ เตรียมพร้อมการทะลวงระดับ