บทที่ 24 สำเร็จระดับรวมแก่นปราณ และกระบี่กิเลน

บทที่ 24 สำเร็จระดับรวมแก่นปราณ และกระบี่กิเลน ไม่ว่าโม่ฟู่โฉวกับโจฝานจะโน้มนาวอย่างไร หานเจวี๋ยก็ยังคงหนักแน่น

ทั้งสองคนทำได้เพียงจากไปอย่างจนปัญญา

หลังออกมาจากถ้ำเทวา ทั้งสองเหาะไปได้สักระยะหนึ่ง

โจวฝานทนไม่ไหวกล่าวขึ้นว่า “ถึงแม้เขาจะเก่งกาจ แต่จะขี้ขลาดเกินไปแล้วกระมัง!”

พูดเสียสวยหรู ในสายตาของโจวฝานคือกลัวตายชัดๆ

เขาเคยสืบถามจากศิษย์ยอดเขาหยกวิเวก หานเจวี๋ยดีไปหมดทุกอย่าง เสียอย่างเดียวคือขี้ขลาดเกินไป

ครั้งนี้โม่ฟู่โฉวไม่ได้ช่วยแก้ต่างให้หานเจวี๋ย เขาถอนหายใจก่อนเอ่ย “ถึงฝึกบำเพ็ญทั้งชีวิต ก็ไม่อาจปิดด่านได้ตลอด เจ้าและข้าต่างเป็นมนุษย์ อย่างไรก็ไม่พ้นต้องช่วงชิงโอกาสวาสนา คอยดูเถิด ไม่ช้าก็เร็วเขาจะรู้สำนึกเอง”

โจวฝานพยักหน้า

เขาพลันตั้งตารอการเดินทางไปทำภารกิจครั้งนี้

หากได้ยาวิเศษโอสถวิญญาณมาครอง บางทีเขาอาจจะเหนือกว่าหานเจวี๋ยก็เป็นได้!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ โจวฝานมีไฟลุกโชนในใจ

เขาถูกหานเจวี๋ยจัดการทันทีทันใดในการทดสอบของสำนักฝ่ายในก่อนหน้านี้ จนเกิดเป็นบาดแผลร้ายแรงในใจ แม้ว่าเขาไม่ได้เกลียดชังหานเจวี๋ย แต่ก็อยากจะกู้ศักดิ์ศรีกลับคืนมาตลอด

…

[ยินดีด้วย ท่านได้รับเข็มขัดเก็บสมบัติ]

[เข็มขัดเก็บสมบัติ: มีพื้นที่กว้างใหญ่มหาศาล สามารถใช้เป็นแหวนเก็บสมบัติหรือถุงเก็บสมบัติได้ เข็มขัดยืดหดได้อย่างอิสระ และไม่ถูกทำลายโดยง่าย]

หานเจวี๋ยขมวดคิ้ว มองเข็มขัดเก็บสมบัติเส้นเล็กในมือ

เข็มขัดเก็บสมบัติราวกับภาพวาดม้วนหนึ่ง เพียงแต่ภาพวาดม้วนนี้แคบกว่ามาก เขาส่งพลังจิตเข้าไปสำรวจภายในเข็มขัด ด้านในมีพื้นที่มากถึงหนึ่งพันลูกบาศก์เมตร ใหญ่กว่าถุงเก็บสมบัติของเขามากทีเดียว

เขารีบหยดเลือดแสดงความเป็นเจ้าของ

เมื่อทำเสร็จสิ้น ก็โยนของจากถุงเก็บสมบัติเข้าไปในเข็มขัดเก็บสมบัติ จากนั้นค่อยนำเข็มขัดมารัดรอบเอวตัวเอง

เข็มขัดเก็บสมบัติค่อยๆ หดเข้ามารัดชุดคลุมของเขาไว้แน่น แต่เขากลับไม่รู้สึกว่าเอวถูกรัดหรือหลวมแต่อย่างใด รู้สึกสบายเป็นอย่างมาก

หานเจวี๋ยเล่นมันอยู่สักพัก ก็กลับไปฝึกฝนต่อ

…

สองปีผ่านไปในพริบตา

พลังวิญญาณทั้งหกสายของหานเจวี๋ยบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์

เขาเตรียมตัวฝ่าด่านเคราะห์แล้ว!

เขาเปิดการทำงานเขตอาคมเพื่อฝ่าด่านเคราะห์ภายในถ้ำเทวา

แม้ว่าเคราะห์สวรรค์ของระดับรวมแก่นปราณจะรุนแรง ทว่าอานุภาพก็ไม่ถึงขึ้นทำลายภูเขา หลักๆ จะรวมตัวอยู่เหนือศีรษะของผู้ทะลวงระดับ

เล่ากันว่าเคราะห์สวรรค์ระดับรวมแก่นปราณจะก่อให้เกิดมารในใจได้ง่ายมาก

ผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานสิบคน มีเพียงสองสามคนเท่านั้นที่ทะลวงระดับสำเร็จ

หากไม่ถูกเคราะห์สวรรค์ผ่าตายก็ธาตุไฟเข้าแทรก

หานเจวี๋ยมีคุณสมบัติขั้นสุดยอด อีกทั้งฝึกฝนวิชาระดับสูงสุด เป็นธรรมดาที่จะไม่กลัวเรื่องพวกนี้

เมื่อเขากระตุ้นพลังภายในอย่างต่อเนื่อง เมฆครึ้มก็รวมตัวกันเหนือศีรษะ มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ

ในเวลาเดียวกันนี้ มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในใจของหานเจวี๋ย

‘เจ้าต้องการสิ่งใด’

‘ชื่อเสียง?’

‘ลาภยศ?’

‘สตรี?’

‘เจ้าแกร่งเพียงพอแล้ว อย่าได้เก็บซ่อนไว้อีกเลย แสดงออกมาให้ผู้คนได้ประจักษ์ความยิ่งใหญ่ของเจ้าเถอะ!’

เสียงนี้ฟังดูคล้ายมารร้าย พยายามหลอกล่อให้หานเจวี๋ยลุ่มหลงไม่หยุด

หานเจวี๋ยไม่แยแสใดๆ อยากหัวเราะเสียด้วยซ้ำ

นี่คือมารในใจหรือ

ไม่มากพอที่จะทลายกำแพงป้องกันของเขาลงได้!

สองมือของหานเจวี๋ยเริ่มเปลี่ยนไปมาอย่างไร้กฎเกณฑ์ พลังวิญญาณภายในร่างพรั่งพรูตามมา

สร้างฐาน รวมแก่นปราณทอง!

ในจุดตันเถียนของเขาเริ่มรวบรวมพลังวิญญาณ ดูเหมือนศูนย์กลางของวังวนในร่างกายมนุษย์

ทันใดนั้นสายฟ้าสายแล้วสายเล่าจากเมฆครึ้มก็ฟาดผ่าลงบนร่างหานเจวี๋ยอย่างต่อเนื่อง

หานเจวี๋ยใช้วิชาวัฏจักรหกวิถีดูดซับอัสนีสวรรค์กลับทันที

การฝ่าด่านเคราะห์โดยมีพลังวิญญาณหกสาย ช่างเสถียรเป็นที่สุด!

รากวิญญาณอัสนีของหานเจวี๋ยไม่อาจดูดซับอัสนีสวรรค์ได้ทั้งหมด แต่อาศัยพลังวิญญาณอื่นต้านทานไว้ เขาจึงไม่รู้สึกเจ็บคันใดๆ

ไม่นานนัก เขาพบว่าไม่ใช่พลังวิญญาณของเขาที่แข็งแกร่ง แต่เป็นเพราะอาภรณ์เทพทมิฬจักจั่นทองต่างหาก

‘ไม่นึกว่าสมบัติวิญญาณชิ้นนี้จะช่วยต้านด่านเคราะห์ได้…’

หานเจวี๋ยคิดอย่างประหลาดใจ

อาภรณ์เทพทมิฬจักจั่นทองสามารถต้านทานการโจมตีของผู้บำเพ็ญระดับเปลี่ยนวิญญาณ ในภายหน้าก็ใช้ฝ่าด่านเคราะห์ระดับปราณก่อกำเนิดได้ใช่หรือไม่?

หานเจวี๋ยตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว

ช่างเป็นสมบัติที่ดีจริงๆ!

หานเจวี๋ยปลุกเร้าจิตวิญญาณ ฝ่าด่านเคราะห์ต่อไป

…

เจ็ดวันต่อมา

หานเจวี๋ยฝ่าด่านเคราะห์สำเร็จในที่สุด

[ยินดีด้วย ท่านบรรลุถึงระดับรวมแก่นปราณ ได้รับกระบี่เวทชั้นเลิศหนึ่งเล่ม]

[ยินดีด้วย ท่านได้รับกระบี่กิเลน]

[กระบี่กิเลน: กระบี่สร้างจากเอ็นกระดูกกิเลน แฝงด้วยจิตวิญญาณกิเลน มีประสิทธิภาพในการขับไล่สิ่งชั่วร้าย]

กระบี่หนึ่งเล่มปรากฏขึ้นในมือหานเจวี๋ย ทุกส่วนของกระบี่มีสีดำขลับ บนคมกระบี่ฝังเกล็ดกิเลนไว้ ด้ามกระบี่ยิ่งดูทรงพลัง คมกระบี่กว้างสามนิ้วมือ ความยาวราวหนึ่งเมตรกว่า

เมื่อกุมกระบี่เล่มนี้ หานเจวี๋ยรู้สึกว่ากลางฝ่ามือเย็นวาบ