บทที่ 267 จิตสังหารของจักรพรรดิปีศาจ ไฟโกรธหนึ่งร้อยล้านปี

บทที่ 267 จิตสังหารของจักรพรรดิปีศาจ ไฟโกรธหนึ่งร้อยล้านปี

หนึ่งกระบี่เทียมฟ้า!

ปราณกระบี่ระเบิด!

แสงกระบี่พุ่งกระจายจากล่างขึ้นบน ปกคลุมร่างขนาดใหญ่ไร้ขอบเขตของจอมปีศาจอินทรีทองไว้

แทบจะในทันใดนั้น ขนสีทองของจอมปีศาจอินทรีทองลุกชันขึ้นทั่วทั้งร่าง ด้วยอยากจะต้านทานไว้

เกิดเสียงดังตู้ม!

จอมปีศาจอินทรีทองถูกฟันขาดออกเป็นสองส่วนทันที เลือดสาดกระเซ็นบนห้วงอากาศว่างเปล่า ขนทั่วทั้งร่างถูกปราณกระบี่เผาไหม้จนสูญสิ้น หยาดโลหิตร่วงลงบนโลกเขย่าพิภพ พิรุณโลหิตตกลงทั่วใต้หล้าราวกับฟ้ารั่ว

ขณะที่พิรุณโลหิตใกล้จะร่วงลงพื้นนั้นเอง พลังลึกลับบางอย่างก็สกัดมันไว้กลางอากาศ

นั่นก็คือหานเจวี๋ย

หานเจวี๋ยใช้พลังจิตขับไล่โลหิตเหล่านี้ออกไปจนหมดสิ้น

โลหิตของจักรพรรดิเซียน หากกระจายลงสู่โลกมนุษย์แล้วเวไนยสัตว์ล้วนต้องตกตาย

จิตดั้งเดิมของจอมปีศาจอินทรีทองอาศัยโอกาสนี้กระโจนไปด้านหลัง มองหานเจวี๋ยด้วยความหวาดผวา

จักรพรรดิเซียน!

คาดไม่ถึงว่าเจ้าสุนัขนี่คิดจะแสร้งเป็นหมูเพื่อหลอกกินเสือ!

จอมปีศาจอินทรีทองพิโรธเดือดดาลเป็นอย่างยิ่ง ประกอบร่างเป็นมนุษย์ขึ้นอย่างรวดเร็ว พญาปีศาจหัวอินทรีที่สวมเกราะทองปรากฏกายออกมา เขายกทวนขึ้นสูงด้วยลักษณะพลังอันน่าหวาดกลัว

หานเจวี๋ยตามร่างเขามาติดๆ เงาเทพเก้าสายปรากฏตัวขึ้นรอบๆ

เงาเทพมหาวิวัฒน์!

หานเจวี๋ยและเงาเทพเก้าสายสำแดงวิชาหนึ่งกระบี่เทียมฟ้าออกมาพร้อมๆ กัน

ปราณกระบี่อันน่าหวาดกลัวสังหารเข้ามา ทำให้จอมปีศาจอินทรีทองหลบหลีกด้วยความตกใจ

เขาเพิ่งปรากฏกายก็เห็นหานเจวี๋ยปรากฏอยู่ตรงหน้า

หานเจวี๋ยตวัดกระบี่อีกครั้ง

ครั้งนี้ จอมปีศาจอินทรีทองไม่ทันได้ตั้งตัวจึงถูกสังหารในทันที

ร่างและวิญญาณถูกทำลาย!

จอมปีศาจอินทรีทองตายแล้ว แต่ไม่ได้ตายอย่างสมบูรณ์

[จอมปีศาจอินทรีทองเกิดความเกลียดชังในตัวท่าน ระดับความเกลียดชังในขณะนี้คือ 6 ดาว]

หานเจวี๋ยขมวดคิ้ว

เขาสัมผัสกลิ่นอายของจอมปีศาจอินทรีทองไม่ได้แล้ว

หานเจวี๋ยสังเกตดูบริเวณรอบๆ อย่างระมัดระวังโดยใช้ระบบตรวจสอบ

หลังจากแน่ใจแล้วว่าจอมปีศาจอินทรีทองไม่อยู่แล้ว เขาถึงกลับไปใต้ต้นฝูซังอีกครั้ง

การต่อสู้ในรอบนี้ใช้เวลาเร็วมาก ตั้งแต่หานเจวี๋ยจากไปและกลับมาใช้เวลาทั้งหมดไม่ถึงครึ่งนาที

ผู้คนสำนักซ่อนเร้นพากันมองไปทางหานเจวี๋ย ท่าทางอยากจะพูดอะไรออกมาแต่ไม่พูด

หานเจวี๋ยเรียกดูความสัมพันธ์ พบว่ารูปประจำตัวของจอมปีศาจอินทรีทองยังคงอยู่

เจ้าหมอนี่ยังไม่ตาย

ดูท่าเจ้าหมอนี่จะแยกวิญญาณไว้ที่บ้านเกิด เพราะอย่างนั้นจึงไม่ได้ตายอย่างสมบูรณ์

ปฏิกิริยาแรกของหานเจวี๋ยคือคิดจะสาปแช่งจอมปีศาจอินทรีทองให้ตาย

ไม่ได้

สาปแช่งคนไปมากมายเช่นนั้น ไม่แน่ว่าอาจจะมีคนค้นพบเรื่องการสาปแช่ง

หานเจวี๋ยจำเป็นต้องระแวดระวัง

รอให้ผ่านไปสักระยะก่อน!

หานเจวี๋ยหายใจเข้าลึกๆ กล่าวว่า “เมื่อครู่มีศัตรูแข็งแกร่งมาโจมตีโลกเขย่าพิภพ โชคดีที่จัดการเรียบร้อยแล้ว ข้าเกือบถูกฝ่ายตรงข้ามสังหาร พวกเจ้าตั้งใจฝึกบำเพ็ญให้ดี ข้าไม่อาจปกป้องพวกเจ้าไปได้ตลอด”

คนเหล่านั้นต่างมองหน้าสบตากัน

ไก่คุกรัตติกาลพูดอย่างอดไม่ได้ “นายท่าน ท่านคิดว่าพวกเราโง่หรือ”

จัดการรวดเร็วเพียงนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เกือบถูกสังหาร แต่กลับเป็นหานเจวี๋ยต่างหากที่สังหารฝ่ายตรงข้ามอย่างทรงพลัง

สองพันกว่าปีแล้ว ผลการต่อสู้ของหานเจวี๋ยล้วนสังหารภายในเสี้ยววินาที บดขยี้สังหารศัตรู!

หานเจวี๋ยถลึงตาใส่ไก่คุกรัตติกาลคราหนึ่ง ไก่คุกรัตติกาลตกใจจนคอหด

หลงเฮ่าถามด้วยความตื่นเต้นว่า “อาจารย์ ตบะของอีกฝ่ายอยู่ในระดับใดกัน”

หานเจวี๋ยลังเลครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “จักรพรรดิเซียน”

หากศัตรูอ่อนแอเกินไป บรรดาศิษย์จะไม่มีแรงกดดัน

จักรพรรดิเซียน!

สวินฉางอัน ลี่เหยา เจ้าใหญ่ เจ้ารองและสุนัขสวรรค์ฮุ่นตุ้นเบิกตากว้าง

คนอื่นๆ ไม่รู้ว่าจักรพรรดิเซียนแข็งแกร่งเพียงใด จึงได้แต่สงสัย

“คนผู้นั้นไม่ตาย ไม่แน่ว่าหลังจากนี้อาจจะย้อนกลับมาสังหาร หากข้าสู้ไม่ได้ข้าก็จะหนี” หานเจวี๋ยกล่าวอย่างจริงจัง

ผู้คนพากันพยักหน้า แต่สีหน้าตื่นเต้นยิ่งนัก

‘หนี? ท่านเคยหนีตั้งแต่เมื่อไรกัน!’

ตอนนี้สมองของผู้คนในสำนักซ่อนเร้นต่างก็คิดเรื่องจักรพรรดิเซียนอยู่

ที่แท้แล้วหานเจวี๋ยแข็งแกร่งเพียงใดกันแน่

หานเจวี๋ยสังเกตเห็นสีหน้าท่าทางของพวกเขา ใจก็พลันกระตุก

แย่แล้ว ข้าแสดงออกว่าแข็งแกร่งเกินไปแล้ว

หานเจวี๋ยกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ที่จริงมีเรื่องหนึ่งที่ควรบอกพวกเจ้า”

กลุ่มคนต่างตั้งหน้าตั้งตารอคอย